Liber
Mꝑa. Conſtan. a. Maxi. p̄p̄.A pud ꝯciliūª nr̄m vel apudconſules p̄tores p̄ſules p̄ſidesmgr̄atꝰ vl̓ eaꝝ ciuitatū quibꝰ (h̓mōi ius eſt: adipiſci p̄t pr̄onoꝝ iudicio ſedula. ſeruitꝰ libertatem.De teſtamentaria manumiſſione..ij.¶M Seue. ⁊ Anto. aa. primo. (Si codicillos maior vigintiānis feciſſet: ꝯfirmatōis tp̄uslib̓tati n̄ noce̓ certū ē: nec eniꝫptās iurꝭ ſꝫ iudicij ꝯſideraturidem. aa. Phileto. Ex teſtōdefuncti libertates p̄ſtari nōpn̄t hęreditateᶜ nō adita: vl̓ ſirei mēoria ꝓpt̓ crimē qd̓ morteº non intercidit dānata eſt.idem. aa. Euphoſino. Cibertas teſtō defuncti data aditahr̄ditate ꝯtīgit: ⁊ ſi heres ſcriptus ꝑ ī integꝝ reſtōeꝫ abſtinuerit hereditate: tn̄ nihil eares libertatiᶠ obeſt.idem. aa. Anchilao. Cum tęſtamētoᵍ directā lib̓tatē pattuꝰ ſit ꝯſecutus: ꝙͣuis ei heresextiterꝭ: fruſtra tn̄ rōes quastꝑe ẜuitutis geſſit: vt reddasꝯpelleris: quū nō ea cōditione acceꝑit libertatē. ¶ Is ātcui libertas ſeu fideicomiſſaria ſeu directa ſi rōes r̄ddidiſſet relicta ē an̄ reliqua illata⁊ ea q̄ malo cōſilio amota ſūtad lib̓tatē nō poteſt ꝑuenire.¶ Sin āt nō debitor ex rōnibꝰ fue̓it reꝑtus: pꝰ aditā hereditatēᵏ qͣſi purā lib̓tatē ꝯſeqͥt̉
M. Alexa. a. Quintiniano.In fraudē creditoꝝ teſtō date lib̓tates: qͣꝫuis debitori heres qͥ ſoluēdo nō eſt extiterit:ꝑ legēeliaſcētiamᵗ nō valent.Mꝑ. Gordi. Piſiſtrato. Sihereditas eiꝰ a qͦ teſtamentodicis te eē māumiſſum: ob esalienū ſpernit̉ ab hr̄dibꝰ: conſeruāde libertatꝭ gr̄a nō iniuſta rōne creditoribꝰ hereditarijsᵐ ſatisⁿ offerēs: iudiciū teſtatoris obẜuari tibi poſtulabis: maxīe quū id etiā a diuomarco cōſultiſſimo principeſit ꝯſtitutū qd̓ ī extranei qͦꝫ ꝑ.ſona obſeruari oꝑ et.dem. a. Luſte. Contraᵇ volūtatem mr̄is tue lib̓tatē in euꝫꝯferre quē illaᵖ liberū fieri ꝓhibuit: nō debes: ne videarisiura pietatis violare.Mꝑ. Philippus. a. ⁊ Phil̓. c.Cemellio. Cum teſtator libertatem tꝑe nuptiaꝝ filij ſuivel filię ſeruo dari iuſſit: nontp̄s p̄ſtande libertatiq p̄ſtitit:ſꝫ potiꝰ ꝯditioni locū fecit: vtno inſecutis nuptijs libertasiure poſciʳ non poſſit.M. Carꝰ ⁊ Carinꝰ ⁊ Numerianꝰ. aaa. Mauro. Seruo tuodefunctꝰ lꝫ te hr̄dem ſcripſiſſepponit̉: directā tn̄ libertatemẜnō potuit dare: iure em̄ directo libertatem ſeruis alienisnemo poteſt dare.Mꝑa. Diocl. ⁊Maximia. aa.et. cc. Germano. Directisverbis iure data libertate:
Ipud a nr̄m .i. apud principē. b ¶ Ius eſt .ſ. ꝯceſſuꝫſpāli vel gnaͣli ꝯceſſione: vt in defenſore ciuitatꝭ habes: vt īaut̓. de defen. ci. §. nulla. ⁊ etiā apud exͣordinariū iudicē: vtDe teſtamentaria maumiſſioneff. e. etiā. §. fi. Ac.Ii codicillos. minor. xx. an. nō pōt māumitte ꝓpter legēeliaſcentiā: vt. jͣ. ti.ij. l. minor: ⁊ inſtit.qͥ. ma. nō poſ. §. ea.dē. fecit āt hͦ teſtm̄agens. xviij. an. etꝯfirmauit codicillos futuros. qd̓ facere debuit: vt. ff.sͣ. de codicillis ſiue⁊ pꝰ. xx. an. fecit codicillos: in quibꝰ libertatē reliquit etvꝫ quidē inſpectoiudicio .i. volūtatehabita in codicilliſnō ptāte iuris quetrahit codicillosad teſtm̄: vt. ff. deiur̄ codi. ab īteſtato in fi. ⁊ de heredibus inſti. l. aſſe.Ex teſtō. c n̄ adita. niſi in caſibꝰ qͦsnota sͣ. de fideico.l. eam quam.d ¶ Non intercidit. qd̓ eueīt in crimīe maieſtatis: vtff. ad. l. iul̓. ma. l. fi.Item repetūdarūvt. ff. de accuſati. l.ex iudicioꝝ. Itemapoſtataꝝ etiā manicheoruꝫ: vt sͣ. deheret. ⁊ ma. l. iij. retro em̄ fingit̉ nonhabuiſſe factioneꝫteſtamēti: vt. jͣ. adl. iul̓. ma. l. pl̓t. ⁊ fi.