Druckschrift 
Scripta ad Hanibaldum episcopum super quattuor libros Sententiarum : Mit Textanfängen
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

FI.III

ẜm vniuocationē ſicut etiā ⁊ nature diuine ⁊ humane.D tertiū ſic ꝓcedit̉ ⁊ videt̉ ꝙ xp̄s nō poſſit dicibis natus nihil em̄ dicit̉ naſci ex hoc qd̓ aduenit ei aliqͥd poſt eſſe cōpletuꝫ ſicut ſi capillꝰhoī adueniat. ſꝫ natura humana aduēit filiodei poſt eſſe completū. gͦ rōne eius nō pōt dicibis natꝰ Pͣ. Hoc aduerbiū bis imꝑtat actuū ſucceſſionē ſednō ſuccedit eterne tꝑalis cū eterna ſit ſemꝑ. gͦ rōe duaꝫnatiuitatū nō pōt dicibis natus. Pͣ. Ubi nō eſt int̓ruptio nō vtimur hoc aduerbio bis ſꝫ generatio eternanō interrūpit̉. gͦ rōne eiꝰ nō pōt dici xp̄s bis natꝰ Sꝫcōtra bis imꝑtat actuū numerū cū ſit aduerbiū numerandi ſed duplex eſt chriſti natiuitas. gͦ ẜm eas debet dicibis natus. Pͣ. Plus diſtat ꝓceſſio tꝑalis ab et̓naqͣꝫ tꝑalis a tꝑali ſꝫ rōne ꝓceſſionū tꝑaliū .ſſ. dr̄ apl̓is bisdatus a Greg. gͦ rōne duarū natiuitatū tꝑalis ⁊ eternedebet dici xp̄s bis natus. ℟º dd̓m ꝙ bis imꝑtat nūcrum actꝰ nō ẜm ꝙ actꝰ nūerat̉ ex ſub̓o quia duobꝰ currentibꝰ nō dicit̉ ꝙ bis currat̉ neqꝫ etiā ẜm ꝙ actus nūerat̉ ex termīs qꝛ ſi aliqd̓ moueat̉ ſil̓ ẜm alterationē ⁊ augmētū nō d̓r ꝙ bis moueat̉. ſed imꝑtat nūerū actuū ẜmꝙ actus numerat̉ ꝓpter diuerſā menſurā qd̓ quidē ꝯtingit dupl̓r. vno mō qn̄ ſunt due nature eiuſde generis ſicut duo tꝑa qd̓ nō cōtingit niſi ꝑ interruptōeꝫ et ꝓpterhoc aduerbiū bis īportat actus interruptōnū cū d̓r biscurritur. Alio mō qn̄ due menſure nō ſunt eiuſdē generis ſicut eternitas ⁊ tp̄us ⁊ hoc mō d̓r xp̄s bis natus qꝛvna eius natiuitas menſurat̉ eternitate alia ꝟo temꝑe. Ad primū gͦ dd̓m ꝙ qͣꝫuis natura hūana adueniat filio dei poſt eſſe cōpletū. tn̄ nō aduenit ei accidental̓r vtcapillus homī ſed ſb̓aliter. ⁊ iō nō eſt ſil̓e. Ad ſcd̓m ettertiū dd̓m ꝙ rōnes ille ꝓcedunt qn̄ hoc aduerbiū bisdeſignat diuerſas menſuras eiuſdē generis. ⁊ hoc noneſt in ꝓpoſito.Dqͣrtū ſic ꝓcedit̉ ⁊ videt̉ ꝙ in xp̄o ſint due filiatōes multiplicata em̄ cā ml̓tiplicat̉ effectꝰ.