Druckschrift 
Scripta ad Hanibaldum episcopum super quattuor libros Sententiarum : Mit Textanfängen
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

DI.XEIII

⁊ viri ⁊ ecōuerſo inquantū ſūt vna caro. pater aūt n̄ eſtaliqͥd filij nec frater aliqͥd frīs. ⁊ ideo ſpūalis cognationō tranſit a filio in patrē nec a fratre in fratrē trāſit. auta viro in vxorē ⁊ ecōuerſo. ⁊ ſil̓r a patre in filiū ꝑ actūꝓpriū pr̄is vel ꝯiugis: n̄ aūt ꝑ actū alienū. vn̄ ſi aliquisbaptizet filiū alicuiꝰ non habet aliquā ſpūalē cognationem ad alios filios eiuſdem.D tertium ſic ꝓcedit̉. ⁊ videt̉ ꝙ legalis cognatioq̄ ꝑ adoptionē ꝯͣhit̉ nō īpediat matrimonium. Sacr̄a em̄ eccleſie hūanis legibꝰ n̄ ſubdūtur.ed mat̓rimoniū ē eccleſie ſacr̄m. gͦ adoptio ꝑ humanaleges introducta impedimentum matrimonij cauſare non p̄t. Pͣ. Cognatio ē ꝑpetuū matrimonij īpedimētū. ſed cognatio legalis n̄ ē hmōi. qꝛ ſoluta adoptōeꝑ mortem adoptantis vel emancipationē adoptati: filius adoptiuus p̄t ꝯtrahere cū filia naturali. gͦ cognatio legalis n̄ dehet poni matrimonij īpedimentum. Pͣ. Sicut cognatio ſpūalis ſuꝑaddit̉ naturali ita legalis. ſed ſpūalis cognatio ꝯtrahit̉ cū matre naturaliita ⁊ legalis. ſed ſpūaliſ cognatio ꝯtrahit̉ cū mr̄imonioſpūalis filij: nō aūt tranſit ad neptē cuiꝰ ꝯtrariū in cognatione legali īuenitur. gͦ in cognatiōe legalis cognatio ponit̉ matrimonij īpedimentū. Sed ꝯtra eſt qd̓dicit Nico. papa. Inter eos non ꝯtrahit̉ matrimoniūquos adoptio iūgit. Pͣ. Multiplicatio aīcitie q̄ ꝑ hͦīpediret̉ ē cauſa aliqua quare carnalis cognatio matrimoniū cauſet. ſed ſil̓r īpediret̉ niſi legalis cognatio matrimoniū īpediret. qꝛ legal̓ cognatō ē ſufficiēs aīcitie cāgͦ legal̓ cognatio mr̄imoniū īpedit. ℟. dd̓. ꝙ ꝑ legesē adoptio introducta ꝑ quā aliqͥs p̄t ſibi aſſumere ꝑſonam extraneā in filiū vel nepotē qui tranſit quodāmōin poteſtatē adoptātis. ⁊ habet neceſſe ꝯuerſari ī domoipſius. ⁊ ſic defacili poſſet luxurie aditus p̄beri niſi inter filiū adoptiuū ⁊ ꝑſonas ꝯiūctas patri adoptāti eētcarnalis copula ꝓhibita: quā prohibitionē eccleſia confirmat. ⁊ ex hoc hēt matrimoniū impedire. vnde patetrn̄ſio ad pͥmū. Ad ſcd̓m dd̓m ꝙ inter adoptantem ⁊vxorē eius ſꝑ manet īpedimentū legalis cognatōis adfiliū adoptiuū. qꝛ ſꝑ aliqͣ auctoritas ⁊ reuerētia manere debet. ſed ad filiā non oportet ꝙ maneat p̄dictū vinculū adoptione ceſſante. qꝛ tollitur neceſſitas cohabitādi q̄ erat cā īpedimēti Ad tertiū dd̓m