EEIIII

hanc vitā remittit̉ ¶ Pͣ. Modica pēa cū gratia ſufficitdelere oēm penā veīale gͦ ml̓to fortiꝰ pena mortꝭ cū gr̄a¶ Pͣ. Quod eſt hominibꝰ mors hoc eſt angelis caſus.angelis poſt caſum nulla culpa remittit̉ ergo nec homībus poſt mortē. ¶ Pͣ. Facilius eſt in culpā cadere qͣꝫ aculpa reſurgere. ſed non pn̄t hoīes poſt hanc vitā cadere in aliqua culpā ergo nec reſurgere ab aliqua culpa.¶ Contra Greg. ⁊ Aug. dicunt. ꝙ pctā grauia non dimittunt̉ in futuro ſed leuia aut ergo hoc intelligit̉ qͦ adculpā aūt quo ad penā ſi quo ad penā ꝯtra grauiū penadimittit̉ in futuro. ſi quo ad culpā ergo alique culpe remittunt̉ in ſuturo ¶ Pͣ. Contingit aliquē iuſtū decedere cū culpa veniali aūt gͦ purgat̉ ⁊ ſic aliqua culpa ibi delebit̉ aut cum culpa veniali ſaluabit̉. aut ꝑ ſua culpa veniali damnabit̉ quoꝝ vtrunqꝫ eſt impoſſibile ergo ⁊cͣ¶ ℟º d̓m ꝙ circa hoc eſt duplex opinio Quidā em̄ dicunt qd̓ in morte qd̓libet veniale delet̉ qꝛ corruptio concupiſcētie eſt cauſa venialis. in morte aūt tollit̉ hec cauſa in electis iō tollit̉ veniale. Sꝫ qꝛ hoc ē ꝯtra auctoritatem ſctōꝝ dicentiū venialia dimitti poſt hanc vitāIdeo alij dicūt verius quod in purgatorio pctā venialia dimittunt̉ ⁊ hoc ſic manifeſtat̉. Gr̄a em̄ nō de ſe tollit veniale qꝛ ẜm eſſentiā ei non opponitur ſine alteriusadiutorio. vel intrinſeco vel motuli. ar. qd̓ nō eē poteſthanc vitā qꝛ nō eſt meritoriꝰ talis motus vel extrinſecovt virtute ſacr̄i que interius oꝑat̉ ad venialis deletōeꝫvt ptꝫ in dormiente qui ſi poſt deſideriū baptiſmi cōmittat aliquid veniale ante dormitationē ⁊ in dormiēdo baptizaret̉ virtute baptiſmi ꝯſequit̉ remiſſionē venialis qͣꝫuis aūt deſit ſacr̄m poſt hanc vitā tam̄ aliqͥd loco eius pōt delere pctm̄ ⁊ ſic pena purgatorij vt extrinſecus cooꝑans p̄ſuppoſita gr̄a debet veniale volūtate ſegr̄e ꝯformari te qͣꝫuis nō auxiliāte vt quidā dicūt. Alivero dicunt ꝙ qͣꝫdiu aliquis eſt in ſtatu vie aliter poteſtmereri qꝛ in purgatorio homo aliqual̓r eſt in ſtatu vieqꝛ adhuc nō recepit ꝓ meritis. iō aliqual̓r pōt mereri ⁊ſi nō premiū eſſentiale tam̄ premiū accidētale .ſ. accelerationē ⁊ ita remiſſionē venialis. ¶ Ad. j. de glo. Ro.v. dd̓m ꝙ ẜm textus ꝓprietatē glo. intelligēda eſt. vn̄loquit̉ de mortalibꝰ que requirūt ſimpl̓r aſſenſum volūtatis in ſui p̄petratōe nō de venialibꝰ que nō ſil̓eꝫ aſſenſum requirūt qd̓ et textus de mortalibꝰ loquit̉ ¶ Ad. ij.dd̓m ꝙ modica pena volūtaria nō naturalis ſufficit naturalibꝰ em̄ nō morimur ſꝫ mors pena eſt naturalis nōvolūtaria ¶ Ad. iij. dd̓m ꝙ ꝟba Dam̄. intelligūt̉ quo acremediū pnīe nō quo ad expiatōeꝫ ꝑ modū pene que inhominibꝰ eſſe pōt qui cum gr̄a decedūt nō aūt in demonibꝰ ergo gr̄a carent. ¶ Aꝑ. iiij. de caſu. dd̓m hoc verū ēde reſurrectione que fit conatu ꝓprio et p̄terea venialepeccatū ꝓprie non eſt caſus.D tertiū ſic ꝓcedit̉. ⁊ videt̉ ꝙ ꝑ ꝯfeſſionē generalē que fit in prima ⁊ cōpletorio ⁊ miſſa nondeleant̉ venialia quia hmoi ꝯfeſſio ſacr̄m nōeſt cū fiat frequenter nō ſacerdoti. ergo nonhabet virtutē delendi pctā. ¶ Pͣ. Per cōfeſſionē generalē quā rōe delet̉ vnū eadē rōe aliud ergo frequēter poteſt eē hō ⁊ ſine om̄i pctō etiā veniali. ¶ Pͣ. Uidet̉ ꝙ nōdeleat pctā mortalia obiecta naͣm ſi ſufficeret ea delereergo nō eſſet cōferenda ad memoriā reducta ſed hoc eſtfalſum ergo nō delet ea. ¶ Cōtra ꝯfeſſio ⁊ abſoſutio generalis in eccl̓ia nō fit fruſtra ergo delet pctā quottidiana cōmiſſa. ¶ Pͣ. Qui ꝯfitet̉ vere qd̓cūqꝫ fit ſine fictiōeconfitet̉ ſed qui non eſt fictus ꝯſequit̉ effectū ſacr̄i. ergotalis ꝯſequit̉ remiſſionē omniū pctōꝝ ſuoꝝ qui eſt effectus ſacr̄i. ¶ ℟º. dd̓m ꝙ ꝑ actū charitatis cui venialiaopponunt̉ qꝛ vel eum impediūt vel retardant remittunt̉

venialia ſpecial̓r ſi in earū deſtructionē ferat̉. cum gͦ cōfeſſio generalis exn̄tis in charitate ſit actus ꝓcedens etcharitate et in venialiū deletionē ferat̉. iō ꝑ cōfeſſiongeneralē pctā venialia dimittunt̉. ¶ Ad primū non eſtſacr̄m. dd̓m ꝙ cōfeſſio generalis qn̄qꝫ eſt ſacr̄al̓. qn̄qꝫ fitde omnibꝰ pctīs ſigillatim ſacerdoti. ⁊ hoc ad remiſſionem venialiū qͣꝫtum ad culpā ⁊ penā valet ex tribꝰ. ex cōtritōe ꝯfitentis. ex orōne ſacerdotis. ex vi clauiū. Qn̄caūt non eſt ſacramētalis qn̄ fit ſimul de oībꝰ publice ineccl̓ia ⁊ tunc habet efficatiā ex duobꝰ primis. ⁊ nō ex tertio ⁊ ꝓpter hoc etiā nō ſubiungit̉ poſt talē cōfeſſionē abſolutio. ſed ſolū orō .ſ. miſereat̉. ¶ Ad ſcd̓m dd̓m ꝙ frequenter homo pōt eſſe ſine pctō nō tn̄ diu nec certitudinaliter. vn̄ nō pōt illud aſſere̓ ¶ Ad tertiū dd̓m ꝙ ratōqua in ꝯfeſſione generali pctā obſolita dimittant̉ eſt qꝛdeus nō requirit ab hoīne plus qͣꝫ poſſit pctā autem oblita ꝯfiteri ſpecial̓r nō eſt in ptāte hoīs ſed generalitertm̄ iō ꝑ ꝯfeſſionē generalē deus pctā abſoluta dimittitceſſante aūt impotentia reqͥrit̉ ſpecialis ꝯfeſſio in eo vero qui reducit ad memoriā ceſſat iam impotētia ⁊ ideorequirit̉ ſpecialis confeſſio.O quartū ſic ꝓcedit̉. ⁊ videt̉ ꝙ nō homo ſemꝑdebeat celare