Septimus F0. CCCXXXIX.
C ¶ CXL.
qͥdeꝫ ꝯſtitutꝰ poſſeſſiōeꝫ quaꝫabſtulit reſtituat poſſeſſori: ⁊dn̄iū eiꝰ reiª amittat. Sin v̓oalienaꝝ reꝝ poſſeſſiōeꝫ īuaſitnō ſolū eā poſſidētibꝰ reddatverū etiā eſtimatiōeꝫ earūdeꝫ
reruꝫ reſtituere ꝯpellat̉.M. Arch. ⁊ Ho. aa. PaſſifiloQomētarie poſſeſſiōisᶜ int̓dictū: qd̓ n̄ ſꝑ ad vī publicā ꝑtinet l̓ pͥuatāᵇ mox audiri: intdum et̄ ſine inſcpͥtōne meret̉.
hi tenentur. et ſi poſtea ego inuadam: et ego tenear illisẜm Io. ſꝫ ſi extraneus eos expellat qui ſolam hn̄t detentationē videt̉ teneri mihi: nec obſtat. ff. eo. colonus. ⁊. l.cum funduꝫ: vbi colono datur. qꝛ iaꝫ int̓uerterāt. Quarto. quid ſi furi exportanti rem meam abſtulero? Rn̄. nōteneor: vt sͣ. quādo liceat ſine indi. l. liberaꝫ. niſiiā ad locū deſtinatuꝫ ꝑueneratẜm Io. vt. ff. defur. l. ſiue igiturQuinto. quid ſiequū tuū ſoliuagu in paſcuis acceꝑit putās eſſeſuū. ſi qͥdem ſciebat nō eē ſuū tenet̉ furti. al̓s ſi ſuū credidit forte hꝫ locūꝯdi. ſine cā. vel vtilis ꝯditō ex hac. l. īmo rei ven. Sextoqͥd ſi vnꝰ hꝫ poſſeſſionē. alter detentatōeꝫ. terciꝰ ꝓprietatem. an īuaſor tenet̉ oībꝰ vel cui. vr̄ ꝙ oībꝰ. vt. ff. ad exh.celſus. §. iul. qd̓ nō puto quū tm̄ poſſidēti dat̉. vt hic dicit. Septīo qͥd ſi erat īuaſori debita vel ſibi obligata. dixit P. ꝙ nō hꝫ locū hec lex. ſꝫ edictū diui marci. tu dic ꝯͣ⁊ ꝑdā ius qd̓ hēo in re vel pignꝰ ꝑ hāc ꝯſtōnē: vt ſi amodo agā exceptōe repellar. ſi gͦ agā ex edicto: non agā haclege ⁊ ecōtra. vt. ff. de act. ⁊ ob. qͦt̉. §. j. ⁊ hoc niſi in eo qd̓excedit. vt. eo. §. ⁊. ff. vi bo. rap. l. j. idem dico ſi inuaſi vthēaꝫ ꝓ pignore vel vt in ſolutū. vt .ſ. hēat locū hec lex. niſi ex pacto vel iudicꝭ aucͣte faciā. vt. jͣ. de pi. l. iij. ⁊ niſi aufugeret debitor: vt. ff. q̄ in frau. cre. l. ait p̄tor. §. ſi debitorem. nec obſtat. ff. de fur. l. qͥ vas. in pͥnº. qꝛ ibi ponit̉ abſtulit .i. accepit vt iudici on̄deret: nō vt ſibi hr̄et. Octauoqͥd ſi debitor creditorē ſuꝑ pignore occupando inuadatRn̄. ẜm Py. non hꝫ locū. vel dic ꝯͣ quū poſſideat. Suꝑtꝑe q̄ro. qͦ tꝑe facta inuaſiōe hꝫ locū hec