Druckschrift 
Corpus iuris civilis : Codex Justinianus. Mit der Glossa ordinaria des Accursius
Seite
CCXCIIv
Einzelbild herunterladen
 

Liber

petitor hr̄ditatis: ⁊ maneat liberū arbitriū ſeruorū ſiue adlibertatē venire volūt ſiueª inſeruitute manereʰ lꝫ eī romanā ciuitatē recuſareᶜ nemī ſeruoꝝ licitū ſit: tn̄ in hͦ caſu ne ꝓpter quorūdā īdeuotiōeꝫ alijmaneāt ī ſeruitute volētibusqͥdē oībꝰ ſeruis licere ī lib̓tatēꝑuenire. nolētibꝰ āt qͥbuſdaꝫvel recuſantibꝰᵈ ſpōtaneā ẜuitutē īminere oꝫ. ⁊ quē pr̄onuꝫhr̄e noluerint dn̄m ſuū ⁊ forſitā acerbū ſentiāt. Sin vonō oēs lib̓tates adīplere pollicitꝰ fuerit: ſꝫ certū numeruꝫẜuoꝝ ex ijs qͥ ad libertatē venire iure ſūt iuſſi: meliꝰ ē ſiquidemᵉ res hr̄ditarie ſufficiuntadīplendos creditores etiamoībꝰ ẜuis dare lib̓tatē ⁊ ſi hocpollicitꝰ nō ē. Sin āt deeſt inexoluēdis creditoribꝰ hūaniꝰeſt vt pauci ſaltē ꝑueniāt adlibertatē. Sꝫ hͦ qͥdemᶠ antiqͥsdubitatōibꝰ remediūᵍ inuenimꝰ belliſſimā āt repletōeꝫ p̄fate ꝯſtōni donātes: ſancimꝰ ſi n̄vnꝰ veniat hr̄ditatis petitorſꝫ plures ſiquidē vno momento vterqꝫ vl̓ ampliores: oībus.det̉ lnīa coīter hr̄ditatē adireprius ſatiſdatōne ab oībꝰ dāda: vt creditoribꝰ ⁊ libertatibus ſatiſfaciāt. Sin aūt ꝑ interualla tꝑm hoc fiat: qͥ primus veniat hēat p̄rogatiuaꝫſi etiā ſatiſdatōeꝫ prare pōt.Illo aūt ceſſanteʰ hͦ facerealij gradatī ẜm tꝑa petitōnisſuccedant. et hoc intraˡ ānaletp̄s obſeruet̉. Sin aūt vnoꝰpollicēte quoſdā liberos face (re nō aūtᵏ totos: alius emerſerit ſatiſdationē ꝑatus idoneam pr̄are ꝙ oībꝰ creditoribuſ⁊ oībꝰ libertatibꝰ ſatiſfaciat:equiſſimum eum eſt admitti:vt om̄es libertates indiſtīctecelebrent̉: qd̓ priuilegium damus nō ſolū ſeruo qui liber-

tate donatus eſt: ſꝫ etiā ei cuinulla libertas relicta ē: vt aliquid venuſtū eueniat: vt pereū cui relicta libertas nō eſt:alijs libertas imponat̉. Sedſiquidē an̄qͣ prior hr̄ditariasres et lib̓tatē accipiat hͦ eueniat: ſcd̓o petitori: vl̓ tercio: veldeinceps ampliores lib̓tatespollicētibꝰ: fieri locū cēſemꝰ. Sin aūt iam rebꝰ ẜuo qͥ pͥmus petijt hr̄ditatē datis: etlibertatibꝰ ab eo quibuſdamſeruis hr̄ditarijs impoſitꝭ: qͥdam ſeruus aliꝰ hereditariusvel quilibet exͣneus hoc facere maluerit: licebit quidem hͦei impetrare: et ſub maioribꝰpollicitatōnibꝰ ⁊ ſatiſdatōibus hr̄ditatē acciꝑe. ſꝫ priorin libertate petitor maneat.lꝫ res ab eo diſtrahant̉. et hisoībꝰ intra annū ẜm ꝙ dictuꝫeſt celebrādis: exqͦ prior petitor iudicem adierit.De lege ſuffia. canina ſubla.iij.ta. ℟ica.dem Mēne. p̄p̄. Geruoꝝ lib̓tates in teſtō relictas: tā directas ꝙͣ fideicōmiſſarias ad exemplū int̓ viuos lib̓tatū: indiſtincte valere cenſemꝰ: legefuſſia canina decetero ceſſanre: nec impediēte teſtantiū ꝓſuis ẜuis clemētes diſpoſitiones effectui mancipari.De fideicommiſſarijs libertaribus. A..iiij.M. Seuerꝰ. ⁊ Anto. aa. Primo Ium ꝓponas hr̄ditateꝫeiꝰ teſtatoris aditaꝫ nō eē: a qͦtibi fideicōmiſſariā libertatem relictaꝫ dicꝭ ⁊ ab īteſtatoaliū qͣꝫ qͥ ſcriptꝰ ē hr̄ditatempoſſediſſe: ſi nō aᵐ ltīmo qͦꝫ herede fideicōmiſſaria libertasr̄petita ēⁿ nll̓o iure preſtari eaab eo qͥ rogatꝰ nō ē deſideras.plāe ſi pecuīa accepta hr̄demīſtitutū omiſiſſe hr̄ditatē docuerꝭ lib̓tatē tibi p̄ſtare coget̉