ꝙ pr̄ adoptāſcū matre naturali adoptati non habet neceſſe cōmorari vn̄ ceſſat prohibitionis rō. Filius ꝟo ſpūalis nō ponitur in ptāte patris ſpūalis ⁊ cura eius ⁊ ea q̄ ip̄iꝰ ſūſicut fit in cognatione legali ⁊ iō adoptato aliqͦ in filiūqͥcqͥd ē in eiꝰ ptāte tranſit in ptātē adoptātis. ⁊ iō legalis cognatio trāſit in filios: ⁊ nepotes non aūt ſpūalisq̄ habet aliā rōnē īpediēdi. Patet gͦ ex dictiſ ꝙ ē triplexlegalis cognatio. Prima deſcendentiū q̄ ꝯtrahit̉ interpatrē etiā adoptāte ⁊ filiū adoptiuū ⁊ filios ⁊ nepoteseius. Scd̓a qͣſi collateraliū q̄ ē inter filiū adoptiuū ⁊ filia naturalē. Tertia ꝑ modū affinitatis q̄ ē inter adoptantē ⁊ vxorē adoptāti ⁊ ecōuerſo. pͥma ⁊ tertia p̄ſtantꝑpetuū īpedimentū: non aūt ſcd̓a vt patet ex dictis.O quartū ſic procedit̉. ⁊ videt̉ ꝙ ſcd̓e nuptieſint illicite. Nuptie em̄ excuſant̉ rōne ſacramenti. ſed ſcd̓e nuptie n̄ ſunt ſacr̄m: qꝛ nec bn̄dictio adhibetur nec ẜcatio ẜuatur nec ſacr̄aiterari debēt. gͦ ſcd̓e nuptie ſūt illicite. Pͣ. Sacerdotes arcent̉ ne ſcd̓is nuptijs interſint vt in lr̄a patet: qd̓non eēt niſi licite eēt. gͦ ſūt illicite. Pͣ. Pena non debet̉ niſi culpe. ſed ſcd̓is nuptijs debet̉ pena irregularitatis. gͦ ſūt illicite. Sed ꝯtra ē ꝙ abraā ſcd̓as nuptias ꝯtraxit vt patet gen̄. xxv. Pͣ. i. ad Coꝝ. vij. Si dormierit vir eius liberata eſt .ſ. a vinculo matrimonij cui

vult nubat tm̄ in dn̄o. ℟. dd̓m ꝙ qͥ ſūt mr̄imonio cōiūcti īpediūt̉ mr̄imoniū ꝯtrahere ꝓpter mr̄imoniale vīculū quo aſtringūt̉. hoc aūt vinculū ꝑ mortē alteriꝰ cōiugis ſoluit̉ vn̄ licet ꝯiugi remanēti ſcd̓o matrimoniūꝯtrahere. Ad pͥmū gͦ dd̓m ꝙ cū in ſcd̓is nuptijs ſintoīa q̄ ſūt d̓ eēntia ſacr̄i ē ibi verū ſacr̄ꝫ nec fit aliqͣ īiuriaſacr̄o: qꝛ mr̄imoniū caracterē nō impͥmit vn̄ p̄t iterari.ẜcatō aūt ſaluat̉ q̄ ē d̓ eēntia ſacr̄i qͣꝫuis ī ordīe ad pͥmūſacr̄m ſit aliqͥs ẜcatiōis defectꝰ qꝛ nō ē vna vnius ſicutē in xp̄o ⁊ eccleſia. ⁊ rōne huiꝰ defectus bn̄dictio a ſcd̓isnuptijs ſubtrahit̉. qn̄ .ſ. ſūt ſcd̓e ex ꝑte mulieris ꝑ quamẜcatur eccleſia q̄ ſoli xp̄o ē deſpōſata: nō aūt ſi ſint ſcd̓eex ꝑte viri ꝑ quā ẜcat̉ xp̄us qͥn̄ ē eccleſie militāti obligatus qͥn p̄ter eccleſie ſacr̄a aliaꝫ poſſit in matrimoniumaſſumere. Ad ſcd̓m dd̓m ꝙ ſcd̓e nuptie licet non ſintillicite. habēt tamen quandam turpitudinis ſpecieminquantū fragilitatē carnis deſignāt. ⁊ ideo ꝓhibēt̉ ſacerdotes ne eis interſint. Ad tertiū dd̓m ꝙ irregularitas ex ſcd̓is nuptijs