DI.XVII

obijcitur de ſenſualitate dd̓m ꝙ quāuis eſſet ſub eiꝰ regimine ſenſualitas. non tamen vires naturales. quiavires ſenſibiles nate ſūt obedire rōi. vires aūt nat̉alesvl̓ aīe vegeabilis ⁊ etiā corꝑis n̄ ſūt nate obedire rōni ⁊iō n̄ ē ſimilis rō ¶ Ad tertiū quod obijcitur de gratia īnocentie dicendū eſt ꝙ ſi eadem eēt diſpoſitio ex partecorporis ſuſceptibilis bene ſequeretur. ſed iam non ſicerat vt dictum eſt.D quartū ſic proceditur. ⁊ videtur ꝙ claritascorporis glorioſi nō potuerit ſimul ineſſe cuꝫīmortalitate aſſumpta. Luc̄. xj. Nō guſtabūtmortem donec videant regnū dei. glo. glorificationē corporis in imaginaria rep̄ſentatōe future beatitudinis. ¶ Pͣ. Non poſſunt eidem ꝯtraria ineſſe. ſedcorpori xp̄i inerat opacitas. nō ergo naturalis claritas⁊ ſic idem qd̓ prius. ¶ Pͣ. Excellens claritas viſibiliscorrumpit viſum. quia excellētie ſenſatoꝝ corrūpūt ſenſum ẜm ph̓m. ſed claritas illa lꝫ maxima non leſit apoſtoloꝝ viſum. ergo non fuit vera claritas viſibilis ſedimaginabilis. ¶ Sed contra ſicut argumentat̉ Augſi vnū eoꝝ que dicuntur in euāgelio non eſt verum ſecimaginarium. ſimiliter poteſt dici de alijs. ¶ Pͣ. Nihilſit ſil̓atorie in operibꝰ ꝟitatis. ergo illa claritas fuit ꝟanon ſimulatoria. ¶ Ad hoc dicendū ꝙ claritas corꝑisxp̄i quā hūit in trāſfiguratōe fuit vera ī ſe. ſed tn̄ imago⁊ ſignū claritatis glorioſe ⁊ n̄ claritas gl̓ioſa. Et rō ē. qꝛille fulgor fuit aliqua ꝓprietas corporis glorioſi permanens in corpore ſed miraculo ſe ⁊ diuinitus inductꝰ inxp̄i corpore cum contraria non ſimul ſint in eodem vn̄corpus xp̄i tunc non poterat habere claritates corporiglorioſi cum adhuc glorificatū non eſſet. fuit tamen ille fulgor eiuſdem generis cū fulgore corpoꝝ glorificatorum. non tamen ita perfectus. ſed ſicut claritas vie aſſimilatur claritati patrie. In moyſe aūt fuit ſimilis claritas claritati patrie ſicut fides viſioni non eiuſdem goneris. ⁊ ideo aſpectum intuentium offendebat. quod n̄fuit de xp̄i claritate. ⁊ ratio erat. quia aīa xp̄i glorificata erat: non autem anima moy. vnde ⁊ corpori cius poterat cōuenienter attribui claritas glorioſa. non auteꝫcorpori moy. ne prius eſſet gloriā ī corpore qͣꝫ in anima.¶ Quod ergo obijcitur de glo. reſpondendū eſt ꝙ imaginaria dicitur. quia erat imago claritatis gl̓io ſe ex diuinitate in corpore xp̄i latenter ꝓueniens non quia eēt inſola imaginatione. ¶ Ad ſcd̓m qd̓ obijcitur de opacitate. dicendū ꝙ non ẜm idem erat opacitas ⁊ claritas. qꝛopacitas interius in natura ipſius corporis. ſed fulgo.in ſuperficie. ſicut es politū interius eſt opacum in ſuꝑficie ſplendidū: non tamen ſicut in ere inerat hm̄oi claritas ex aliqua naturali corporis diſpoſitione ſed miraculo ſe ab ipſo deo. ¶ Ad tertium quod obijcitur d̓ excellenti viſibili. dicendū ꝙ nō erat de genere claritatishm̄oi ſed futere. ideo non corrumpebat viſum ſed mucebat ſicut futura claritas faciet vel non corrumpebatipſo xp̄o conſeruante.XVII¶ DI.Oſt predicta cōſiderari opꝫ ⁊cͣ. ¶ Hic pͥmo queritur. vtruꝫin xp̄o fuerunt plures volūtates. ⁊ vidItur ꝙ non. Uelle em̄ cum ſit operatiodam ꝑſone eſt. ſed in xp̄o eſt tm̄ vna perſona diuina .ſ. ergo ⁊ vna volūtas. ¶ Pͣ. Uoluntatiseſt ducere ⁊ non duci. ſed in xp̄o affectus humanus diuina volūtate ducebatur vt dicit Damaſ. ergo affectushumanus non debet dici volūtas in xp̄o. ¶ Pͣ. Senſualitas ſignificatur per ſerꝑentem in qua eſt primus