lex. Rn̄. ꝙ antelit. cō. Iteꝫ pꝰ an̄ ſnīaꝫ. niſi in cāu vno in qͦ loqͥt̉ sͣ. finiuꝫreg. l. ſi ꝯſtiterit. pꝰ ſnīaꝫ nō: ſꝫ hꝫ locū illa meminerīt. ⁊ ꝓeis ē qd̓ hic dic̄ an̄ euētū ⁊cͣ. tu dic hāc eē gnaͣlē an̄ lite̓ etpꝰ ſnīam. ⁊ illā ſi ꝯſtiterit tm̄ pꝰ litē ⁊ an̄ ſnīaꝫ. nec obſtatqd̓ hic diē ante euētū. qꝛ ſb̓audi maxīe. vel dic .i. an̄ p̄ceptū vel iuſſionē iudicꝭ ⁊ hec bona. l̓ ante executiōeꝫ q̄ fitꝑ iudicē ⁊ ſic nō punit̉. vt. ff. de acqͥr. poſ. iuſte. ⁊. ff. ad. l.aqͥl. l. quēadmodū. §. mgr̄atꝰ. qd̓ eī legitime ⁊cͣ. vt. jͣ. adl. iul. de adul. l. gracchꝰ. aut gͦ nullū ē decretū int̓poſituꝫ:⁊ hꝫ locū hec lex. aut ꝑperā: ⁊ tūc illa meminerint. aut recte ⁊ tūc nll̓a. vt. l. iuſte. Scd̓o qͥd ſi clā īuaſi. Rn̄. adhuchꝫ locū hec lex. vt. ff. de acqͥ. poſ. l. rē q̄ nob̓. ⁊. ff. e. l. vī fac̄qd̓ hꝫ locū ſi hūit aīm vt etiā vī inferret ſi me īueīſſet. vtff. de fur. ſiqͥs ex domo. Suꝑ qͣrto q̄ro. nūquid ip̄o iuredn̄ium amittat ⁊ ip̄o iure q̄rat̉ ſpoliato. vr̄ ꝙ ſic: vt ī cer.le. ma. vt. jͣ. ad. l. iul. ma. l. fi. et in cōmiſſiōe vectigaliū. vtff. de publicanis. l. ꝯmiſſa. ⁊ in muliere q̄ ſuo raptori nubit q̄ amittit ip̄o iure dn̄iuꝫ reꝝ qͣs lucrata ē ab eo: vt inaut̓. de muliere q̄ ꝓpri. ra. nup. ⁊ ad idē sͣ. loca. l. fi. ⁊ ī aut̓.de litig. §. fi. ⁊ sͣ. de act. ⁊ ob. aut̓. īmo. nos dicimꝰ ꝯͣ qꝛ lr̄adic̄ amittat nō amittit vel amiſit: ſic ⁊ ꝑ ſnīaꝫ al̓s amittitur. vt sͣ. de heret. l. qͥcūqꝫ. §. ꝙ ſi fecerīt. ⁊ de apoſta. l. j. ⁊ff. ad ſil. neceſſarios. §. nō al̓s. ⁊ de iure fiſci. l. eiꝰ qui. et īautē. vt liti. iu. §. illo. ⁊. ff. de reſcī. vē. fundꝰ. Suꝑ vltīoq̄ro. an poſſeſſio tm̄ vel ꝓprietas etiā extimet̉. qd̓ ſolui inlr̄a. Scd̓o ſi fructuariꝰ ē expulſus vel ꝓprietariꝰ. an cōpetat vtriqꝫ altero expulſo. Rn̄. ſi eo aīo vnū deijcio qꝛ credo eū ſolū hr̄e ius in re: vtriqꝫ teneor. qꝛ vno deiecto alt̓deijci vr̄. ſi v̓o ſolū eiꝰ vſūfructū velī auferre: vel ſolā ꝓprietatē: ei ſoli teneor. vt id qd̓ abſtuli ⁊ tm̄dem reddamvt. ff. de fur. l. int̓ oēs. §. ſi ſeruꝰ. ⁊. ff. e. ſi d̓ fūdo. lꝫ in fundo aliter quidā dixerīt .ſ. vno expulſo nō videri aliū deijci. ſꝫ ꝯͣ eſt. ff. de acqͥ. poſ. l. ſi de fundo. Tercio. qͥd ſi remcōem totā inuado ſocio poſſidēte. Rn̄. ꝓ ꝑte ſocij tene-
