Ef.IFF
D tertiū ſic ꝓceditur ⁊ videtur ꝙ xp̄s peccarepotuerit. Sicut nullus peccat in eo qd̓ vitaren̄ p̄t ita nec meretur. ſi gͦ xp̄s bonū vitare n̄ petuit bn̄faciēdo n̄ meruit. hoc aūt eſt falſumbonū vitare potuit. ſed declinare a bono ē peccatumpeccare potuit. ¶ Pͣ. Ioh̓. viij. ſi dixero ꝙ n̄ noui ⁊cͣ. .ſꝫhoc dicere potuit. ergo mendax eſſe potuit ⁊ ſic peccare.¶ Pͣ. Dicit ph̓us pōt em̄ deus ⁊ ſtudioſus praua agere¶ Pͣ. Uidetur ꝙ xp̄s n̄ habuit potētiam peccādi. potētia peccādi ẜm Anſel. addita li. arb. diminuit libertatē⁊ remota auget. ſed xp̄s li. ar. n̄ habuit dīnutū. ergo habuit eā ſine potētia peccādi. ¶ Pͣ. Xp̄us ẜm ꝙ hō fuitdeo maxime ſil̓is. ſed deus n̄ habet potētiam peccandigͦ nec xp̄s ẜm ꝙ hō. ¶ Ad hoc dd̓m ꝙ xp̄s peccare n̄ potuit triplici rōne. Una qꝛ ſuo fini ꝑ gloria comp̄henſionis aīa ſua ꝯiūcta erat. altera qꝛ ẜm ſtatū viatoris pergratiā ꝑfecte ſanctitatis. pͥma regl̓a infallibilis debuiteſſe oīm actuū humanoꝝ. in quolibet aūt genere ita eſtꝙ pͥmū regulans torqueri n̄ p̄t. qꝛ alias eēt error in oībꝰque ab ip̄o regulātur. tertia qꝛ natura hūana in xp̄o qͣſiquoddā inſtr̄m nature dīne eā mouētis ⁊ in ea oꝑantifuit que ad pctm̄ mouere non p̄t ¶ Qd̓ aūt obijcitur ꝙpeccare potuit. qꝛ nullus peccat in eo qd̓ vitare n̄ p̄t. Dicendū ꝙ īpoſſibilitas vitandi bonū dupl̓r p̄t intelligi.vel ex necitate coactōis vel ex neceſſitate īmutabilitatvolūtatis. pͥmo modo excludit meritū. ſcd̓o modo nō.qꝛ n̄ excludit volūtariū. ¶ Ad ſcd̓m qd̓ obijcitur de mēdacio ⁊cͣ. dd̓m ꝙ mendace̓ orationē ꝓferre potuit materialiter n̄ tn̄ ſignificatiue. ⁊ iō mēdax eſſe non potuit.qꝛ mentiri eſt ꝯtra mentē ire. Uel dd̓m ꝙ potuiſſet aliaplura ꝟba dicere ſi voluiſſet. qꝛ ad ꝟitatē cōditionalisſufficit necītas habitudīs etiā ſi n̄ ſit ꝟitas an̄cedentisſeu ꝯn̄tis. Et ſil̓r intelligendū ē ꝟbū ph̓i .ſ. ꝙ poteſt deꝰpraua facere ſupp̄. ſi vult. huiꝰ tn̄ ꝯditionalis tā antecedens qͣꝫ ꝯn̄s ē īpoſſibile. vn̄ ptꝫ ſolutio ad tertium.¶ Ad quartū qd̓ obijcitur de ptāte peccādi dd̓m ꝙ cuꝫq̄ritur an habuerit xp̄s potētiam peccādi. q̄ſtio iſta pōtdupl̓r intelligi. vno mō vt ītelligatur potētia peccandiquā peccatur ẜm ꝙ li peccādi ē gerūdiuū ꝟbi īꝑſonalis⁊ ſic dd̓m ē ꝙ xp̄s hūit potētiā peccādi. hūit em̄ li. ar.