ſunt carnalic ¶ Racio autē ad intelligenciam horum hec eſt qꝛ cum peccatum mortole ſit actualisreceſſus a primo principio recedere autem a primoprincipio nō poteſt eſſe niſi per contemptum ipſiuevel in ſe ipſo vel in ſuo precepto. contemptus autemprimi principij eſt ſuꝑbis neceſſe eſt ꝙ omnis mortalis peccati culpa ſeu offenſa inicium ſumat ⁊ ſuperbia. Quid vero nullus contempnit primumprincipium vel ſūmum eius preceptum per ſe niſiꝑ hoc ꝙ aliquid aliud ab ipſo vel cimat acquirerevel timet perdere. Hinc neceſſe eſt omne peccatūactuale originem trahere a duplici radice ſcilicet timore et amore. q̄ radices ſunt malorum licet noneque pͥme. nam omnis timor ortum hobet ab amore. iiullus em̄ timet aliquid perdere niſi qꝛ amat illud hobere et ideo habet per ea foueri timor per q̄ fouetur et omor. cimor autem inordinatus eſt reſpectu cōmutubilis boni et quoniā illud eſt triplex ſcꝫinterius excellencio. exterius pecunio. inferius cornis laſciuia. Hinc eſt ꝙ neceſſe eſt eſſe tria pecca-rum actualium rudicalia fomenta q̄ ſuperius ſuntp̄tacta. ad q̄ dum anima mordiuate fert̉ omīa pcc̄acapitalia oriuntur. et qꝛ hoc fit ẜm ſeptiformē modum. Ideo ſunt pecccita capitalia ſeptem. ex qͥbusgeneratur vniuerſitus vicōrum Volūtas em̄ nr̄aa deordinat̉ qꝛ oppetit ꝙ nō eſt appetēdum. a qꝛ refugit qͦd nō eſt refugiēdum. Sꝫ qꝛ appetit qͦd nō ē