bis gͦ alia duo ſuꝑfluūt ¶ Cōtra videtur ꝙ debeant eſſeplura qꝛ ꝯͣria contrarijs curant̉ ſꝫ ml̓ta plura ſūt pctōꝝgenera qͣꝫ illa gͦ debent plura oꝑa ſatiſfactoria ꝯputari.Pͣ. Non dimittitur peccatū niſi reſtituat̉ oblatū ſedper ſatiſfactionē pctm̄ dimittitur gͦ reſtitutio debet povna ꝑs ſatiſfactiōis ¶ Pͣ. Multa alia vt ꝑegrinatiōeſdiſcipline ⁊ huiuſmodi ꝯſueuerūt īiungi ꝓ ſatiſfactioneergo ſunt alie ꝑtes ſatiſfactōis. ¶ ℟. dd̓m ꝙ ſatiſfactiodebet eſſe talis ꝑ quam aliquid nobis ſubtrahamus adhonorē dei nos aut non habemꝰ niſi tria bona .ſ. bonaanime. ⁊ bona corꝑis. ⁊ bona fortune. ex bonis quideꝫfortune ſubtrahamꝰ aliquid nobis ꝑ cl̓ynam. ſed ex bonis corꝑalibꝰ ꝑ ieiuniū. ex bonis aūt anime nō oportetqd̓ aliquid ſubtrahamꝰ qꝛ ꝑ ea efficimur deo accepti. ſꝫſufficit vt ꝑ ea ſubmittamur deo totaliter ⁊ hoc fit ꝑ orationē. cōpetit etiā iſte numerꝰ ex ꝑte illa qua ſatiſfactiopctōꝝ cauſas excidit qꝛ radices pctōꝝ tres ponūt̉. .j. Io.iij. ſcꝫ Concupiſcentia carnis. ꝯcupiſcētia oculoꝝ. ⁊ ſuperbia vite. ꝯtra ꝯcupiſſcētiā carnis ordinatur ieiuniuꝫcontra ꝯcupiſcentiam oculorū el̓oſina. contra ſuꝑbiaꝫvite oratio. competit etiam quātum ad hoc qꝛ ſatiſfactionis eſt pctōꝝ ſugeſtionibꝰ aditū nō indulgere qꝛ omne peccatū vel in deū ꝯmittimꝰ ⁊ contra hͦ ordinatur ieiunium ¶ Ad .i. oratio penā non habet dicendū ꝙ habꝫafflictionē carnis qͣꝫuis habeat ſuauitatē ſpiritꝰ ¶ Adſecundū de. Iero. dd̓ ꝙ loquit̉ ꝑ quandam aꝓpriationēnō ꝓprietatem. ⁊ ideo nō loquitur de el̓oſina qꝛ elymoſina ꝯmuniter ſanat vrumqꝫ ¶ Ad. iij. de elymo ſina dd̓ꝙ qͣꝫuis ſingula iſtorū ꝑ qͣndam conueniētiam ſingulpeccatis apprientur tamen qͦlibet eorū ꝓ quolibet pctōpoteſt quis ſatiſfacere. vel dicendū ꝙ loquit̉ de elymoſina ordinata q̄ incipit a ſe q̄ om̄s partes ſatiſfactionisꝯprehendit ¶ Ad. iiij. multa ſunt peccatoꝝ genera. dicendum ꝙ verum eſt cum reducunt̉ ad. iij. radices iaꝫ dictas. vel ad predicta tria genera peccatorum ¶ Ad. v. dicendum ꝙ reſtitutō eſt ceſſatio a peccato qͣꝫdiu enim retinet aliquis rem alienā ex hoc ipſo peccat. Unde reſtitutio nō eſt ſatiſfactionis pars. ſꝫ ad ſatiſfactionē p̄ambulū. ¶ Ad. vj. Multa alia iniungunt̉ ⁊cͣ dd̓m ꝙ quicqͥd in ꝓximi vtilitatē expendet̉ totū elymoſine rationehabet ⁊ qͥcqͥd latrie exhibet̉ deo orationis accipit rōeꝫ¶ DIXVIN ꝑfectiōe aūt pn̄ie.Hic querunt̉. v. ¶ Primo an ꝯtritio cōIAfeſſio. ſatiſfactio ſint partes pnīe ¶ Secundo an circūſtantia aggrauet peccatūin infinitū ¶ Tertio que circumſtantie ſint confitend¶ Quarto an aliqua penitētia exigatur ante baptiſmū¶ Quinto. qualiter venialia remittantur.P. i. ſic ꝓcedit̉ ⁊ videtur ꝙ nō ſint hee iij. ꝑtespenitētie. Sacram̄tum .n. penitentie a minſtris eccleſie ꝯfertur. contritio vero non. ergonō eſt pars penitentie ¶ Pͣ. Per ſacramētupenitētie peccatuꝫ remittitur ſed ante confeſſionem remiſſuꝫ ē ergo cōfeſſio non eſt pars penitentie ¶ Pͣ. Itſacramento penitentie gratia confertur. in ſatiſfactiōevero nulla noua gratia confertur gͦ ſatiſfactio nō eſt ꝑpenitentie. ¶ Pͣ. Idem fructus rei ⁊ pars. ſed ſatiſfactio eſt dignꝰ fructus penitentie vt habetur luc̄. xv.non eſt pars eiꝰ ¶ ℟. hec. iij. nominant actum virtutprius autē non ꝯſtituitur a poſteriori. ideo penitentivt eſt virtus non ſūt hec. iij. ꝑtes. ſed penitētie ſacramēti qꝛ remiſſio triplicis pene fit in penitētia ſecundum/iij. q̄ ſunt in ea nam ſecundum ꝯtritionem fit conmutatio pene purgatorie in temꝑalem ſecundū ſatiſfactio

