Druckschrift 
Scripta ad Hanibaldum episcopum super quattuor libros Sententiarum : Mit Textanfängen
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

DI.XEEX

In cōtrariū ſunt auctoritates que ponunt̉ in littera.℟º. dd̓m ꝙ xp̄s in primo aduentu venit occultꝰ. ſedin ſcd̓o venit manifeſtꝰ. vn̄ ſicut primus aduentꝰ habuit quedā ſigna p̄cedētia ⁊ cōcomitātia non om̄ibꝰ notaſed quibuſdā vt apꝑitōes ⁊ allocutōes angeloꝝ ita ẜmaduentū p̄cedūt quedā manifeſta ſigna que ab om̄ibꝰcognoſcent̉ q̄ autē ſunt illa nō poſſumꝰ ſcire ꝓ certo qꝛſigna que in euāgelijs legunt̉ nō cogimur referre ad futurū xp̄i aduentu. vt Aug. dicit in epl̓a ad eficiū. Adprimū ergo dd̓m ꝙ dies dn̄i malis ſuꝑueniet ſicut fuiqui ſigna aduentꝰ ꝑuipendent ſed boni erunt areſcētesꝑ timore vt in euāgelio legit̉ qͣꝫuis poſſit dici qd̓ totū illud tp̄s quo ſigna manifeſta apꝑebūt ſub tꝑe iudicij cōprehedat̉ Ad. ij dd̓m ꝙ ſol ⁊ luna in ip̄o xp̄i aduentuobſcurari dicunt̉ nō luminis ſubtractōe ſed ex cōꝑatōemaioris claritatis pn̄tis .ſ. xp̄i ante iudiciū ꝟo obſcurari nō poterūt ſed diuerſis tꝑibꝰ ẜm naturā vel eodē tꝑediuina ꝟtute qͣꝫuis hoc ſit nature impoſſibile Ad. i.dd̓m ꝙ ꝑ ꝟ̓tutes celoꝝ poſſunt intelligi om̄es angelimoueri dicunt̉ ꝑ admirationē diuine ꝟtutis talia facitis qͣꝫ ⁊ ſi cōgnoſcūt nō tn̄ comp̄hendūt. vn̄ hec admiratōis mutatō btītudini nō repugnat. poſſunt etiā virtutes celoꝝ intelligi ordo ꝟ̓tutū qui moueri dicit̉ ꝓptereffectū frequētie ſignoꝝ. nam hm̄oi ordinis eſt ſigna facere ẜm Gregoriū vel qꝛ eorū eſt deo ſeruire in omnibꝰceleſtibꝰ qꝛ tunc ceſſabūt. Ad. iiij. dd̓m ꝙ nubes ille ⁊ſi nō cauſentur ꝟtute nature poterūt tn̄ cauſari diuinaꝟtute vt ſit ꝯformitas aſcēſiōis ſctōꝝ ad aſcenſionē xp̄iquem nubes aboculis diſcipuloruꝫ ſuſcepit vt diciturAct. jͣ. qͣꝫuis quidā dicāt qd̓ hm̄oi nubes nihil alid̓ eritqͣꝫ denſitas radioꝝ ex corꝑibꝰ glorioſis reſplendentiuꝫ. Ad. v. dd̓m ꝙ credit̉ xp̄s circa montē oliuēti deſcenſurus ad iudiciū vn̄ aſcēdit. cui mōti ſubiacet vallis ioſaphat vbi pctōres ꝯgregabunt̉ vel etiā oēs iudicādi ⁊circa illū locū qͣꝫtū ſufficiēs erit iuſti aūt ſaltē illi q̄ cuꝫxp̄o iudicabunt rapient̉ in nubibꝰ obuiā xp̄o in aera vtptꝫ. jͣ. ad Theſ. iiij.D ſcd̓m ſic ꝓcedit̉ ⁊ videt̉ ꝙ mūdus poſt iudiciū nō īnouet̉ nouitas em̄ glorie elem̄tis recdetur ꝓ meritis ſed elemēta mūdi nihil meruerūt. gͦ nō innouabunt̉. Pͣ. Motus celieſt ad ꝑfectōꝫ ip̄oꝝ celeſtiū corpoꝝ que diuinā bonitatēꝑ motū ꝑticipāt vt dicit̉ in ſcd̓o ce. ⁊ mū. eſt etiā ad ꝑfectionē inferioꝝ corpoꝝ q̄ ſol circuens illuſtrat ne alicubi ſint ꝑpetue tenebre. ſed nulla ꝑfectio debet mūdeauferri. gͦ mūdus nō innouabit̉ ꝑ ceſſationē motus celi Pͣ. Corꝑa celeſtia ꝑ lucē ſunt cā generatōis ſed genratio ceſſabit. gͦ corꝑibꝰ celeſtibꝰ claritas n̄ augebit̉.Elementa ſemꝑ manebūt ẜm ſuā ſb̓am et naturā. ſꝫ denatura quorundā elementoꝝ eſt vt ſint ꝑuia terre verovt ſit opacū ergo in innouatōe mūdi nō cōfert̉ claitathmōi elemētis Pͣ. Sicut elemēta ſunt ꝑtes mundiita animalia ⁊ pl̓ante ⁊ corpora mineralia ⁊ tanto nobiliores qͣꝫto habēt nobiliorē formam ſed elemēta manebunt. ergo ⁊ p̄dicta. ℟º. dd̓m ꝙ btītudo hominisꝯſiſtit in fruitōe dei adqͣꝫ nō pōt ꝑuenire oculus carniſſed ſolus oculus mentis. ⁊ ideo vt aliqualiter oculꝰ carnis deū videre poſſit ip̄a corꝑa viſibilia maiori ꝑticipatione diuine bonitatis ꝑficient̉ vt ſic in eis quodāmodo oculus carnis deū videre poſſit. Un̄ Aug. dicit. infine de ci. dei. videbit̉ deꝰ in celo nouo ⁊ terra noua ⁊ inomni corꝑe quocūqꝫ fuerint ſpūalis oculi corꝑis directi ⁊ hoc innouatio mundi dicit̉ Ad primū ergo dd̓ꝫꝙ licet hanc nouitatē elemēta mundi nō meruerūt. meruit tn̄ ea quodāmodo hō qui in ea premiat̉. Ad. ij.dd̓m ꝙ homini motus celi ſeruit quantū ad ſtatū ge-

neratōis ⁊ corruptōis que tunc ceſſabit ⁊ ſic motus nōeſt de ꝑfectōe corpoꝝ celeſtiū inqͣꝫtū ſunt cā generatōiset corryptōis qͣꝫuis aūt tūc ſol nō circueat ſed in nobiliſſimo ſitu reſideat in nulla tn̄ parte erunt ꝑpetue tenehre niſi in inferno qꝛ alie ꝑtes mundi etiā ex ſeip̄is claritatē habebūt ⁊ ex alijs celi luminaribꝰ Ad tettiū dd̓ꝙ motus nō ꝑtinet ad ꝑfectōꝫ corꝑis celeſtis rōe ſui ip̄ius cum ſit actus imꝑfecti ſed ſolū inqͣꝫtum eſt cā generationis claritas aūt ꝑtinet ad decorē ip̄ius celi ẜm ſeip̄ꝫvnde claritas augebit̉ ſed motus ceſſabit Ad quartūdd̓m ꝙ ſicut ſpūs inferiores hoīm .ſ. aſſument̉ ad gl̓iaꝫſuꝑioꝝ .ſ. angeloꝝ ita corꝑa inferiora induent̉ claritateque ꝓprie competit ſuꝑioribꝰ corꝑibꝰ nec hocierit cōtranaturā diuinā natura fauēte erit em̄ vt dicit̉ terra in ſuꝑficie exteriori clara ſicut vitrū aqua ſicut criſtallꝰ aervt celū ignis vt luminaria celi. vel etiā multo excellētiꝰqꝛ decor nature nō adequat decorē gl̓ie. Ad quintuꝫꝙ in ſtatu incorruptiōis nō debet manere niſi illud qd̓aliqͦ mō nō ē incorruptibile. hō aūt eſt incorruptibilisẜm ꝑtem que eſt anīa. elem̄ta aūt ẜm