DI.I

I habes brachiumſicut deus ⁊ ſi voce ſimilitonās circūAdā tibi decorē. ⁊ in ſublime erigere. eteſto gl̓ioſus ⁊ ſpecioſis īduere veſtibꝰ.Iob. xl. Infirmꝰ hō in ſui ꝯditōis pͥncipio duplici dignitate p̄ditꝰ fuit ſcīaſ. ⁊ v̓tute. Scīa .ſ. vt deū cognoſceret ⁊ ſeip̄m necnon ⁊alias creaturas Eccle. xvij. Cor dedit illis .ſ. hominibꝰexcogitādi. ⁊ diſciplina intellectus repleuit illos. Creauit illis ſcientiā ſpūs. v̓tute ꝟo vt ſeip̄m ꝯtineret ⁊ aliagubernaret. Sap. x. Eduxit illū de limo terre. ⁊ deditilli ꝟtutē ꝯtinendi oīa. Per peccatū ꝟo in vtroqꝫ leſusē. nā ⁊ ꝟtus eiꝰ ē infirmata Sap̄. ix Infirmus hō ⁊ exitꝑis ⁊ cognitio obſcurata. Iob. xxxiiij. Nos quippe inuoluimur tenebris vn̄ ꝯuenient̓ ei ſubueniri nō pot̓atniſi ꝑ ſciam infallibilē ⁊ ꝟtutem indeficientē que eſt deifilius. j. Coꝝ. j. Xp̄m dei virtutē ⁊ dei ſapīam. Sapīaꝟo dei ẜm ſeip̄am ꝓpter eius altitudinē eſt hoībꝰ incōgnita Eccle. j. Sapiam dei p̄cedentē omīa quis inueſtigabit. ꝟtus ꝟo diuina rōne ſue īmenſitatis erat hominibꝰ formidanda. Iob. xxiij. Nolo multa fortitudineꝯtēdat mecū ne magnitudinis ſue mole me p̄mat. ⁊ iōvt hoī ꝯueniens adhiberet̉ remediū voluit dei filiꝰ naturam humanaꝫ aſſumere vt hō hoībꝰ ſubueniret. ipſegͦ qui in natura dīna eſt ꝟtus ẜm humanā naturam eſtbrachiū. qͦ brachio genus humanū eſt ſaluatum. Iſa.xl. In brachio ſuo cōgregabit agnos. Luē. j. Fecit potentiā in brachio ſuo. p̄s. Brachiū eoꝝ n̄ ſaluauit eos:ſed dexta tua ⁊ brachiū tuū. Sed ipſe dei filius qui indina natura eſt ſapiētia genita ꝟbū patris ẜm naturaꝫaſſumptā voci cōparat̉. verbū em̄ in voce eſt filius ī carne. vt Augu. dicit. Ipſe gͦ dei filius incarnatus nobisoſtēditur cum dicit̉ ſi habes brachiū ſicut deus ⁊ voceſimilitonas. de qua voce Canti. ij. Sonet vox tua inauribꝰ meis. ⁊ p̄s. Intonuit de celo dn̄s: ⁊ altiſſimꝰ dedit vocem ſuā. Et recte hac voce d̓r intonare. qꝛ an̄ xp̄iaduētū dīne ſapīe ſacr̄a hoībꝰ obſcure ⁊ in quodā ſuſurrio ꝓponebātur. Iob. iiij. Porro ad me dictū ē verbumabſcōditum ⁊ qͣſi furtiue ſuſcepit auris mea ꝟba ſuſurrij eius. ſed per xp̄m hm̄oi ſacr̄a clare ſūt hominibꝰ patefacta. Matth̓. vl. Docete om̄s gē. bap. eos ⁊cͣ. ⁊ in p̄sd̓r. Uox tonitrui tui in rota. glo. tonitrui .i. aꝑta ī rotatotius mūdi. In filio aūt dei īcarnato tres ſub̓e īueniunt̉ .