Druckschrift 
Scripta ad Hanibaldum episcopum super quattuor libros Sententiarum : Mit Textanfängen
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

DI.VI

deo incarnato expͥmentia vnionē. ſicut cuꝫ dicit̉ deuseſt homo vel factꝰ homo. in ſcd̓a deter. de hijs que ei cōneniūt ꝯſequēter ad vnionē di. viij. poſſunt p̄dicta moueri prima in. iij. primo mouet queſtionē de locutiōibꝰexprimentibꝰ vnionē. in ſcd̓a ponit diuerſas opinionesde mō vnionis. alij enī dicunt. in tertia on̄dit quō intelligunt̉ diuerſe p̄dicte locutōes ẜm diuerſas opinionesdi. vij. ibi ẜm primū ⁊cͣ. alij eī dicūt. hic ponit opiniōes⁊ diuidit̉ in ꝑtes tres. ẜm tres opiniones qͣs ponit. ſcd̓aincipit ibi ſunt aūt alij. tertia ibi. ſunt etiā alij. quelibetaūt haꝝ triuꝫ ꝑtiū diuidit̉ in du. in opinione ⁊ ꝯfirmationeꝫ. Cōfirmatio prime opiniōis incipit ibi ſed ne deſuoſenſu. ſcd̓a ibi. de hͦ aūt Aug. ꝯfirmatio aūt tertie ibine autē illi de ſuo ſenſu.D intellectū aūt harū opinionū ante diſputationē oportet tria breuiter videre. primo inadinuicē cōueniāt. ſcd̓o ī qͦ differāt. tertio qͥdvnaqueqꝫ ponat. Circa primū ſciendū ē qͥin hoc ꝯueniūt om̄s qd̓ neqꝫ ponūt in xp̄o duas ꝑſonaſſicut neſtoriꝰ. neqꝫ vnā tm̄ naturā ſicut Eutices ſed media via incedūt inter duas hereſes. Circa ſcd̓m ſciēduꝫeſt ꝙ cum in xp̄o ſint due vniones. vna .ſ. anime ad corpus. alia hūanitatis ad ꝑſonā diuinā quantū ad vtrūqꝫ differt tertia opinio a duabꝰ pͥmis. eo qd̓ due pͥme dicunt ex anima et corꝑe in xp̄o eē vnū qͥd cōſtitutum. qd̓tertia opinio negat. Itē t̓tia opinio dicit aīam et carnēaccidētalit̓ ꝑſone ꝟbi aduenire vt homī veſtimentū qd̓prima ⁊ ſcd̓a opinio negat. ſil̓r etiā quātū ad has duasvniōes differt ſcd̓a opinio a pͥma quātū quidē ad vnionem anīe ⁊ corꝑis. hoc mō. nam pͥma opinio aſſūptōeꝫvtriuſqꝫ hoꝝ a diuīa ꝑſona p̄intelligit vnionē eoꝝ adinuicē ẜm ꝙ vniunt̉ ad ꝯſtituēdū ⁊ humanitatē et hoīemetiō ꝯcedit humanā naturā ⁊ hoīem eſſe aſſūptū. ſcd̓aꝟo opinio aſſūptionē preintelligit vnionē aīe ⁊ corꝑisẜm ꝙ ꝯiungunt̉ ad ꝯſtituendū humanitatē nō aūt ẜmꝙ vniūtur ad ꝯſtituēdū hoīem. vn̄ dicit hūanā naturāeſſe aſſūptā nō aūt hoīem. neutra tn̄ opinio dicit vniōaīe ⁊ corꝑis p̄cedere tꝑe aſſūptōꝫ ſed ſolo intellectu. differt aūt hō ab hūanitate qꝛ hō dicit qͥd ꝯpletū ſubſiſtēsnō aūt hūanitas. quātū ꝟo ad vnionē aīe ⁊ corꝑis cū īſona ꝟbi differūt hoc mō. nam ſcd̓a opinio dicit qd̓ ill̓due ſb̓e ꝑtinēt ad ꝑſonalitatē ꝟbi. ita qd̓ poſt īcarnatōꝟbi ꝑſona ſubſiſtit ī hijs ſb̓ijs ſil̓ ⁊ ī ſb̓a diuina. qd̓ pͥmaopinio negat dicēs tm̄ ꝑ aſſumptōeꝫ hoc factū eē vt ꝑſena ꝟbi ſit illa ſb̓a cōpoſita ex aīa ⁊ corꝑe Circa tertiūſciendū eſt qd̓ pͥma opinio ponit hoīem aſſūptū. Itemponit in xp̄o duo ſuppoſita et duas ypoſtaſes. Item qꝛxp̄s eſt duo neutral̓r iꝫ nō maſculīe. Item ꝙ hō nō ſupponit ſuppoſitū eternū ſed tꝑale tm̄ quoꝝ ꝯtraria oīnoponit ſcd̓a opinio .ſ. ꝙ hō nō eſt aſſūptꝰ ſed hūana natura. Itē ꝙ in xp̄o eſt vnū tm̄ ſuppoſitū. Itē ꝙ xp̄s eſt vnet vnū. Itē ꝙ h̓ hō ſupponit ſuppoſitū et̓nū ſubſiſtēs innat̉a tꝑal̓r. tertia ꝟo pōit opinio qd̓ hō nō p̄dicat de xp̄oaliqͥd cōpoſitū ex aīa ⁊ corꝑe ſed ponit̉ material̓r ꝓ ꝑtbus humane nature. Item ꝙ p̄dicat̉ de xp̄o accidētalit̓Item ꝙ aīa ⁊ corpus nō ꝑtinēt ad ꝑſonalitatē verbi inquo cōuenit cū prima opinionē. Item ꝙ in xp̄o eſt vnūtm̄ ſuppoſitū in quo ꝯuenit cum ſcd̓a.Ic querit̉ pͥmo vtrū in xp̄o ſit tm̄ vna ypoſtaſis vel ſuppoſituꝫ videt̉ ꝙ nō ſicut dicit Boe.in li. de dua. na. om̄is ſb̓a ꝑticularis ẜm ꝓprietatē vocabuli p̄t dici ypoſtaſis lꝫ ẜm vſū dicat̉ſolū de ſb̓ijs nobilioribꝰ ſꝫ in xp̄o ſt̓ due ſb̓e ꝑticularesergo due ypoſtaſes. Pͣ. Suppoſitū dicit̉ qͣſi ſub aliopoſitū. ſed incōuenies eſt dicere qd̓ aliqͥd diuinū ponat̉ſub creata nat̉a. gͦ oꝑtet ponere aliqd̓ ſuppoſitū nō diui-