totū lꝫ nō ẜm partes celū ẜm totū et ꝑtes. vn̄ hec omnia manebūt ſꝫ aliacorꝑa mixta ſunt corruptibilia oībꝰ modis. vn̄ non manebunt nec ſicut ꝑtes principales mundi ſed ſecūdarioad alſaꝝ ornatū vl̓ miniſteriū ordinata.BEPI DIOſt reſurrectionē v̓o⁊c̄. Hic qͣrunt̉ quattuor. Primo vtrūintellectꝰ creatꝰ deū ꝑ eſſentiā poſſit videre Scd̓o vtrū in hac viſione beatitudo pͥncipaliter cōſiſtat. Tertio vtrū beatitudinē om̄s appetāt Quarto vtrū poſt reſurrectionē ſit maior gl̓ia ſctōꝝ qͣꝫ ante.O primū ſic ꝓcedit̉ ⁊ videt̉ ꝙ ītellectꝰ creatusdeū ꝑ eſſentiā videre nō poſſit hoībꝰ em̄ equalitas angeloꝝ in p̄miū ꝓmittit̉. vt ptꝫ Mat.xxij. ſed angeli deum ꝑ eſſentiam videre nonpoſſunt. qꝛ vt criſo. dicit. nec ip̄e celeſtes eſſentie ip̄a dico cherubin ⁊ ſeraphin ip̄m deum vt eſt vnqͣꝫ videre poterunt. gͦ nec hoīes deū ꝑ eſſentiā videbūt. Pͣ. Omeqd̓ videt̉ ꝑ eſſētiā ſcit̉ qͥd ē. qꝛ eēntia rei eſt qͥddit̉as eiusqd̓ aūt ſcit̉ qͥd eſt comp̄hendit̉. qꝛ diffinitio indicās qͥdeſt res ē terminꝰ rei. deū autē īpoſſibile eſt ab intellectucreato comp̄hendi. vt Aug. dicit in epl̓a ad paulinū deiudicio dn̄i. ergo deus ꝑ eſſentiā ab intellectu creato videri nō pōt. Pͣ. Uiſus ad viſibile oꝑtet eſſe ꝓporti onatuꝫ ſed inter intellectū creatū ⁊ deū nulla eſt ꝓportiocum ī infinitū diſtēt etiā luīe gl̓ie. aꝓpoſito gͦ deus ꝑ eſſentiā videri nō p̄t ab intellectu creato. Sed ꝯtra eſtqd̓ dr̄. jͣ. Io. iij. cū apꝑureit ſil̓es ei erimꝰ ⁊ videbimꝰ eūſicuti eſt PͣMat. v. dr̄ btī mūdo corde qm̄ ip̄i deuꝫvidebūt. ℟º dd̓m ꝙ amori non ſatiſfit niſi ei p̄ſentialiter offerat̉ qd̓ amat. abſentia em̄ amati ꝯtriſtat. homines aūt ꝑ charitatē deū immediate amant nō ꝓpteraliqͥd ſed ꝓpter ſeip̄m. vn̄ charitas nō ſufficiēter remūeraret̉ niſi ip̄e deus immediate aīe amanti p̄ſentaret̉. hͦaūt eſſe nō p̄t niſi ꝑ ſuā eſſentiā videat̉. qꝛ quicunqꝫ effectꝰ vl̓ quecūqꝫ alia ſpēs inſufficientiſſime repn̄tat diuinā eſſentiā etiā minꝰ qͣꝫ vmbra corpus. vn̄ ſicut vidensvmbrā nō p̄ſential̓r videt eū cuiꝰ eſt vmbra ita quacūcunqꝫ ſpecie vl̓ effectu intellectꝰ deū p̄ſential̓r hr̄e nō p̄toꝑtet igit̉ qd̓ ip̄a eēntia que cognoſcit̉ ſit etiā ſpēs qͣ cognoſcit̉. ⁊ ſic deus ꝑ ſuā eſſentiā videt̉. eſt tn̄ ibi ī hac viſione qd̓dā mediū nō in quo ſed ſub qͦ deus videat̉. ſcꝫlumen gl̓ie. ſicut etiā oculꝰ corꝑalis ſub lumine corꝑaliſuū viſibile videt. Ad primū gͦ dd̓ꝫ ꝙ criſo. loquit̉ deviſione ꝯprehēſiōis qͣ ſolus deus ſe videt Ad. ij. dd̓m