ſ. diuinitas. corpus ⁊ aīa. Diuinitas quidē amict.eſt hūanitatis decore. p̄s. Dn̄s regnauit de. īdu. ē. iō adexpͥmendū īcarnatiōis myſteriū dicit. Circūda tibi decorē. de quo .ſ. humanitatis de core d̓r ī p̄s. Specioſusfor. p̄fi. ho. ⁊ ſpōſa in cāti .j. Ecce tu pulchra es dilcē mi⁊ decorus. Corpus ꝟo ſublimatū eſt ī crucis patibuloIoh̓. xij. Ego ſi exaltatus fuero a terra oīa trahā ad meip̄m. ⁊ Ioh̓. iij. dicit. Sicut exaltauit moyſes ſerpentin deſerto. ita oportet exaltari filiū hoīs. et in hm̄oi p̄miū dotatū ē īcorruptōis gl̓ia. p̄s. Gloriā ⁊ magnū decorē impones ſuꝑ eū. Quantū ergo ad paſſiōis ſupplitiū dicit in ſublime erigere. quātū ad gl̓e p̄miū. eſto glerioſus. Aīa ꝟo ꝟ̓tutibꝰ ⁊ gratijs ornat̉. Ioh̓. j. Uidimꝰeū qͣſi vni. a pa. ple. gr̄e ⁊ ꝟi. Iſa. iiij. App̄hendēt ſeptēmulieres .i. ſeptē dōa ſpūſ .ſ. virū vnū .i. xp̄m. ⁊ iō d̓r ſpecioſis īduere veſtibꝰ. Iſa. lxj. Induit me veſtimētis ſalutis ⁊ īdumēto iuſticie circūdedit me. Prou̓. vl. Fortitudo ⁊ decor īdumētum eius. His etiā veſtibꝰ xp̄s ſuāſpōſam .i. fidelem aīaꝫ decorat Ezech̓. xvj. Unxi te olcoſ. gr̄a ſpūſſctī. ⁊ veſtiui te diſcoloribꝰ .i. varijs ꝟtutibus:⁊ de his ꝑ ordinē mgr̄ in hoc iij. tractat .ſ. de ſacr̄o incarnatiōis. de myſterio paſſiōis. de ꝟ̓tutibus ⁊ donis qͥbꝰ

⁊ xp̄s plenus fuit ⁊ fideles aīos replet. ¶ Diuiditur aūtliber iſte in partes duas. in pͥma determinat de diuinaīcarnatiōe. ī ſcd̓a determīat de ꝟtutibꝰ ⁊ donis filij deiīcarnati. xxiij. di. prīa diuidit̉ in duas ꝑtes. ī pͥma determinat de dei īcarnatiōe. ſcd̓o ꝓſequit̉ ꝯditionē filij deiīcarnati vi. di. pͥma in. z. in pͥma determinat de incarnatiōe ex parte aſſumētis quis ſit. in ſcd̓a a parte aſſūpti quid ſit diſ. ij. in tertia ex parte vtriuſqꝫ cuiuſmodiſit. di. v. prima in tres. pͥmo oſtēdit īcarnationeꝫ auctoritate apl̓i. in ſcd̓o oſtēdit que perſona fuerat īcarnataque incipit ibi Diligēter. ī tertia vtꝝ pater vel ſpūſſanctus potuerit īcarnari. Si ꝟo querit̉. que diuiditur induas. quia pͥmo oſtēdit ꝟitatem. ſcd̓o obijcit in cōtrarium ⁊ ſoluit. ſed forte aliqui. illa pars que īcipit diligēter. diuiditur in tres. in pͥma oſtēdit qualiter filius fuerit īcarnatus .ſ. qꝛ decebat deū vt in ſapiētia in qua omnia cōdiderat. ſicut d̓r in p̄s. ī eadem oīa reſtauraret. inſcd̓a oſtēdit quare pater n̄ fuerit īcarnatus. quia .ſ. n̄ eſtab alio ſicut filius que īcipit Ideo etiā filius In tertiaquare pater ⁊ ſpūſſcūs n̄ fuerit īcarnatus. vt .