Druckschrift 
Scripta ad Hanibaldum episcopum super quattuor libros Sententiarum : Mit Textanfängen
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

II.IIII

de qꝛ nō habent alicuiꝰ male nature ꝑmixtōꝫ eſt tn̄ ī eisaliqua impuritas vt dictū eſt Ad. ij. dd̓m ꝙ nō oportet purgari niſi illas ꝑtes mūdi in quibꝰ hoīes peccauerunt ⁊ hoc eſt circa mediū locū in quo etiā mixtiōes elementoꝝ fiunt. vn̄ ſuꝑiores celi nō purgabunt̉ nec ſperaignis ſed ſolū ignis qͥ eſt hic. nō etiā ꝑadyſus terreſtrisqꝛ ⁊ ſi pctm̄ in eo fuit cōmiſſū. nō tn̄ in eo fuit habitatōpctōris ſed ſtatim hoīe poſt pctm̄ excluſo nec etiā infernus illuc em̄ om̄s elementoꝝ īpuritates cōgregabunt̉neqꝫ aliqua elem̄ta q̄ ẜm ſb̓aꝫ auferent̉. nec ẜm formasſubſtantiales nec ẜm qualitates naturales vt quidā dicunt. qꝛ ſic mūdus remaneret imꝑfectus ſed ſolū qͣꝫtuad mutuas actiōes ⁊ varios motos. vn̄ p̄cipue duo dicunt̉ cōſumi .ſ. ignis ⁊ aqua in quibꝰ dn̄ant̉ qualitatesactiue vel aer ⁊ aqua ꝓpter multiplices eorum motus. Ad. iij. dd̓m ꝙ ignis ille quātū ad ſui pͥncipiū erit an̄reſurrectionē ⁊ incinerabit corꝑa btōꝝ ⁊ maloꝝ ſil̓ cuꝫpurgabit faciē mūdi. ſed bonoꝝ abſqꝫ dolore maloꝝ cūdolore ẜm pctī qͣꝫtitatē diuina iuſticiā fauēte ſꝫ qͣꝫtū adſui finē ſequet̉ reſurreetōeꝫ ⁊ innoluet reprobos ⁊ in infernū detrudet quicqͥd eſt in igne impurū ⁊ in alijs elemētis ⁊ ꝯgregabit̉ vt Baſi. dicit. cauſabit̉ aūt ille ignisex conflagratione omniū igniū mundanoꝝ. vt Augꝰdi .i. ex ꝯcurſu oīm cauſarū īferioꝝ ⁊ ſuꝑioꝝ ex qͥbꝰ pōtignis circa locū mediū generari.XEVIII DI.Olet etiam queri inqua forma ⁊cͣ. Hic eſt duplex queſtioPrima de forma iudicis Scd̓a deinnouatōe mundi. Circa primū querunt̉ duo. Primo vtrū xp̄s in forma hoīs ſit iudicaturus. Scd̓o vtrū hoīes ſint eius deitatē viſuri.D primū ſic ꝓcedit̉ ⁊ videt̉ ꝙ xp̄s nō iudicabit in forma ẜui. qꝛ ad iudiciū auctoritas requirit̉ ſed auctoritas penes deitatē reſidet. gͦxp̄s nō ẜm formā hoīs ſed ẜm formā dei iudicabit. Pͣ. Forma iudicꝭ ab oībꝰ iudicādis dꝫ videriqꝛ tm̄ locū occupabūt a qͦ nō poterit ita paruū corpusvideri. gͦ xp̄s nō iudicabit ẜm formā humanā Pͣ. Sin forma humana xp̄s iudicabit p̄cipue videret̉ qd̓ hoceſſet ẜm formā corꝑis glorioſi ſꝫ ẜm hāc n̄ iudicabit. qꝛeam nō poterūt oēs videre. corpꝰ em̄ glorioſū a nō glorioſo videri nō p̄t. gͦ ẜm formā humanā xp̄s nō iudicabit. Sed cōtra eſt qd̓ dicit̉ Io. v. ptātem dedit ei iudiciū facere qꝛ filius hoīs eſt. Pͣ. Chriſti exaltatio eſtp̄miū eius humiliatōis. vt ptꝫ Phil̓. ij. ſed xp̄s humiliatus eſt ẜm naturā humana vſqꝫ ad hoc ꝙ iniuſte a pylato iudicaret̉. gͦ ẜm humanā naturaꝫ exaltabit̉ vſqꝫ adiudiciariā ptātem ℟º dd̓m ꝙ ſicut p̄dictū eſt illud iudiciū generale ad hoc erit vt oēs ſil̓ corꝑa reſumētes vl̓ꝯſequant̉ gloriā corpoꝝ vl̓ penā. ip̄a aūt reſumptio corpoꝝ cauſat̉ ex myſterijs ꝑactis in hūanitate xp̄i vt sͣ dictū ē. vn̄ recte illd̓ generale iudiciū ẜm humanā naturāattribuit̉ xp̄o. ⁊ iteꝝ qꝛ ꝑ xp̄m hoīem documēta ſalutiset gr̄e auxilia recepimꝰ ꝯueniens eſt vt ꝑ eūin gloriā ꝑducamur iudicātē ẜm humanā naturā ip̄a etiā hūananatura ab omnibꝰ cōiter poterit videri reqͥrit em̄ mᵐ iudiciū vt ſit etiā iudex manifeſtꝰ. ⁊ iō ꝯn̄r xp̄o ẜm humanā naturā iudiciū attribuit̉. Ad. j. gͦ dd̓ ꝙ xp̄o ẜm diuinam naturā ꝯuenit auctoritas dn̄ij naturalis ⁊ eterna iure creatōis ſed ẜm humanā naturā ꝯuēit ei ex tꝑeiure redemptōis. Ad. ij. dd̓m ꝙ corpꝰ xp̄i erit maxīaclaritate p̄fulgidū. ⁊ iō nihil ꝓhibet ip̄m a longinquovideri. Ad. iij. dd̓m ꝙ ſicut ſupra dictū eſt corpꝰ glorioſum habet in ſua ptāte vt videat̉ vel nō videat̉ ab ocu

lo nō glorioſo ⁊ ſic nihil ꝓhibꝫ quin in forma glorioſaxp̄s iudicet ⁊ eam videant etiā reprobi.D. ij. ſic ꝓcedit̉. ⁊ videt̉ ꝙ diuinitatē xp̄i om̄sſint viſuri in iudicio. inuidꝰ em̄ tantomagisaffligit̉ qͣꝫto maiorē gl̓iaꝫ videt eius quē oditſꝫ īpijs ꝯcedit̉ vid̓re gl̓iaꝫ xp̄i ī iudicio ad eoꝝafflictione vt ptꝫ Iſa .xxvj. videāt ⁊ ꝯfundant̉ zelātesppl̓i ⁊ h̓ ignis hoſtes tuos deuoret. cū gͦ maxīa gl̓ia xp̄iſit eius diuinitas. videt̉ etiaꝫ ꝙ ip̄ij diuinitatē eiꝰ ſintviſuri Pͣ Sicut ꝯn̄s eſt delectabile vel qd̓ eſt ꝯtrariū⁊ repugnas eſt cā doloris ſꝫ impij egerūt ꝯͣ xp̄i diuītatēeā odio hn̄tes ẜm illd̓ psͣ. ſuꝑbia eoꝝ qͥ te oder̄t aſcēditſꝑ gͦ ad cumultū doloris eoꝝ fieri debet vt videant xp̄idiuinitatē. Pͣ. Btī in pr̄ia gaudēt de viſione diuinitatis ⁊ hūanitatis xp̄i. ſꝫ impij hūanitatē xp̄i videbūtſine gaudio īmo cū dolore gͦ ⁊ diuinitatē eiꝰ poſſent ſine gaudio cū dolore videre Sꝫ ꝯtra illud qd̓ ꝓmittit̉amicꝭ in p̄miū nō debet hoſtibꝰ exhiberi ſꝫ manifeſtationem ſue diuītatꝭ xp̄s ꝓmittit amicis ſuis in p̄miū. dr̄em̄ Io. xiiij. ſi qͥs dili. me dili. a p. m. ⁊ ego di. e. ⁊ manifeſtabo ei me ip̄m gͦ diuītatē