Druckschrift 
Scripta ad Hanibaldum episcopum super quattuor libros Sententiarum : Mit Textanfängen
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

DI.XXV

nec totiꝰ integralis ſed totius potētialis Ad iiij. dd̓.ꝙ ordo poteſt dupliciter accipi. vno mō ẜm ꝙ eſt ſacramentū. ſic oīs ordo ordinat̉ ad euchariſtiā. vn̄ cū ep̄snon habeat ptātem ſuperiorē ſacerdote reſpectu euchariſtie epiſcopatꝰ nō erit ordo. Alio modo accipit̉ ordoẜm ꝙ eſt officiū qd̓dā reſpectu quaꝝcūqꝫ actōnū ſacrarum ⁊ ſic cū ep̄s hēat ptātē in actibꝰ hierarchicis reſpectu corꝑis miſtici ſupra ſacerdotē ep̄atꝰ erit ordo ⁊ ẜmhͦ loquūt̉ auctoritates inducte Ad. v. dd̓ ꝙ exhͦ ꝙ aliquis eſt clericꝰ eſt in altiori ſtatu qͣꝫ laycus nō tn̄ habetampliorē poteſtatis gradū qͥ ad ordine requirit̉ ideo corona nō eſt ordo ſed potiꝰ ad ordines diſpoſitio.D. iij. ſic ꝓcedit̉ ⁊ videt̉ ꝙ ordo nō impͥmatcaracterē quātuꝫ ad om̄es ordines. qꝛ ordīcaracter eſt q̄dā ptās ſpūalis. ſꝫ quidā ordīeſnon ordinantur niſi ad quoſdam actus corporales. vt patet in hoſtiarijs ⁊ acolitis. gͦ in eis nō imprimit̉ caracter. Pͣ Oīs caracter eſt indelibilis gͦ percaracterē homo ponit̉ in tali ſtatu a qͦ nō poſſit recedore ſꝫ illi qui hn̄t mīores ordines poſſūt licite redire adlaycatū accipiēdo vxorē gͦ nō impͥmit̉ caract̓ in om̄ibꝰordinibꝰ. GUidet̉ ꝙ nec gratiā gratū faciēs cōferanulla cauſa p̄ſupponit effectu ſuū. ſꝫ ī eo qui accedit adordines p̄ſupponit̉ gratia vt dicet̉. gͦ talis gr̄a nō cōferiin ordīs collatione. Contra om̄e ſacramētū in quonon impͥmit̉ caract̓ ē iterabile. ſꝫ nullꝰ ordo eſt iterabiergo in qͦlibꝫ ordine impͥmit̉ caracter Pͣ Uidetur qordo cauſa ſit gratie. ordo em̄ eſt ſacramētum no. le. ſꝫtale ſacr̄m eſt cauſa gratie in ſuſcipiente gͦ ſacramētumordīs confert gr̄am. ℟º. circa hoc ſūt. iij. oppinionesQuidā em̄ dicūt ꝙ in ſolo ſacerdotali ordīe caracter imprimit̉. Alij vero dicūt ꝙ in ſacris ordinibꝰ caracter imprimit̉ non aūt in minoribꝰ. Sꝫ cōtra vtrūqꝫ ē qin quolibet ordine confertur ſpūalis ptās ad ſacramētoꝝ ſeu ſacramētaliū diſpenſationē q̄ nihil aliud eſt qͣꝫcaracter. q̄ diſpenſatio nō cōpetit niſi hn̄tibꝰ hanc poteſtatē. ideo dd̓ eſt cū alijs ꝙ in qͦlibꝫ ordīe caracter imprimitur. Cuiꝰ ſignū eſt ꝙ ꝑpetuo manēt ⁊ nunqͣꝫ iterātur Ad. j. dd̓ ꝙ huiꝰ mōi actus qͣꝫuis ſit corꝑal̓ ordinant̉ tamē ad ſacramētoꝝ diſpēſationē. ſicut hoſtiarijhabēt actū