LI.IIHI
ſed hanc vlterius ordinat ad deū. Quedā reſpiciūt deūvt finē ꝓximū vt latria que aliquas ſeruitutis ꝓteſtatōes qͣs habet ꝓ obiecto exhibet ī dei honorē ⁊ de hͦ genere eſt pnīa ꝑfecta. qꝛ ad hoc in pctā emēdāda mouetur vt deo recōciliet̉ reducit̉ aūt ad iuſticiā nō vt parseius ſubiectiua cū in ea nō ſeruet̉ ſimpliciter equalitasinter deū em̄ et creaturā maxima eſt diſtantia. iuſticiaaūt equalitas eſt ſed ſeruat̉ in ea aliqͥs modus equalitatis ⁊ nō quātitatis ſed ꝓportōis. qꝛ nō qͣꝫtū eſt debituꝫſed qͣꝫtum eſt poſſibile reddit deo in emendā. vn̄ non eſibi ſimplicit̓ iuſtū ſꝫ dn̄atiuū iuſtū ꝙ ẜm ph̓m eſt interdn̄m ⁊ ſeruū. ¶ Ad pͥmū dd̓m qd̓ pn̄īa eqͥuoce accipit̉ut eſt habitus in volūtate exn̄s ⁊ ſic eſt ꝟtus ſed ꝓut eſpaſſio in ꝑte ſenſitiua exn̄s ⁊ ſic nō eſt ꝟtus qͣꝫuis enimvtroqꝫ mō ſit dolor in pnīa non tn̄ vtroqꝫ modo eſt paſſio ſed ſoluꝫ ſcd̓o modo. dolor ꝟo qui eſt in pnīa primomodo accepta non eſt paſſio ſed volūtatis actus. ¶ Adſcd̓m de innocentibꝰ dd̓m qd̓ falſuꝫ eſt naͣm in eis eſt virtus pnīe ſed nō vſus qꝛ nō ſub materia ſicut in pauꝑe liberali liberalitas. ¶ Ad tertiū ꝟtus ē de bono dd̓m q̄hoc intelligit̉ tāqͣꝫ de actu nō tanqͣꝫ de materia actꝰ. nāꝟtutes alique vt tꝑantia ꝯſiſtit in retrahēdo a malo. etactus retrahēdi bonus eſt qͣꝫuis materia nō ſit bonaD quartū ſic ꝓcedit̉ ⁊ videt̉ ꝙ ꝑ penitentiā nontollantur pct̄a Ad heb̓. x. volūtarie peccātibꝰ nobis poſt acceptā noticiā v̓tutis iam nō relinquitur hoſtia ꝓ pctō ſꝫ ī pnīa hō ſe offert hoſtiā deo vn̄ irpͣs. ſacrificiū deo ſpūs ꝯtribulatꝰ. gͦ pctā eoꝝ qͥ lapſi ſūtpoſt noticiā ꝟtutis principia non delet. ¶ Pͣ. Uideturqd̓ nec ꝟtutes reſtauret penitentia cū alijs ſil̓ ꝟtutibꝰ infundet̉. ergo nō ꝑ ip̄am reꝑantur ¶ Pͣ. Faciliꝰ eſt pctōfuturo reſiſtere qͣꝫ p̄terita deſtruere. ſi ergo pnīa pctā p̄terita deſtruat. omīa futura impediet. ⁊ ſic nullus a penitentia excidere poterit. ¶ Pͣ. Baptiſmꝰ ſufficienterpctā delens nō pōt iterari. ſi gͦ ꝑ pnīam pctā deleant̉ nōpoterit iterari qd̓ falſum eſt. ¶ Con. pnīa reſtituit gr̄aꝫergo cū gr̄a nō poſſit eē cum culpa nec ſine ꝟtutibꝰ delet oēm culpā ⁊ reſtituit oēm v̓tutē. ¶ Pͣ. Aug. dicit penitētia eſt quedā res optima que om̄es defectꝰ reuocatad ꝑfectū. ſed hoc nō eēt niſi oꝑa mortificata reſtauretad vitā ⁊ ꝟ̓tutes amiſſas reſtitueret gͦ ⁊cͣ. ¶ ℟º. Sicutꝑ pctm̄ ſic ⁊ ꝑ nubē ꝓhibet̉ diuina influētia ex qua cauſant̉ in nobis gr̄a ⁊ ꝟtutes ⁊ diſponunt̉ ad ꝑcipiendū eſfectū p̄cedentiū meritoꝝ. Pnīa autē tollit pctm̄ tripliciter. Uno mō .