ſ. idem eētin diuinitate ⁊ humanitate filius. ibi. Sed ſolus filiꝰin carne miſſus ē. illa pars in qua obijcit in cōtrariumque incipit ſed forte. diuiditur in duas. in pͥma obijcitꝙ pater ⁊ ſpūſſanctus īcarnati fuerunt cū indiuiſa ſintopera trinitatis. in ſcd̓a rn̄det quia īcarnationem eſt tota trinitas oꝑata. ſed tn̄ eſt tm̄ ad filium terminata. q̄ īcipit Ad quod dicimus.¶ DIOm venit plenitudotemporis ⁊cͣ. ¶ Circa partem iſtam querūtur qͥnqꝫ. ¶ Primo vtꝝ deꝰ potuerit incarnari. ¶ Scd̓o vtꝝ cōgruum fuerit euꝫincarnari. ¶ Tertio vtꝝ vna perſona potuerit ſine alia īcarnari. ¶ Quarto vtꝝ pater vel ſpūſſctūs potuerit īcarnari. ¶ Quinto vtꝝ tres ꝑſone vnāpotuerint aſſumere naturam.D pͥmū ſic ꝓceditur. ⁊ videt̉ ꝙ n̄ fuerit poſſibilis incarnatio Om̄e vnibile ē poſſibile ad vnionē. oē aūt poſſibile ad vnionem eſt ꝑ motuꝫVſeu paſſione ad vnionē reducibile a pͥori agēte vel mouēte. ſed deo nihil eſt pͥus nec mutari nec patipōt. ergo n̄ p̄t vniri. ¶ Pͣ. Quoꝝ n̄ eſt ꝓporcio n̄ eſt poſſibilis vnio. ſed inter creatorē ⁊ creaturam nulla ē ꝓporcio ꝓpter diſtantiā infinitam. ergo n̄ ē poſſibilis eoruꝫvnio. ¶ Pͣ. Magis ꝯuenit creatura cū creatura. quiain aliquo genere ꝓpinquo vel remoto qͣꝫ creatura cumcreatore que in nullo ꝯuenit genere. ſed deus n̄ p̄t facere ꝙ duo ꝯtraria quoꝝ vtrūqꝫ eſt creatum ſimul in eodem vniantur. ergo nec ꝙ creatura crearori. ¶ Cōtran̄ videt̉ maioris difficultatis duas ꝑſonas ī vna natura exiſtere qͣꝫ duas naturas in vna perſona. ſed ſil̓ plures ꝑſone diuine in vna natura exiſtūt. ergo ſil̓iter plures nature in vna ꝑſona pn̄t vniri. ¶ Pͣ. Aut eſt ex defectu creature vel creatoris ꝙ n̄ pn̄t vniri. ſed n̄ ē ex defectu creatoris. quia ſic n̄ eſſet ſūme perfectus. nec ex defectu creature. quia ſic n̄ eſſet ꝑfecta eius obedientia adcreatorem. ergo creature ⁊ creatoris vnio eſt poſſibilisAd hoc dicendū eſt ꝙ qn̄ aliquid ē qd̓ ẜm aliquid ſuiſonet ꝑfectionē ⁊ ẜm aliqͥd imꝑfectionē excluſo qd̓ imꝑfectiōis eſt ẜm id qd̓ ꝑfectiōis habet deo eſt poſſibile qꝛtm̄ id abſolute deo eſt impoſſibile qd̓ implicat cōtradictionem. quia hoc nihile qd̓ in defectū diuine potētiſonat. quia diuina potētia deficere n̄ p̄t vnio autem nōniſi rōne partialitatis ⁊ materialitatis reſpectu eiꝰ qd̓ex eis effectū eſt imperfectionē includit. quia ratio ꝑtis

n