LI.III

ꝙ ceſſante ratione obiecti fidei oꝑtet ꝙ fides ceſſet. vn̄cū n̄ apparēs ꝑtineat ad rationē obiecti fidei vt ex diffinitione apl̓i ptꝫ ꝙ ex quo aliqͥd eſt apparēs deſinit deeo eſſe fides ẜm ꝙ eſt apparēs. ſi aūt aliqͥd eſt qd̓ ſimulſit ẜm aliquid apparens ⁊ ẜm aliquid n̄ apparens pōtſimul eſſe viſum ⁊ creditū ratione diuerſoꝝ. ⁊ ita eratin chriſto cuiꝰ hūanitas videbatur ⁊ diuinitas latebatque eſt pͥncipale fidei obiectū. ¶ Ad hoc gͦ qd̓ pͥmo obijcitur: Quia vidiſti me ⁊cͣ. dd̓m ꝙ non dixit qꝛ credidiſti me. aliud em̄ vidit ⁊ aliud credidit. ¶ Ad ſcd̓m qd̓obijcitur de ſciētia demonſtratiua. dd̓m ꝙ nō eſt ſimile. qꝛ cognitiones diſꝑate ſunt ſed non oppoſitę. ſed fides ⁊ viſio cognitiones oppoſite ſunt: qꝛ vna importat de ratione ſui occultationē obiecti: altera māifeſtationē. ¶ Ad tertiū qd̓ obijcitur de beata virgine. dicendū ꝙ aliud videbat ⁊ aliud credebat. videbat enim hominē pati. ſꝫ credebat deū pati qd̓ nō videbat.D quartū ſic ꝓceditur. ⁊ videt̉ ꝙ fides poſſiteſſe de re ſcita. aliquis em̄ ſciēs deū creatorēpōt hocip̄um credere ſi ꝯuertatur ad fidē vtCapparet in aliquo ph̓o. ⁊ ꝯſtat ꝙ ꝓpter fideꝫnō obliuiſcit̉ ſciētiā quā d̓ deo habuit. gͦ idē ſcit ⁊ credialiquis. ¶ Pͣ. Illud ad qd̓ habetur rō ꝓbās ē ſcitū ſꝫad ea que fides credit habetur ratio ꝓbas. vn̄ dicit̉ injͣ. ca. Pe. c. iiij. parati reddere rationē de ea que ī nobiseſt fide ⁊ ſpe. ⁊ Ric. de ſan. vic. dicit ꝙ ad id qd̓ neceſſeeſt eſſe nō deficit ratio ꝓbans illud eſſe neceſſariū. ergoea que credit fides poſſunt eſſe ſcita. ¶ Pͣ. Oīs ꝓbatioꝯuincens intellectū facit ſcientiā. ſed ad credēda ꝯuincitur intellectꝰ ꝑ miracula. ſicut apparet in demonibꝰgͦfides eſt de ſcitis. ¶ Contra. Sciētia accipit̉ ꝑ rationem qꝛ ꝑ demonſtrationē. ſed ea de quibꝰ eſt fides ſūtſupra rationē. ergo de his que ſunt fidei nō pōt eſſe ſcientia. ¶ Pͣ. Sicut charitas diligit deū ſupra oīa ſic fides adheret ei ſuꝑ omnia. ſꝫ charitas nō cōpatit̉ ſecuꝫamorē qͦ amatur deꝰ ꝓpter tēporalia. gͦ nec fides cognitionē cui adheret̉ ꝓpter rationes ſed hoc eſt ſcīa. ergonō cōpatitur ſecū ſcientiā ¶ ℟º. dicendū ꝙ omne qͣeſt ſcitum ē viſum intellectui. nā ſciētia ē ꝑ reſolutionēin pͥma principia q̄ ſunt intellectui ꝑuia. vn̄ ſicut fidesnō pōt eſſe de his que vidētur corꝑalit̓ inquātū hmōiita nec de his que ſciūtur. poteſt tn̄ de eodē haberi ſcientia ab vno ⁊ fides ab altero. ſicut ꝑ certitudinē beatiſciunt ea que nos credimꝰ que ſunt ſupra intellectū cuiuſſibet viatoris: ⁊ hec ſunt credibilia ſimpliciter. vnctiā viator pōt ſcire id qd̓ aliꝰ credit. ſicut ph̓s ſcit deūeſſe qd̓ ruſticꝰ credit. ſed hec nō ſunt credibilia ſimpl̓iſed ſolū reſpectu eiꝰ qui ſcientiā nō habēt. Quidā tn̄ dicūt ꝙ de hmōi pōt ab eodē ſimul haberi ſciētia ⁊ fidesdiuerſis tn̄ rationibꝰ ſed primū melius ē. ¶ Ad primūgͦ qd̓ obijcitur iaꝫ apparet ſolutio ẜm eos. ẜm alios tn̄dicendū ꝙ alia ratione eſt creditū .ſ. ꝓpter teſtimoniuꝫprime veritatis ⁊ alia ratione ſcitū. ſicut ꝑ rationē demonſtrantē. nec dicūt hoc eſſe impoſſibile cū ſint ſeꝑabiles p̄dicte cognitiones. ¶ Ad ẜm qd̓ obijcitur de aucto. Pe. ⁊ Ric. dd̓m ꝙ hoc intelligit̉ de ratione defendēte fidē ab impugnatione hereticoꝝ nō de ratione ipſam ꝓbante niſi ꝑſuaſiue. qͣꝫuis em̄ de eo qd̓ oꝑtet credi ſit neceſſaria ratio vt Ric. dicit tn̄ nobis occulta vtidē Ric. dicit ꝙ rōes credibiliū ſūt ignote nobis ſꝫ nōte deo ⁊ btīs. ¶ Ad tertiū qd̓ obijcit̉ de miraculis dd̓mmiracula n̄ꝓbāt ꝑ ſe fide ſꝫ ꝟitatē annūciātꝭ fidē ⁊ iōde his q̄ fidei ſunt nō faciunt ſcīam.Ranſeat in fidē. Cōtra in patria nō erit fides. ſcd̓o dicendū ꝙ