nem fit temporalis pene abſolutio. Ideo ꝯtritio. confeſſio. ſatiſfactio ſunt partes integrales penitētie: nonquantitatiue etherogenee l̓ homogenee. ſed eſſentialesſicut materia et forma ſunt partes alicuiꝰ totiꝰ. ¶ A.i. de miniſtris dicendū ꝙ non oportet ꝙ ſacramentūminiſtretur ab aliquo ſecundū totum qd̓ eſt in ſacram̄to. ſed ſecundū aliquid eius. in alijs enim ſacramentismateria eſt exteriorquā miniſter ſanctificat ad ⁊ vſumapplicat. in hac vero materia eſt actus hominis. ideoibi ſacramenti ipſius materia adhibetur a miniſtro. ſ̓auteꝫ non ¶ Ad ſecundum de ꝯfeſſione dicendū quodquāuis dimittatur peccatum ante cōfeſſioneꝫ in actunon tamen ante confeſſionē in ꝓpoſito ¶ Ad. iij. de ſatꝭfactione dd̓ ꝙ gratie collationeꝫ p̄cedit quedam p̄paratiua ſatiſfactio in ꝓpoſto licet non actu. vel dicendū ꝙper ſatiſfactionem ꝯſequitur penitens perfctū effectuꝫgratie peccatum a volentis qꝛ liberat totaliter a reatupeccati ¶ Ad. iiij. dicendū ꝙ vltimum in quo conſummuntur res dicitur finis rei ſicut forma habet rationēfinis qͣꝫuis ſit pars rei qꝛ ſatiſfactio eſt vltima pars inqua penitentia ꝯſumitur. ideo dicitur fructus qd̓ ī rationem finis ſonat.D ſecundum ſic ꝓceditur et videtur ꝙ circuꝫſtantia aggrauet peccatum īinfinituꝫ qꝛ vnacircumſtatia corrumpit virtutem ſꝫ virtus n̄corrumpitur niſi per peccatū mortale quodhabet quantitatē infinitaꝫ ergo circūſtantia addit rationem peccati infinitā ⁊ ſic aggrauat ī infinieum ¶ Pͣ.Aug. Nullum eſt adeo veniale quin fiat mortale dumplacet. ſed placentia ē qͥdaꝫ circumſtantia et reduciturad quomodo gͦ circūſtantia facit de veniali mortale etſic aggrauat ininfinitum ¶ Pͣ. Plus diſtat actus virtutis ab actu peccati mortalis qͣꝫ actus venialis peccati a mortali ſed vna circumſtantia mutata facit de actu virtutis actum peccati mortalis ſicut cognoſcerenon ſuam eſt actꝰ peccati ſed cognoſcere ſuam poteſteſſe actꝰ virtutis ergo ml̓to magis facit de veniali mortale et ſic idem ꝙ prius ¶ Contra quātitas accidental̓non excedit quātitatem ſubſtantialem ſꝫ quantitas excircūſtantia peccati ꝓueniens eſt ei accidentalis cum gͦqͣntitas peccati venialis ſit finita quātitas ex circumſtantia eius ꝓueniens non eſſet infinita ergo non agguat ininfinituꝫ ¶ Pͣ. Que ī infinitū differunt non conueniunt in genere ſꝫ eoꝝ q̄ non conueniunt in generevnū nō poteſt in aliud tranſmutari ſicut linea ī colorēergo non poteſt per circūſtantiā actꝰ peccati venialistrahi ad infinitā quātitatem ¶ ℟º. dd̓ ꝙ circūſtantiadicitur quedā ꝓprietas in actu ꝯſiderata ex his q̄ circuſtant ꝑſonam vel factuꝫ ipſum q̄ quid̓ dicitur aggrauare inqͣꝫtum ad materiam actus addit. quanto em̄ auquid pluribꝰ modis inordinatum eſt tanto peiꝰ eſt. aliquando vero circumſtantia aggrauat ad aliam ſpecienon trahendo quando ꝑ circumſtantiam non additurdeformitas alterius peccati. ſicut ſi ardenti ꝯmeſtionietiaꝫ tempus indebitū apponatur ſemꝑ remanet infraſpeciem gule. cū ꝟo addit deformitatem q̄ ad aliaꝫ ſpeciem peccati ꝑtinet: ⁊ tunc dicit̉ ī aliā ſpecie trahere ſic̄ ſiguloſe cōeſtiōi addat̉ ꝙ fiat ꝯtra p̄ceptū trahit̉ ī aliā ſpeciem peccati .ſ. inobedientie ⁊ tunci ſi illud peccatum ineius ſpeciem tranſfertur de ſuo genere fit mortale dicitur infinitū aggrauare ſicut in predicto ex ēplo patꝫ altas non ſicut ſi aliquiſ diu contineat vt ꝯfabulationiovacet. h̓ enim circūſtātia trahit in aliam ſpeciem nonttn̄ pctī mortal̓. nunqͣꝫ ꝟo ꝯtingit ꝙ circūſtātia ſpecie nōmutet et ininfinitum aggrauet qꝛ veniale ⁊ mortaleſiſecundum eadem ſpecie moris ſecundum vero ꝙ in ani