ꝯfeſſionē qꝛ dicit Bern̄. ꝙ ꝓ charitate inſtitutū eſt ꝯtra charitatē militare nōdebet. celatio ꝯfeſſionis ꝓ charitate inſtitutaeſt. ergo in caſu quo militat ꝯtra charitatē celari nō debet ſi quis ergo ꝯfiteat̉ damnum qd̓ alteri ꝓponit facerecelari nō debet. ¶ Pͣ. Ad celandū ꝯfeſſionē tenet̉ quisex p̄cepto eccl̓ie ergo p̄cepta eccl̓ie ꝯtrario abſoluit̉ ergoqn̄ eccl̓ia p̄cepit vt quicūqꝫ tale crimen ꝓdat vel ꝓderedꝫ. ¶ Pͣ. Aliqn̄ ꝯtingit excōicare om̄s q̄ nō dixerint cogi. ad iuramētū dice̓ ꝟitatē gͦ ſi nō dixerit cū ſciat excōicatus erit aut ꝑiurus ¶ Pͣ. Contingit ꝙ aliqͥs ꝯfeſſoriaudiēs pctm̄ alio mō ſcit. ſi ergo ꝯfeſſio reuelari nō debet videt̉ qd̓ nec ſic dicere poſſit. nec etiā de licētia ꝯfititis. qꝛ cōfitens nō pōt dare licentiā faciēdi ꝯtra preceptū dei vel eccl̓ie. ¶ Contra dicit hec auctoritas ꝙ nullo modo debet reuelare etiā ꝓ graui ſcandulo ¶ Pͣ. detde pnīa ⁊. re. dicit. caueat ſacerdos ne verbo vel oꝑe vl̓qͦuis alio modo ꝓdat. aliqͣttinus peccator. ¶ ℟. dd̓mꝙ ſicut in omni ſacr̄o qd̓ extrinſecꝰ agit̉ eſt ſignum eiusqd̓ agitur intrīſecus. ita ⁊ in penitētie ſacramento. cuꝫgͦ deus pctm̄ ſe intrinſecꝰ ſibi ꝑ ꝯtritionem ſubijciēs tegat. ſacerdos autē ſit loco dei extrinſecus iam teneturcelare peccatū ſubijciētꝭ ſe ei ꝑ ꝯfeſſionē extrīſecꝰ ¶ Adprimū d̓. b̓. dd̓ ꝙ qͣꝫuis aliqn̄ videtur militare cōtra caritatē priuate ꝑſone non tn̄ cōtra caritatē eccl̓ie publicqꝛ per occultatiōeꝫ homines ad cōfeſſionem magꝭ trahunt̉ ⁊ ſimpliciꝰ pct̄ā ꝯfitentur. ¶ Ad. ij. dicendū ꝙ ſicut cōfeſſio de iure dīo eſt. ita celatio confeſſionis. vnd̓ad cōtrariū non poteſt homo cogi vn̄ tanqͣꝫ violator ſacramenti ⁊ precepti nam peccat qui reuelat. ¶ Ad. iij.dicēdum ꝙ non ligat̉ per excōmunicationē vel iuramētum niſi ad illa q̄ ſcit vt homo nō vt deus ¶ Ad. iiij. dd̓ꝙ quidam dixerunt ꝙ illud ꝑ cōfeſſionē auditꝰ teneturſacerdos celare ⁊ ſi ante confeſſionem vel poſt cum alias ſciat. Quidam vero dixerunt ꝙ claudit id qd̓ priuserat ſcitū non aūt ſi cōtingat poſtmoduꝫ idem ſciri ſedvtrumqꝫ iuſticie repugnat quia per hoc ⁊ iuſtū iudiciūet verum teſtimonium impediretur. ⁊ ideo alij veriusdicunt. ꝙ quantum eſt ex vi ſacramenti non teneturcelare quod alias ſciuit. ſiue ante ſiue poſt. ſed tamenpropter ſcandalum vitandum non debet dicere niſi neceſſitas immineat. nec tamen debet dicere ſe ꝑ confeſſionem hͦ ſcire. Et ſic patꝫ quod de licentia cōfitētis p̄t̄ hͦdicere ex hͦ ip̄o ꝙ eū licētiat facit eū alio modo ſcire