ſed filiatio eſt effectꝰ natiuitatis. gͦ ea multiplicata multiplicat̉. ſed in xp̄o ſunt due natiuitates. gͦ due filiatōes Pͣ. Relatiua poſita ſe ponūt ⁊ꝑempta ſe perimunt. gͦ interempta mr̄nitate interimit̉filiatio qua xp̄s eſt filius mr̄is. ſed nō interimit̉ illa quaeſt filiꝰ pr̄is. gͦ hec nō eſt illa. gͦ ſunt due. Pͣ. Si paterfuiſſet natus de ꝟgine fuiſſet filius ꝟginis. ſed tn̄ nō etna filiatōe gͦ altera. gͦ xp̄s ſil̓r. Contra om̄e accn̄s aliqd̓ habet ſubiectū immediatum ⁊ id denomīat vt albido ſuꝑficiē ſed filiatio tꝑalis nō denoīat naturā ſꝫ ꝑſonā. in ꝑſona ꝟo nō pōt eē aliqd̓ accn̄s tꝑale ẜm rem. gͦ filiatio tp̄alis nihil ponit in xp̄o ẜm rem. Pͣ. Filiatioeſt ꝓprietas ꝑſonalis ſed ꝑſona tm̄ vna eſt in xp̄o. gͦ ⁊ filiatio. Ad hoc dd̓m ꝙ quidā ꝓpter duas natiuitateset naturas exiſtentes dicunt in xp̄o duplicem eſſe filiationē qꝛ ponūt filiatōꝫ ꝑſonā reſpicere mediāte naturaet eam aduenire rōne generatōis. ſed cōtra eos eſt qꝛ filiatio ꝯſequit̉ generatōꝫ vt determinatiua ſuppoſiti nōnatura media qꝛ ſic eā denoīaret ſicut apꝑet in alijs accidentibꝰ q̄ ꝯueniūt toti rōne ꝑtis qꝛ ꝑ ꝑte det̓mināt totum ſicut criſpitudo filiatio aut nec determinat nec denoīat naturā. vn̄ nō pōt dici natura filia ⁊ iō nō pōt peream det̓minare ſuppoſitū vel denoīare. Sciendū eſtigit̉ ẜm alios ꝙ cū filiatio ſit relatio ⁊ nulla relatio temporalis poſſit deo ꝯuenire ẜm rem in xp̄o autē nō ſit niſi diuinū ſuppoſitū ẜm cōeꝫ opinionē filiatio q̄ erit tꝑalis relatio nō poterit in eo poni real̓r. ⁊ iō non pn̄t eē inxp̄o due reales filiatōes vna tꝑalis ⁊ alia et̓na. nihilominꝰ tn̄ dicet̉ ex tꝑe filiꝰ ꝟgīs real̓r ſicut real̓r dr̄ dn̄s exeo qd̓ real̓r creat̉a refert̉ ad ip̄m vn̄ ꝯcedēdū eſt qd̓ ī xp̄o

us qꝛ mr̄ realiter refert̉ ad ip̄m. Ad pͥmū gͦ qd̓ obijcit̉in ꝯtrariū. dd̓m ꝙ natiuitas nō ſolū nūerat̉ ex ꝑte eiꝰ ꝙnaſcit̉ ſꝫ ex ꝑte mōi naſcēdi qꝛ dic̄ actū naſcēdi vn̄ qͣꝫuisidē ſit qd̓ naſcit̉ ex vtero et ī vtero tn̄ d̓r duplex natitasqꝛ gͦ in xp̄oqͣꝫuis ſit vnꝰ actꝰ tn̄ duplex eſt modꝰ ⁊ duplexactꝰ naſcēdi. iō recte d̓r ī xp̄o duplex natītas nō aūt duplex filatio l̓ dd̓ꝫ ꝙ natītas nō ē tota cā filiatōis. ſꝫ natiuitas cū eſſe cōpleto naſcētis qd̓ eſt hoc vnitū. Ad. ij.dd̓m ꝙ mr̄nitas ponit aliū reſpectū in xp̄o ſicut iam dictum eſt ⁊ illa remota remouet illū reſpectū. ſed nō optet qd̓ ponat aliā filiatōꝫ realē qꝛ eius nō eſt ſuſceptiuūſuppoſitū diuinū. Ad tertiū dd̓m ꝙ ſi pr̄ carnē aſſumpſiſſet de ꝟgine eſſet filiꝰ ꝟginis nō quidē ꝑ aliquā realēfiliationē cuius ſuppoſitū eternū eſſet ſub̓m ſed ꝑ reſpectum rationis tantū.Oc eſt enim naſci de v̓gine .