Druckschrift 
Scripta ad Hanibaldum episcopum super quattuor libros Sententiarum : Mit Textanfängen
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

EEIIII

tem cauſat. qꝛ carnalis copula ad ꝑfectōꝫ ſignificationis matrimonij facit. vnde ꝑ decretalē excluditur hͦ qd̓magiſter in littera dicit .ſ. ꝙ ſolus ꝯſenſꝰ ꝑ verba de p̄ſēti ſufficit ad irregularitate faciēdam ꝑ fornicationē ātcū ml̓tis nō inducit̉ irregularitas qꝛ nō eſt ibi aliqͦd ſaºcramentum. Ad ſecundum dd̓. ꝙ corruptio vxorismatrimoniū p̄cedēs irregularitatē viro inducit etiamſi eam virginē crediderit niſi forte ſit ab eodē ante matrimoniū corrupta qꝛ tūc vir carnē ſuam in plures nōdiuiſit. Similiter etiam ſi poſt matrimoniū vxor fornicet̉ vir irregularitatē cōtrahit eam ꝯgnoſcēs vt dicia quibuſdam. ideo vero corruptio vxoris ⁊ nō viri irregularitatē in viro cauſat qꝛ cōſenſꝰ matrimoniū contrahentis non cadit ſupra ſeipſū ſed ſupra cōiugemeſt materia īdebita ſacr̄o mr̄imonij qͣꝫtū ad ſignificationem qꝛ vnitas requirit̉ tam in viro qͣꝫ in vxore et ſic incidit in ipſum ſacramētum defectus ſed corruptio viriomnino extra ſacramentū matrimonij reſpectu ipſiusvnde ſi vxor poſſet ad ordines ꝓmoueri ſimiliter irregularis fieret contrahēdo cuꝫ viro corrupto. Ad. iij.dd̓ ꝙ obiectio illa ꝓcedit ẜm oppinionē Ieroni. qui hecpoſuit. ſed eccleſia nūc ſequit̉ ſniam aug. qui ꝯtrariumſenſit. ⁊ hoc ideo qꝛ baptiſmus ſoluit crimina nō ſacr̄aex ſacramēto aūt matrimonij cauſat̉ irregularitas rōeſacramēti. Alia cōcedimꝰ excepto ꝙ irregularitas predicta diſpenſabilis eſt ꝑ eum qui non eſt minoris poteſtatis in eccleſia qͣꝫ apoſto. qui hec ſtatuit. ⁊ p̄cipue cumbigamia non repugnat in eſſentialibꝰ ſacramēto ordīsqꝛ ſi bigamus ordinetur caracterē recipit. DI.XXVIIIIc q̄ri debet vtrumcōſenſus. ⁊cͣ. Hic querūt̉. iiij. Primo in quid ſit ꝯſenſus qͥ matrimoniuꝫIfacit. Secūdo vtꝝ iuramētū cū ꝯſerſu exp̄ſſo ꝑ verba de futuro matrimoninium faciat Tertio vtrū carnalis copula eidē adueniens. Quarto vtꝝ ꝑ ꝯſenſū verbi de p̄ſenti expreſſum in occulto matrimoniū fiat.D primū ſic ꝓceditur ⁊ videtur ꝙ conſenſusqui matrimoniū̄ cauſat ſit in carnalē copulāomnia em̄ que ſūt in matrimonio inter vet vxorē licite poſſūt eſſe inter fratrē ⁊ ſororexcepta carnali copulaſi gͦ conſēſus qui facit mr̄imonium non fit in carnalē copulā videtur ꝙ inter fratrē ⁊ ſororē mr̄imoniū ꝯtrahi poſſit. Pͣ. Ille qui ꝯtinētiavouit peccat mortaliter in matrimoniū cōſentiēdo.matrimoniū non opponitur ꝯtinentie niſi ratiōe carnalis copule gͦ conſenſus matrimonij eſt in carnalemcopulā. Pͣ remoto ipſo qd̓ nō eſt de eſſe rei poteſt reſipſa manere ſed ſi a ꝯſēſu mr̄imonij carnalis copl̓a excludat̉ vt ſi dicatur ꝯſenſio in te vt nō ꝯgnoſcas me nōeſt ꝯſēſus matrimonial̓. gͦ carnal̓ copula cadit ſub matrimoniliali ꝯſenſu Sꝫ cōtra carnal̓ copula nō eſt deintegritate matrimonij qͣꝫtum ad ſuū eē vt ſupra dictūeſt gͦ ꝯſenſus qui matrimoniū cauſat non oportet ꝙ ſitin carnalē copulā. Pͣ. Quicūqꝫ cōſentit in carnalemcopulam deſinit eē virgo ſaltē mente. ſꝫ. b. Io. euā. fuitvirgo mēte et carne ⁊ tamē matrimoniū ꝯtraxit gͦ cōſēſus in carnalē copulā non requirit̉ ad matrimonium℟º dd̓ ꝙ cōſenſus ꝑ v̓ba de p̄ſenti ſignificat qd̓ facitfacit aūt mr̄imoniū vnde ſignificat ꝯſenſū in matrimoniū. carnalis aūt copula nō eſt de eſſentia matrimoniſed poteſtas ordinata ad carnalē copulā qꝛ ꝑ matrimoniū vnꝰ cōiuguꝫ accipit poteſtatē altero carnaliter vtēdi. vnde conſēſus in mutuā poteſtatē habēdam reſpec