ē potētia qua ab aliqͥbꝰ peccatur. Alio modo pōt intelligi potētia peccādi .i. potētia ad peccādū ẜm ꝙ li peccādiē gerūdiuū ꝟbi ꝑſonalis. ⁊ ſic xp̄s n̄ hūit potētia peccādi qꝛ n̄ potuit peccare vt dictū ē. ¶ Ad. v. dd̓m ꝙ qͣꝫuisxp̄s ẜm ꝙ hō maxime fuerit deo ſil̓is. n̄ tn̄ excluditur ꝑhoc lib̓tas li. ar. niſi ꝓut ē ad pctm̄ ordinata n̄ inqͣꝫtū ēnatura q̄dā. li. aūt ar. xp̄i hoīs ē creatū ⁊ ita mutabile.D q̄rtū ſic ꝓcedit̉ ⁊ videt̉ ꝙ n̄ debuit xp̄s ſexūaliquē acciꝑe. Sexus em̄ ordinat̉ ad generationē carnalē. ſed xp̄s n̄ venerat vt eēt principiū gn̄is hūani ꝑ gn̄ationē carnalē ſed ſpūalem. ergo ſexū aſſūere n̄ debuit. ¶ Pͣ. videt̉ ꝙ debuit ſexū femineū aſſumere. reꝑatio em̄ rn̄det ruine. ſꝫ primaruina fuit ꝑ feminā. ergo pͥncipiū gn̄atōis debuit eē perfeminā ergo xp̄s ſexū femineū aſſumere debet. ¶ Pͣ. videtur ꝙ ab vtroqꝫ ſexu carnē aſſumere debuit. qꝛ vt dicit apl̓s ad Heb̓. ij. Per oīa debuit frībꝰ aſſil̓ari. ſed naturalit̓ alij hoīes gn̄ant̉ ab vtroqꝫ ſexu. ergo ⁊ chriſtusab vtroqꝫ ſexū carnē aſſumere debuit. ¶ Pͣ. videt̉ ꝙ debuit aſſumere carnē de viro tm̄. gn̄atū debet em̄ aſſil̓ari generāti ⁊ ecōuerſo. ergo cū debuit eſſe vir debuit deviro carnem aſſumere. ¶ Contra. Oportuit vtriuſqꝫ ſexus liberationē in eiꝰ carne on̄di. cū ergo futurꝰ debuiteē vir debuit de muliere carnē aſſumere. ¶ Ad hͦ dd̓m ēꝙ filiꝰ dei naturā humanā aſſūpſit vt eēt reꝑator totiꝰhūane nature. ⁊ iō oportuit ꝙ in humana natura eſſet
ꝑfectiſſimus ⁊ qͣꝫtū ad naturā ⁊ qͣꝫtū ad gratiā. debuitghēre ſexū ne aliqͥd naturaliū ei deeēt ⁊ ſexū ꝟilē ī quomaior ꝑfectio īuenit̉ debuit abſqꝫ cōmixtōe ſeruū naſcine ꝑ ꝯcupīam coitus culpā originalē ꝯͣheret qd̓ ꝑfectiōigr̄e derogaret. debet etiā ex muliere tm̄ vt cum toto humano generi ꝯueniētiā hēret cū viris qͥdē rōne ſexꝰ quēaſſūpſit cū mulieribꝰ rōe mr̄is de qͣ aſſūpſit. ¶ Ad ſcd̓ꝫqd̓ obijcit̉ ꝙ ruina ſit ꝑ feminā. dd̓m ꝙ n̄ ꝑ mulierē ītrauit originale pctm̄ in mūdū ſed ꝑ virū. ⁊ iō debuit ꝑ virū pͥncipal̓r fieri reꝑatio. ¶ Ad tertiū qd̓ obijcit̉ d̓ apl̓oꝙ debuit ꝑ oīa frībꝰ aſſil̓ari. veꝝ ē in natura ſed non inculpa que ſequitur de neceſſitate ex cōmixtiōis ſexuumꝯcupīa. ¶ Ad quartū qd̓ obijcitur ꝙ ſil̓itudine pͥncipijdd̓m ꝙ ſufficit ſil̓itudo ī nat̉a ſpēi n̄ aūt reqͥrit̉ ī accn̄te.Reauit ſtellas ⁊cͣ gitur in¶ Hic leglo. Fulgen. hec inqͥt ſtella nūqͣꝫ pͥus apparuit ſed nūc puer eā creauit ⁊ magis p̄uiaꝫdeputauit. ¶ Quidā. arbitrant̉ ea eū potuiſſe. ꝯtra mīmū incōuenies ē deo īpoſſibile ſed mulierēeē caput eccl̓ie ē incōueniēs. dd̓m ꝙ ſi deꝰ feciſſet n̄ eēt īcōueuiens quāuis n̄ eēt forte tante cōgruitatis.