admittēdi hōies ad dīoꝝ ſacr̄m̄toꝝ inſpectionē ⁊ ſic de alijs. ⁊ ideo in oībꝰ requirit̉ ptās ſpūali Ad. ij. dd̓ ꝙ qͣꝫtumcūqꝫ homo ſe ad laycatū trāſferatſemꝑ tamē in eo manet caracter qd̓ patet ex hoc ꝙ ſi adclericatū reuertat̉ nō iteꝝ ordinē quē habuerat ſuſcipit Ad. iij. dd̓. ꝙ gr̄aꝫ quā p̄ſuppōit n̄ ꝯfert ſꝫ potiꝰ augm̄tum gratie. rō aūt quare ꝯferat gratiā hec eſt qꝛ dei perfecta ſunt oꝑa. ideo cui datur ſpūalis ptās ad ſacr̄m aliqͦd exequendū datur gr̄a ad id ꝯgrue exequēdū. ⁊ iōqꝛ in ordīe ptās ſpiritualis confert̉ ad ſacramētoꝝ diſpenſatione cōfertur gratia ad ꝯgrue diſpenſandū.D. iiij. ſic ꝓceditur ⁊ videtur ꝙ caracter vniꝰordīs p̄ſupponat caracterē alteriꝰ. maior eſtꝯueniētia ordinis ad ordinē qͣꝫ ordīs ad aliud ſacramētum. ſꝫ caracter ordinis p̄ſuppoītcaractere alterius ſacramēti .ſ. baptiſmi gͦ ml̓to fortiuscaracter vniꝰ ordinis p̄ſupponit caracterē alteriꝰOrdines ſūt quidā gradus. ſꝫ nullꝰ poteſt ꝑuenire adpoſteriorē gradū niſi priꝰ priorem ꝯſcēderit gͦ nullꝰ poteſt recipere caracterē ordinis ſequentis niſi priꝰ accipiat̄ ordinē p̄cedētem. Pͣ. Uidetur ꝙ p̄ſupponat caracterē ꝯfirmatōis qꝛ in hijs q̄ ſūt ordīata ad inuicē ſicutmediū p̄ſuppōit pͥmū ita vltimū p̄ſupponit mediū ſꝫ caracter ꝯfirmatōis p̄ſupponit baptiſmalē qͣſi pͥmū. gͦ caracter ordīs p̄ſuppoīt caracterē cōfirmatōis qͣſi mediū Cō. ſi omittat̉ aliqͥd de ſacr̄o qd̓ ſit d̓ neceſſitate ſacr̄i

oportet ꝙ ſacramētuꝫ iteret̉ ſed ſi aliqͥs accipiat ſequentem ordinē p̄termiſſo primo nō reordinat̉ ſꝫ cōfertur ſibi qd̓ deerat ẜm ſtatuta canonū. gͦ p̄cedēs nō ordo ē deneceſſitate ſeqn̄tis Pͣ Apl̓i receperūt poteſtatē ordīsante paſſione xp̄i. Matth̓. xxvj. qn̄ dn̄s ptātem deditdiſcipul̓ in cena ꝯficiendi corpus ſunm. ſed cōfirmatiſunt poſt aſcēſionē ꝑ aduentū. ſſ. gͦ ordo nō p̄ſupponitꝯfirmationē. ℟º. ad ſuſceptionē ordīs p̄exigit̉ aliqͥddupliciter. Uno mō quaſi de neceſſitate ſacramēti ⁊ ſiccaracter baptiſmal̓ p̄ſupponit̉ ꝑ quē efficit̉ aliqͥs ydoneus ordinis ſuſceptiuꝰ. Alio mō de ꝯgruitate ⁊ ſic reqͥritur om̄is ꝑfectio ꝑ qͣꝫ aliqͥs ydoneꝰ reddit̉ ad ordīs executionē ⁊ ſic exigit̉ ꝯfirmatio. Sed qꝛ poteſtates ordinis ſūt diſtīcte ideo vna nō de neceſſitate ſꝫ de ydoneitate requirit aliā. vnde in pͥmitiua ecc̄ia aliqͥ ordinabātur in preſbiteros ⁊ dyaconos qui priꝰ ordīes inferiores nō ſuſceperāt. hinc ē ꝙ ordīati ꝑ ſaltū nō reordinatur ſꝫ ordo