LI.III

¶DI.XVIHicIc oritur queſtio pmoquerit̉. ⁊ videt̉ ꝙ neceſſitas moriendi ſittm̄ hoī ex pctō. ad Ro. vij. Corpꝰ mortuū ēꝓpter peccatū. glo. i. neceſſitati motis addictū ¶ Pͣ. Natura dat inſtr̄mporcionatū ſuo motori. ſi ergo motor humani corporiſeſt īmortalis inſtr̄m eius naturalit̓ eſt īmortale. neceſſtas igit̉ moriēdi in corꝑe humano n̄ ē naturalis. ¶ PͣOē qd̓ ineſt ex iudicis ſnīa culpā ꝓhibētis ineſt ex culpaſed mortalitas ineſt ex iudicis ſnīa. gen̄. 3. Cinis es ⁊ incinerē reuerteris. gͦ ineſt ex culpa. ¶ Cōtra. Oē cōpoſitiex ꝯtrarijs natural̓r ē corruptibile cū ꝯtraria agāt ⁊ patiant̉ ad īuicē. ſed tale fuit humanū corpn̄s ex ſua pͥm.inſtitutiōe. ergo natural̓r ē corruptibile. ¶ Pͣ. Oē gnabile naturalit̓ ē corruptibile ſicut ꝓbatur pͥmo ce. ⁊ mū.ſed corpus humanū natural̓r ē gnabile. ergo corruptibile. ¶ Ad hoc dd̓m eſt ꝙ in ſtatū īnocētie qͣꝫuis corpꝰrōne ꝯtrarietatis pͥncipioꝝ haberet aliquē ordineꝫ adcorruptionē: tn̄ in aīa erat ꝟtus ꝯtinendi corpus ſub ſeqͣꝫdiu ipſa ꝯtineret̉ ſub deo. ꝑ peccatū ꝟo illa ſublata ē.nūc igitur neceſſitas moriēdi ꝑtim ē ex natura ꝯditōishūani corꝑis vt a cā diſponente. ꝑtim a pctō vt a cā remouēte ꝓhibens. ⁊ hoc mō neceſſitas moriendi ē penaex peccato ꝯtracta. ¶ Ad pͥmū ergo qd̓ obijcitur d̓ apl̓odd̓m ꝙ pctō attribuit̉ neceſſitas moriendi vt cauſe meritorie remouēti ꝓhibens. ¶ Ad ſcd̓m qd̓ obijcit̉ de inſtrumēto dd̓m ꝙ n̄ opꝫ inſtr̄m ꝓporcionatū eſſe motoriin duratiōe ſed in aptitudine ſuſcipiendi imp̄ſſionemmotoris qͣꝫdiu eſt inſtr̄m eius. ¶ Ad 3. qd̓ obijcitur deſnīa dd̓m ꝙ n̄ total̓r ē a ſnīa ſed ꝑtim ē a diſpōne naturali corꝑis. ¶ Ad pͥmū ꝟo qd̓ in ꝯtrariū obijcitur dd̓mꝙ ꝯtraria ex qͥbus corpus humanū ꝯſtitutū erat ꝟtuteaīe īnocentis vel ꝯtinerent̉ ꝙ ad diſſolutionē corporisagere n̄ potuiſſent. ¶ Ad ſcd̓m dd̓m ꝙ qͣꝫuis hō in ſtatuīnocentie ex natura materie eēt corruptibilis. tn̄ ex ꝟtute forme .ſ. aīe iuſticia originali ꝑfecta habebat quandāincorruptibilitatem vt .ſ. poſſet nō mori.O ſcd̓m ſic ꝓceditur. ⁊ videtur ꝙ in xp̄o n̄ fuerit neceſſitas moriēdi. Iſa. liij. Oblatus ē qꝛipſe voluit. qd̓ aūt fit volūtarie non ſubeſt neceſſitati. ergo n̄ habebat neceſſitatē moriēdi.Pͣ. Qd̓ ex neceſſitate fit n̄ eſt laudabile vel meritoriū.ſed mors xp̄i fuit laudabilis ⁊ meritoria. ergo n̄ habuitneceſſitatē moriendi. ¶ Pͣ. Potentius n̄ de neceſſitatepatit̉ a minꝰ potēte. ſed xp̄s fuit potētior quolibet aliopaſſionē vel mortē inducente. ergo n̄ habuit neceſſitatēmoriendi vel patiendi. ¶ Contra. Sicut xp̄s fuit verꝰdeus: ita fuit verus hō. ſed in diuinitate habuit attributa naturalia ceteraꝝ ꝑſonaꝝ diuinaꝝ. ergo ī humanitate habuit attributa naturalia ceteroꝝ hominum ⁊ita neceſſitatē moriendi. ¶ Pͣ. Oēs defectꝰ noſtros aſſumpſit xp̄s. ¶ Pͣ. Xp̄s aſſumpſit oēs defectus humani generis qui ad defectū gr̄e n̄ ꝑtinent vt eos curaret ſicut pͥus dictū eſt. ſed neceſſitas moriendi eſt defectꝰ toti humano generi coīs qui ꝑ xp̄m remouebit̉. ergo illuꝫdefectū xp̄s aſſumpſit cū n̄ ꝑtineat ad imꝑfectionē gratie. ¶ ℟º dd̓m ꝙ quidam dicunt in xp̄o aliam neceſſitatem moriendi n̄ fuiſſe niſi ex fine. qꝛ .ſ. neceſſariū erateum mori ad redemptionē humani generis. Sed hocn̄ videtur ſoluere queſtionem. ex hoc em̄ habetur quareneceſſariū fuit xp̄m morteꝫ ſuſciꝑe: n̄ ꝙ necītas mortisſit aſſumpta. ⁊ iteꝝ n̄ videtur ſufficienter dici ꝙ in xp̄ofuit necītas moriendi etiaꝫ ex parte materie. aſſumpſitem̄ corpus abſqꝫ illa diſpoſitiōe per quam in ſtatu ino

