Druckschrift 
Scripta ad Hanibaldum episcopum super quattuor libros Sententiarum : Mit Textanfängen
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

DI.IV

deducebat̉ a paſſiōibꝰ. ergo paſſio doloris n̄ ꝑuēit vſqͣꝫſuꝑiorē rōnem in xp̄o. Pͣ. Contraria n̄ pn̄t ſil̓ eſſe ineodē. ſed in ſuꝑiori rōe xp̄i erat maximū gaudiū ex fruitione dīnitatis. ergo nō potuit eē ibi dolor ex paſſione. Sed ꝯtra ē quod in p̄s. d̓r. Repleta ē malis aīa meaGlo. exponēs de xp̄o .i. doloribꝰ. ergo in qͣlibet aīe xp̄ifuit dolor. Pͣ. Maior eſt affinitas potētiaꝝ animead eſſentiā aīe qͣꝫ aīe ad corpus. ſed aīa ẜm eſſentiā compatitur corꝑi patiēti. gͦ multomagis ſuꝑior rō cōpatiebatur in xp̄o eēntie patienti. ℟. dd̓m ꝙ rō ſuꝑior dupliciter p̄t ꝯſiderari. Uno mō ẜm ꝙ in eēntia aīe radicatur. ⁊ ſic ē natura hoīs qꝛ forma eius. Alio mō ẜm ꝙper ꝓpriā oꝑationē ꝯuertitur in ſuū ob̓m. ⁊ ſic ē rō vt rōpͥmo modo dolor fuit in rōe ſuꝑiori aīe xp̄i. qꝛ leſio corporis ꝑ accidēs redūdabat in aīe eſſentiā ꝓut eſt formacorporis. ⁊ ꝑ ꝯn̄s in oēs potētias ẜm ꝙ in eſſe aīe radicantur. Scd̓o modo in rōne ſuꝑiori aīe xp̄i dolor n̄ fuit. qꝛ ex ꝯſideratiōe ſui ob̓i .ſ. boni et̓ni: nulla ſibi dolēdioccaſio p̄bebatur ſed maximi gaudij. ⁊ ideo d̓r ꝙ ratioſuꝑior patiebatur dolorē vt natura: n̄ aūt vt rō. ſicut ſi.aliquis pūgeret oculū diceretur viſus pati vt ē naturaoculi: nō vt ē viſus. ſic em̄ patitur qn̄ leditur ex vehemēti luce. Ad pͥmū dd̓m ꝙ ph̓s loqͥtur de paſſiōe ꝓpͥe dicta que ē cū tranſmutatiōe corꝑali. ⁊ iteꝝ ẜm. ꝙ paſſioineſt alicui potētie ꝑ oꝑationeꝫ ꝓpriā. ſuꝑiori aūt rōnip̄t ineſſe paſſio coīter accepta ⁊ etiā paſſio ꝓpͥe dicta nōẜm actū ꝓpriū ſed ẜm ꝙ radicatur in eēntia aīe. Adſcd̓m dd̓m ꝙ dolor nō ꝑuenit vſqꝫ ad ſuꝑiorē rōnem vtīmutans eā a rectitudine ꝓpͥe oꝑatiōis ⁊ iō n̄ fuit deducta a paſſionibꝰ. Ad tertiū dd̓m ꝙ dolor ⁊ gaudiuꝫ qfuerūt in ſuꝑiori rōne xp̄i n̄ fuerūt ꝯtraria qꝛ n̄ fueruntde eodē. ſed gaudiū de fruitiōe. dolor de paſſiōe. ⁊ iterūn̄ eſt incōueniēs ꝙ ꝯtrarioꝝ motuū vnus attribuaturalicui rei ꝑ ſe ⁊ alius ꝑ accn̄s. ſicut ptꝫ de eo qͥ moueturnauē in ꝯtrariū motus nauis. dolor aūt paſſiōis attribuitur aīe xp̄i qͣſi ꝑ accn̄s. gaudiū ꝟo fruitiōis ꝑ ſe.O quartū ſic ꝓceditur. ⁊ videtur ꝙ in xp̄o qͣntū ad corpꝰ n̄ fuerit verus dolor. Maior fuitgratia in xp̄o qͣꝫ in tribꝰ pueris. ſed tres pueriꝟtute gratie infornace ſūt cōſeruati illeſi abignis vſtiōe vt ptꝫ Dan̄. 