DI.XXI

p ſalute fratrū opus mīe eſt ¶ Ad ſcd̓ꝫ qd̓ obijcit̉ de gr̄a⁊ debito dd̓ꝫ ꝙ obediētia volūtaria nō excludit gr̄aꝫ cūſit debitū volūtariū n̄ coactū ¶ Ꝙ obijcit̉ qd̓ paſſio xp̄ifuit mala ⁊cͣ. dd̓m ꝙ ꝯſiderata ẜm om̄s ſui circūſtātiasp̄ſertim ī reſpectu ad finē bona eſt ſimpl̓r ꝯſiderata ẜmſe tm̄ mala ē malicia pene. iudiciū ꝟo de re ẜm ſe totā eſtiudiciū ſimpl̓r iudiciū ẜm ꝑtem eſt. iudiciū ẜm ꝙ bonaergo dicēda eſt ſimpl̓r mala ẜm quid ſolū.Uia ſic iuſticia ſuperatus eſt diabolꝰ. ¶ Sciendū ꝙ hic intelligenda eſt hec dictio tm̄ Hic diſtinguēduꝫ qꝛ pōtintelligi de oꝑe oꝑante. ⁊ ſic malū oꝑati ſunt. vl̓ de oꝑeoꝑato ⁊ ſic bonū oꝑati ſunt.¶ DI.XXFOſt predicta cōſiderandū eſt ⁊cͣ. ¶ Hic primo querit̉ ⁊ videtur ꝙ in morte xp̄i ſit diuinitas ſeꝑata acarne remoto em̄ medio ſeꝑant̉ extremaſed mediāte aīa diuinitas carni ꝯiungebat̉. vt in. ij. di.dictū eſt gͦ dintas eſt ſeꝑata cū aīa nō remāſit carni vnita. ¶ Pͣ. Corpꝰ inſenſibile nō videt̉ vnibile ſed in morte remā ſit corpꝰ inſenſibile gͦ nō vnibile. ¶ Pͣ. Uidet̉ ꝙab aīa Ioh̓. xx. Ego pono aīam meā ⁊cͣ. gͦ verbū a ſe depoſuit aīam. ¶ Pͣ. Pluriū vnitoꝝ nō eſt vna vnio ſedpoſt ſeꝑationē aīe a carne aīa ⁊ caro fuerunt duo. ſi gͦ diuinitas vtriqꝫ remāſit vnita fuerūt ibi due vniones etſic aliqͣ vnio fuit ibi de nouo cū antea nō fuerit niſi vna¶ Cōtra leo papa dicit ꝙ tanta fuit vnio dei ⁊ hoīs vtnec ſupplicio poſſet dirimi nec morte diſtingui ſꝫ hō nominat corpꝰ ⁊ aīam. gͦ diuītas nō fuit in mortis ſupplicio ab aīa vel carne diuiſa ¶ Pͣ. Poſt mortē dicit̉ dei filius iacuiſſe in ſepulchro ⁊ deſcēdiſſe ad īferos hoc aūtnō niſi ꝓpter vnionē diuinitatis ad corpꝰ ⁊ aīam. gͦ poſtmortē remāſit eis vnita diuinitas. ¶ Ad hoc dd̓m ꝙ extribꝰ ſumit̉ rō quare in morte xp̄i nō fuerit ſeꝑata diuinitas a corꝑe ⁊ aīa. pͥmo ex ꝑte dei qꝛ cū ſit īmutabilis eqd̓ eſt ꝑfecte ꝯiunctū īmutabilitate p̄ſtat. vt etiā īmutbil̓r ſibi adhereat vt apꝑet ī btīs. ſcd̓o ex ꝑte ip̄ius aſſūpti qꝛ ꝑ mortē quā ex obediētia pr̄iſ ſuſtinuit nō debuitſuā dignitatē amittere ſed magis clarificari. tertio ex fine vniōis qꝛ ea que ꝑ mortē ip̄iꝰ circa ip̄m acta ſunt nōfuiſſēt nobis ſalutaria niſi diuītas eſſet adiūcta. ¶ Aprimū dd̓m eſt qd̓ obiectio ꝓcedit de medio neceſſitataīa aūt eſt mediū ꝯgruētie qͣꝫtū ad actualē vnionē diuitatis ad carnē lꝫ ſit mediū neceſſitatis quantū ad