hoc ipo ꝙ primū et potentiſſimū ſit crectiuū omnium que fiūt in vniu̓ſo p̄ter quā pcc̄orū q̄ ſunt trā-greſſiones legib diuine et celeſtium inobedienciemādatorum. Nichil habet ſibi rebelle iniurioſumet offenſiuū niſi peccatū qd̓ ꝯtempnēdo dei precep-tum. et au̓tēdo nos c bono īnuutubili offendit deūdeformat liberū arbitriū ꝑimit donū gratuitum ⁊obligat ad ſupplicium eternum Cum igitur deformatio ymaginis et ꝑemptio grē ſit quaſi anichilatio in eſſe moris et vite gratuite cum offenſa dei ſittantum pondoranda quantus ē ipē cum reatus etne pene racōuē tenect infiniti īpoſſibile ē ꝙ homoabſoluatur aut reſurgat a culpa niſi recreet̉ in vitri gratuita niſi remittatur offenſa et pena reloxetur eterna. Solus ergo qui fuit principium crecitiuum eſt principiū recreatiuum et reparatiuumverbum ſcilicet patris eternū. quod eſt triſtus iheſus medicitor dei et hominum. Quod quid omniade nichilo creat. ideo crecit ſe ipſo ſolo ſine aliquo-intermedio. Quia vero recreat deformatum per vicium culpe reformando per hobitum gracie et iuſtitie obligauit ad penam obſoluendo per ſatiſfactionem condignam hinc eſt ꝙ nos reꝑat ſuſtinendopro nobis peniam in natura aſſumpto et infundendo graciam reformatiuā Que qm̄ continucit nosſuo origini facit nos menbra criſti ac ꝑ hoc aīampcc̄at̉ce q̄ fuea̓t īimicā dei ꝓſtibulū dyaboli ⁊ ẜuo