Druckschrift 
Corpus iuris civilis : Codex Justinianus. Mit der Glossa ordinaria des Accursius
Seite
CCCXXXIIIIr
Einzelbild herunterladen
 

Septimus υ. CCCXXXIIII.

ſitūᵖ dicis in qͥetari. qd̓ vt fiatimplorare equitatem p̄ſidisdebes.M. Dio. ⁊ Max. aa. ⁊. cc. Thiloni. Cegis iulie de bonis cedendis bn̄ficiuꝫ ꝯſtitutōnibꝰdiuoꝝ nr̄oꝝ ꝑentūª ad ꝓuincias porrectū eē: vt ceſſio bonorū admittat̉ notū eſt. nō tam̄creditoribꝰ ſua aucͣte diuidere hec bona ⁊ iure dn̄ijᵇ detinere: ſꝫ venditōis remedio qͣtenus ſb̓a patitur indēnitatiſue ꝯſule̓ ꝑmiſſuꝫ ē. Quū itaqꝫ ꝯtra iuris ratōneꝫ res iuredn̄ij teneas eiꝰ qͥ ceſſit boniscreditorē te dicens longi tꝑisp̄ſcriptiōe petitorē ſūmouerinō poſſe manifeſtuꝫ eſt. Ꝙſi nō bonis eū ceſſiſſe res ſuas in ſolutū tibi dediſſe monſtret̉ p̄ſes ꝓuincie poterit deꝓprietate tibi accommodarenotionem.idem. aa. ⁊. cc. Mironi. Propterᶜ honorē municipalē velmunꝰ bonisᵈ cedētiū inuidioſam admirti ceſſionem mīmeꝯuenit. ſꝫ hisᵉ obnoxios ꝓ mōſubſtantie fungi.M. Theo. dixit. In omni ceſſione bonoꝝ ex qͣlibet cā faciVenda: ſcrupuloſitate prioꝝ legū exploſa ꝓfeſſio ſola q̄renda ē. In om̄i ceſſiōe ſufficitvolūtatis ſola ꝓfeſſio.Mꝑa. Iuſti. a. Iuliano. p̄p̄.um ⁊ filijfamilias poſſinthre ſb̓as q̄ pribꝰ acquiri vetiteſunt necnō peculiū vel caſtrēſe vel qd̓ˢ pr̄e volēte poſſidētqͣre ceſſio bonoꝝ eis deneganda ſit. Quūᵇ et ſi nihil in ſuocenſu: ij qͥ in ptāte ſt̓ ꝑentumhēant tn̄ ne patiant̉ īiuriā dꝫbonoꝝ ceſſio admitti. Si em̄⁊ pr̄familias admittēdꝰ eſt ꝓpter īiuriaꝝ timorē ad ceſſionis flebile veniens adiutoriūqͣre filijſfamilias vtriuſqꝫ ſexus hͦ ius denegāꝰ. Quū aꝑtiſſimi iurꝭē ⁊ int̓ pr̄eſfamilias ⁊ int̓ alieno iuri ſubiectosſiquid poſtea eisᵗ pinguiꝰ acceſſerit: hͦ iterū vſqꝫ ad modū

debiti poſſe a creditoribꝰ legitimo modo auelli.dem. a. Ioanni. p̄p̄. Cum ſolito more a nr̄aᵏ maieſtate petit̉: vt ad miſerabile ceſſionisbonoꝝ hoīes veniāt auxiliuꝫ⁊ electioᵗ det̉ creditoribꝰ vl̓ qͥnquēnale ſpaciū eis indulgerel̓ bonoꝝ acciꝑe ceſſionē: ſaluaeoꝝ vicꝫᵐ eſtīatōe ⁊ oī corꝑalicruciatu ſemoto qͦtidie dubitabat̉. Si quidā ex creditoribus noluerint qͥnquennalesdareⁿ inducias alij āt iaꝫ nūcceſſionē acciꝑe velint qͥ audiendi ſint? In tali itaqꝫ dubitatōne nemī putamꝰ eē ambiguū qd̓ ſentimꝰ ⁊ ꝙ hūaniorēſnīam ꝓ duriore eligimꝰ ⁊ ſancimꝰ: vt vel ex cumulo debitivel ex nūero creditoꝝ cā iudicetur. et ſiquideꝫ vnꝰ creditoralijs oībꝰ grauior in ſūma debiti inueniat̉: vt oībꝰ in vnuꝫcoadunatis ⁊ debitis eoꝝ cōputatis ip̄e alios an̄cellat ip̄us ſnīa obtineat ſiue indulgētp̄s ſiue ceſſionē acciꝑe deſiderat. Si v̓o plures quidemſunt creditores ex diu̓ſis autēqͣntitatibꝰ: ⁊ nūc amplior debiti cumulꝰ mīori ſūme p̄feratur: ſiue par ſiue diſcrepās numerus ē creditoꝝ: quū non exfrequētiſſimo ordine feneratorū: ſꝫ ex quātitate debiti cātrutinat̉. Pari āt qͣntitatedebiti inuēta diſpari vo creditoꝝ nūero: tūc amplior parscreditoꝝ obtineat: ita vt qd̓pluribꝰ placeat hoc ſtatuat̉. Sin v̓o vndiqꝫ equalitasemergat taꝫ debiti qͣꝫ numericreditoꝝ: tūc eos ant ēponi qͥad hūaniorē declināt ſnīamnō ceſſionē exigentes ſꝫ inducias. nulla quidē dr̄ia int̓ hypothecarios ⁊ alios creditores ꝙͣtumᵈ ad hāc electōeꝫ obſeruanda. In rebꝰ aūt officio iudicis ꝑtiēdis ſuam vimſingulis creditoribꝰᵖ habentibus (quā eis legū p̄ſtabit regulla) nullo p̄iudicio creditorum cuiꝙͣ ex quinquennij di-

