LI.IIII
ta datur occaſio ſpūalis ꝓfectꝰ ¶ Ad. iij. dd̓m ꝙ ius naturale recipit determinationē ꝑ ius poſitiuū. vn̄ nō eſtincōueniēs ꝙ aliqͣ mr̄imonij īpedimēta ſint de iure poſitiuo qͣꝫuis mr̄imoniū ſit de iure naturali. ¶ Ad. iiij.dd̓m ꝙ illa que impediūt mr̄imoniū vt penitus nō fiatnō poſſūt ſil̓ cū mr̄imonio eſſe. ⁊ hec ſūt que impediūt:ꝯtrahendū et dirimūt ꝯtractū vtpote mr̄imouij eſſentiales ꝯditiōes tollentia. Quedā ꝟo ſunt q̄ impediūt vtlicite fiat. ⁊ cuꝫ mr̄imonio ſil̓ eſſe poſſūt vn̄ nō dirimūtmr̄imoniū ꝯtractū. eſt etiā alia differētia int̓ hm̄ōi impedimēta ꝯſideranda quia quedā ſunt que ꝑſonā oīnoillegitimā faciūt ad ꝯtrahēdū vt votū ⁊ ſacer ordo q̄ reſpiciūt ꝑſonā abſolutē. Quedā ꝟo nō faciūt ſimpl̓r illegitimā ſed ſolū reſpectu talis ꝑſone ⁊ hec ſunt impedimenta que ordinē ad aliud importāt. ¶ Ad. v. dd̓m. ꝙea que ꝑ accidēs impediūt mr̄imoniū ſūt infinita: ſꝫ eaque impediūt ꝓprie in generali accepta aliquē certū numerum habent.O ſcd̓m ſic ꝓcedit̉. ⁊ videt̉ ꝙ carnalis infirmitas mr̄imoniū impedire nō poſſit. non enimp̄t impedire mr̄imoniū niſi rōne carnalis copule hac autem furia nō impedit. gͦ furia mr̄imoniū nō īpedit. ¶ Pͣ. Om̄s vetuli ſunt frigidi ſꝫ poſſunt vetuli mr̄imoniū ꝯtrahere. gͦ frigiditas mr̄imoniūnō impedit. ¶ Pͣ. Mr̄imoniū nō impedit̉ vt oīno nōſit niſi ꝑ aliqd̓ impedimentū ꝑpetuuꝫ ſed maleficiū nōp̄t eſſe īpedimentū ꝑpetuū tū qꝛ ꝑ exorciſmos eccīe vndemonū reprimit̉ euꝫ qꝛ aliqͥs ſe ꝑ pnīam exemit a demonis ptāte tū qꝛ dependet ex demonis volūtate gͦ maleficiū nō p̄t mr̄imoniū impedire. ¶ Sꝫ ꝯtra pueri abadultis nō differūt niſi ꝑ corꝑales ꝯditōes ſꝫ pueri nonpoſſunt mr̄imoniū ꝯtrahere. gͦ defectꝰ corꝑalis mr̄imoniū impedit. ¶ Pͣ. Carnali copule magis repugnat impędimentū corꝑale qͣꝫ impedimentū ſpūale ſꝫ quedā ſpiritualia mr̄imoniū impediūt rōe carnalis copule .ſ. ſacer ordo ⁊ votū. gͦ multo fortiꝰ defectꝰ corꝑalis. ¶ ℟ºdd̓m ꝙ corꝑal̓ defectꝰ eſt duplex vnꝰ qͥ redūdat in mēte.ſcꝫ furia ⁊ talis defectꝰ impedit mr̄imonij cauſā .ſ. ꝯſenſum qui vſum rōis p̄ſupponit. vn̄ reducit̉ ad impedimētum erroris de qͦ ſupra habitū eſt. Alius eſt defectꝰ pure corꝑalis ⁊ hic defectꝰ eſt ſi actū mr̄imonij nō impedit nullatenꝰ eſt mr̄imonij impedimētū ſicut cecitas vl̓aliqͥd hm̄oi. ſi ꝟo actū mr̄imonij oīo impotētē reddat ſue ex cā naturali intrinſeca vel qd̓ frigiditas appellat̉ ſiue ex oꝑatōe demōis mr̄imoniū impedit̉. dūmō ſit defectus ꝑpetuus ad qd̓ ꝓbandū tp̄s certū