omiſſus eis ꝯfert̉ de neceſſitate tamē p̄ceptivnus alterū p̄ſupponit. Ad j. magis ꝯuenit ordo ⁊cͣdd̓ ꝙ verū eſt ẜm ſimilitudinē ſpēi nō tn̄ ẜm ꝓportionēpotētie ad actū qꝛ ꝑ baptiſmū acqͥrit hō potētiā paſſiuam recipiēdi ordines ſꝫ nō ꝑ inferiores recipiēdi maiorem ordinē Ad ẜm dicendū ꝙ verum eſt de gradibus qui habent ordinem neeceſſitatis ad inuiceꝫ nō autem congruitatis. Ad. iij. dd̓ ꝙ verum eſt de primomedio ⁊ vltimo qui habent eundē ordinē ad inuicē etſic non ē in ꝓpoſito qꝛ ꝯfirmatio habet ordinē eſſentialem ad baptiſmū qui e ianua ſacramētoꝝ. Ordo auteꝫcōgruitatis habet ordinē ad cōfirmationemXXV DIOlet etiam queri ⁊c̄¶¶ Hic q̄rūtur duo. Primo de ptāteꝯferentis ordines. Secūdo de vitiocollationis .i. ſymonia. Circa pͥmumquerunt̉ duo. Primo an ſolꝰ ep̄s poſſit ordinare. Secūdo an epiſcopus hereticꝰ vl̓ p̄ciſusD primū ſic ꝓcedit̉ ⁊ videtur ꝙ non ſolus epiſcopus poſſit ordinare. magis enim precellitp̄ſbiter dyaconū qͣꝫ ep̄s epiſcopum. ſꝫ epiſcoIpus poteſt cōſecrare epiſcopū gͦ preſbiter dyaconū Pͣ. q̄ ad ſolū epiſcopū ꝑtinēt alteri ꝯmitti nonpoſſunt ſed ordinare preſbiteris cardinalibꝰ cōmittitur: cōferunt enim minores ordines. ergo ordinare nōꝑtinet ad ſolum epiſcopū. Pͣ. Qui habet principale⁊ maiꝰ. ml̓tomagꝭ acceſſoriū ⁊ minꝰ ſacrm̄ ordīs ē minus ⁊ acceſſoriū ad ſacramētū altaris. ergo qui poteſtconferre ſacramētum altaris multo magis poteſt conferre ſacr̄m ordinis Contra. yſidorus. li. ethi. epiſcopus ip̄e ſūmus ſacerdos ⁊ pontifex maximꝰ noīat̉. ip̄eem̄ efficit ſacerdotes ⁊ leuitas ip̄e om̄s ordines eccīaſticos diſponit. ergo ad ip̄m ſolū ꝑtinet ordinare. Pͣ.Non ad minore ꝑtinet in exercitu duces p̄ponere qͣꝫ milites aſcribere. ſed ad ſolū epiſcopum pertinet in exercitu eccleſie militātis aſcribere milites per ſacramētumcōfirmationis. gͦ multo fortius duces p̄ponere qd̓ fit ꝑſacramētum ordinis ℟º. Collatio ordinū alicui dupliciter ꝯuenire poteſt aut de iure cōi ratione ſue ordinate ptātis aūt ex indulgētia ſiue generali ſiue ſpecialiratione ꝯmiſſionis ⁊ hoc vltimo modo cōferre minores ordines cōuenit aliquibus qͥ non ſunt epiſcopi ſedſacerdotes. primo modo ꝯferre qͦſcūqꝫ ordines cōuenitſolis epiſcopis. Duo em̄ requirūtur ad collationē ordinis. vnū eſt adeptio ordinis illius quē cōfert. quia qd̓non habet quis dare non poteſt. Alterū gradum poteſtatis qꝛ maior omni ordine debet eſſe qui omnes ordi

D 2