LI.III
ROlet etiam a quibuſdam queri ⁊cͣ. ¶ Poſtqͣꝫ determinauitmgr̄ qual̓r aliqͥd cōueniat vl̓ nō ꝯueniatvni nature ex hͦ qd̓ eſt alij aſſociata iꝑſona xp̄i. hic intendit deter. qͥd ꝯueniat ip̄i ꝑſone rōne humane nature. qͥd em̄ ꝯueniat ſibi rōne diuine nature inpͥmo li. dictū eſt. diuidit̉ aūt hec ꝑs ī duas. pͥmo queritvtrū ꝯueniāt xp̄o rōne hūane nature illa que ad digntatē hūane nature ꝑtinēt. in ſcd̓a de hijs q̄ ꝑtinet ad difectū. di. xj. pͥma in duas. in pͥma inquirit de illis q̄ ꝑtinent ad dignitatē naturalē. ſcd̓o de hijs que ꝑtinent acdignitatē gr̄e ibi. ſi ꝟo querit̉. circa pͥmū duo. f. pͥmo mouet queſtionē. ſcd̓o obijcit ad vtrāqꝫ ꝑteꝫ ⁊ ſoluit. qd̓ em̄ꝑſona. ⁊ diuidit̉ in duas. ſcd̓m duas vias quibꝰ ad queſtionē ꝓpoſitā argumētat̉. ſꝫ al̓r nitūt̉. circa pͥmū duo. f.pͥmo pōit obiectōꝫ. ſcd̓o ſoluit ibi. ꝓpt̓ hec īcōueniētiahec diuidit̉ ī duas. pͥmo rn̄det ad queſtōꝫ. ſcd̓o ad rōnēid tn̄ nō ſequit̉. ſed aliter nitunt̉. hic ponit aliā obiectionem. ⁊ primo obijcit. ſcd̓o ſoluit ibi. ad qd̓ dici pōt. ſi ꝟoquerit̉ hec diuidit̉ in duas ꝑtes ẜm duas q̄ſtiōes qͣs ponit. pͥma eſt de filiatōe ẜm adoptōꝫ. ſcd̓a de p̄deſtinatōeibi. deinde ſequit̉. circa primū duo .f. pͥmo on̄dit ꝙ xp̄snon ſit filiꝰ adoptiuꝰ. ſcd̓o obijcit in ꝯtrariū. ⁊ circa hocd. f. pͥmo obijcit. ſcd̓o ſoluit ibi. ad qd̓ dici pōt. tertō ſolutōeꝫ ꝯfirmat. pͥma qͣꝫtū ad hͦ qd̓ xp̄s ē nat̉al̓ filiꝰ ꝟgīsibi. ꝙ ꝟo natural̓r. ſcd̓o qͣꝫtū ad hͦ qd̓ n̄ filiꝰ adoptiuꝰ.Ic pͥmo querit̉ vtrū xp̄s ẜm ꝙ hō ſit deꝰ ⁊ videt̉ ꝙ ſit ad Phil̓. ij. Dedit illi nomē. glo. inqͣꝫtū hō aſſūpſit nomē dei nō vſurpatiue ſꝫ veIre ſꝫ nomē qd̓ hꝫ vere inqͣꝫtū eſt hō vere dr̄ deeo ẜm ꝙ hō. gͦ vere dr̄ ꝙ xp̄s ẜm ꝙ hō ē deꝰ. ¶ Pͣ. Xp̄s ēdeꝰ ꝑ gr̄aꝫ vniōis ſꝫ gr̄a vniōis n̄ ꝯuēit ei niſi ẜm ꝙ ē hōgͦ ẜm ꝙ eſt hō eſt deꝰ ¶ Pͣ Scd̓m ꝙ ē hō p̄deſtīatꝰ eſt eēfiliꝰ dei ⁊ ſic deꝰ. ¶ Cōtra xp̄s ẜm ꝙ ē deꝰ fuit ab et̓no ſiigit̉ xp̄s ẜm ꝙ hō eſt deꝰ ẜm ꝙ hō fuit ab et̓no qd̓ flm̄ ē.Predicata oppoſitan̄ ꝯuēiūt eidē ẜm idē ſꝫ xp̄s ẜmꝙ hō eſt creatura. gͦ nō creator ⁊ ſic nec deus. ¶ Ad hocdd̓ꝫ eſt qd̓ cū dr̄ xp̄s ẜm ꝙ hō eſt deꝰ. ẜm ꝙ replicat cauſam inherētie p̄dicati ad ſubiectū. p̄t gͦ rēplicare vt hēatcauſā naturā humanā. ⁊ ſic eſt falſa. qꝛ nullo mō eſt cauſa natura hūana qd̓ hō ſit deꝰ. vel ꝑſonā ⁊ hͦ dupl̓r. qꝛ vthmōi hoīs ꝑſonā ⁊ ſic eſt vera qꝛ ꝑſona hmōi hoīſ .i. xp̄ieſt deꝰ. ⁊ iō iſta ſimpl̓r ē vera xp̄s ẜm ꝙ ille hō eſt deꝰ vlꝑſonā