E.HIII

qd̓ qn̄ eſſentia rei cognoſcit̉ ẜm modū ſue cognoſcibilitatis tunc res ꝯp̄hendit̉ ſed hoc in viſione dei eſſe nō p̄tqꝛ talitas diuine eſſentie ꝑ qͣꝫ eſt cognoſcibilis eſt infineta modus aūt intellectꝰ creati videtis nō p̄t eſſe infinitus. ⁊ iō nō comp̄hendit nō qꝛ totū nō videat ſed qꝛ t.tal̓iter non videt̉. videt enim finite qd̓ de ſe eſt viſibilinfinite ¶ Ad. iij. dd̓m potentia operat̉ ad obiectuꝫ mediante actu. vn̄ nō oportet acciꝑe ꝓportionē potētie adobiectū ſimpliciter ſed ẜm ꝙ cadit ſub actu qͣꝫuis autēdeus ſit infinitꝰ tn̄ modus ei videndi eſt finitus. ⁊ ideohuic modo intellectꝰ ꝑ lumen gratie ꝓportionat̉.O ſcd̓m ſic ꝓcedit̉ ⁊ videt̉ ꝙ beatitudo nō cōſiſtit in viſione dei. beatitudo enim eſt ſūmuꝫbonū hoc aūt eſt deꝰ ſolus. cū nō ſit niſi vnūſūmū bonū gͦ beatitudo eſt ip̄e deus ſed viſiodei nō eſt deus. gͦ viſio dei non eſt ip̄a beatitudo. ¶ PͣUt dicit boe. in. iij. d̓e ꝯſola. beatitudo eſt ſtatꝰ omnijbonoꝝ ꝯgregatōe ꝑfectus. ſed viſio non noīat ſtatū ſecactū. gͦ viſio dei nō eſt ip̄a beatitudo. ¶ Pͣ. Beatitudoomīs ꝯſiſtit in ꝯiunctōe ad deū. ſed magis hō ꝯiungideo diligēdo qͣꝫ cognoſcēdo qꝛ vt dicit Hug. de ſ. vict.plus deus diligit̉ qͣꝫ cognoſcit̉ ⁊ intriatdilectio vbi ſcentia foris ſtat ergo magis dei dilectio eſt beatitudo q̄eius viſio. ¶ Pͣ. Finis cuiuſlibet motus eſt quies q̄ eſtin t̓mino motꝰ. ſed quies ad quaꝫ terminat̉ motꝰ appetiuus eſt delectatio. ergo finis appetitꝰ nr̄i eſt delectatōet nō viſio ⁊ ſic viſio nō eſt beatitudo. ¶ Sed cōtra eſtqd̓ dr̄ Io. xvij. hec ē vita eterna vt cognoſ. te. verū deūſed vita eterna eſt btītudo ⁊ finis vltimꝰ ro. viij. finemꝟo vitā eternā. gͦ ip̄a dei viſio ē nr̄a btītudo ¶ Pͣ. Merces ſctōꝝ ē btītudo. ſꝫ viſio ē tota merces ſctōꝝ vt augdic̄ gͦ viſio ē tota ſb̓a btītudīs. ¶ ℟º. dd̓ ꝙ cuiuſlibꝫ exn̄tis ī potētia finis eſt vt reducat̉ ī actū. ip̄e autē ordo velhabitudo rei ad actū ſuū vel habitū vel nō habitū et ſque ꝓprietates ex actu ꝯſequunt̉ nō ſunt finis ſed cōicātur finē ⁊ ip̄m quodāmodo ꝑficiūt ⁊ decorant ſicut ī oneratōe finis eſt ꝯſecutio forme nō ꝓprietates que ꝯſequunt̉ formā ⁊ ſic ī motu locali cōſecutio loci nō q̄cūqꝫalie ꝓprietates locū ꝯſequētes. anima aūt nr̄a eſt impotentia om̄ia ẜm ītellectū qꝛ intellectꝰ eſt potētia ip̄a inintelligibilia. vn̄ vltimꝰ finis eiꝰ eſt vt reducat̉ in actuꝫomniū intelligibiliū hoc aūt fit ꝑ dei viſionē in qua ip̄edeus qui eſt actus omniū vnit̉ quodāmodo intellecturvt