ſ. hoīem aſſumere verum eſt ſi aſſumeFre dicatur ad ſe ſumere ⁊ in ſe qd̓ perſone ꝯuenit non nature ex vt ſupradictis patet.L DIReterea inueſtigarioportet ⁊cͣ. Poſtqͣꝫ deter. mgr̄ qͥd ꝯueniat diuīe nature ex vnione ad humanāhic deter. quid ꝯueniat humane natureex vnione ad diuinā. ⁊ diuidit̉ ī duas. in pͥma querit anhumana natura in xp̄o ſit latria adorāda. in ſcd̓o det̓.veritatē ibi. iō quibuſdā ⁊cͣ. ⁊ hec diuidit̉ ī duas. ẜm ꝙduas ponit opiniones ſcd̓a incipit ibi. alij placet. ⁊ hecin. iij. in pͥma ponit ſolutionē. in ſcd̓a rn̄dendū ad obiectionē factā in ꝯtrariū ibi. nec ꝯtra hoc facit. in tertia ſolutionē ꝯfirmat ibi. de hoc Hiero. ita ait.Ic eſt duplex queſtio. prima de latria ſcd̓a dedulia. ⁊ pͥmo videt̉ ꝙ latria nō ſit ſpālis virtꝰpm̄is em̄ ꝟtus in libera volūtate ꝯſiſtit ſed hnō cōpetit latrie cū ſit ſeruitꝰ q̄dā vt in lr̄a dr̄ergo latria nō eſt ꝟtus. Pͣ. Latria eſt ſeruitꝰ deo debita. ſed ꝑ om̄e opus ꝟtutis deo ſeruit̉. gͦ om̄e opus ꝟtutis ad latriā ꝑtinet ⁊ ſic latria nō eſt ſpālis ꝟtus. POm̄is ꝟtus ſpūalis aut eſt theologica aut cardialis ſꝫlatrīa nō eſt ꝟtꝰ theologica cū habeat actū exteriorē .ſ.ſacrificiū offerre. theoloigicarū aūt ꝟtutū actꝰ ſunt interiores. vt credere ſperare ⁊ diligere. nec iterum eſt cardinalis cū habeat deuꝫ ꝓ obiecto. latria em̄ deus colit.ergo latria nō eſt ſpēalis ꝟtus. Sed ꝯtra eſt qd̓ tullius in rethoricis ponit. religionē ſpeciē iuſticie. religioaūt idem eſt qd̓ latria. vt ptꝫ ex diffinitōe quā ponit̉ religio eſt que cuidā nature quādiuinā vocant cultū cerimoniāqꝫ affert. gͦ latria eſt ſpālis ꝟtus. Pͣ. Specialivicio ſpālis ꝟtus opponit̉ ſꝫ idolatria eſt ſpāle viciū cuiopponit̉ latria. gͦ latria eſt ſpālis ꝟtus. ℟º. dd̓ꝫ ꝙ vbieſt ſpālis rō obiecti in actibꝰ hūanis laudabilibꝰ ibi neceſſe eſt ponere ſpālē v̓tutē. deo autē pre om̄ibꝰ eſt ſeruiedum vn̄ obſequiū qd̓ deo debet̉ habꝫ ſpālē rōnem obiecti inter actus laudabiles. ⁊ iō latria q̄ debitū obſequꝫdeo reddit eſt ſpālis ꝟtus Ad pͥmū gͦ dd̓m ꝙ ſeruitiūquo deo ẜuimꝰ nō excludit libertatē qua aliqͥs ꝑ ſeip̄magit ſine coactione que libertas ad ꝟtutē requirit̉ ſꝫ excludit libertatē qͣ aliqͥs ꝑ ſeip̄ꝫ agit que vere ꝟtuti opponit̉. nam actus vere ꝟ̓tutis in deū ordinant̉. Ad ſcd̓mdd̓ꝫ ꝙ aliqua ꝟtus d̓r general̓ dupl̓r. vno mō ſimpl̓r. vtqꝛ eſt genus omniū ꝟtutū vt iuſticia generalis. vel qꝛ eſtcā quodāmō aliarū ꝟ̓tutū ſicut prudētia ꝟtutū morallū