abſolutē hoīs ⁊ nō hmōi hoīs det̓minatā. ⁊ ſic n̄eſt ſimpl̓r ꝯcedēda qꝛ nō cuilibꝫ ꝑſone hoīs cōuenit eſſedeū. ¶ Ad illud gͦ qd̓ obijcit̉ in ꝯtrariū. dd̓m ꝙ aſſūptōſignificat̉ ꝑ modū motus cui aūt ꝯuēit ꝑ ſe ad aliqͥd moueri nō ꝯuenit ꝑ ſe eē id. ſicut nigꝝ ꝑ ſe mouct̉ in albedinē nō tn̄ ꝑ ſe eſt albū ſil̓r aſſumere nomē dei p̄t ꝯuenirexp̄o ẜm ꝙ hō et tn̄ eſſe deū nō ei ꝯuenit ẜm ꝙ hō. ¶ Adij. dd̓m ꝙ hoc nomē xp̄s ſignificat ꝑſonā in duabꝰ naturis. vn̄ nō ꝯuenit ei ꝑ gr̄aꝫ ꝙ ſit deus ab eterno ſꝫ qd̓ ſil̓ſit deus ⁊ hō hoc ē ꝑ gr̄am vniōis. ¶ Ad. iij. dd̓ꝫ ꝙ hecꝓpoſitio xp̄s ẜm ꝙ hō p̄deſtinatꝰ eſt eſſe filiꝰ dei eſt duplex. nā ſi hec det̓mīatio ẜm ꝙ hō det̓minet hͦ ꝑticipiuꝫp̄deſtinatꝰ eſt vera. ⁊ eſt ſenſus xp̄s eſt p̄deſtinatꝰ ẜm ꝙhomo vt ſit filiꝰ dei. ſi aūt hoc verbū ſit falſa eſt ⁊ eſt ſenſus. xp̄s p̄deſtinatꝰ eſt vt ſit filius dei ẜm ꝙ homo et inhoc ſenſu infertur ꝯcluſio.O ſcd̓m ſic ꝓcedit̉ ⁊ videt̉ ẜm ꝙ hō ſit ꝑſona. ꝑſona ẜm Boe. eſt rōnal̓ nature ſb̓a īdiuiduaſꝫ xp̄s ẜm ꝙ hō eſt hmōi. gͦ ẜm ꝙ hō eſt ꝑſona¶Pͣ. Auctor nature naturā nō deſtruit ſicutdicit Aug. Cum igit̉ dignitas ꝑſonalis in hoīe ſit natu
ra aliqua ꝑ vnionē non deſtruit̉. gͦ ẜm ꝙ hō eſt perſona.Pͣ. Uidet̉ ẜm ꝙ hō ſit indiuiduū. xp̄s em̄ ẜm ꝙ hō eſtaliqͥd. ſꝫ nō aliqͥd vl̓e. gͦ aliqͥd ꝑticl̓are. gͦ ẜm ꝙ hō eſt indiuiduū. ¶ Pͣ. Indiuiduatio nihil eſt niſi natura ſpeciei ⁊ accn̄tiā indiuiduātia ſꝫ xp̄s ẜm ꝙ hō habet naturam hūanā et accidētia indiuiduātia ip̄m. gͦ ẜm ꝙ hō ēindiuiduū. ¶ Pͣ. Uidet̉ ẜm ꝙ hō ſit ſuppoſitū vl̓ res naͣture xp̄s ẜm ꝙ hō eſt res quedā. ſed nō eſt res nulliꝰ nature. gͦ eſt ẜm ꝙ hō res nature. ¶ Pͣ. Natura nō hꝫ eſſeactu niſi in ſuo ſuppoſito ⁊ ī re ſua. natura ꝟo hūana hꝫeſſe actu in xp̄o ẜm ꝙ hō. gͦ xp̄s ẜm ꝙ hō eſt ſuppoſitū vl̓res hūane nature. ¶ Ad hoc dd̓ꝫ eſt qd̓ in xp̄o nō eſt niſi vna ꝑſona que eſt ꝑſona eterna. nullū aūt eternū ꝯuenit xp̄o ẜm ꝙ hō ꝓprie loquēdo. vn̄ hec non eſt vera xp̄sẜm ꝙ hō eſt ꝑſona niſi replicet̉ ſuppoſitū hoīs xp̄i vt dicat̉ xp̄s ẜm ꝙ iſte hō eſt ꝑſona et hoc verū eſt. ¶ Ad illd̓ergo qd̓ obijcit̉ ī ꝯtrariū. dd̓ꝫ ꝙ xp̄s n̄ ẜm ꝙ hō ſꝫ ẜm ꝙiſte hō eſt īdiuidua ſb̓a rōnal̓ nat̉e. vn̄ ẜm ꝙ iſte hō eſt ꝑſona ſicut eſt deus ¶ A. ij. ꝙ obijcit̉ de deſtructōe ꝑſondd̓m ꝙ nūqͣꝫ hūane nature aſſūpte a ꝟbo ꝑ ſe infuit ꝑſonalitas. vn̄ nō eſt in ea aliqͥd deſtructū. ſed illd̓ qd̓ ineſſepoterat eſt in meliꝰ cōmutatū. ¶ Ad. iij. ꝙ querit̉ de indiuiduo