DI.M
hm̄oi crimina. ¶ Pͣ. Si vir poſſet vxorē dimittere ꝓptfornicatōeꝫ. aut hoc poſſet iudicio eccl̓ie aut ꝓprio arbitrio. ſꝫ nō ꝓprio arbitrio qꝛ ſic eēt vir in eadē cā actor etiudex. ſil̓r nec iudicio eccl̓ie qꝛ vir nō debet eā eccl̓ie deferre niſi monitōe p̄miſſa. vt habet̉ mat. xviij. gͦ videt̉vir nullo mō poſſit ꝓpt̓ fornicatōꝫ vxorē dimitte̓.Aut lꝫ viꝝ cū vxore fornicāte ꝯmorari aūt n̄. ſi nō lꝫnō lꝫ eā dimiſſā reuocare. ⁊ hͦ eſt ꝯͣ apl̓ꝫ. jͣ. ad Cor̄. vij. ſdiſceſſerit manere in nuptā aut viro recōciliari. ſi aūt lꝫvidet̉ ꝙ vir vxorē dimittēs de ꝓpria offenſa vindictā ſumat. qd̓ eſt ꝯͣ apl̓ꝫ. Ro. xij. ⁊ ſic videt̉ ꝙ nullo mō liceatvxorē dimittere ¶ Sꝫ ꝯͣ eſt qd̓ habet̉ mat. v. ⁊. xix ¶ PͣFrangenti fidē nō eſt fides ẜuanda. ſed vxor fornicādefrāgit fidē quā dꝫ marito. gͦ maritꝰ p̄t eā dimitte̓. M℟dd̓m ꝙ duplex eſt mr̄imonij ſeꝑatio. vna qͣ ip̄m mrimoniū dirimit̉. ⁊ hͦ nō p̄t fieri ꝓpter fornicatōꝫ ſequētē neqꝫꝓpter aliqd̓ īpedimentū mrimonio ſuꝑueniēs vt dictuq. ij. hꝰ de. in rn̄ſio. arti. Alia eſt ſeꝑatio quantū ad mr̄imonij actū q̄ dicit̉ ſeꝑatō a thoro. ⁊ hec ꝯceſſa eſt a dn̄oin penā illiꝰ qͥ fidē fregit et fauorē illiꝰ qͥ ẜuauit. vn̄ in h̓vir ⁊ mulier ſunt ꝑes. ſicut etiaꝫ in debito fidei. ſunt tn̄aliqui caſus in quibꝰ vir vxorem ꝓpter fornicatōeꝫ dimittere nō p̄t in quibꝰ vel ml̓ier ſine culpa vel vir ē ꝑticeps culpe. quoꝝ pͥmus eſt ſi fuerit ſil̓r vir fornicatꝰ. ſecundꝰ ſi vxorē ꝓſtituerit. tertiꝰ ſi vxor virū mortuū credens ex cāꝓbabili alteri nupſerit. qͣrtus ſi adulter eā acceſſerit latēter ſub ſpecie viri. qͥntꝰ ſi fuerit vi opp̄ſſa. ſextus ſi recōciliauerit eaꝫ ſibi poſt noticiā adulterij ꝑttrati carnal̓r eaꝫ cognoſcēs. ſeptimꝰ ſi libellū repudū eidederit poſt mr̄imoniū cū ea ꝯtractū in ſtatu infidelitatis ¶ Ad. j. gͦ dd̓m ꝙ qꝛ mr̄imonij vinculū nō eſt ſolutū nō p̄t vir dimiſſa vxore ꝓpter fornicatōꝫ aliā duce̓ neceſt incōueniēs ꝙ ꝑ accidēs aliqͥs ad cōtinentiaꝫ obligeī̉ꝑ id ꝙ eſt ex ꝑte alteriꝰ ſicut ꝑ infirmitatē vxoris vel fornicationē qͣꝫuis nō obliget̉ abſolutē. ¶ Ad. ij. dd̓m ꝙēnis aliqͣ pctā ſint gͣuiora adulterio nō tn̄ ita directe benis mr̄imonij repugnāt ſic̄ homicidiū ſacrilegiū et huiuſmōi in fidelitas aūt q̄ dicit̉ ſpūalis fornicatō ē cōtrtotū mr̄imonij qd̓ eſt ꝓles educāda ad cultū dei ⁊ iō diuortiū cauſat ꝓpter ꝯſuetudinē q̄ ꝑtinatiā monſtrat nōꝓpter vnū actū tm̄ ſicut ē in fornicatōe carnali viciū ꝟoꝯtra naturā ſil̓r p̄t eſſe cā diuortij ſꝫ de eo nō ita fit mētio ꝓpter eius turpitudinē. ¶ Ad. iij. dd̓m ꝙ vxor ꝓpterfornicatōeꝫ p̄t dimitti qͣꝫtū ad. ij. vno mō qͣꝫtū ad thoꝝvt ei debitū nō reddat ⁊ ſic poſtqͣꝫ ei de crimīe vxoris cōſtiterit p̄t eā ꝓprio arbitrio dimittere alias ſi debitū redderet ſibi p̄iudiciū generaret nec poſſet eā poſtmodū dimittere niſi forte ad hoc iudicio eccl̓ie ꝯpelle̓t̉. Alio mōqͣꝫtum ad thoꝝ ⁊ cohabitatōeꝫ qd̓ ꝓprie dicit̉ diuortiuꝫet hic q̄rit̉ eccl̓ie iudiciū ⁊ pōt p̄cedere charitatiua āmonitio nō tn̄ eſt neceſſaria ſi ꝑ viā accuſatōis ꝓcedat̉ nontn̄ in tali accuſatōe requirit̉ obligatō ad lege taliōis qꝛſic vir ꝯſeq̄ret̉ in oēm euentū ſuā intētōꝫ. ¶ Ad. iiij. dd̓ꝙ ſi ml̓r fornicat̉ ⁊ admōita correcta fuerit p̄t vir ea liciter etine vl̓ recōciliare dimiſſā lꝫ nō cogat̉. ſi aūt ſit ī corrigibilis tenet̉ eam dimittere nec debet dimiſſaꝫ reciꝑene patronus turpitudinis vide atur.¶ DI. XXXVIVnc de conditionevideamꝰ ⁊cͣ. ¶ Circa hāc diſtīc. ⁊ ſeq̄ntēiiij. q̄runt̉. ¶ Primo vtrū ꝯditio ẜuitutꝭmr̄imoniū īpediat ¶ Scd̓o vtꝝ defectꝰetatis. ¶ Tertio vtrū ordo. ¶ Quarto vtꝝ vxoricidiūD. .j. ſic ꝓcedit̉. ⁊ vr̄ ꝙ ẜuitꝰ mr̄imō in̄ nō īpediatmr̄imonij em̄ īpedimēta qͦlibet mō ip̄m mr̄imoniū īpediūt vt pꝫ de ordine ⁊ voto ſꝫ ẜuitꝰ ſi ſciat̉
mr̄inoniū nō īpedit. gͦ ẜuitꝰ īpedimētū mr̄imonij poninō dꝫ ſꝫ ſufficient̓ ſub errore ꝯp̄hendit̉. ¶ Pͣ. Si ẜuitꝰmr̄imōiū īpedit ꝑi rōe ẜuitute mr̄imonij īpediret. hͦ ātfalſuꝫ eſt. nā vir p̄t ſe in ẜuū vende̓ abſqꝫ ꝯſenſu vxorislꝫ nō ecōuerſo. gͦ nec ẜuitꝰ īpedit mr̄imoniū ¶ Pͣ. Si fuitus mr̄imoniū īpediret maxīe videret̉ īpedire ꝓpt̓ obligatōꝫ qͣ dn̄o ſuo ẜuus obligat̉ ⁊ hͦ nō īpedit qꝛ abſqꝫ cōſenſu dn̄i ẜuꝰ p̄t mr̄imo. ꝯͣhere. gͦ ẜuitꝰ mr̄imo. nō īpedit¶ Sꝫ ꝯͣ ē qd̓ dec̄. dic̄ d̓ ꝯiugio ẜuoꝝ ꝙ error ꝯditōis īpedit mr̄imo. ꝯͣhēdū ⁊ dirimit ꝯͣctū ¶ Pͣ Mr̄imo. q̄dā ẜuitus eſt tū ꝑ ip̄m vnꝰ ꝯiugū accipiat ī corꝑe alteriꝰ poteſtatē. ſꝫ ẜuitꝰ p̄cedēs īpedit ẜuitutē ſeq̄ntē. qͥ eī eſt ẜuꝰvniꝰ nō p̄t ſe tradere alteri ī ẜuū. gͦ ꝑi rōe ẜuitꝰ mr̄imo.impedit. ¶ ℟º. dd̓ ꝙ ꝑ mr̄imo. aliqͥs ſe ꝯiugio obligatad hͦ qd̓ petēti debitū reddat ad hͦ etiā ꝓcreāde ⁊ nutriēd̓ ꝓli oꝑā det. ad q̄ duo ẜuitꝰ d̓ ſui rōe qͣꝫdā oppoſitōꝫ hꝫna ẜuus nō eſt idoneꝰ vt liber vxori debitū reddat eo ꝙeſt obligatꝰ ſuo dn̄o qͥ ⁊ ſua obſeqͥa eū p̄t ml̓tipl̓r īpedire. ſil̓r etiā ẜuitus ꝑentū ꝓli p̄iudicat cū rōe ꝓcreatōisqꝛ ꝑtus ſequit̉ ꝯditōꝫ ꝑentꝭ mr̄is quidē ẜm le. ciui. pr̄isꝟo vel mr̄is ẜuitutē indifferēter ẜm aliqͣrū terraꝝ aſſuetudinē tū etiā rōe nutritiōis. qꝛ ẜuus nihil poſſidet vn̄valeat filioſ nutrire l̓ eis theſaurizare ⁊ iō ꝯueniēt̓ ẜuitꝰmr̄i. ponit̉ īpedim̄tū ¶ Ad. j. gͦ dd̓ ꝙ īpedim̄ta illa q̄ ſt̓ꝰcām mr̄imo. l̓ ꝯͣ eſſentiā eiꝰ īpediūt mr̄i. ẜm ſe ſiue ſciāt̉ſiue nō q̄ ꝟo īpediūt mr̄imo. rōe effectꝰ a qͦ ꝯiuges poſſunt abſtine̓ ſi volūt nō īpediūt mr̄imo. niſi ẜm ꝙ generant alteri p̄iudiciū cui nō erit libeꝝ vti mr̄imo. vel nōvti ⁊ hm̄oi ſt̓ impotētia coeūdi ⁊ ꝯditio ẜuitutꝭ ⁊ iō qn̄ſciunt̉ mrīmo. nō īpediūt qꝛ hͦ p̄iudiciū alter ꝯiugū acceptat. iō tn̄ ẜuitꝰ pōit̉ īpedim̄tū p̄t̓ errorē qꝛ ex ſe ip̄a hꝫvn̄ mrīmo. īpediat p̄ter rōem erroris nō aūt ꝑſona ſubintroducta cuiꝰ error ſil̓r mrīmo. īpedit. ¶ Ad. ij. dd̓ ꝙpꝰ mrīmo. ꝯͣctum qꝛ vir p̄eſt muleri in rebꝰ domeſticiset ciuilibꝰ qͣꝫuis ī actu nat̉e ſint ꝑes p̄t vir abſqꝫ ꝯſenſumulierꝭ ſe in ſeruū vēde̓. nō aūt ecōuerſo ſꝫ ꝑ hͦ mrīmo.nō dirimit̉ nec aliqd̓ p̄iudiciū fit vxori qͣꝫtū ad d̓biti redditōꝫ a qͣ dn̄s eū īpedire nō poterit niſi ꝯſenſus vxorisint̓uenerit nec ē ſil̓e de ẜuitute an̄mrīmo. ⁊ pꝰ qꝛ nullūīpedim̄tū mrīmo. ſuꝑueniēs dirimit ip̄m. ¶ Ad. iij. dd̓ꝙ ẜuus ſubdit̉ dn̄o in ciuilibꝰ. vn̄ nō ſic p̄t īpedire qͥn cōmedat ⁊ dormiat ita nec qͥn mrīmo. ꝯͣhat ſꝫ tn̄ ſic matrimoniū ꝯͣhēs nō tenet̉ vxori debitū redde̓ dn̄o aliqͥd aliud imꝑante ſed ſi de eius ꝯſenſu mrīmo. ꝯͣxit nō p̄t impedire quin petenti vxori debitū reddat.D. ij. ſic ꝓcedit̉ ⁊ videt̉ ꝙ defectꝰ etatꝭ mr̄imo.nō impediat frigiditaſ em̄ niſi ſit ꝑpetua mr̄imoniū nō īpedit ſꝫ defectꝰ etatꝭ nō eſt ꝑpetuꝰgͦ mrīmo. nō impedit ¶ Pͣ. Si defectꝰ etatꝰimpedit mrīmo. deberet impedire quſqꝫ ẜm iura reputat̉ minor etate. hͦ aūt ē vſqꝫ ad xxv. annū. gͦ an̄ illd̓ tꝑsꝯͣhere mrīmo. nō poſſꝫ ¶ Pͣ. Uir ⁊ ml̓r ad ꝑia ī mrīmo.obligant̉ ſꝫ ml̓r an̄. xiiij. annū. p̄t ꝯͣhe̓ mr̄i. gͦ ⁊ vir ¶ Sꝫꝯͣ eſt qd̓ decre. dic̄. ꝙ puer qͥ nō p̄t reddere debitū nō eſtaptus mrīmo. hͦ aūt nō eſt an̄. xiiij. annū vt in pl̓ibꝰ. ſic̄dr̄ in. ix. de aīalibꝰ. gͦ an̄ hͦ tp̄us vir mrīmo. ꝯͣhere nō p̄t.Pͣ. Ea q̄ ſunt in naturā hn̄t tp̄s det̓minatū mrīmoaūt eſt nat̉ale. gͦ dꝫ ei tp̄s det̓mīari an̄ qd̓ nō ꝯͣhat̉ ¶ Rdd̓ ꝙ tp̄us ꝯͣhendis mrīmo. det̓minat̉ ⁊ iure a maſculoet femine ex duoꝝ ꝯſideratiōe .ſ. cāe mrīmo. ⁊ effectꝰ exꝯſideratōe ſiquidē cāe ordinatū eſt vt an̄ annos diſcretōis mrīmo. nō ꝯͣhat̉ qꝛ indiſcretio pueril̓ ꝯſenſū īpeditet reducit̉ ad errorē ſicut ⁊ furia. ex ꝯſideratōe ꝟo effectꝰordinatū eſt ne tp̄s ꝯͣhendi mrīmo. ꝓtrahat̉ vltra hoctp̄s in qͦ ꝯiuges ſibi debitū reddere poſſunt ad vitandūdānabiles corruptelas in qͣs incidere poſſent ſi eis ꝯͣctꝰmrīmo. negaret̉. hoc aūt mulieer p̄t in. xij. āno. vir aūt
ralE 3