intelligibile ⁊ fit actus eius quodāmō. vnde ip̄a deiviſio eſt eſſential̓r vltimꝰ finis humane anime et eiusbeatitudo. dilectio ꝟo importat habitudinē ad actū vl̓coniunctū vel nō ꝯiunctū cum ſit actus volūtatis cuiꝰobiectū eſt finis. delectatio ꝟo ē qͣſi quedā ꝓprietas ꝯn̄sactus. vn̄ ip̄a viſio eſt eſſential̓r beatitudo ſed dilectioet fruitio ſiue d̓lectatio ꝯcomitāt̉ eā ſic̄ ſtabiliētes ⁊ ꝯſumantes ⁊ decorātes ip̄aꝫ. ¶ Ad primū ergo dd̓m ꝙ ip̄edeus eſt beatitudo ꝑ eſſentiā hoīes aūt fiunt beati ꝑtiocipatiōe qd̓ fit dū eis vniunt̉. ⁊ hoc primo eſt ꝑ viſione¶ Ad ſcd̓m dd̓m ꝙ beatitudo ſiue felicitas ẜm ph̓m inꝑfecta oꝑatione ꝯſiſtit ꝑfecta autē oꝑatio reqͥrit omniaque ad ꝑfectōꝫ ꝑtinent oꝑantis ⁊ hac rōne ſtatū ꝑfectūoīm bonoꝝ ꝯgregatōe boe. btītudinē deſcribit. ¶ Ad. iijdd̓m ꝙ dilectōe ꝑficit̉ ꝯiunctio ad deū que ꝑ viſionē eſſentialiter inchoat̉. ⁊ hec eſt ratio dicti Hu. de ſanc. vic.¶ Ad. iiij. dd̓m ꝙ delectatio non eſt ip̄a adeptio finis vl̓quietatio in fine ſed ꝯſequit̉ ip̄m inqͣꝫtum volūtati ſibicomplacet in fine habito in quo quieſcit.D tertiū ſic ꝓcedit̉ ⁊ videt̉ ꝙ nō om̄s beatitudinē appetant nullus em̄ appetit qd̓ ignoratAgnoſcūt beatitudinē nec de ea cogitant. gͦ vi⁊. de quo nō cogitat ſed multi ſunt qui nō cō

detur ꝙ nō om̄s beatitudinē appetāt. ¶ Pͣ. Sicut dicit Augꝰ. in li. de tri. ⁊ habet̉ in lr̄a beatus eſt qui habomnia que vult. ⁊ nihil male vult. hoc aūt nō om̄s volunt. multi em̄ ſunt qui male volūt. ⁊ in hoc gaudentde quibꝰ ꝓuer. ij. qui letant̉ cum male fecerīt ⁊ exultanin rebꝰ peſſimis. ergo nō oēs volūt eſſe beati. ¶ P. x.ſecutio finis rn̄det appetitui eius. ſed non omēs hdinē ꝯſequunt̉ nec qͥ ſequunt̉ eaꝫ eqͣliter habēt gͦ brīcidinis appetitꝰ nō eſt oībꝰ cōis. ¶ Sed ꝯtra eſt qd̓ boeꝓbat in. iij. de ꝯſo. qd̓ om̄s ad beatitudinē ꝑuenire nituntur lꝫ diuerſis vijs. ¶ Pͣ. Omnis res natural̓r apptit ſuū finē ſicut graue locū mediū ſed beatitudo eſt finis hoīs. ergo om̄s hoīes natural̓r eam appetūt. ſdd̓m ꝙ vnaq̄qꝫ potenti natural̓r tendit ī ſuū obiectiſicut viſus in colorē volūtatis aūt obiectū eſt bonū. vioēs hoīes natural̓r bonū volūt nō aūt qd̓cūqꝫ ſꝫ bonūꝓpriū ſibi. ⁊ ſic̄ bonū ꝓpriū appetūt ita boni ꝓprij ꝑfectōnem. om̄e em̄ diminutū ꝑfectōeꝫ ſui exoptat. bonū aūtꝓpriū hoīs ꝑfectū eſt ip̄a beatitudo. vnde oēs hoīes appetunt beatitudinē quicqͥd aūt hoīes volūt. volunt ꝓpter aliqd̓ bonū vel verū vel apparens ꝯſequendū vel ꝑficiendūˡ. vnde quicqͥd appetūt