ſciendū eſt qd̓ in xp̄o ſunt plura indiuidua ꝙindiuiduū inuenit̉ in ſb̓a ⁊ accn̄tibꝰ. ſꝫ tn̄ nō oīa dexp̄op̄dicant̉. ſꝫ tm̄ ẜm ꝙ īdiuiduū in ſb̓a inuenit̉. ẜm ꝙ ꝑ ſeſtat ⁊ ab alijs eſt diuiſū. ⁊ hͦ mō indiuiduū in xp̄o nō eſtaliud qͣꝫ ꝑſona. vn̄ ſicut hec eſt falſa xp̄s ẜm ꝙ hō eſt ꝑſona ita hec eſt falſa xp̄s ẜm ꝙ hō eſt īdiuiduū. de alijs ātindiuiduis nō p̄t dici ꝙ xp̄s ẜm ꝙ hō ſit indiuiduū. qꝛde eo minime p̄dicant̉ ꝙ gͦ dr̄ qd̓ xp̄s ẜm ꝙ hō eſt aliqͥdaut vl̓ aut ꝑticulare. dd̓m ꝙ neutrū ꝯcedendū eſt qꝛ homini vt hoī accidit eſſe vl̓e vel ꝑticl̓are. ſꝫ iſta vera ē xp̄sẜm ꝙ eſt iſte hō eſt aliqͥd ꝑticulare vt fiat replicatio ꝓ ꝑſona. ¶ Ad. iiij. dd̓m ꝙ argumentū nō ꝓbat qd̓ xp̄s ẜmꝙ hō ſit indiuiduū ſed qd̓ habeat indiuiduatā naturaꝫhumanā. ¶ Ad. v. ꝙ querit̉ vtrū ſit ſuppoſitū vel res nature ẜm ꝙ hō. dd̓m ꝙ ſuppoſitū vel res nature duo importat .ſ. reſpectū ad naturā cōem et aliqͥd ſubſiſtēs cuiineſt ille reſpectꝰ quoꝝ vnū eſt ī xp̄o ẜm ꝙ hō .ſ. reſpectꝰad naturā cōem nō aūt reliquū qꝛ ex hūana natura nihil reſultat ſubſiſtēs ꝑ ſe in xp̄o. ideo hec ē falſa. xp̄s ẜmꝙ homo eſt ſuppoſitū vel res nature. tn̄ accedit ad veritatē magis qͣꝫ aliqua p̄dictaꝝ inquantū iſta noīa imponunt̉ a reſpectu ad naturā cōem. vn̄ ſi ſuppoſitū ſumat̉adiectiue ē vera. xp̄s em̄ ẜm ꝙ hō ſupponit̉ hūane nat̉evl̓ eſt aliqͥd ſuppoſitū hūane nature. ꝙ gͦ obijcit̉ ꝙ ſuppoſitū vl̓ res nature d̓r a cōi ex hͦ qd̓ hꝫ naturā cōem. dd̓mꝙ nō ex ſolo reſpectu ad natura cōem dr̄ qͥs ſuppoſitū vlres nature ſimpl̓r ſꝫ ex ꝓprietate ꝑ ſe ſubſiſtēdi in naturailla. hoc aūt xp̄o ẜm ꝙ hō nō ꝯuenit ¶ Ad vj. dd̓ ꝙ ſuppoſitū alicuiꝰ nature dr̄ dupl̓r vel in qͦ natura ip̄a ſubſiſtit vl̓ qd̓ ꝑ ip̄am naturā ſubſiſtit. pͥmo mō verū ē qd̓ natura nō hꝫ eē actu niſi in ſuo ſuppoſito. ſcd̓o mō nō. necenim accidētia ſubſiſtūt in ſubiecto. nec tn̄ ſub̓m ꝑ easſubſiſtit.D tertiū ſic ꝓcedit̉ ⁊ videt̉ ꝙ chriſtꝰ ẜm ꝙ hoImo ſit filiꝰ adoptiuꝰ. Hyl̓. ptās diuinitatisnon amittit̉ cum carnis humanitas adoptatur. ⁊ loquit̉ de chriſto. ergo chriſtꝰ ẜm ꝙ homo adoptatꝰ eſt. ¶ Pͣ. Maior eſt dignitas adoptiui filij qͣꝫ ſerui ſed xp̄s ẜm ꝙ hō dicit̉ ſeruus ergo multomagis filiꝰ adoptiuꝰ. ¶ Pͣ. Aug. dicit ꝙ ea gr̄a fit hō quicunqꝫ xp̄ianꝰ qua ille ab vtero factus eſt homo ſed quicunqꝫ ab vtero fit chriſtianꝰ hoc fit per gratiā adoptionis. ergo ⁊ ille homo factus eſt chriſtus per gratiaꝫ adoptionis. ⁊ ita eſt filius adoptiuꝰ. ¶ Ad oppoſitū am-