3. gͦ multo fortiꝰ corpus xp̄i immune fuit ꝓpter habūdantiā gratie a paſſionis dolore. Pͣ. Xp̄s ꝑfectiꝰ ꝯtēplabat̉ deū qͣꝫ moyſes. ſed moyſesex vehem̄tia dīne ꝯtēplatōis n̄ ſēſit afflictionē famīs vl̓ſitis cū. xl. diebꝰ ⁊ noctibꝰ a cibo abſtinuit vt hētur exo.xxxiiij. gͦ multo fortiꝰ xp̄s dolorē paſſiōis n̄ ſuſtinuit. Pͣ. ẜm ph̓m in vj. eth̓. Triſtitiā vehemēs oēꝫ delectationē īpedit etiā n̄ ꝯtrariā. gͦ eꝯͣ delectatio vehemēs oēꝫdolorē aufert. ſed in aīa xp̄i fuit vehemētiſſima delectatio de fruitiōe. gͦ n̄ potuit in eo eē dolor paſſiōis. Sꝫꝯtra ē qd̓ d̓r Iſa. liij. Uere lāguores noſtros ipſe tulit ⁊dolores noſtros ipſe portauit. Pͣ. Quāto cōplexio ētꝑantior: tāto ex leſiōe maior dolor ꝑcipitur. ſꝫ xp̄s creditur habuiſſe tꝑatiſſimā cōplexionē. gͦ ex leſiōe corꝑismaximū dolorē ſenſit ℟. dd̓m ꝙ ad dolorē duo concurrūt .ſ. leſio ex ꝑte corꝑis. ⁊ ſenſus ex ꝑte aīe. Eſt eniꝫdolor ſenſus leſiōis potētie in xp̄o n̄ fuiſſe veꝝ dolorē. ealteꝝ p̄dictoꝝ remouere vel vtrūqꝫ. leſio aūt corꝑis dexp̄o negari n̄ p̄t niſi neget̉ verā carnē hūiſſe ſicut manichei dicūt. ſenſus aūt leſiōis huiꝰ negari n̄ p̄t in xp̄o niſi dicat̉ ꝙ n̄ hūit aīam ſenſibilē ſed ſolū corpꝰ. ⁊ dinitatē ſicut eūnomiꝰ dicebat. vtrūqꝫ aūt hoꝝ ē erroneum ⁊iō erroneū ē dicere veꝝ dolorē in xp̄o n̄ fuiſſe. Ad primū gͦ dd̓m ꝙ pueri fuerūt īmunes aleſiōe ignis non ꝟtute alicꝰ gratie create cū adhuc corꝑa eoꝝ n̄ eēt īpaſſbilia. ſed ſola virtute dei miraculoſe eos ꝓtegente peri

quā qͥdē potuiſſet ⁊ corpꝰ xp̄i īmune ab oī leſiōe ſeruari niſi qꝛ ꝓpter redēptionē hūani gn̄is decebat eū pati. Ad ſcd̓m dd̓m ꝙ ex naturali colligātia qua potentiaaīe in vna eēntia radicant̉ ꝯtingit ꝙ dū vna potētia intendit̉ in ſuo actu reliqͣ in ſuo actu īpedit̉. ⁊ ꝙ expoſitisfit mutuꝰ refluxus in īuicē. ⁊ ex hoc ꝯtingit in moyſe ꝙꝑ vehementiā ꝯtēplatiōis etiā inferiores vires abſorbebant̉ ne afflictionē famis ſentiret. ſed hͦ in xp̄o locū nonhꝫ. qꝛ v̓bū qd̓ ei erat vnitū ꝑmittebat vnāquāqꝫ potētiāpati ⁊ oꝑari qd̓ erat ei ꝓpriū ſine hoc qd̓ de vna fieret impedimentū in alt̓a vel refluxus. ⁊ hac rōe de eo ſingulariter fuit verū ꝙ erat ſil̓ viator ⁊ cōprehēſor. ⁊ ꝓpter hͦnec ꝯtēplatio aut vehemēs delectatio que erat in ſuꝑiori ꝑte ex fruitiōe īpediebat ſenſū leſiōis ſiue dolorē nececōuerſo. Und̓ patet ſolutio ad .3. ph̓s em̄ loquitur ẜmcōmunem ⁊ naturalem curſumOn corpus ſentit ſedaīa ⁊cͣ. Sciēdū ꝙ eoꝝ q̄ ſūt ꝯiūcta. q̄dāinſūt toti rōe aīe ſicut ſentire ⁊ hm̄oi. ⁊ hecIattribuuntur aīe eodē mō loquēdi quo d̓rcalor calefacere̓ qꝛ ē pͥncipiū calefaciēdi. Quedā em̄ īſūttoti rōne corꝑis vt dormire ⁊ hm̄oi. ⁊ hec attribuunturcorꝑi n̄ aīe qͣꝫuis toti ꝯiūcto ꝯueniāt Quidā em̄ ꝑ corpus īmo etiā ſine corꝑe. Sciendum ꝙ delectari dolereꝯtriſtari ⁊ hm̄oi qn̄qꝫ nominant paſſionē ſenſibilē. qn̄qꝫ actū volūtatis aliqͥd deſiderātis vel refugiētis. pͥmomodo ſūt ꝯiūcti ſoliꝰ. ſcd̓o mō ⁊ aīe ſeꝑate Suſcepitnoſtrā vetuſtatē. Cōtra ſil̓e n̄ ꝯſumit ſil̓e ſed ꝯtrariūſuū. ℟º dd̓m ꝙ n̄ ꝑ ſe vetuſtas pene ꝯſumit penā ſedinquantū ē materia meriti. ⁊ ſic ē ꝯiūcta nouitati gratie ⁊ ſic opponit̉ culpe. ⁊ ſic etiā pene ex culpa cauſateNō aſſūpſit ignorātiā Cōtra Damaſ. naturā ignobilem ⁊ ſeruilē accepit. leo papa. adorauerunt magi infantē in nullo a puerili gn̄alitate differentē. ℟º. Damaſ. loqͥtur de natura ꝑ inceſtū ſeꝑata leo papa ẜm apparentia ⁊ n̄ ẜm exn̄tiā. vnigenitꝰ deꝰ hoīem veꝝ. verbahec hilarij vident̉ dolorē paſſiōis ⁊ terrorē excludere q̄tripl̓r ſoluūt̉. Quidā em̄ dicūt hilariū hoc tractaſſe ⁊ hͦvidet̉ ꝓbabile ex his auctoritatibꝰ qͣs magiſter in littera adducit. quaꝝ vna īcipit ibi Int̓rogo qͥd ſit. alia Cūhec paſſionū gn̄a. Alij dicūt ꝙ loquit̉ de xp̄o qͣꝫtum addiuinitatē. Sol̓o aūt magiſtri ꝯſiſtit in hoc ꝙ non dolorem ſed tria circa dolorē voluit a xp̄o remouere. pͥmodominiū doloris. qd̓ patet ex hoc qd̓ dicit. qm̄ igitur infirmitatē dominata. ſcd̓o meritū doloris. qd̓ ptꝫ ex hocqd̓ dicit. n̄ em̄ vicioſe infirmitatis. tertio neceſſitatē doloris. qd̓ patet ex hoc qd̓ dicit. videamus an ille paſſionis ordo infirmitatem non habens naturam ad dolēdum. hoc d̓r. qꝛ n̄ erat in natura illa meritū doloris ideſt peccatū Quia drn̄tia corꝑis iſta ex natura vt feratur in vlnis. hoc nō de natura corporis ꝯſiderata in ſe:ſed ex virtute deitatis adiūcte. Ut fieri poteſt. hie videtur ab ipſo excludere timorē ⁊ triſticiam. dd̓m ꝙ loqͥtur de timore ꝓut eſt paſſio ⁊ nō ꝓut eſt ꝓpaſſio. Pati potuit ⁊cͣ. ⁊ paſſibile eſſe non potuit. dd̓m ꝙ pati ſignificat paſſionem per modum actus. vnde ad ſuppoſitum refertur ẜm ꝙ eſt ſuppoſitum cuiuſcūqꝫ nature. qꝛpati ineſt ſibi ratiōe humane nature. ideo dicitur ꝙ pati potuit paſſibile aūt ſignificat potentiam ad patiēdūvt illud informantem de vno dicitur. ⁊ quia verbumẜm ſe non informabatur potentia patiēti. ideo dicit ꝙpaſſibile eſſe non potuit .ſ. ẜm ſe quāuis paſſibile fueritratione nature aſſumpte.

p 2