nr̄m frequēter tepidū ē frequēt̉ diſperſū. frequēt̉eciā pauidū ꝓpter pcc̄i remorſū. nec audēs ꝑ ſe ip-ſum cōperere ente diuinū cōſpectū. Hīc eſt ꝙ dn̄svoluit nos nō tm̄ orare mētaliter. verū eciā vocalit̉ad noſtri affectus excitationē per v̓bo et ad recol-lcōeꝫ cogitationū per ſenſum verborū. Voluit eciōnos orare per ſanctos. et ſanctos ꝓ nobis ad dā-dum fiduciā pauidis. vt qui nō audet. vel nō pn̄tīpetrare per ſe. ꝑ ydoneos īpetratoe̓s obtinecit. ecpͦ hoc in orq̄tibꝰ hūilitos cōſeruet̉ ī ſcīs īt̓cedentibꝰdignitus declaretur. In oībuꝰ criſti mēbris corituset vnitus oſtendat̉ qua q̄ inferrora ſunt. ad ſuperiora fiducialiter recurrunt. Et ſuperiora inferioribꝰliberaliter cōdeſcendunt. Poſtremo quia deus iuſ-tus et miſericore exaudire non debet niſi in hijs q̄ſpectant ad ſuum honorem et noſtram ſalutemhuiuſmodi ſunt que ſpectant ad premium patrieet ad ipſum viaticum vie. Et prima ſunt trio etſequencia quatuor. Hinc eſt ꝙ peticiones orati-onis dominice que docent quid petere vtiliter debe-amus ſunt ſeptem. Que enim ſpectant ad diuinūhonorem et premium patrie ſunt tria ſcꝫ intelligēcio veritatis reuerencia inoieſtatis et concordia voluntatis. Seu per verbaalia vel eſt viſio ipſiusſumim veri qd̓ n̄ videt̉ niſi a mūdis ⁊ ſcīs ⁊ hͦ petitur. cū dr̄. ſcīficet̉ no. tu i. tui nois. noticis ꝑfc̄īs ſcīs⁊ mūdis donet̉. l̓ ē tentio ſummi ardii que reges