LDI.

ſanctorū maior erit poſt reſurrectionem qͣꝫ ante: quiaquantū ad plura erunt beati .ſ. quātū ad animā ⁊ corpus mīa autē quantū ad animā tm̄. Alio modo intenſiue: ⁊ ſic maior eſt beatitudo. vbi eſt ꝑfectior operatioin qua beatitudo conſiſtit. Perfectio autē operatiōisex duobus depēdet. Uno modo ex habitu ⁊ ſic nō eritmaior beatitudo poſt reſurrectionem qͣꝫ ante: quia necmaior charitas ꝑficiens affectū: nec maius lumē glorie illuſtrans. Alio modo ex potētia naturali: ⁊ ſic quodāmodo erit intēſior beatitudo poſt reſurrectioneꝫ qͣante. Anima enī ſeparata a corpore nōdū habet ꝑfectenature ſue modū quē habebit pꝰ ſpiritualē corꝑis reſūptionē. vt Augꝰ. dicit. xij. ſuꝑ Gen̄. ad lit. Pars enīin toto exiſtēs habet ꝑfectionē quādā nature quā nonhabet ſeꝑata a toto. ¶ Ad primū ergo dicendū ꝙ licetcorpus non faciat ad actū beatitudinis directe facit tn̄indirecte īquātū ex vnione corporis ip̄a natura aīe fitꝑfectior: ⁊ ꝑ cōſeq̄ns vires ītellectiue in eēntia aīe fundate ¶ Ad ſcd̓m dicendū ꝙ appetitꝰ corporis nō impedit a fruitione? quaſi diſtrahendo intentionē ſed deſignādo ⁊ concomitando imꝑfectionē nature: vn̄ nullus appetitꝰ deliberatiuus angeli vel anime retardarepoteſt a diuina fruitiōe: ſed ſolus appetitꝰ naturalis.imꝑfectionē nature cōſequit̉. ¶ Ad tertiū dicendūēdignitas beatitudinis penſat̉ ex duobus. Uno mō exobiecto oꝑationis in qua beatitudo conſiſtit. ⁊ ex hacparte omniū eſſet par gaudiū ⁊ beatitudo equalis. qͥex eadē diuina eſſentia viſa ⁊ amata: ⁊ ꝓpter hoc dicitvnꝰ denariꝰ. Alio modo ex intentiōe oꝑationis que ēꝑ diuerſitatē habitus ⁊ ſic ẜm duiuerſam quātitatē caritatis ⁊ luminis glorie: que reſpōdent diuerſitati caritatis in via ſunt diuerſi beatitudinis gradus qui diuerſe māſiōes appellant̉ ꝓpt̓ diuerſos modos quo colocantur in fine. nec obſtat ꝙ beatitudo eſt ſummū bonū qꝛ beatitudo creata nō d̓r ſūmū ſimpliciter ſꝫ ſummū ſpecie ſicut ignis ſubtiliſſimū corporum vnde nihic ꝓhibet vnū alio vel ſeip̄o diuerſo tꝑe beatiorē eē.¶ DI.Ic oritur queſtio exp̄dictis ⁊c̄. ¶ Hic querūtur quattuor.Primo de volūtate dānatorū. ¶ Secundo de tenebris in quibꝰ erunt poſdiem iudicij. ¶ Tertio de cognitioneanimarum ante diē iudicij. ¶ Quarto vtrū beati videant penas damnatorum.O primū ſic ꝓcedit̉. ⁊ videtur ꝙ mali nō habeant in omnibus malā voluntatē. penitenenim de malis que cōmiſerunt. vnde dicit̉¶ Sap̄. v. Inter ſe penitentiā agentes ſed heceſt bone voluntatis. ergo habebunt aliquā bonam voluntatē. ¶ Pͣ. Dānati in inferno vellēt ſuos cōſanguneos ſaluari. vt Luce .xvi. dicit̉ de diuite qui rogabatꝓ fratribus ſuis ne venirent in locū tormentorum ſedvelle ſalutem aliorū eſt bone volūtatis. ergo damnathabent aliquam bonā voluntatem. ¶ Pͣ. Diligere deum bone volūtatis eſt ſed damnati deū diligūt. quiaſicut dicit Diony. iiij. ca. de di. no. omnibus diligibile eſt bonū ⁊ pulchruꝫ qd̓ eſt omnis boni ⁊ pulchritudinis cauſa qd̓ deus eſt. ergo damnati habēt bonā volūtatē. ¶ Pͣ. Per malā voluntatē homines demerenturin hoc mundo ſed non ſunt melioris cōditionis poſtdamnationē qͣꝫ ante. ergo ſi malam voluntatē habentvidet̉ ꝙ demereant̉ qd̓ eſt falſum cū ſint in termīo vie.ergo dānati nō ſemꝑ habent malaꝫ voluntatē. ¶ Sꝫcontra homines dānati demonibus conſociantur ſed