cauſat̉ nō ꝓpter aliquā culpa: ſedꝓpter defectū ſacr̄i vt ſupra dictum eſt.XEIII DI.Oſtremo de conditione reſurrectiōis ⁊c. hic̄ q̄runt̉ qͣttuor Prīo vtꝝ oīm reſurrectio ſit futura. Secundo vtrum reſurgent idem numero. Tertio de cauſa reſurrectiōis. Quarto de conditione reſurgentium in iudicio.O pͥmū ſic ꝓcedit̉. ⁊ videt̉ ꝙ n̄ erit reſurrectiogeneralis oīm. Naturale em̄ deſideriū nō p̄toīno fruſtrari qͣꝫtū ad oēs. ſed ẜm apl̓m. ij. adCoꝝ. v. Hoc ē cōe deſideriū qͦ nolumꝰ ſpoiari ſed ſuꝑueſtiri. gͦ aliqͥ nunqͣꝫ a corꝑe ſpoliabūt̉ permortē ⁊ ſic n̄ reſurget. Pͣ. Nihil dꝫ in electis fieri niſi in bonū eoꝝ. ſed electoꝝ reſurrectio n̄ videt̉ eis in bonū cedere. qꝛ aīa purior ē ⁊ deo ſil̓ior a corꝑe ſeꝑata qͣꝫcorꝑi ꝯiūcta. gͦ electi n̄ reſurgēt Pͣ. Nullus liberatura pena niſi fuerit purgatꝰ a culpā. ſed mors corꝑalis eſtpena originalis pctī a qͦ multi fuerūt purgati. gn̄ reſurgent a morte Pͣ. Ubi eadē cā ⁊ idē effectꝰ. ſed eadē cāreẜgēdi ē mō ⁊ in finemūdi: qꝛ nūc hn̄t hoīes merita ⁊d̓merita ꝓ qͥbꝰ ſūt puniēdi vel p̄miādi ſicut ⁊ tūc modohoīes n̄ reſurgūt. gͦ nec in fine mūdi ieſurgent Sedꝯtra ē qd̓ d̓r Ioh̓. v. Oēs qͥ in monumētis ſūt audientvocē filij dei ⁊ qͥ audierint viuent Pͣ. Ro. v. d̓r ꝙ maius ē donū xp̄i qͣꝫ pctm̄ ade. ſed per pctm̄ ade mors eſtin oēs hoīes ītroducta. gͦ ꝑ donū xp̄i oēs reuocabunt̉a morte ad vitā. ℟º dd̓m ꝙ ad ponendū futuram reſurrectionē qͣttuor inducunt̉ mouētia. Primū qͥdē ē ordo dīne iuſticie q̄ reqͥrit vt ſicut hō meruit vel demerūit in aīa ⁊ corꝑe ſil̓ ita in vtroqꝫ et̓nalit̓ p̄miet̉ vel pūiat̉Scd̓m ē exēplū corꝑalis creature quā interire videmꝰ⁊ iteꝝ reuocari. vn̄ maiora rōnali creatura debemꝰ p̄ſumere a largitate dīna. Tertiū ē ꝯditio humane naturecuiꝰ aīa ē incorruptibilis ⁊ naturaliter corꝑi vnita. vn̄ſeꝑatio a corꝑe ē. q. accn̄talis ⁊ ſic nō dꝫ in ꝑpetuū durare. Quartū ē firmitas ꝓmiſſiōis dīne q̄ in ſcripturisſctīs ꝯtinet̉. vt pꝫ in aucͣte inducta de Iohāne. ⁊. ij. adCoꝝ. xvi. d̓r. Oēs qͥdē reſurgemꝰ ⁊ ideo firmiter teneredebemꝰ oēs hoīes reſurrecturos eē. Ad pͥmū gͦ dd̓mꝙ ſicut pctm̄ originale in oēs ꝑtrāſit: ita ⁊ mors. vt ꝑapl̓m pꝫ Ro. v. vn̄ illa opīo ꝓbabilior ē ꝙ oēs homīesmorient̉ ⁊ reſurgēt. qͣꝫuis aliqͥ dixerint qͦſdā nō morituros qͥ viui īuenient̉ in aduētu xp̄i. de qͥbꝰ tn̄ coīter credit̉ ꝙ in ipſo raptū qͦ rapient̉ obuiā xp̄o ⁊ morient̉ ⁊ reſurgēt. Deſideriū aūt illud de qͦ apl̓s loquit̉ nō ē abſo-

ē aī