fidem vocat large quēcūqꝫ aſſenſum cū cognitione nōſolū de rebus nō apparētibus. Dicimus eū fidē paſſionis habuiſſe. cōtra. beata virgo ſe ꝯcepiſſe experimētoſine viro ſenſibili ſciuit. ⁊ tn̄ credidit. ℟º. Sciuit ſeꝯcepiſſe pueꝝ ſed credidit ſe excepiſſe deū. eſt tn̄ de hisque viſu interiori. Cōtra. qꝛ eſt de nō apparentibꝰ. ℟ºnon apparentia intellectui quo ad claram cognitioneꝫnon qualemcūqꝫ.XXV¶ DI.Redictis adijciēdū.¶ Hic primo querit̉ vtrum inſymboloIapl̓oꝝ ꝯtineantur oīa credenda ⁊ videt̉ꝓꝙ nō. ſi quis fornicationeꝫ nō credereteſſe mortale peccatū iudicaret̉ eſſe hereticus. ſed hec etſil̓ia credenda nō ponūtur in dicto ſymbolo. gͦ nō omnia. ¶ Pͣ. Neceſſariū eſt credere corpus xp̄i ſub ſpeciepanis in altari eſſe. ſed hoc ibi non ꝯtinetur. gͦ nec omnia credēda. ¶ Pͣ. Multa plura addita ſunt ī ſymbolo niceno ⁊ athanaſij qͣꝫ in ſimbolo apl̓oꝝ. ergo in iſtonon ꝯtinentur omnia credēda. ¶ Iuxta hoc q̄ritur dedifferentia iſtoꝝ ſymboloꝝ triū. ¶ Itē querit̉ quare nōtangit̉ in ſymbolo niceno de deſcenſu ad inferos ¶ Itēde diſtinctione articulorū poſitoꝝ in ſymbolo apl̓orū.¶ Scd̓o ad primū dicēdū ē ꝙ ſicut in ſciētijs videmusquedā antecedētia ad ſcientiā. vt principia generaliaque ẜm ſub̓am non intrant demonſtrationē. quedā cōſequentia vt correlaria. quedā principalia vt ea que intrant demonſtrationē ẜm ſub̓am. ſic quedā ſunt neceſſaria ad fidē vt antecedētia que ſunt de dictamine rationis naturalis. q̄dā principalia vt articuli. ad quorūcognitionē ⁊ aſſenſum lume prime veritatis principaliter illuminat. quedā ꝯſequentia ad fidē .ſ. illa que adarticulos poſſunt reduci. ⁊ hmōi ſunt que poſſunt reduci generaliter ad oīa que in ſacra ſcriptura determinātur. vt ꝯtraria eoꝝ non ꝑtinaciter aſſerātur. ⁊ ita reducūtur ad illud. credo in ſanctā eccleſiā catholicā: qꝛcatholica eccleſia in doctrina ſacre legi adunat̉. ponuigͦ in ſymbolo apl̓oꝝ exp̄ſſe credenda principalia. ſcꝫ articuli ad quos alia poſſunt reduci. Et ꝑ hoc patꝫ ſolutio ad primum ⁊ ad ẜm. qꝛ credere illa eſſe pctā reducit̉ad illud. ſanctā eccleſiā. credere corpus xp̄i in altari adillud. ſanctoꝝ cōmunionē. nā inter alia ſancta etiā ſacramēta ꝯtinent̉. ¶ Ad tertiū dicēdū ꝙ neceſſitas editionis ſymboloꝝ fuit duplex .ſ. inſtructio fideliū in credendis. ⁊ ad hoc editū eſt ſymbolum apl̓oꝝ. Itē impugnatio hereſuꝫ: ⁊ ad hoc edita ſunt alia duo. primo nicenū ſcd̓o athanaſij. ⁊ ita ẜm ꝙ diuerſe hereſes pululabant diuerſa apponebant̉ remedia. ⁊ ita nō ꝓpter inſūtficientiā primi ſymboli. ⁊ ꝑ hoc apparet differētia ſymboloꝝ. ¶ Ad aliud dicendū ꝙ hoc nō tāgitur ꝓpter hereſim arrij. contra quē principal̓r illud ꝯciliū fuit congregatū qui ponebat chriſtū purā creaturā. vn̄ deſcenſus ad inferos qui ẜm ſuꝑficiem videbat̉ in quendamſpiritualem defectum ſonare debuit ſubticeri. ¶ Soquartum dicēdum ꝙ articuli poſſunt diſtingui dupliciter. vno mō ẜm diſtinctionē auctoruꝫ. ⁊ ſic ſunt. xij.ẜm. xij. apl̓os quoꝝ quilibet aliquid appoſuit. quidſautē vnuſquiſqꝫ appoſuerit a diuerſis diuerſimode aſſignatur. nec eſt magne vtilitatis aut certitudinis. ⁊ iointermittatur ad p̄ſens. Alio mō ẜm ip̄aſ res creditas⁊ ſic diuerſi articuli cōputātur. vbi inuenitur diuerſadifficultas ad credēdū. ſic ergo articuli ſūt. xiiij. qꝛ velꝑtinēt ad diuinitatē vel ad humanitatē xp̄i. Si ad diuinitatē ⁊ hoc tripliciter. primo quātū ad eēntiā: ⁊ ſiceſt articulꝰ de eſſentie vnitate. ſcd̓o quantū ad ꝑſonas