DI.XXXIIII
hoc ꝓbat̉ mr̄imonij inſeꝑabilitas Math̓. xix. gͦ ꝯtra legem nature eſt vxorē dimittere. ¶ P. Nature moduset intentio p̄cipue in inſtitutōe ip̄ius on̄di debuit. ſꝫ inprincipio inſtitutōnis hūane nature fuit inſeꝑabilitasmr̄imonij demonſtrata ꝑ hoc qd̓ dicit̉ Gen̄. ij. Adherebit vxori ſue. gͦ inſeꝑabilitas mr̄imonij eſt de lege nature. ¶ ℟º. dd̓m ꝙ ſicut hr̄e ꝯcubinā eſt cōtra lege natureita repudiare vxorē ꝑentes em̄ nō ſolū debent educatōni filioꝝ inſiſteren̄ ẜm aliqd̓ tp̄us ſed etiā toto tꝑe viteſue. vn̄ filijs oīa theſaurizant. et iō lex nature reqͥrit vtvir ⁊ mulier ꝑ totū tp̄s cōmaneāt. ¶ Sꝫ ſciendū eſt ꝙſicut ꝯtra bonū rōis aliqͥd eſt qd̓ total̓r bonū rōnis excludit. ⁊ hec diſpēſatōeꝫ nō recipitaliqͥd ꝟo ē qd̓ bonūrōis īpedit ⁊ ſi nō total̓r tollat. ⁊ hͦ recipit diſpēſatōꝫ alegꝭ auctore ita bonū qd̓ natura ītēdit ꝑ aliqͥd totalitertollit̉ ſicut ꝑ innaturalē ꝯcubitū ⁊ hec diſpeſationē nōrecipit. ꝑ aliqͥd ꝟo aliqual̓r impedit̉. ⁊ hoc diſpenſatōꝫrecipit ⁊ ſic eſt ꝯtra naturā repudiū vxoris. qꝛ etiaꝫ hocpoſito filij ſuſtentari poſſunt. lꝫ nō ita ꝯuenieteri. ⁊ ideohoc diſpenſationē hr̄e potuit a deo qui eſt legꝭ mr̄imonij actor. ¶ Ad primū gͦ dd̓m ꝙ de libello repudij in lege ꝑmiſſo eſt duplex opinio. Quidam em̄ dicunt ꝙ illaꝑmiſſio excuſabat a pena tꝑali ꝑ legē intelligenda nonaūt a culpa. Alijs videt̉ etiā ꝙ diuina auctoritate talisꝑmiſſio a culpa excuſaret. vn̄ ſcd̓m primā opinionē nōpoterat vxor dimiſſa alij nubere. poterat vero ẜm ſcd̓aꝫopinionē. Ratio ꝟo ꝑmiſſiōis fuit vitatio vxoricidij acqd̓ ꝓni erant ꝓpter iraſcibilis corruptionē ſicut fenerarextraneis fuit eis ꝑmiſſum ꝓpter cortuptionē ꝯcupiſcibilis ⁊ ſacrificiciū zelotipie ꝓpter ratōnis corruptionē¶ Ad. ij. dd̓m ꝙ ſeꝑabilitas mr̄imonij totaliter excludit eius ſignificationē ẜm ꝙ eſt ſacr̄m inſeꝑabilis vnionis xp̄i ⁊ eccl̓ie n̄ aūt total̓r tollit bonū intētū a nat̉a q̄uis illd̓ impediat. ⁊ iō maxīe eſt ꝯtra mr̄imoniū inqͣꝫtieſt ſacr̄m. lꝫ nō ſit ꝯtra ip̄m aliqͦ mō inqͣꝫtū eſt in natureofficiū Nec obſtat qd̓ in quibuſdā per hoc bonum ꝓlisimpediri videt̉. qꝛ in legibꝰ mr̄imonij attēdit̉ quod hominibꝰ expediat non qͥd ꝯpetat vni tm̄ A. iij. ꝙ abraāeiecit agar ex diſpenſatōe diuina.O quartū ſic ꝓcedit̉. ⁊ videt̉ ꝙ ꝟginitas nō ſitvirtus. om̄is em̄ virtus ꝯſiſtit ſolū in menteſꝫ ꝟginitas ꝯſiſtit etiā ī carne. gͦ nō eſt virtus. Nulla virtꝰ repugnat p̄cepto legis naturalis. qd̓ habet̉ Gen̄. j. Creſcite. gͦ nō eſt ꝟtus ¶ Pͣ. Oīsvirtus ꝯſiſtit ī medio: ſed ꝟginitas ꝯſiſtit in extremo qꝛabſtinet ab oī gͦ ꝟginitas non eſt ꝟtus ſꝫ magis viciū.Sꝫ ꝯͣ eſt qd̓ dicit Amh̓. in li. de virgi. Inuitat ꝟginitatis amor vt aliqͥd de ꝟgininitate dicamꝰ que pͥncipalis ē virtus. ¶ Pͣ. Premiū nō debet̉ niſi ꝟtuti ꝟginit.ti aūt debet̉ pͥmiū .ſ. fructꝰ centeſimꝰ. vt ptꝫ Mat. xiij.ergo ꝟginitas eſt virtꝰ. ¶ ℟º. dd̓m ꝙ ꝟginitas virtꝰ eſtnec tn̄ noīe ꝟginitatis ſola. ꝟtus deſignat̉ ſꝫ cū ꝟtute qꝛ̓dam accidēs eiꝰ ſiue ſtatus aliqͥs ip̄iꝰ. ſignificat em̄ ꝟnitatis nomē ꝟtutē ꝯtinentie q̄ nūqͣꝫ in actū carnal̓ cōmixtiōis ꝓceſſit cū ꝓpoſito ꝑpetuo ꝯẜuādi hmōi ſtatūalias ꝟginitas non hret rōem virtutis ſicut ptꝫ in hijsque nōdū ꝯtraxerūt hn̄t tn̄ ꝓpoſitū ꝯͣhendi vel etiā fornicādi ⁊ hͦ eſt qd̓ Aug. dicit. ꝙ ꝟginitas eſt in carne corruptibili īcorruptōis ꝑpetua meditatō ¶ Ad. j. gͦ dd̓ qꝟginitas eſſential̓r ꝯſiſtit in mente ſed materiā ſuā habet in carne. vn̄ v̓ginitati nō fit p̄iudiciū ſi oīo p̄ter conſenſū mētis caro corrūpat̉. vn̄ lucia dixit nō inqͥnat̉ corpus niſi de ꝯſenſu mētis. ¶ Ad. ij. dd̓m ꝙ oīs ꝟtus recrit tpus oportunū ſicut ⁊ ceteras circumſtantias debitas. vn̄ ꝟ̓ginitas obſeruata ꝓ illo tꝑe in qͦ ad ꝯͣriū p̄ceptum legis naturalis nō obligat ꝟtutis rōem habꝫ ali
as nō. dictū em̄ eſt ſupra qd̓ p̄ceptū de multiplicatōe ſeminis nō obligat ſemꝑ ⁊ om̄i tꝑe. ¶ Ad. iij. dd̓m ꝙ mediū ꝟtutis nō accipit̉ ẜm qͣꝫtitatē cū aliqͣ ꝟtus ſit q̄ maximū in ſua mat̓ia oꝑat̉ .ſ. magnificētia vl̓ magnanitasſed mediū v̓tutis attēdit̉ ẜm rōem rectā vt .ſ. actus ꝟtutis fiat illis circūſtantijs adhibitis que rō recta determinat alias nō ⁊ ſic ꝟginitas in medio eſt ſi obẜuet̉ qn̄debet ⁊ ꝓut debet ⁊ a quo debet ⁊ ſic de alijs.¶ DI.XXXIIIIUnc ſupereſt attendere. ¶ Circa hanc diſtinctōnē ⁊ ſeq̄ntēquerunt̉. iiij. ¶ Primo vtrū mr̄imonioAꝯueniēter aſſignent̉. ¶ Scd̓o vtrū aliqͣcorꝑalis infirmitas vtpote frigiditas vel aliqͥd hm̄oi ſitmr̄imonij impedimentū. ¶ Tertio vtrū aliqd̓ crimen¶ Quarto vtrum liceat vxorē dimittere ob cauſam fornicationis.O primū ſic ꝓcedit̉. ⁊ videt̉ ꝙ mr̄imonio impedimēta aſſignari nō debeāt. mr̄imoniū em̄eſt inſtitutū in remediū ꝯcupīe carnalis ſed h̓eſt in oībꝰ. gͦ nulla ꝑſona debet impediri a cōtractu mr̄imonij. ¶ Pͣ. Mr̄imoniū inter alia ſacr̄a eſtminus ꝑfectū. ſꝫ alijs ſacr̄is nō aſſignant̉ impedimētagͦ nec mr̄imonio debēt aſſignari. ¶ Pͣ. Mr̄imoniū eſtde le. na. ſi gͦ impedimētū aliqd̓ mrimonio aſſignat̉ oꝑtet qd̓ ſit de le. na. hm̄oi aūt ſunt eodē mō apud om̄s. gͦnō debēt aſſignari mr̄imonio īpedimēta q̄ apud om̄snon impediūt ſicut ꝯſanguinitas ⁊ affinitas ⁊ alia huiuſmōi. ¶ Pͣ. Poſito impedimento res poni nō poteſtcū nihil impediat̉ niſi ꝑ ſuū oppoſitū. nō gͦ debent pont̓mr̄imonij impedimēta niſi illa q̄ faciūt ꝑſonas ſimpl̓rillegitimas ad ꝯtrahēdū hec āt nō ſolū impediūt ad cōtrahendū ſed etiā dirimūt ꝯtractū. ¶ Pͣ. Mr̄imoniuꝫeſt qd̓dā bonū ſed infinitis modis ꝯtingit bonū aliqd̓impediri. gͦ impedimēta mr̄imonij pn̄t eē infinita ⁊ nōdebēt ad alique certū numerū reduci. ¶ ℟º. dd̓ ꝙ matrimoniū impediri p̄t dupl̓r. vno mō ꝑ aliqͥd qd̓ ꝯͣriat̉ſacr̄i ſolēnitati ⁊ hm̄oi impedimēta impediūt ꝯtrahendum ſed nō dirimūt ꝯtractū ⁊ ſunt duo .ſ. ꝓhibitō eccleſie ⁊ tp̄s feriatū vn̄ ꝟ. Eccl̓ie vetitū necnon tp̄s feriatū.Impediūt fieri ꝑmittūt iūcta teneri. Alio mō mr̄imoniū impedit̉ ꝑ aliqͥd qd̓ eſt ꝯtra eēntialia mr̄imonij. ⁊ hͦp̄t eſſe tripl̓r. vno mō qꝛ impedit mr̄imonij cauſam ⁊ ſicſunt duo .ſ. coactio ⁊ error qui tollūt voluntariū ꝯſenſūalio mō qꝛ impediūt mr̄imonij actū vel īpedimēto naturali ⁊ ſic eſt impotētia cōcūdi vel impedimēto ciuili ⁊ ſic eſt ꝯditio ẜuitutis vel impedimēto ſpūali ⁊ ſic votum ſolēne ⁊ ſacer ordo. Tertio mō impedimentū matrimonij repugnat ei ex ꝑte ꝑſonaꝝ ꝯtrahentiū. ⁊ hoc qͣdrupliciter. vno mō ꝓpter fidei diſtantiā ⁊ ſic eſt diſparitas cultꝰ. alio mō ꝓpt̓ ꝓpinqͥtatē carnalē ⁊ ſic īpedim̄ta mr̄imonij ponunt̉ cognatio affinitas ⁊ publice honeſtatis iuſticia. t̓tio mō ꝓpt̓ reatū ꝑſone ſiue culpa ⁊ ſic crimē adulterij mr̄imoniū īpedit. qͣrto mō ꝓpt̓ mr̄imoniūcū alia ꝑſona iam ꝯͣctū q̄ quidē impedimēta hijs ꝟſibꝰꝯtinent̉. Error ꝯditio votū cognatio crimē. Cultus diſꝑitas ius ordo ligamē honeſtas Si ſis affinis ſi fortecōīre neqͥbis. Hec ſociāda vetāt ꝯnūbia facta retractātIntelligit̉ āt ꝑ vim coactio ꝑ ligamē mr̄imoniū cū aliaꝑſona ꝯtractū qꝛ nō p̄t vna ꝑſona ſil̓ duabꝰ mr̄imonioꝯiungi. ¶ Ad. j. gͦ dd̓m ꝙ morbo ꝯcupīe p̄t alijs remedijs ſubueniri. ⁊ iō non eſt incōueniēs ſi a mrimonioalique ꝑſone abſtineāt. ¶ Ad. ij. dd̓m ꝙ mr̄imonio prealijs ſacr̄is impedimēta aſſignant̉ tū qꝛ eſt inter duos ⁊ex pluribꝰ impedit̉ tū qꝛ eſt onus ſpūale ⁊ ꝑ impedimē-
E 2