Legis a ad ꝓuincias. vt nonſolū italici ſꝫ etiāꝓuīciales hoīscedere pn̄t Aꝫ.b Detinerevt. jͣ. t. j. ꝓ debito: ⁊. l. in poſſeſſione. Ac.Propter c honorē .ſ. vitandū.d Cedentiū.vt ſi vocet̉ quisinhabil̓ ad munus: ⁊ quū nonpoſſit ſubire: iōbonis cedere fiſco cogat̉. ex hacem̄ ceſſione inuidiam ⁊ blaſmuꝫꝯſeq̄ret̉ fiſcus: ⁊ſic nō eſt ꝯͣ sͣ. l. ſipr̄: qꝛ ibi idoneꝰadmīſtraueramale h̓ non idoneus admīſtrare nō dōt. poſſetetiā intelligi heclex ꝙ aliquis infraudē mūeruꝫcedebat hoīs vtinhabilis fieret.hec quidē ceſſionō admittitur ⁊blaſmū eēt cedēti eſt ꝓ hac poſitione sͣ. de reſcī.ven. l. hi qui: esͣ. de ep̄i. ⁊ cle. ſiquis curialis: etjͣ. de excuſa. mune. l. illud: ⁊. ff. d̓muneribꝰ ⁊ ho.l. extimationemin prin.e Obnoxiosid eſt habiles etidoneos ẜꝫ vtrāqꝫ poſitōem.In om̄i. ſcrupuloſitate q̄ erat inſolennitateʳ verborum. In om̄ivoluntatis. ſineſcriptura: ad hff. eo. l. pl̓t. ⁊ fi. etqd̓ dixi sͣ. e. l. j.Cum et filij gpatre volēte. vtcaſtrenſe qd̓ domi filio donaturvt habes sͣ. fami. herc. l. ſi filiꝰ.caſtrenſe v̓o dequo ſubijcit appellat qd̓ in caſtris querit̉. ⁊ ſic nō peculij ſꝫ rerū peculiariuꝫ fit dr̄ia vel dicit de ꝓfecticio vel aduenticio: quū .n.admittat̉ ceſſio quū nil hꝫ vt ſubijcit: multomagīs quūhꝫ peculiū ꝓfecticiū vel aduenticiuꝫ. nō tn̄ intelligas ꝙ

p Habentibꝰ.id eſt vt priuilegiati prius debitū cōſequant̉: vt. ff. e. l. j. ⁊. ff. de relig. ⁊ ſumpti. fu. l. pl̓t. Itē hypothecarij chyrographarijs p̄ferunt̉: vt. jͣ. ti. j. l. ꝓ debito.et vt prior tempore ſit potior: vt. jͣ. qui potio. in pigno. l. ſifundum. Accurſius.

Fo. CCCXXXIIIIꝓfecticiū poſſit dari creditoribꝰ: ſꝫ etvideo ꝓfecticiū qn̄qꝫ ſeparari a bonispatris: quū eiꝰ bona ꝓ debito a fiſcooccupant̉. ⁊ ita patet tale peculiū adfiliū ſpectare: vt. ff.de mino. l. deniqꝫ.§. ſꝫ vtrūqꝫ in fi.h Et ſi nihil. corporale. hꝫ tn̄ incorporalia. Vel ẜmP. ſi nihil corꝑalevel incorꝑale habeat. ſꝫ videt̉ nugatōvt cedat bonis qͥnulla bona hꝫ: ſedꝓpter querēda dic̄ſic ⁊ Petrus om̄iadimiſit qui nil preter nauiculā habebat. ⁊ act. de peculio tenet̉: ⁊ ſi nilſitin peculio: vt. ff. depeculio q̄ſitum.i Pinguiꝰ. vt ⁊inſti. de act. §. p. etff. e. is qui. et. l. quibonis. et. l. ſi debitor. ⁊. jͣ. t. j. l. ex contractu. Ac.Cum ſolito kmaieſtate. vl̓ ab aliquo iudice.l Detur. a debitore. Ac.m Eſtimatiōe.qꝛ non efficit̉ infamis: ⁊ ad hoc sͣ. exquibus cau. infa. l.debitores. Ac.n Inducias. etſic eſt in creditorūelectōne. nec eſt cōtra. ff. ſo. ma. ſi conſtante. §. quotiēs.in fi. §. quia ibi ſpeciale.o Ad hanc electionem. ſꝫ ꝙͣtumad alia refert: vt. ffde pact. l. reſcriptū⁊. jͣ. t. j. ꝓ debito.

kk iiij