xp̄i pcōres n̄ videbūt CIad viſionē dei cordis mūdicia reqͥrit̉. vt pꝫ Mat. v. bamūdo corde qm̄ ipſi dēū videbūt. hanc aūt pctōres nōhabēt gͦ diuinitate xp̄i videre nō poterūt. ℟º dd̓ ꝙ diuinitas xp̄i poteſt videri dupliciter. vno mō ꝑ expreſſaindicia ⁊ ſic impij diuinitate xp̄i videbūt cognoſcentescū eē verū hominē ⁊ veꝝ deū. alio modo ꝑ eſſētiaꝫ ⁊ ſicvideri non poteſt niſi ab intellectu lumīe glorie illuſtrato qꝛ lumē nature ē deficiēs ad tantā cognitionē. vn̄ inpſal. dicit̉ in lumine tuo videbimꝰ lumen. vn̄cū aīe peccatoꝝ nō ſint habiture gl̓ie claritatē nō poter̄t diuinitatē xp̄i in ſua eſſentia videre Ad. j. gͦ dd̓m ꝙ cognitōdiuītatꝭ ꝑ xp̄i exp̄ſſa indicia ſufficiet pctōribꝰ ad iuidietormētū. Ad. ij. dd̓m ꝙ deꝰ rōe eēntie ſue nō p̄t ab aliquo odio haberi qꝛ ſua eēntia eſt eſſentia bonitatꝭ nullus aūt pōt odire bonū inqͣꝫtū hm̄oi lꝫ aliqd̓ bonū ꝓuteſtimat̉ malū poſſit odio hr̄i. ⁊ iō nullꝰ poſſet videre eſſentiā diuinā qͥn eaꝫ dilige̓t ⁊ in ea delectaret̉. dr̄ tn̄ deꝰodio ab aliquibꝰ hr̄i rōe aliquoꝝ effectuuꝫ vt punitōisvel ꝓhibitōis ⁊ hm̄oi. vn̄ impij ꝑ effectꝰ diuinitatē xp̄icognoſcētes in ea nō delectabunt̉. Ad. iij. dd̓m ꝙ humanitas xp̄i nō eſt ip̄a bonitas ſicut eius diuitas. et iōnon eſt ſimile.Einde querit̉ de innoliatōe mūdi. Et circa hoc querunt̉ ducPrimo de nouitatibꝰ q̄ fient āte iudiciūvel circa ip̄m. Scd̓o de nouitate q̄ ſequet̉ iudiciūD pͥmū ſic ꝓcedit̉ ⁊ videt̉ ꝙ nullis nouitatibꝰiudiciū futurū debeat p̄ueniri qꝛ vt dr̄. jͣ. theſ.v. dies dn̄i ſicut fur in nocte veniet hͦ aūt noneſſet ſi aliquibus nouis ſignis p̄ueniret̉. gͦ tales nouītates aduentū dn̄i nō p̄cedet̉. Pͣ. Sol noneclypſat̉ niſi in ꝯiūctiōe ſui ad lunā luna ꝟo nō eclypſatniſi in oppoſitiōe ſꝫ nō p̄t eē ꝙ hec duo luīaria ſil̓ ꝯiugtur ⁊ opponātur gͦ poſſunt ſimul eclypſari circa die iudicij vt in lr̄a dicitur. Pͣ. mutatio ⁊ admiratio ſurcōtra rationē beatitudinis qꝛ admirationis cauſa eſtignorantia ſed virtutes celorū ſūt angeli btī gͦ mouerinō poterūt nec admirari aduētum xp̄i Pͣ. nubes ſiunt ex inſpiſſatiōe vaporū qͥ tūc nō erunt motu celi ceſſante gͦ eē non poterit ꝙ ſctī in nubibꝰ xp̄o obuiā rapiatur Preterea. Uallis ioſaphat nō eſt tanta q̄ omnium hominum multitudinem capere poſſit ſed omnesiudi cio comparebunt. vt prius ſupra dictum eſt: eſ doiudicandi non congregabuntur in valle illa ioſaphat.