omnis volūtas demonū eſt mala. vt. vij. di. ſcd̓i libridictū eſt. ergo ⁊ omnis volūtas hominū damnatoꝝ.¶ Pͣ. Sicut boni ſunt in cōplemento bonitatis in beatitudine ita dānati in cōplemento malicie. ſed beatinō poſſunt habere malā voluntatē. ergo nec damnatibonam. ¶ ℟º. dicendū ꝙ duplex eſt voluntas. natural̓ ⁊ deliberatiua natural̓ volūtas in dānatis ē bona⁊ ea bonū aliqͥd volūt que quidē volūtas atteſtatur bonitati nature cuius deꝰ eſt auctor. Uolūtas autē deliberatiua in damnatis eſſe nō poteſt. ꝓcedit em̄ ex electione li. ar. qd̓ in damnatis ē confirmatū in malo ꝓpter ꝑpetuā ſeparationē a bono fine a quo ſe ꝑ culpamvolūtarie ſeparauerunt. ¶ Ad primū ergo dicendumꝙ penitere de peccato ꝑ ſe dū ſcꝫ aliquis dolet de turpitudine culpe eſt bone voluntatis: ſed penitere ꝑ accidens dolendo de acerbitate pene poteſt ad malā volūtate ꝑtinere que rectitudini iuſticie repugnat. ¶ Ad ſecundū dicendū ꝙ in damnatis eſt tāta inuidia ꝙ īuident etiaꝫ ꝓximorū ſaluti vellent tn̄ ſi aliqͥ ſaluant̉ ꝙꝓpinqui ſui potius ſaluarent̉ ⁊ inuidebunt alijs ſi ſuiꝓpinqui damnant̉. vel quia diues ſciebat ſuā penamaugeri ex ſuorum p̄ſentia. ideo eis bonū optabat ꝑ accidens. ſic̄ em̄ ex multiplicatione iuſtoꝝ augetur beatorum gaudium. ita ex multiplicatiōe reproborū augetur malorū pena. ¶ Ad tertiū dicendum ꝙ ab illisqui deum ꝑ eſſentiā vident deus haberi odio non poteſt. vt ſupra dictū eſt. ſed damnati naturali affectu diligunt deū qͣꝫtū ad effectus nature habebūt tn̄ eū odioqͣꝫtuꝫ ad effectus iuſticie ꝑ quā punient̉. ¶ Ad quartūdicenduꝫ ꝙ poſt diem iudicij tam boni qͣꝫ mali eruntin vltimo termino cōſtituti. vnde nec merebuntur necdemerebūtur cū hoc ꝑtineat ad motū in terminuꝫ ante tn̄ diē iudicij angeli boni vel mali poſſunt mereri reſpectu p̄mij accidētalis qd̓ eis debetur ex his que circahomines agunt. qꝛ qͣꝫtum ad hoc ſunt quodāmodo viatores nō aūt reſpectu premij eſſentialis qd̓ iam ſuntcōſecuti. non aūt eſt ſimile de animabus ad quas nonꝑtinet viatores in bonū vel in malum exercere.D ſcd̓m ſic ꝓcedit̉. ⁊ videtur ꝙ damnati nonoīno poſt diem iudicij erunt in tenebris. Recordantur em̄ damnati eoꝝ que in hoc mundo geſſerunt alias remorſum cōſcientie nonhaberent. ergo eadē ratione ⁊ eorum que in hoc mundo ſcierūt: ſed multi damnati fuerūt in hoc mundo luce magna ſcientie p̄diti. ergo penitus nō erunt in tenebris. ¶ Pͣ. Nullus poteſt habere odio hic de quo noncogitat. ſed damnati habebunt odio deū. vt in litteradicitur. ergo de eo cogitabūt ⁊ ſic nō totaliter in tenebris erunt. ¶ Pͣ. qd̓ ad afflictionem ꝑtinet damnatispoſt diē iudicij nō auferet̉ ſed videre gloriā bonoꝝ affligit damnatos ꝓpter inuidiā. ergo etiā poſt diem iudicij gloriā beatorum videbūt: ⁊ ſic nō erunt totaliterin tenebris. ¶ Pͣ. Damnati igne punientur. ſed ignisnaturaliter eſt lucidus. ergo nō totaliter erunt in tenebris. ¶ Sed cōtra eſt qd̓ dicitur Matth̓. xxj. Proijcite eū in tenebras exteriores. ¶ Pͣ. Pena damnatoruꝫcōtrariatur glorie electorū. ſed electi erunt in plena luce. ergo ⁊ dānati erunt in plenis tenebris. ¶ ℟º. dd̓mꝙ in inferno erūt duplices tenebre. corporales ⁊ ſpūales que dicūtur exteriores. qꝛ extra participationē vere lucis erunt. dicit em̄ Grego. iij. ⁊. ix. mora. ꝙ damnatis ignis qͣꝫtum ad aliquid lucebit ⁊ qͣꝫtum ad aliqͥdnō lucebit. non lucebit ad conſolationē: ſed lucebit adafflictionem. inquātum videbunt ſuos ſequaces quiamore eorū deliquerunt ſecum torqueri. Et ſimiliterdicendū eſt de ſpūalibꝰ tenebris. qꝛ nō erit in eis aliqͣ