ſ. vt eſt ſacr̄m no. le. cauſās gr̄aꝫ. Scd̓ovt eſt ꝟtus gr̄a informata. ⁊ ſic tollit formal̓r vt alie ꝟtutes. Tertio. rōe actus qꝛ materia circa qͣꝫ oꝑat̉ om̄e peccatū eſt qd̓ intēdit expiare ⁊ deſtruere. ⁊ ſic tollit ſpālit̓pre alijs ꝟtutibꝰ efficaciter ⁊ iō ꝑ eaꝫ quaſi ꝑ remouensꝓhibens reꝑatur in nobis om̄is virtus ⁊ gr̄a ⁊ ꝯſequimur veniā pctōꝝ. ¶ Ad pͥmū nō relinquit̉ hoſtia dd̓mqd̓ apl̓s loquit̉ de hoſtia que vniuerſal̓r ꝓ pctīs totiusmūdi oblata ē .ſ. xp̄o qui eſt vnica ⁊ ſingularis cuiꝰ oblatio nō iterat̉ ſed vnica ſua oblatōe valet ad hoc ꝙ perpnīam ac alia ſacr̄a om̄ia pctā poſſunt dimitti qd̓ veroaddit̉ in ꝟbis apl̓i impoſſibile eſt eos qͥ ꝓlapſi ſunt poſtacceptū ſpūs donū reuocari ad pnīam intelligendū eſtde pnīa que includit̉ in baptiſmo. ¶ Ad ſcd̓m ſimul infundit̉ dd̓m ꝙ qͣꝫuis ſimul tꝑe tn̄ prius cā obſtaculumremouet̉ ſicut ſimul imber tollit̉ ⁊ aer illuminat̉. ſꝫ pͥusnatur a nubes tollit̉. vn̄ cū ꝑ pnīam obſtaculū remoueatur qͣꝫuis cū alijs ꝟtutibꝰ ſimul infundat̉. pōt tn̄ eſſe cauſa reſtauratōis earū vt remouēs ꝓhibēs: ſicut iam dictum eſt. ¶ Ad. iij. dd̓m qd̓ de neceſſitate pnīe eſt vt penitens habeat ꝓpoſitū pctā iterū non cōmittēdi pōt tn̄hoc eius ꝓpoſitū immutari. nec tn̄ ſequit̉ ꝙ prima pnīa
nō fuit vera. nec eſt incōueniēs ꝙ volūtas que p̄teritadeflet iterū in pctā ꝯſentiat ꝓpter liberalitate eius. ratōaūt ꝓcedit in his q̄ agit ex neceſſitate nature. ¶ Ad. iiijdd̓m qd̓ triplex eſt pn̄īa. vna priuata ⁊ hec pōt iterari etfrequēter. alia publica ⁊ hec pōt iterari ſed nō frequent̉tertia eſt ſolennis que ſolenniter in eccīa iniungit̉ in capite qͣdrageſime cū ſolēnitate quadaꝫ quā ad hoc inſtituit eccl̓ia ⁊ nō debet imponi niſi ꝓ pctō qd̓ totā cōmouit vrbē ⁊ talis pnīa nō iterat̉ ẜm cōem eccl̓ie ꝯſuetudinē. Non tn̄ eſt ſil̓e de pnīa ⁊ baptiſmo ꝓpter quatuor rōnes. Una qꝛ baptiſmꝰ total̓r dependet a merito paſſionis xp̄i que nō iterat̉. In pnīa aut requirit̉ meritū ꝓprium. Scd̓a eſt qꝛ baptiſmꝰ impͥmit caracterē nō aūt penitentia. Tertia eſt qꝛ baptiſmꝰ eſt ꝯͣ pctm̄ nō iterabile.