DI.XXVI

⁊ ſic ſunt tres articuli. vnꝰ de ꝑſona patris. aliꝰ de ꝑſona filij. tertiꝰ de ꝑſona ſpūſſctī. Tertio quātū ad operationē diuinitatis ⁊ ſic ſunt tres articuli. primus qͣꝫtū ad effectū nature. ⁊ ſic eſt articulus de creatiōe reruScd̓s quātū ad effectū gratie. ⁊ ſic eſt articulꝰ de iuſtificatione .ſ. Sctām ec. ca. ſan. cō. re. pec. Tertiꝰ quantū ad effectū glorie. ⁊ ſic eſt articulꝰ de reſurrectiōe glorioſa ⁊ gloria ſanctoꝝ. articuli vero ꝑtinētes ad hūanitatē ſunt. .vij. primus de ꝯceptione. ſcd̓s de natiuitate.tertiꝰ de paſſione morte ⁊ ſepultura. quartꝰ de deſcenſu ad inferos. quintus de reſurrexione. ſextus de aſcēſione. ſeptimus de aduentu ad iudiciū.D ſcd̓m ſic ꝓceditur ⁊ videtur ꝙ nō oportuerit an̄ aduentū xp̄i credere ꝑtinentia ad hūanitatē eius. Heb̓. xj. Oportet accedentē credere qꝛ eſt. ⁊ qꝛ remunerator eſt. aut gͦ apl̓usinſufficiēs eſt. aut ſufficit hec duo credere. ¶ Pͣ. Eſalxiij. Quis ē iſte qͥ venit de edom. glo. aꝑte declarat̉ ꝙdā angeli donec impleret̉ miſterium incarnationis nōcognouerūt. ſi nō angeli ergo multomagis nec hoīes.5ͣ. Nō tenetur qͥs niſi ad qd̓ ſibi p̄ceptum eſt aliqͣ lege. ſed nulla lege p̄ceptū erat antiquis credere incarnationē ſeu in mediatorē. gͦ ad hoc nō tenebamur. ¶ Cōtra. Augꝰ. dicit. eadē fides mediatoris que nos ſaluatſaluabat antiquos. ¶ Pͣ. Peccatū originale nō remittitur niſi ꝑ fidei ſacramētū. ſed hoc habet virtutē a paſione xp̄i. gͦ eam credere oportebat ¶ Ad hoc dd̓m ꝙ ſcut ſupra ꝓbatū eſt. aliqua pura creatura nō potuit ſatiſfacere ꝓ peccato Ade. ſed oportuit ſatiſfacientē eſtdeū ⁊ hoīem. neceſſe etiā fuit ſatiſfactionē ad oēs inbus habuit efficaciā ꝑuenire. hoc aūt nō habuit eſſe niſi ꝑ fidē ipſius mediatoris. vel fidei ꝓfeſſionē que fiebat oblationibꝰ ⁊ operibꝰ patrū vel fidei ſacramentū.ſcꝫ baptiſmū vel circūciſionē. ſicut em̄ peccatū Ade nōtrahit̉ niſi ab his qͥ carnalit̓ ab eo generant̉. ſic nec ſatiſfactio xp̄i niſi ab his qui ſpūaliter ab eo regeneranturUn̄ ſine fide chriſti explicita vel implicita nullus vnqͣꝫpotuit ſaluari. quilibet autē tenet̉ vitare dānationē. ⁊ideo qͥlibet tenebat̉ fidē mediatoris habere poſt pctm̄.¶ Ad primū gͦ qd̓ obijcitur de apl̓o dicēdū ꝙ illa duoponit nō quaſi poſt pctm̄ ſufficiētia. ſed qͣſi omni tēꝑeneceſſaria. qꝛ ſꝑ etiā an̄ peccatū oportuit credere ꝙ deꝰeſt ens īmutabile ꝑ ſe. ⁊ principiū cōferens alijs eſſe. etqd̓ eſt finis quo ad remunerationē beatitudinis. ¶ Adſcd̓m qd̓ obijcitur de angelis. dicēdū ꝙ ſciebāt in generali ſꝫ nō qͣꝫtū ad oēs ſpēales circūſtantias. ¶ Ad tertium qd̓ obijcitur de lege. dd̓m ꝙ lege nature bn̄ p̄cipiebat̉ liberationē a malis a deo querere ⁊ expectare. ⁊ ipſa qͣꝫuis nō de ſe tn̄ adiuta ꝑ gr̄am bene dictabat de mediatore poſt lapſum. ⁊ in nulla lege fuit ſalus ſine auxilio gratie.D tertiū ſic ꝓcedit̉ ⁊ videtur ꝙ oēs tenebantur credere oēs articulos. Leuiti. xiij. de leproſo qd̓ offerat ſextariū ꝓ emūdatiōe. glo.ſextariꝰ ē veriſſima fidei ꝯfirmatio vbi ſi plꝰeffundit̉ ponit̉ ſi minus deficit. gͦ ad emendationē pctīoportꝫ hr̄e plenā fidei menſurā ſi plenā gͦ omniū articuloꝝ fidei. ¶ Pͣ. Nō eſt vera obediētia in aliqͦ niſi obebiat oībus p̄ceptis. gͦ nec vera fides niſi diſtincte aſſentiat oībus articulis. ¶ Pͣ. Sicut ſe hꝫ charitas ad diligenda ſic fides ad crededa. ſed oībus eſt charitas neceſſaria oīm diligendoꝝ. gͦ ⁊ fides oīm credendorum.¶ Cōtra pauci ſunt qͥ ſciant diſtincte oēs articulos numerare ſed omēs alios dānare crudele eſt. gͦ ⁊cͣ. ¶Si mō oēs credere tenent̉ oēs articulos explicite. ⁊ an̄incarnationē nō oportebat difficilior eſt lex euāgelij qͣꝫ

Moyſi. ¶ Ad hoc dicendū eſt ꝙ ad neceſſitatē ralutisnō exigit̉ credere oēs articulos explicite niſi in illis quihabēt alios docere. vt p̄lati doctores ⁊ p̄dicatores. credere aūt oēs implicite nō ſufficit in habētibꝰ vſū li. ar.qꝛ nō pōt eſſe qͥn hō cōuerſatus inter fideles vel ſit negligens ⁊ ꝯtemptor ſue ſalutis. vel qͥn habeat explicitācognitionē de aliqͥbus articulis ⁊ fides illumīat ad aſſentiēdū illis. credere aūt aliqͦs explicite aliquos īplicite hoc ſufficit ſimplicibꝰ. illos aūt qͦs oportet credi explicite maxīe ſunt vnitas eſſentie ⁊ trinitas ꝑſonaꝝ. ⁊hoc qꝛ in noīe patris ⁊ filij. ⁊ .ſſ. ſignāt ſe fideles ⁊ ꝯferūtur ſacramēta ſil̓it̓ de redēptore oportet credere natiuitatē paſſionē reſurrectionē pctōꝝ remiſſionē. quiaex ſollēnitatibꝰ eccleſie hi actꝰ rep̄ſentant̉ ſil̓r futuꝝ iudiciū. alios aūt ſufficit credere implicite hoc mō vt p̄ter hos habeat hō ꝓpoſitū credere quicqͥd credit eccleſia nihil in ꝑticulari diſcredendo ⁊ cū explicant̉ a p̄latis ⁊ doctoribꝰ catholicis acqͥeſcendo. ¶ Ad primuꝫ gͦqd̓ obijcitur de glo. leuit̓. dd̓m ꝙ eſt duplex plenitudo.ſcꝫ ſufficiētie ⁊ copie. pͥma ꝯſiſtit in credendo oēs articulos implicite vel explicite ſcd̓a in credēdo oēs explicite. de pͥma loqͥtur glo. ¶ Ad ẜm qd̓ obijcit̉ de obediētia. dd̓m ꝙ nō tenet̉ hō implere oīa p̄cepta niſi ꝓ loco⁊ tēpore ⁊ tūc tenetur nullū ignorare. ſil̓r eſt in ꝓpoſito. vel dd̓m ꝙ nō eſt ſil̓e de fide q̄ ē cognitio quā ꝯtīgiteſſe in vniuerſali ⁊ ꝑticulari ⁊ de obediētia q̄ circa operationē eſt que reſpicit ꝑticulare. ¶ Ad tertiū qd̓ obijcitur de diligedis. dd̓m ꝙ nō eſt ſil̓e qꝛ ad diligēda inclinat inſtinctꝰ nature euidēter nō ſic ad credēda.D quartū ſic ꝓceditur ⁊ videtur ꝙ plura ſintmō credēdaqꝫ an̄. in euāgelio em̄ in oꝑandismulta addūtur moralia vtpote ꝯſilia. gͦ ⁊ incredēdis multa credita gͦ ⁊c. ¶ Pͣ. Mō credit eccleſia que angelis nō erant reuelata an̄ xp̄i aduētum. ſed hoīes nō tenebātur credere que angeli ignorabāt. gͦ moderni plura credūt qͣꝫ antiqͥ. ¶ Pͣ. Multa ꝓponūtur mō credenda fidelibꝰ q̄ tunc antiqͥs nō ꝓponebātur ſed nō p̄ponerētur niſi eſſent credēda. gͦ nūc ſūtplura credenda qͣꝫ priꝰ ¶ Cōtra. Fides charitati ꝓporcionat̉ nō eſt gͦ augmētatus in nouo ieſtamēto numerus diligendoꝝ. gͦ nec numerꝰ credēdoꝝ. ¶ Pͣ. Sicutoſtēdit ph̓s in fine elencoꝝ ꝓpter imꝑfectionē pͥmoruꝫqui īuenerūt artes factū eſt augmentū in ſciētijs. ſꝫ eaq̄ fidei ſunt nō inuenit hō ſed deꝰ. in quē nō cadit aliqͣimꝑfectio. gͦ nō pōt fieri augmentū in eis. ¶ Ad hoc dicendū ē ꝙ numerꝰ credendoꝝ pōt dupl̓r accipi. explicite vel implicite. primo mō nō eſt augmētatus. ſcd̓o mōeſt. qꝛ oīa q̄ nunc explicite credimꝰ antiqͥ vel explicitevel implicite credebāt. qꝛ credentes in redēptore in doctrinā redēptoris credebāt. ſed qd̓ in fide antiquoruꝫcrat implicitū. xp̄s p̄ſentialiter veniens adimpleuit explicando. Et per hoc patꝫ ſolutio ad obiecta. qꝛ nō addunt̉ in euāgelijs nec ꝓponunt̉ ab eccleſia noua: ſed explicātur antiqͥtus implicita. ⁊ illa cognoſcebāt angeli īvniuerſali ⁊ ſi nō oīa in ꝑticulari ⁊ explicite.On ideo poſt fidem.Cōtra Matth̓. j. glo. fides generat ſpemſpes charitatē ītelligit̉ hoc quo ad actꝰ nōIquātū ad habitꝰ nō ꝙ fides vel ſpes cālistꝑe. cōtra frequēter p̄cedit fides informis etiā temꝑe℟º. loqͥtur de fide ꝟtute. ¶ DI. XXVISt aūt ſpes ⁊c. Hicprimo querit̉. ⁊ videt̉ ꝙ ſpes nō ſit virtus. Boeciꝰ in li. de ꝯſo. ponit ſpeꝫ vnā

qꝫ