vnibilitatē. vt in. ij. di. dictū eſt. ¶ Ad ſcd̓ꝫ qd̓ obijcit̉ ꝙ corpxp̄i erat inſenſibile. dd̓m ꝙ inſenſibile dupl̓r d̓r aut qͣnec habet nec hr̄e pōt ſenſum. de tali verū eſt qd̓ obijcitet ſic corpꝰ xp̄i nō erat inſenſibile. aut qd̓ nō habet: ⁊ tn̄natū eſt hr̄e. ⁊ ſic corpꝰ xp̄i erat inſenſibile. ⁊ de hoc nō ē.verū qd̓ obijcit̉. ¶ Ad tertiū ꝙ obijcit̉ de Io. dd̓m ꝙ filius dei nō poſuit aīaꝫ a ſe ſed a carne ī qua a morte ſeꝑata fuit. ¶ Ad quartū dd̓m ꝙ in morte xp̄i fuit vna vnioad aīam ⁊ carnē ex ꝑte ꝑſone diuine inqͣꝫtū relatio vnionis eſt ẜm rōnem tm̄ ſed ex ꝑte aſſumptoꝝ .ſ. aīe et corporis fuerūt due in actu cum prius eſſet vna tm̄ in actuet plures ī potētia. ⁊ ſic nō oportet qd̓ fuerit ibi facta noua vnio ſicut nec in diffinitōe ꝯtinui fit oīno nouū corpus licet vnū diuidat̉ in multa.O ſcd̓m ſic ꝓcedit̉ ⁊ videt̉ ꝙ ex ſeꝑatōe animea carne nō fuerit caro mortua. qd̓ em̄ vnitū ēprincipio vite viuit. ſed caro tunc erat vnitaprincipio vite .i. diuinitati. ergo tūc viuebat.¶ Pͣ. Nobilior eſt ẜm Aug. in li. de vera reli. ſubſtātia

viuens qͣꝫ nō viuens caro xp̄i fuit nobilior om̄i carne. gͦſemꝑ fuit viuens. ¶ Pͣ. Potentior eſt deitas ad viuificandū qͣꝫ anima. ſi ganīa vnita neceſſario viuificat ml̓to fortiꝰ diuinitas vnita. ¶ Contra qd̓ viuit nō ſuſcitatur a morte ſed caro xp̄i ſuſcitata eſt a morte. gͦ in mortenō viuebat. ¶ Pͣ. Qd̓ viuit habet aliquē actū vite ſꝫ caro xp̄i nō habebat aliquē actū vite. qꝛ nec ſenſū nec motum que ſunt actus vite. gͦ caro xp̄i non viuebat. ¶ ℟º.dd̓m ꝙ viuere ẜm ph̓m in. ij. de ani. viuētibꝰ eſt eſſe. huiuſmōi aūt eſſe pͥncipiū formale eſt aīa ſicut quelibꝫ forma ſb̓alis eſt ei cuiꝰ eſt forma principiū reſpectu ꝓprij eſſe ſcꝑata aūt forma remouet̉ eſſe cuius forma eſt ꝓpriuꝫprincipiū. ⁊ iō ſeꝑata aīa a carne xp̄i nō potuit caro viuens remanere. ¶ Ad primū quod obijcit̉ ꝙ corpꝰ eratvnitū diuinitati. dd̓m ꝙ non erat vnitū formal̓r ⁊ hecvnio formalis requirit̉ ad viuere. ¶ Ad ſcd̓m qd̓ obijcit̉ꝙ nobilior eſt ſub̓a viuens. dd̓m ꝙ verū eſt ceteris ꝑibꝰſed cetera nō ſunt paria qꝛ aīa ſeꝑata caro habebat diuinitatē vnitā nec corpꝰ ſimpl̓r ſed ad tempꝰ carebat vita¶ Ad tertiū qd̓ obijcit̉ ꝙ potētior eſt deitas ad viuificādum ⁊cͣ. dd̓m ꝙ verū eſt ſed ip̄a viuificat ꝑ modū pͥncipij efficiētis nō formalis. vn̄ requirit̉ vnio alterius forme viuificantis.D tertiū