a In ſeruituteAanere. ſecꝰ ſi nulIus de ſeruis velitlibertatē. nam tūcdiſtinguo an ille qͥpetit bona ſibi adq̄ci ſit de ſeruis annō. primo caſu admittit̉. ſcd̓o nō: vtinſti. de eo cui lib̓cā. bo. adij. §. hecꝯſtitutio.b Licet em̄ id ēꝙuis.c Nemini ẜuoruꝫ .ſ. al̓s et ſic nota regulā ꝙ ẜui ingiti libertatem cōſequunt̉: vt hic etff. de here. inſtit. ſiv̓o lex. §. j. ⁊ inſtit.de here. q. ⁊ dif. §.j. ſꝫ fallit hoc in caſu queꝫ ponit heclex. nam quū eiusFauore ſit inductūvt ſic bona petantur poteſt ei fauori renunciari: vt sͣ.de pactis ſiqͥs inꝯſcribendo. Itemfallit et in alio caſuquē habes. ff. de fideicō. li. l. ſed ſi alienare. q̄ eſt ꝯtra huic regule: vbi legatum erat dn̄o ſeruvt ſeruū heredi vēderet. qͥ heres manumitteret̉. Sedcerte pōt ibi reſiſtere dn̄o vt nō accipiat legatū. ſꝫ eoaccepto nō pōt reſiſtere quin manumittat̉. vel ibi nonrecuſauit libertatēſed volebat vendiheredi qui nō eratſoluendo a quo relicta eſt fideicō. libertas. Iteꝫ ſecuseſt in emancipatōne que nō dat̉ inuito: vt in aut̓. quibus mo. na. ef. ſui.§. generaliter.

⁊ in vltima voluntate: et econtra: vt hic. et inſti. eo. ⁊. ff. de pactis. l. pactum.De fideicōmiſſarijs libertatibꝰCum ꝓponasmꝰ ltīmo. agnoto vt inſti. de legi. ag. tu. in pͥn.n Nullo iure. immo cōtra:vt. ff. eo. in teſtamento. Sol̓. ibiin ꝑſonis ſpāle.o Coget. vtet s. ſiqͥs. omiſ.cā. t. l. j. dum tamen prius conueniatur poſſeſſor: vt. ff. ſiquisomiſ. cā. teſ. l. licꝫẜm quoſdam.

uāuis a nōinfirmat. valꝫ ergo libertas vt h̓et. ff. de ma. t. cūex falſis: et. ff. d̓iur. pa. l. p. §. fi.Sed cōtra sͣ. depeti. he. l. fi. §. p.vbi ex falſo teſtamento nō cōpetit lib̓tas. So. h̓fuit p̄ſtita et bonafide ibi non. vel ibi a lege dabat̉ libertas: h̓ ab hoīe: q̄in idem recidit. Uel illa corrigit iſtam. ſꝫ quū heres dederit hūc ſeruū qͣſi legatarij credēs factū eiꝰ: nō videt̉ trāſtuliſſe dominiū: vt. ff. de ꝯdl. cā da. l. iij. §. ſubtiliꝰ qd̓ ſi ēquomodo ſeruo alieno dedit libertatem? Rn̄. dic ꝙ heredis fuerat ſeruus vel alienus: ⁊ heres rogatus de redimendo ⁊ p̄ſtando: vnde tanꝙͣ ſeruum heredis non tanꝙͣ legatarij dedit. ⁊ hoc erat verum. ⁊ et ſic tranſtulit dominium. ⁊ ẜm hoc etiam ſoluit̉ dictū ꝯtrariam.