or. vt ar. ff. de fur. ſi ſocius. etiā ꝓ mea teneor diuerſimodetn̄. Quarto. fi aliꝰ poſſidet vſuf. meū nō ꝓprietariꝰ ⁊ eū deijciam: ⁊ ſic amitto ius meū. Cui applicabit̉ ꝓprietario vl̓ expulſo. ℟. ꝓprietario. ſꝫ ad eſtimatiōeꝫ fructuario: vt. ff. e. ſide fundo. Itē ſi iudeꝰ poſſideat mancipiū xp̄ianū meuꝫ ⁊illud inuadam: anapplicabit̉ iudeo?Rn̄. non: vt sͣ. vtnemo iudeꝰ ⁊cͣ. l. j.Quinto. q̄ actō detur. Rn̄. ꝯditio exhac. l. q̄ dabit̉ ſil̓ ꝓpoſſeſſione ⁊ ꝓprietate: qd̓ ē mirabile. Sexto an deturhr̄dibꝰ. Rn̄. ſic ⁊ anhr̄des. Rn̄. nō quūſit penalis niſi inqͣꝫtū ꝑueīt ad eos: vt inſti. d̓ ꝑpe. ac. §. nōaūt. ⁊. ff. e. l. j. §. hͦ interdictū. ⁊. §. fi. Septīo. an reſtituēdoreꝫ inuaſor an̄ lit. cō. vl̓ āte ſnīaꝫ liberet̉ a pena. Rn̄. nō. vtff. de fur. qͥ ea mēte. etiā ſi ſpōte expulſus acceꝑit quū nonſuccedat hec pena loco rei vt. ff. de arbi. l. ſi rē. Octauo. qͥdſi egi tm̄ ad re: an ſuꝑſit actio ad penā. Rn̄. ſic. quū actiōenō officio debeat̉. vt. ff. de ꝯdi. fur. l. ſi ꝓ fure. §. furti. Nono. an poſſit appellari. Rn̄. ſic. ꝙ dic: vt sͣ. ſi d̓ momenta.poſ. l. j. Decimo. qͥd ſi ſeruū quē poſſideo quū ſe libeꝝ ꝯtēdat mea autoritate acceꝑim. Rn̄. nō amitto ius meū qꝛ neminē poſſeſſione pͥuaui. etiā ſi eēt in poſ. lib̓tatꝭ. qꝛ ſeipſuꝫnō poſſidet. lꝫ in poſſeſſiōe lib̓tatis eē dicat̉. et hoc ẜm Io.⁊ nos qͥ dicimꝰ īuaſorē nō cadē̓a dn̄io ip̄o iure. quū eī det̉ꝯditio ex lege iſta. ſi alicui daret̉ dn̄o daret̉. ſeruo eniꝫ darinō pōt. at domīo ꝯͣ ſeip̄m dari nō pōt: namqꝫ obligari nōpoteſt. vt. ff. de fideico. l. ſi tamē hoīem. forte ẜm alios alit̓dici p̄t qͥ dicūt inuaſorē ip̄o iure amitte̓ dn̄iuꝫ. ſolū gͦ ī hocpunit̉ dn̄s ex tali violētia. qꝛ dolo vr̄ eū poſſide̓. ⁊ ſic incūbit ei onꝰ ꝓbādi: vt sͣ. de ꝓba. l. vis eiꝰ. Vltīo q̄ro. qͥd differt hec ꝯſtō ab alijs. prīo ab illa sͣ. de paganis. l. xp̄ianis.Rn̄. illa ſpāliter in iudeis ⁊ paganis loquit̉. Quid ab illasͣ. finiū