tu carnalis copule matrimonium cauſat hec aūt poteſtas nō pōt eſſe int̓ fratrē et ſororē repugnat etiā cōtinētie voto ⁊ ꝯditioni appoſite de abſtinēdo a carnali copula Unde patet ſolutio ad obiecta.D. ij. ſic ꝓcedit̉ ⁊ videtur ꝙ ꝯſenſꝰ expreſſusꝑ verba de futuro addito iuramēto mr̄imonium cauſet. Iuramētum .n. eſt efficatiꝰ vinculum qͣꝫ ſimplex verbum. ſꝫ ſimplici verbode p̄ſenti matrimoniū fit ergo multo fortiꝰ verbo defuturo cū iuramēto. Pͣ. Nihil poteſt hominē obligare vt faciat contra ius diuinū ſꝫ frangere iuramētū eſtcōtra ius diuinū. mat. v. reddes aūt domino iuramēta tua. gͦ iuramētū adiunctum verbo de futuro eſt implendū etiā ſi poſtea interueniat cōſēſꝰ cū altera ꝑ verba de p̄ſenti expreſſus. ſed hoc nō eſſet niſi iuramētump̄cedens matrimoniū faceret. gͦ ⁊cͣ. Pͣ. Iuramētumaliquid ſupra ſimplicem ꝓmiſſione addit ſed ſimplexpromiſſio de futuro ſponſalia facit gͦ iuramētum additum facit pluſqͣꝫ ſponſalia. vltra ſponſalia vero nihil ēniſi matrimoniū gͦ facit matrimoniū. Sed contraad hoc ꝙ matrimoniū fiat requiritur actualiter matrimoniū ſignificari vt ex ſupradictis patet ſꝫ iuramētuꝫadditum verbis de futuro non facit actualē ſignificationem matrimonij. gͦ matrimonium non cauſat. Pͣmaiꝰ eſt tradere dominiū ſui corꝑis qͣꝫ ſui rei. ſꝫ iuramētum ꝓmiſſioni additum non ſufficit ad hoc ꝙ res promiſſa in dominiū alterius trāſeat cui facta eſt ꝓmiſſiogͦ nec iuramentū additū ꝓmiſſioni matrimoniū facitꝙ vnus habeat poteſtatē in corpore alterius qd̓ ad metrimoniū requirit̉ ⁊ ita mr̄imoniū nō cauſat. ℟º dd̓ꝙ iuramentū eſt quedā ꝯfirmatio eorū quibꝰ additurvnde ꝑ iuramentū ea q̄ preerant ꝯfirmant̉ non aūt aliquid nouū ſuꝑadditur in verbis aūt de futuro nō eraaliquid qd̓ actualiter matrimoniū faceret ſꝫ ſoluꝫ obligationē ad matrimoniū. vnde iuramentū additū. matrimoniuꝫ non facit. ſed obligationē ad matrimoniuꝫfirmiorē reddit. Ad primū ergo dicendū ꝙ iuramētum eſt fortiꝰ ſimplici verbo qͣꝫtum ad id cui adhibeturꝟba aūt de preſēti adhibent̉ad ſignificādū actual̓r matrimonij coniunctionē nō autē iuramentū additū verbis de futuro et iō non ē ſimile. Ad. ij. dd̓ ꝙ iuramēta illicita implere nō eſt de iure diuino. iuramētum autem ꝓmiſſioni matrimonij additū factū eſt illicitū perſequētem ꝯtractū qui fit de verbis de p̄ſenti qꝛ matrimonio cōiunctꝰ non poteſt aliud mr̄imoniū ꝯtrahere.vnde ratio nō ſequit̉. Ad. iij. dd̓ ꝙ iuramētum plusfacit qͣꝫ ſimplex verbū ꝓmiſſiōis qꝛ ꝓmiſſionē firmiorereddit nec tn̄ ſequit̉ ꝙ matrimoniū cauſetD. iij. ſic ꝓcedit̉ ⁊ videtur ꝙ carnalis copulaverbis de futuro ſuꝑueniēs matrimoniū faciat. ſicut enī ſupra dictum eſt cōſenſus de pſēti quibꝰcūqꝫ ſignis exprimat̉ matrimoniūfacit ſed nullum ſignū efficatiꝰ exprimit qͣꝫ carnalis cōpula gͦ mr̄imoniū facit Pͣ. omnis ꝯiūctio carnalis pͥter mr̄imoniū fctm̄ eſt pctm̄. ſi gͦ carnalis copula ſpōſalibꝰ ſuꝑueniēs mr̄imoniū nō facit peccaret ſpōſa ſpoiſum admittēs ad carnalē copulam qd̓ non videt.quilibet damnum inferēs tenet̉ de damno illato ſatiſfacere ſꝫ mulieri deflorate ſub ſpecie mr̄imonij non p̄t̄ſatiſfieri niſi in matrimoniū ducatur. gͦ videtur ꝙ veltunc ꝑ carnalē copulam matrimoniū ꝯſummet vel ꝙſaltē poſtmodū eam in mr̄imoniū ducat. Sed contra eſt auctoritas nicholai pape qui dicit ſi conſenſuein nuptijs defuerit cetera etiā cum coitu celebrata fruſtrantur Pͣ. Illud qd̓ poteſt ſine matrimonio nōmatrimoniū facit ſed carnalis copula eſt hm̄oi ergo ⁊ ē