ſic ꝓcedit̉ ⁊ videt̉ ꝙ caro xp̄i pꝰ mortem debuit incinerari ſicut ſupͣdictū eſt. om̄sdefectꝰ nr̄os ſuſcepit qͥ ſunt cōiter nature ⁊ nōꝑtinēt ad imꝑfectionē gr̄e ſed incineratio eſthmōi. gͦ corpꝰ xp̄i incinerari debuit. ¶ Pͣ. Sicut morseſt penā original̓ pctī ita ⁊ incinerato dicit̉ em̄ Gen̄. iij.Terra es ⁊ in terrā ibis. ſed xp̄s mortē ſuſtinuit vt nosa reatu original̓ pctī abſolueret. gͦ etiā īcineratōꝫ. ¶ Pͣ.Premiū rn̄det merito. ſed corpꝰ xp̄i eſt ſūme exaltatū ꝑgloriā reſurrectōis cū igit̉ hūilitas ſit meritū exaltationis. vt patꝫ Phil̓. ij. videt̉ ꝙ debuerit ſūme hūiliari. etita vſqꝫ ad incineratōꝫ. ¶ Sed cōtra eſt qd̓ dicit̉ in psͣ.Non dabis ſanctū tuū vide. cor. qd̓ nō pōt intelligi decorruptōe mortis. gͦ oportet dicere ꝙ xp̄s fuit īmunis acorruptōe putrefactōis ſeu incineratōis. ¶ Pͣ. Incineratio eſt incorꝑibꝰ nr̄is ꝓpter fomitis corruptōꝫ. hic antem in xp̄o nō fuit. gͦ nō debuit incinerari. ¶ ℟º. dd̓ꝫ ꝙſicut xp̄s volūtate ꝓprie ꝑſone defectibilitatē hūane nature aſſumpſit ita etiā omēs defectꝰ actuales volūtarieẜm voluntatē humanā ſuſtinuit. volens em̄ eſuriuit etſitiuit ⁊ alia hmōi ꝑpeſſus ē vt Dam̄. dicit. ⁊ hoc ideo vthmōi defectuū ꝑpeſſio reputaret̉ ei ad meritū quo ſibi ⁊nobis meruit ⁊ nobis ad exemplū. corpꝰ aūt poſt aīe ſeparationē volūtatē nō habuit. vn̄ poſt mortē incinerationis vel putrefactōis defectꝰ ei nō cōpetebat. ¶ Ad pͥmum gͦ dd̓m ꝙ hͦ intelligēdū eſt de defectibꝰ mortui corporis. ⁊ hec rōne iam dicta ¶ Ad ſcd̓m ꝙ ex hoc qd̓ voluntarie mortē ſuſtinuit ab om̄i pena original̓ pctī nosabſoluit. vn̄ nō oꝑtuit ꝙ eius corpꝰ vlteriꝰ incineraret̉¶ Ad tertiū dd̓m ꝙ anima ſeꝑata corpꝰ nō eſt in ſtatumerendi. vn̄ ratio nō ſequit̉.D quartū ſic ꝓcedit̉. ⁊ videt̉ ꝙ ꝓpter mortē carnis filius dei nō poſſit dici mortuꝰ ꝯtradictoria nō ſunt ſiml̓ vera de eodē. ſed de filio deivere dicit̉ ꝙ eſt īmortalis et ꝑ cōſequēs nō eſtmortuꝰ. gͦ nō pōt dici mortuꝰ. ¶ Pͣ. Ea q̄ hn̄t repugnātiā intellectuū ad dei filiū de ip̄o nō p̄dicat̉ vt nomē creature ſed tale attributū eſt eſſe mortuuꝫ qꝛ repugnat adeſſe vitā qd̓ cōuenit filio dei. ergo de eo nō p̄dicat̉. ¶ PͣQd̓ eternū eſt caret fine vite qd̓ morit̉ habet finem. ergoꝑſona cum ſit eterna non poteſt dici mortua. ¶ Ad eppoſitū in ſymbolo dicit̉ crucifixus mortuus. ¶ Pͣ Perſeperatione aīe a corꝑe quilibꝫ dicit̉ mortuꝰ. ſed in filio