hoīes appetūt ꝓpter beatitudinē ¶ Ad primū gͦ dd̓m ꝙ licet nō om̄s cognoſcātbeatitudinē nec de ea cogitēt ſub noīe beatitudinis cuꝫrationē beatitudinis omēs cognoſcāt ⁊ cogitāt ſicut ⁊rationē boni ꝑfecti. ſed cui ꝯueniat eſſe ꝑfectū bonū hominis nō eſt omnibꝰ notū. ſed plures circa hoc errauerunt. ¶ Ad ſcd̓m dd̓m ꝙ licet aliquis velit aliquid velle qd̓ eſt male velle tn̄ hoc vult ſub rōe alicuius boni etſic vnuſquiſqꝫ vult bn̄ velle ꝑ ſe loquēdo ⁊ ſiquis ꝑ accidens velit male velle. ¶ Ad tertiū dd̓m ꝙ qͣꝫuis oēsappetāt beatitudinē cōiter nō tn̄ om̄s eam ꝯſequunt̉ qꝛnō volūt ea ꝑ que ad beatitudinē ꝑuenit̉. ſicut qui vultſcire ⁊ nō vult ſtudere. nec etiā omēs qͥ volūt ea qͥbꝰ adbeatitudinē ꝑuenit̉ equaliter ea volunt ſed quidā maiori charitate quidā minori. ⁊ exinde eſt qd̓ quidaꝫ plenius. quidā minus plene beatitudinē ꝯſequunt̉.O quartū ſic ꝓcedit̉. ⁊ videt̉ ꝙ beatitudo ſanctoꝝ nō erit maior poſt reſurrettionē qͣꝫ ante.beatitudo em̄ ſctōꝝ ꝯſiſtit pͥncipaliter in viſiCone dei vt dictum eſt. ſed ad viſionē dei nihiloꝑatur corpus. gͦ poſt reſurrectionē nō erit maior beatitudo ſctōꝝ. ¶ Pͣ. Si ante reſurrectionē ſit minorbtītudo ſcōꝝ hoc videt̉ eſſe ꝓpter appetitū aīc ad corpus ꝙretardat̉ a diuina viſionē. ſed talis appetitus retardarenon pōt cum aīa non appetat corpꝰ ſicut finē vltimū ſſicut qd̓ eſt ad finem. appetitꝰ aūt ordinaiꝰ eius qd̓ eſtad finē nō retrahit a fine ſed magis dirigit in ip̄m ergobeatitudo ſcōꝝ nō eſt minor ante reſurrectione qͣꝫ poſt¶ PͣMagis videt̉ ꝙ plurium bonoꝝ ſit beatitudo inequalis qͣꝫ vnus ⁊ eiuſdē ſed plurium beatoꝝ beatitudo eſt equalis. qd̓ ptꝫ ex hoc qd̓ oībꝰ dabit̉ vnus denarius. vt dicit̉ Mat. xx. et qd̓ beatitudo ē in termino. vnnō recipit magꝭ ⁊ minus. gͦ idē poſt reſurrectōeꝫ nō eritmagis beatus qͣꝫ an̄. ¶ Sed cōtra beatitudo in viſionedei ꝯſiſtit ſed aīe ſctōꝝ ante reſurrectōeꝫ minus videntdeū qͣꝫ poſt. dicit em̄ Aug .xij. ſuꝑ gen̄ ad lr̄am minimedubitandū eſt mētē poſt mortē nō ſit videre poſſe incomutabilē ſb̓am vt ſancti angeli vident poſt reſurrectōꝫꝟo deū viſuri ſumus. ſicut angeli vident. vt ip̄e dicit infine de ci. dei. gͦ maior erit btītudo ſctōꝝ poſt reſurrectonem qͣꝫ an̄. ¶ Pͣ. Gaudiū eſt de rōe btītudinis ſed boni ampliꝰ gaudiū ſunt habituri poſt reſurrectōꝫ qͣꝫ antevt Aug. dicit. gͦ ſancti magis erūt beati poſt reſurrectoōꝫqͣꝫ ante. ¶ ℟º dd̓m ꝙ magnitudo btītudinis pōt attendi dupl̓r. vno mō extenſiue ⁊ ſic planū eſt ꝙ beatitudo