centie corpus ade conſeruabat̉ a mutua contrariorumactione in inuicem ad diſſolutionem. ⁊ hoc patet ex hͦ.quia paſſus eſt famē ⁊ ſitim ⁊ alia hm̄oi. necitas autemmaterie eſt necītas abſoluta. ⁊ ideo ẜm alios dicenduꝫeſt ꝙ referendo ad humanā naturam xp̄s abſolutaꝫ neceſſitatem patiendi aſſumpſit. quāuis iſta neceſſitas nature vel potentie n̄ deroget per quā poterat mors ꝓhiberi. ¶ Ad primū ergo qd̓ obijcitur de volūtate moriēdi. dicendū eſt ꝙ volūtas moriendi n̄ excludit naturaliter moriendi neceſſitatem in xp̄o ſicut ⁊ in multis ſanctis martyribus hͦ apparet ¶ Ad ſcd̓m qd̓ obijcit̉ qd̓ fitde neceſſitate n̄ eſt laudabile. dicendum ꝙ ſi hec neceſſitas tollat ꝓmptitudinem volūtatis verū eſt. ſed non ſieſt cum volūtatis ꝓmptitudine. ¶ Ad tertium qd̓ obijcitur. potentius n̄ de neceſſitate patitur ⁊cͣ. dicenduꝫ ꝙn̄ eſt inconueniens ꝙ aliqͥd corpore xp̄i fuerit ẜm quidpotentius quāuis n̄ ſimpliciter ſicut clauus ⁊ lancea īquantū clauus fuit durus quod ꝑtinet ad potentiā naturalem. ⁊ caro xp̄i mollis qd̓ pertinet ad naturalē impotentiam ẜm ph̓m in p̄dicamētis. fuerunt corpore xp̄ipotentiores ſed n̄ ſimpliciter.D tertium ſic proceditur. ⁊ videtur ꝙ neceſſitas patiendi vl̓moriendi ſubfuerit voluntatihumane xp̄i. Ioh̓. x. Nemo tollit a me aīammeam ſed ego pono eam. ergo in eius volūtatē humana erat eam ponere vel ſumere. hoc em̄ hominis eſt n̄ dei quia nunqͣꝫ depoſuit eā exquo ſemel aſſumpſit. ¶ Pͣ. Sicut inferiores vires ſunt ſub ratione: itacorpus eſt ſub aīa. ſed inferiores vires ī xp̄o obediebāt⁊ ſubiacebant volūtati rationis. ergo ⁊ corpus quantūad ea que in eo accidere poterant ſubiacebat voluntati xp̄i humane. ¶ Pͣ. Non minus poterat aīa xp̄i ꝑ gratiam vnionis qͣꝫ aīa ade per gratiam īnocentie. ſed aīaade poterat corpus ſuū per gratiam īnocentie a morteconſeruare. ergo ⁊ aīa xp̄i ſimiliter per gratiam vniōis¶ Contra. Cōẜuare a morte qd̓ habet neceſſitatē moriendi miraculum eſt. ſed miraculum opus eſt ſoliꝰ potentie diuine. ergo anime xp̄i n̄ cōicabatur conſeruarecorpus ſuum a morte qd̓ habebat neceſſitatē moriendi¶ Pͣ. Corpus humanum n̄ ſeruatur a morte niſi ꝑ gratiam īnocentie ſicut fuit in pͥmo ſtatu. vel per gloriamſicut in ſtatu vltimo. ſed vtrūqꝫ iſtoꝝ dare eſt ſoliꝰ dei.ergo aīa xp̄i corpus ſuum nō poterat a corruptione p̄ſeruare. ¶ Ad hoc dicēdū eſt ꝙ circa hoc eſt duplex opinio. Quidam em̄ dicūt ꝙ erat ſub volūtate anime xp̄icorpus ſuū a corruptione per gratiam vnionis conſeruare. ſicut erat in adam ſub eius volūtate per gratiamīnocentie corpus ſuū conſeruare illeſum. Sed contrehoc eſt quia non erat ſimilis diſpoſitio ex parte corꝑisſuſceptibilis vtriuſqꝫ. alias xp̄s nihil accepiſſet in cōditione ſue nature de ſecūdo ſtatu. quia nihil aliud videturi de ſecundo ſtatu accepiſſe niſi diſpoſitionem corporis qua neceſſarium ſit eum pati ⁊ mori: poſſe etiampati ⁊ mori fuit etiam in pͥmo ſtatu. Et ideo alij dicūt⁊ ꝓbabilius ꝙ eius non ſuberat volūtati. quia eius eſtſolius īmutare curſum ⁊ legem nature impoſitam quinaturaꝫ inſtituit ⁊ ordinauit qui eſt ſolus deus ⁊ ideoneqꝫ corporalis aliqua virtus neqꝫ ſpiritualis aut anime aūt angeli neqꝫ etiam xp̄i aīe potuit īmutationes facere legis nature impoſite diuinitus niſi ꝑ moduꝫ orationis. ⁊ ideo cum ẜm legem ⁊ curſum nature mors corpus xp̄i conſequeretur vt magiſter dicit in littera. ideoneceſſitas moriendi in ipſo non ſubdebatur voluntatieius humane ſed ſolū diuine. ¶ Quod ergo obijcitur d̓Ioh̓. dicendū ꝙ perſona loquitur quāuis inquantumhomo ⁊ hoc ꝑſone ſuberat volūtati. ¶ Ad ſcd̓m quod