ſcꝫ originale pnīa vero ꝯͣ pctm̄ actuale qd̓ eſt iterabile.Quarta eſt qꝛ baptiſmꝰ eſt quedā generatio nō aūt penitentia ſed ſpūalis ſanatio.O quintū ſic ꝓcedit̉. ⁊ videt̉ qd̓ oꝑa mortificatapeccatū ꝑ ſequētē pn̄iam nō viuificent̉ qd̓ em̄ nōeſt nō pōt viuificari. ſed oꝑa mortificata nō ſūt/ ergo nō poſſunt viuificari ꝑ pnīam ſequentē. ¶ Pͣ. hēqd̓ mortificat̉ in fine mortificatōis eſt mortuū. ſed oꝑamortua ſcꝫ extra charitatē facte n̄ viuificant̉ ꝑ pnīaꝫ. gͦnec oꝑa mortificata ¶ Pͣ. Sic̄ ꝑ pctm̄ mortificat̉ oꝑameritoria. ita ꝑ pnīam mortificant̉ pctā ſed pctā ꝑ penitentiā dimiſſa nō redeūt iteꝝ ẜm cōmuniorē opinioneergo nec oꝑa mortificata iterū reuiuiſcūt. ¶ Sed ꝯtraIohcl̓. ij. ſuꝑ illud reddā vobis annos ⁊cͣ. dicit glo. nōpatiar ꝑire vbertatē quā cū ꝑturbatiōibꝰ animi amiſiſtis. Ubertas aūt hec eſt multitudo bonoꝝ opeꝝ. ergobona oꝑa reuiuiſcūt. ¶ Pͣ. Pnīa om̄es defectꝰ reuocatad ꝑfectū. vt dictū eſt. ſed hoc nō eſſet niſi oꝑa mortificata reuiuiſcerēt ergo ⁊cͣ. ¶ ℟º. dd̓m ꝙ opꝰ meritoriūdicit̉ eſſe vnū qͣꝫdiu habet efficatiam ſua .ſ. introducēdiin vitā eternā. quā quidē habet nō ſolū qn̄ actu agiturſed etiā poſtqͣꝫ actus tranſit ⁊ manet in acceptōne diuine iuſticie. ſicut etiā pctm̄ trāſit actu ⁊ manet reatū ⁊ iōꝑ mortale pctm̄ ſequens mortificari dicit̉ opus meriteriū inqͣꝫtū mortale pctm̄ eſt impedimentū gl̓ie. ⁊ ꝑ conſequens aufert merito ſuā efficatiā. hoc aūt impedimetum ꝑ pnīaꝫ tollit̉. ⁊ iō ꝑ pnīaꝫ merita p̄cedētia ſuā efficatiā recuꝑāt. ⁊ ſic viuificari dicunt̉. ¶ Ad primū gͦ dicendū ꝙ lꝫ merita p̄cedētia nō ſint actu ſunt tn̄ in acceptione diuine iuſticie. ⁊ ſic efficatiā habent ꝓpriā. ⁊ dicunt̉ viua vel mortificari vel viuificari. ¶ Ad ſcd̓m dicendū ꝙ oꝑa meritoria nō dicunt̉ mortificari quaſi ei:auferat̉ virtus merendi. ſed qꝛ impedimentū apponit.ne virtus eoꝝ efficax ſit. ſed oꝑa extra caritatē facta dicunt̉ mortua quaſi oīno v̓tutē nō hn̄tia. pnīa aūt ſeq̄n̄snō dat oꝑbꝰ p̄cedentibꝰ aliquā virtutē. ſed ſolū impedimentū tollit. ⁊ iō ꝑ pnīaꝫ viuificant̉ oꝑa meritoria mortificata nō aūt mortua. ¶ Ad. iij. dd̓m ꝙ pnīa oīno pcc̄cata delet: omnē reatū auferēs ꝟtute paſſionis xp̄i. petcatū aūt nō mortificat oꝑa meritoria quaſi ea delendoſolūmodo impediēdo eoꝝ effectū. ⁊ iō nō eſt ſil̓e.DI.XVT ſicut de predictisauctoritatibꝰ ⁊cͣ. ¶ Hic querūt̉ quatūor. ¶ Primo vtrū poſſit homo deo ſatifacere ¶ Scd̓o in quo ſtatu homo ſatiſfacere poſſit. ¶ Tertio ꝑ que oꝑa ſatiſfactio fiat. ¶ Quarto de ꝑtibꝰ ſatiſfactōis.O primū ſic ꝓcedit̉. ⁊ videtur. ꝙ homo nō poſſi. deo ſatiſfacere. ſatiſfactio debet equari offenſeſed offenſa in deū cōmiſſa eſt infinita. qꝛ offenſa accipit