ab eccl̓ia eſt inſtitutū poſt qd̓ ſi facultas reddēdi d̓bitū p̄ſtaret̉ eccīa reputaret ſe deceptā in iudicio qͦ iudicauit impedimētuꝫꝑpetuū mr̄imoniū dirimēdo. ⁊ ip̄m reītegraret. iō aūttalis defectꝰ mr̄imoniū impedit qꝛ mr̄imoniū ē. quedāobligatio ad carnalē copulā. nullꝰ aūt p̄t ad impoſſibile ſe obligare alias deciꝑet̉ ille cui fit obligatō ſi hāc impoſſibilitatē neſciret. vn̄ ⁊ ſi alter ꝯiugū ſciat impotētiāalteriꝰ q̄ eſt ꝑ naturā vel maleficiū mr̄imoniū nō impedit̉. ¶ Ad. j. gͦ dd̓m ꝙ furia ant p̄cedit mr̄imoniū aūt ſequit̉. ſi ſequit̉ mr̄imoniū nō tollit regl̓a em̄ eſt qd̓ nullum impedimētū mr̄imonio iam ꝯtracto ſuꝑueniēs p̄dirimere ip̄m. ſi aūt furia p̄cedit mr̄imoniū tūc aut furioſus habet lucida interualla aut nō. ſi hꝫ p̄t ꝯtraheremr̄imoniū. qn̄ eſt ſane mentis lꝫ ſit ꝑiculoſū ⁊ vxori ⁊ ꝓli ſi aūt nō habet vl̓ ſi ꝯtrahat qn̄ nō eſt ſane mētis nullum eſt mr̄imoniū ꝓpter impedimentū ꝯſenſus. ¶ Adſcd̓m dd̓m ꝙ vetuli lꝫ nō habeāt caliditatē ſufficiētē adꝓlis generatōꝫ hn̄t tn̄ ſufficiētē ad carnalē cōmixtionēvn̄ ī eis nō p̄t eſſe mr̄imoniū ꝓut eſt in remediuꝫ ꝯcupīelicꝫ nō prout eſt in officiū nature. Sciendū tn̄ ꝙ oē im
pedimentū naturale ex qͣcūqꝫ cā ꝓuēiat in frigiditate intelligit̉ qd̓ vix p̄t eſſe aliqd̓ impedimētū ꝑpetuū qd̓ nonhabeat frigiditatē ꝓ cā vel ꝓ effectu ꝯſeq̄nte. ¶ Ad. iij.dd̓m ꝙ maleficiū reputat̉ impedimetuꝫ ꝑpetuū qn̄ opehūano nō p̄t remediū adhiberi lꝫ poſſit oꝑe diuino necoꝑtet qd̓ ꝑ exorciſmos eccl̓ie hm̄oi maleficia pellant̉ cūad hͦ nō ſint inſtituti nec etiā ꝑ pnīam maleficiati qꝛ aliqͥs p̄t ſubdi demonū ptāti qͦ ad corpꝰ ⁊ ſi nō qͦ ad aīamvt pꝫ Iob. ij. voluntas etiā demōis eſt obſtinata in malo. ⁊ iō īpedimētū in ea depēdēs ꝑpetuū reputat̉. hec tn̄eſt differētia int̓ frigiditatē ⁊ maleficiū. qꝛ frigiditas facit equal̓r īpotētē ad om̄s maleficiū aūt nō. vn̄ qn̄ mr̄imoniū dirimit̉ iudicio eccīe ꝓpter maleficiū dat̉ eis licētia alijs nubēdi nō autē qn̄ dirimit̉ ꝓpter frigiditatē qͣꝫtū ad illū in qͦ eſt impedimētū. vn̄ ſi poſtmodū cū alt̓a ꝑſona carnal̓r cōmiſceat̉ reputat̉ impedimentū nō fuiſſeꝑpetuū ⁊ cogit̉ redire ad ꝑſonā. hͦ āt ī maleficio n̄ ꝯtīgitD tertiū ſic ꝓcedit̉. ⁊ videt̉ ꝙ crimē mr̄imoniinō īpediat. inceſtꝰ em̄ quo aliqͥs cognoſcit ꝯ ſāguineā vxoris maxīe videt̉ mr̄imoniū īpedireſed h̓ nō impedit. qꝛ ſic ml̓r puniret̉ ꝓ pctō viri. qd̓ non eſt ꝯueniēs. gͦ crimē inceſtꝰ mr̄imoniū nō inpedit. ¶ Pͣ. impediri a mr̄imonio eſt quedā pena. ſi