⁊ inſti. de here. abinteſ. §. ꝑ ꝯtrariū.Libertas ē adita. hereditate. etiāab vno herede: ethoc ſi pure eſt relicta vt. ff. eo. teſtō.j. teſtamento.f ¶ Obeſt. vt ⁊. ff.e. ſciendū. ⁊ de mino. et ſi ſinę. §. an̄pl̓t. ⁊ de fideicom.li. cū quaſi. §. ſiqͥs ſeruum.Cum teſtō gͦ directam et pure.h ¶ Compellerꝭ. naꝫ eiꝰ qd̓ in ſeruitute fecit nō cogit̉ reddere rōnem tꝑe lib̓tatis: vt ⁊ sͣ. an ẜuꝰ ex ſuo fa. l. fi. ⁊. ff. dene. ge. l. eū actu. Sꝫ ꝯͣ ē sͣ. de pe. he. l. fi. in fi. Sꝫ ibi ſpeciale.qꝛ ⁊ aliud ꝓ eo inducit̉ vt ibi. i ¶ Quū nō ea. maxīe. nāet ſi ea ꝯditio appoſita eēt nec eēt adimpleta: ⁊ ſic remāſiſſꝫſeruꝰ idem eēt Aꝫ. nā non hꝫ tūc hęredē vt sͣ. cōia de ſuc. l.ſeruus. Ac. k ¶ Quaſi purā. vt. ff. de ꝯdict. ⁊ de. iuliuspaulꝰ. Sꝫ lꝫ debitor in pecunia nō inuenit̉. Nōne ſaltē defacto dꝫ dn̄o on̄dere rōnem? duo em̄ vident̉ iniungi illi qͥrōneꝫ reddere dꝫ: ꝙ inſtruat dn̄m ⁊ ꝯputet cū eo. Item ꝙreddat reliqͣ: vt. ff. de ꝯdi. ⁊ de. cū ſeruꝰ. ⁊. l. qͣꝫuis. et de ſtatulib̓. ſi ſtatulibera. Rn̄. tenet̉ adhuc dn̄m inſtruere ẜm qͦſ
n ¶ Offerens. de ſolido ſoluendo creditoribꝰ: vt inſtit.de eo cui li. ca. bo. adijciunt̉. §. j. Ac.Contra o voluntatem .ſ. vltimam.q ¶ Liberum. ſiue ſuū ſeruū ſiue heredis. ſecus in extraneo ſeruo vt. ff. e. ſiquis ita. §. qd̓ ꝯſtitutum. differt ⁊ inalio ſeruus heredis ab extraneo: vt. ff. de le. ij. l. vnuꝫ exfa. §. ſi rē tuā: ⁊ facit. jͣ. qͥ. nō poſ. ad l.b̓. ꝑ. l. ij. ⁊. jͣ. ꝓ emp.l. ij. ⁊. ff. de manu. l. ſeruus. §. fi. Ac.Cum teſtator qͥ p̄ſtitit .i. ſtatuit. r ¶ Non poſſit.id eſt nō dedit libertatē ad diē ſꝫ ſub ꝯditione: vt ar. sͣ. d̓nup. ſancimus. Sed ꝯtra. sͣ. qn̄ di. le. ce. l. ex his: et. ff. co.ſi ita ſcriptum fuerit ticius. et. l. qui duos. §. fina. et sͣ. d̓vſufructu. l. ambuguitatem: et. jͣ. de fideicommiſſarijsli. l. ſi fideicōmiſſaria. ſꝫ hic tempus incertum adiectum
daꝫ anteqͣꝫ ſit lib̓: qd̓ nō placet. ſꝫ dic ꝙ ſiqͣ ſunt reliqͣ tūcvere duo inſunt in ꝯdi. ſi v̓o reliqͣ nō ſūt: nulla ꝯditio ē.⁊ ideo lib̓tas pura. ſil̓e ē ī īterdicto vn̄ vi. nā ibi nō veniunt mobilia ꝑ ſe. veniūt tn̄ cū immobilibꝰ: vt. ff. de vi etvi ar. l. j. §. ſi fundꝰ. ſic ⁊ noīa veniūt in iudicio fam̄. her.cū rebꝰ corꝑalibus non ꝑ ſe: vtsͣ. fami. her. ea q̄ſic et ſi ſeruꝰ corrūpat̉ corꝑe tm̄.nō hꝫ locū actioſerui corrupti: qͥſi corrūpat̉ ⁊ aīo⁊ dāni corꝑis venit extimatio inactōne ſerui corrupti: vt. ff. d̓ ſeruo cor. l. in hoc.Item aliud exēplum. ff. de libe.le. l. petitor. Iteꝫquū emptor cōuenitur ⁊ vincitnec ſumptus repetit̉. quū auteꝫvincit̉ ⁊ ſumptꝰrepetit: vt no. jͣ.de euict. l. j. in fi.In fraudē lnō valent: vt. ff.e. ſiqͥs locuples.et exigit̉ finis eteffectus in directis ⁊ in fideicōmiſſaria ſolꝰ euētus: vt. jͣ. qͥ manu. nō poſ. l. j. etfi. Ac.Si heredita.m ſatis .i. ſatiſdatōnem.