motꝰ peccati. ſed in xp̄o non fuit aliquod peccatū. ergoin ipſo non eſt volūtas ſenſualitatis. ¶ Contra. quodeſt inaſſumptibile eſt incurabile. ſed voluntas ratiōis⁊ ſenſualitatis curatione indigehat. ergo vtraqꝫ fuit aſſumpta. ¶ Pͣ. Uoluntate rationis xp̄s voluit quicqͥdvoluit deus. ſed aliqua voluntas fuit in xp̄o qua volūit aliud qͣꝫ deus vt patet Matthei. .xxvj. Non ſicut egovolo ſed ſicut tu. ergo p̄ter voluntatem diuinam ⁊ voluntatem rationis fuit in xp̄o volūtas ſenſualitatis q̄non voluit quicquid deus ¶ Ad hoc dicendū ꝙ cuꝫ inxp̄o fuerint due nature integre diuina .ſ. ⁊ humana. ⁊ d̓vtriuſqꝫ ratione ſit volūtas. ī xp̄o non tantum fuit voluntas diuina ſed etiam humana In homine autē quedam eſt volūtas per eſſentiam ſicut volūtas rationis.Alia eſt volūtas per participationem: ſicut ſenſibil̓ appetitus dicitur volūtas. quia obedit imperio voluntatis. volūtas autem rationis dupliciter poteſt conſiderari .ſ. vt ratio ⁊ vt natura. pͥma diſtinctio eſt ẜm naturas. ſecūda ẜm potentias. tertia quantū ad modum accipiendi. ⁊ ideo omnes p̄dicte voluntates ſunt in xp̄o.¶ Ad illud quod primo obijcitur ꝙ velle eſt perſone. dicendum ꝙ verum eſt vt agentis ſed vt eſt pͥncipij actuseſt potentie naturalis. ⁊ quia in xp̄o ſunt due nature iōdue voluntates quāuis vnus volens. ¶ Ad ſecunduꝫquod obijcitur ꝙ voluntas humana ducitur a diuinadicendum eſt ꝙ non ducitur cogendo ſed regendo. ethoc non eſt contra rationem volūtatis. ¶ Ad tertiumquod obijcitur de ſenſualitate dicēdum ꝙ ſenſualitasdicitur ſerpens ⁊ pͥncipium peccati non quantū ad potentiam nature quā xp̄s aſſumpſit ſed quantum ad corruptionem fomitis que in xp̄o non fuit.D ſecundū ſic proceditur. ⁊ videtur ꝙ in xp̄ofuerunt contrarie voluntates. Uoluntatesſunt contrarie que ſunt contrarioꝝ volitoꝝ.ſed ẜm diuinam voluntatem ⁊ ratiōis vt ratio conſideratur volebat mori. ẜm autem ſenſualitatisvolūtatem ⁊ rationis vt natura conſideratur nolebatmori. ergo p̄dicte volūtates ſunt contrarie. ¶ Pͣ. Aug.dicit in li. de trini. Voluntatū contrarietas eſt ex contrarietate volitoꝝ. ſed volita rationis ⁊ ſenſualitatisin xp̄o fuerunt cōtraria. qꝛ ſenſualitas refugiebat mortem quā ratio acceptabat. ergo in xp̄o fuit contrarietasvoluntatum. ¶ Pͣ. ẜm Damaſ. in xp̄o. vnicuiqꝫ ꝑſoneꝑmittebatur operari qd̓ ſuum eſt. ſed appetitus ſenſitiui eſt appetere delectahile ſenſui. appetitus autem rationis ab hm̄ōi abſtinere. ergo velle ſenſualitatis erat cōtrariū velle rationis. ¶ Contra. In rebellione ſenſualitatis ad rationem conſiſtit pugna carnis ad ſpirituꝫ.ſed ẜm Aug. nullum vicium eſt cuꝫ caro concupiſcit aduerſus ſpiritum ⁊ in xp̄o non ſit vitium. ergo hoc nō fuit in xp̄o. ¶ Pͣ. Nihil qd̓ regulatur ab aliquo contrariatur illi. ſed ſenſualitas regulatur a ratione ⁊ ratio a voluntate diuina. ergo nulla fuit contrarietas harum rationum ad inuicem. ¶ ℟º dicendū ꝙ due voluntatespoſſunt ad inuicem differre dupliciter. Uno mō quantum ad volita. ⁊ hec eſt differentia marerialis Alio modo quantū ad rationem nolēdi. ⁊ hec eſt diuerſitas formalis. pͥma igitur diuerſitas non ſufficit ad contrarietatem volūtatis ſed ſecūda. nam ſi aliqui duo diuerſavelint ꝓpter vnam rationem non dicuntur cōtrariashabere volūtates. vtpote ſi vnus vult pluuiam propterconſeruationem frugum eſtimās eam vtilem fore. aliꝰꝓpter eandem rationem vult ſiccitatem reputans eamvtilem. vnde ⁊ ſi vnus motum mentis alterius cognoſceret īuicē ſuas volūtates acceptarēt. ſed ſi ex diuerſisrationibus etiam idem vellent contrarias voluntates

p 3