reg. l. ſi ꝯſtiterit. Rn̄. illa pꝰ lit. cō. ⁊ tm̄ in illo iudicio. Quid ab illa nō ab re. jͣ. e. ⁊ sͣ. locati. l. ꝯductores. Rn̄.qꝛ hec incōtinēti fac̄ cade̓ in penā illa expectat diffinitiuaꝫſnīam. ſꝫ et illa nō diſtīguit fuerit dn̄s vel nō. qd̓ hec facit.Quid ab illa quū q̄rebat̉. Rn̄. ibi dices ſtatī. Item qͥd abinterdicto vn̄ vi. Rn̄. illud ānale ⁊ in ſimplū ⁊ dolū exigithec ꝑpetua ⁊ penalis nō exigit dolū. Quid ab edicto diuimarci? Rn̄. illud ſpāle in re in qͣ actor hꝫ ius. Item ab illasͣ. de ſuffragijs. Rn̄. illa ſpālis.¶ ꝑmentarie c interdictū .ſ. vnde vi. qd̓ eſt momētariūſua origine: nā qͥ vincebat interdicto poterat ſtatī ſuccumbere ī petitorio. qd̓ hodie nō eſt ſi agit̉ ꝑ ſiqͥs in tantā ꝙ ſitmomētaria: niſi qn̄ filiꝰ vel mercēnariꝰ inuaſer̄t: ip̄i qͣdē tenent̉: ſꝫ pr̄ vel dn̄s ad vendicāduꝫ admittit̉: vt. ff. e. l. j. §. ſifiliꝰ. hoc qͥdē interdictū vn̄ vi dr̄ qd̓ nō ſꝑ ꝑtinet ad vī puqꝛ qn̄qꝫ ad pͥuatā: vt qn̄ ſine armis. itē nō ſꝑ ad pͥuatā: qͥaqn̄qꝫ ad publicā qn̄ cū armis. d M Mox .i. an̄ cāꝫ ꝓprietatꝭ. vel mox .i. ſine ſolēnitate. vel ſine aliqͣ dilatōe dꝫ audiri ille qͥ ꝓponit: vt. jͣ. ad. l. iul. d̓ vi ſiqͥs. ⁊ ēt ſine inſcriptōe .ſ.qn̄ agit ciuil̓r. ſecꝰ ſi crimīal̓r .ſ. lege iul. de vi. vt. ff. de accu.libelloꝝ. ⁊ hoc dic̄ int̓dū. l̓ ſine inſcriptōe .i. libello ſcripto:vt ⁊. ff. de edēdo. l. j. §. ede. niſi in cāu .ſ. ī ꝯuentōe illuſtriūꝑſonaꝝ: vt. jͣ. de di. l. qͦt̓. hodie indiſtīcte dat̉ ꝑ aut̓. offerat̉et erat forte dubitatio legꝭ. qꝛ poterat agi crimīalit̓ videbatur ꝙ nō poſſet agi ciuil̓r. ſꝫ ꝯͣ eſt: vt h̓. ⁊. jͣ. qn̄ ciuilis actio.l. j. vel dic a capite interdictū .ſ. qd̓libꝫ. vel vn̄ vi. vel qͦꝝ bonoꝝ vel vti poſ. l̓ qd̓cūqꝫ aliud. ſic gnaͣliter dr̄ int̓dictū momētarie poſſeſſiōis: vt s. qͥ legi. ꝑ. l. fi. qd̓ nō ꝑtinet ſꝑ ad vīpublicā vel priuatā: nā vn vi ꝑtinet alia nō dꝫ. dico audiri ⁊c̄. expōe vt sͣ. Sꝫ quā vtilitatē hꝫ hodie hͦ int̓dcm̄ quūſufficiebat ſiqͥs ī tātā. ℟. qꝛ ī ea appellat̉: h̓ nō. Itē ciciꝰ expedit̉ in interdicto ꝙͣ in ꝯſtōne forte nec vult actor penam