¶ DI.XIIIReterea ſciendū ⁊c̄.¶ Poſtqͣꝫ det̓minauit mgr̄ de ꝯditionibus p̄cedētibꝰ actū vnionis. vſqꝫ ad. vj.di. ⁊ d̓ ꝯditōibꝰ ꝯn̄tibꝰ actū vniōis vſqIhic. h̓ det̓minat q̄ ꝯueniūt xp̄o ẜm hūanā naturā q̄ etiā ē exaltata ꝑ icarnationē. hec aūt ꝑs diuidit̉ in .3. ꝑtes. in pͥma det̓mīat de his q̄ ꝑ eū nat̉a hūana aſſūpſit. ī ſcd̓a de his q̄ ꝑ naturā hūana oꝑatꝰ ē. diſ.xvij. Poſt p̄dicta ⁊cͣ. iij. de morte quā ī natura humanaſuſtinuit. di. xxj. Poſt p̄dicta ꝯſiderādū. pͥma ī duas. pͥmō det̓mīat de ꝑfectiōibꝰ qͣs cū nat̉a hūanā aſfūpſit. ẜode defectibꝰ qͦs cū ea aſſūpſit. di. xv. Illd̓ qͦqꝫ ⁊cͣ. pͥma ind. pͥmo det̓mīat de ꝑfectiōibꝰ cū hūana nat̉a aſſūptꝭ qͣntū ad eaꝝ plēitudinē. ſcd̓o qͣꝫtū ad ꝑfectionē dīne nat̉e.di. xiiij. ibi Hic q̄ri opꝰ. pͥma ī d. pͥmo det̓miat plenitudinē ꝑfectōis qͣntū ad gr̄aꝝ effectꝰ ⁊ ſcīam ītellectꝰ qͣꝫxp̄s ab inſtāti ꝯceptionis ſue accepit. ſcd̓o obijcit ī ꝯͣriūHuic aūt videt̉ obuiare. ⁊ hec diuidit̉ ī d. ī pͥma obijcitin ꝯͣriū ꝑ aucͣtē canōis. ſcd̓o ꝑ aucͣtē ſctōꝝ Uibi tn̄ ſcriptu. pͥma ī d. pͥmo obijcit ī ꝯͣriū. ſcd̓o ſoluit ⁊ ſolutiōꝫ ꝑaucͣtes ꝯfirmat Ad qd̓ ſane dici p̄t. alibi tn̄ ſcriptū ⁊cͣ. ⁊hec diuidit̉ ī ꝑtes .3. pͥmo obijcit ī ꝯͣriū ꝑ aucͣtē ābro. ẜoqͥd ꝟitatꝭ p̄dicta aucͣtas ꝯtīeat on̄dit. hec ꝟba ābro. t̓tioid qd̓ videt̉ falſū determinat ⁊ exponit Sed ex qͣ cā ⁊c̄.Ic pͥmo q̄rit̉ vtꝝ aliqͣ gr̄a ī xp̄o fuerit creata. ⁊videt̉ ꝙ n̄. Inſtr̄m em̄ n̄ īdiget aliqͦ hītu qͦ regat̉ ī oꝑe. qꝛ regit̉ ꝑ agēs pͥncipale. ſed aīa xp̄iAVerat qͣſi īſtr̄m diuinitatꝭ. qꝛ regebat̉ ꝑ eā ſic̄ caro ꝑ aīam regit̉ vt inſtr̄m eiꝰ ſicut dicit Hamaſ. ī. iij. li. gaīa xp̄i nll̓o h̓itu xp̄i gr̄e regn̄te īdigebat. ¶ Pͣ Sicut ſehꝫ filiatio naturalis ad adoptiuā. ita bonitas naturaiad gratuitā. ſꝫ xp̄s qꝛ filiꝰ ē natural̓ n̄ potuit hr̄e filiatōꝫadoptiuā. gͦ qꝛ nat̉al̓r bonꝰ n̄ p̄t hr̄e bōitatē gͣtuitā lGr̄a dat̉ hoībꝰ vt aſſil̓ent̉ deo. ſed xp̄s nūqͣꝫ fuit diſſil̓isdeo. gͦ n̄ indiget gr̄a ¶ Cōtra. Gr̄a ē ꝑfectio ⁊ vita aīe ſicut aīa corꝑis. ſed n̄ fuit corpꝰ xp̄i ꝑfectū ſine aīa vnita.gͦ nec aīa ſine gr̄a. ¶ Pͣ. Gr̄a creata ē pͥncipiū merēdi. ſꝫxp̄s meruit ſibi ⁊ nob̓. gͦ ⁊ ip̄e hūit gratiā creatā ¶ Ad hͦdd̓m ꝙ gr̄a creata ī aīa duo facit. pͥmo ꝑficit eā ī ſe qͣꝫtuad eē ſpūale ẜꝫ ꝙ d̓o ſil̓at̉. ẜo ī reſpectu ad oꝑatōꝫ ꝑ ꝟtūteſ q̄ ab eiꝰ eēna fluūt ſiē potētia ab eēna aīe ⁊ qꝛ decebatnat̉ā hūanā ī xp̄o maxīe eē ꝑfectā iō ī eoꝓpt̓h̓ duptex gr̄e