gͦcrimen eſt cā huiꝰ impedimēti. videt̉ ꝙ nō tollit̉ crimenꝑ pnīam ꝙ ceſſet impedimētū. ¶ Pͣ. Pena pctī abſolute ꝑſonā reſpicit peccantē ſꝫ hm̄ōi impedimēta faciūt ꝑſonas ſimpl̓r illegitimas ad ꝯͣhendū. gͦ ſeq̄ret̉ ꝙ poſt cōmiſſū inceſtū vl̓ adult̓iū aliqͥs cū nulla ꝯͣhe̓ poſſit ſiheccrimīa mr̄imōiū īpedirēt ¶ Sꝫ ꝯͣ vnūqd̓qꝫ īpedit̉ ꝑ ſuiꝯtrariū ſꝫ crimina bonis mr̄imonij ꝯͣriant̉ gͦ mr̄imoniūimpediūt. ¶ Pͣ Pena debet culpe rn̄dere. gͦ qͥ ꝯtra mr̄imoniū peccat mr̄imonio pͥuari dꝫ ¶ ℟º dd̓ ꝙ aliqd̓ crimen p̄t īpedire mr̄imoniū dupl̓r. vno mō ſic̄ ꝙ īpediat̉ꝯtrahēdū ⁊ dirimat ꝯtractū ⁊ ſic impediūt mr̄imoniūiſta qͦꝝ pͥmū ē īceſtꝰ. ſcd̓ꝫ vxoricidiū. tertiū rapīa alieneſpōſe. qͣrtū qn̄ aliqͥs inſidiādo mr̄imonio filiū ꝓpriū deſacro fonte ſuſcepit. qͥntū qn̄ ꝓ aliqͦ crimīe ꝑegit pnīamſolēnē. Alio mō aliqd̓ crimen īpedit mr̄imoniū ꝯtrahēdū ⁊ dirimit ꝯͣctū ⁊ hͦ in tribꝰ caſibꝰ. pͥmꝰ eſt qn̄ aliqͥs cognita vxore alt̓iꝰ machinat̉ in morte viri cū effectu. tūcem̄ ſi ꝯtraxerint vtroqꝫ ſciēte hͦ īpedimētū ſeꝑant̉. ſcd̓eſt qn̄ p̄ſtat fidē adulteri qd̓ ducet eā ī vxorē poſt mortēviri. tertiꝰ eſt qn̄ ꝯͣhit cū ea de facto viuēte viro ſubſeq̄nte carnali copula. tūc em̄ ſi pꝰ mortē viri vellꝫ cū ea ꝯͣhere nō eſſet mr̄imoniū ¶ Ad. j. gͦ dd̓ ꝙ ſi poſt mr̄imoniūꝯͣctū ⁊ ꝯſūmatū aliqͥs ꝯſanguineā ſue vxoris cogͦſcat nōdꝫ mr̄imoniū ſeꝑari ſꝫ vir amittit ius petēdi nō āt ml̓qꝛ nō debet puniri ꝓ pctō alteriꝰ dꝫ etiā ꝓpter reatū criminis ꝑpetuo manere abſqꝫ ſpe ꝯiugij niſi cū eo diſpenſet̉ tn̄ hͦ impedimētū nō dirimit ꝯctu vt dictū eſt. ſi autcogͦſcat ꝯſanguineā vxoris an̄ ꝯͣctū mr̄imoniū ꝯtrahiaffinitas q̄ impedit ꝯtrahēdū ⁊ dirimit ꝯͣctū. ¶ Ad. ij.dd̓m ꝙ lꝫ culpa ꝑ pnīam aboleat̉ tn̄ affinitas manet etp̄terea ceſſante culpa ceſſat reatꝰ pene eterne ſꝫ p̄t remanere reatꝰ ad penā tꝑalē. ¶ Ad. iij. dd̓m ꝙ vnuſqͥſqꝫ p̄tpuniri in qͦ peccauit. ⁊ iō ꝓpt̓ aliqͣ crimina magis īpedialiqͥs ne ꝯtrahat cū vna ꝑſona qͣꝫ ne ꝯtrahat cū alia ⁊ p̄terea affinitas ꝯͣhit̉ ad vna ⁊ nō ad alia.O qͣrtū ſic ꝓcedit̉ ⁊ videt̉ ꝙ ꝓpt̓ fornicatōꝫ vlrvxorē dimitte̓ nō poſſit. hō eī nō cogit̉ eē ſintvxore. ſi gͦ ꝓpt̓ fornicatōꝫ vxorꝭ p̄t eā dimitteidet̉ ꝙ poſſet aliā ducere qd̓ eſt ꝯͣ Apꝰ. jͣ. ad cor̄. vij. quidicit vxorē a viro nō diſcede̓ ꝙ ſi diſceſſerit manere innuptā. ¶ Pͣ. Quedā alia pct̄ā ſūt grauiora qͣꝫ adulteriūvt infidelitas viciū ꝯtra naturā ⁊ alia hm̄oi. ſi gͦ ꝓpt̓ adulteriū p̄t aliqͥs vxorē dimittere videt̉ ꝙ pari rōe ꝓpter