oſitū gͦ duo. P Res nature idem videt̉ qd̓ naturale. ſed naturale vt dicit̉ ī ſcd̓ophiſi. eſt ꝓprietas creata ex prīcipijs nature. vl̓ cōpoſitūex naturalibꝰ prīcipijs ſed neutrū iſtoꝝ cōuenit diuineꝑſone. gͦ diuīa ꝑſona nō erit res hūane nature. et ſic ſūtdue res nature. Pͣ. Om̄e qd̓ eſt aut eſt vl̓e aut ꝑticulare. ſed hūana natura eſt in xp̄o cū gͦ nō ſit vl̓is erit ꝑticularis ſꝫ om̄e ꝑticulare eſt īdiuiduū. gͦ ſūt ibi duo indiuidua. Pͣ. Filiꝰ dei aſſūpſit corpꝰ aīe vnitū. corpꝰ eniꝫnō vnitu cū nō ſit animaū nō eſt aſſūptibile ſed ex vnion corꝑis ⁊ aīe ꝯſtituit̉ hō cū vnio p̄dicta nō ſit minoris efficatie ī xp̄o qͣꝫ in nobis. gͦ aſſūpſit hoīem. gͦ aliquēhoīem. gͦ ſuppoſitū hoīs cū gͦ aſſumes nō ſit aſſūptuꝫ inxp̄o erūt duo ſuppoſita. P In psͣ. dr̄ beatꝰ quē elegiſti ⁊ aſſūpſiſti loquit̉ de xp̄o hoīe. gͦ idē qd̓ prius. Ad hͦdd̓ꝫ ꝙ ꝑticulare duplicē hꝫ reſpectū ad naturā cōmunēet ad ꝓprietates ꝯn̄tes naturā ⁊ ẜm hūc duplicē reſpectūnoīe pͥme vel ſcd̓e impoſitiōis p̄t noīari. res enī naturecū ſit pͥme impoſitōis noīat ꝑticulare ꝑ reſpectū ad naturā cōem ſuppoſitū aūt cū ſit nomen ſcd̓e impoſitiōisnoīat habitudinē ꝑticularis ad naturā cōem ꝓut ſubſiſtit in ea. ꝑticulare aūt ꝓut excedit̉ ab ea. noīa aūt que ſignificāt ꝑticulare ꝑ reſpectū ad ꝓprietates ꝯn̄tes naturaꝫ nomīant etiā ip̄m ꝑ habitudinē ad naturā ⁊ hoc p̄teſſe dupl̓r noīe pͥme impoſitōis vt ypoſtaſis noīat ꝑticulare in qͦlibet genere ſb̓e. ꝑſona aūt in genere rōnalis ſb̓enoīe etiā ſcd̓e impoſitōis ſicut indiuiduū noīat ꝑticulare ꝓut eſt in ſe indiuiſū ſingulare ꝓut ab alijs eſt diuiſuꝫ. Scd̓o iſta noīa differūt. qꝛ aliqͣ noīant ꝑticl̓are inqͦlibet genere vt ꝑticulare ſingulare indiuiduū. aliqͣ ingenere ſb̓e tm̄ ſic̄ ꝑſona ypoſtaſis ⁊ res nat̉e et ſuppoſitū.cū aūt ſb̓a dicat̉ a ꝑ ſe ſtādo nullū iſtoꝝ dicet̉ niſi de re ꝑſe exn̄te. vn̄ nec de ꝑte nec de accidēte dicunt̉ de qͥbꝰ aliapoſſunt dici q̄ in oībꝰ generibꝰ inueniunt̉. qͣꝫuis enī hecalbedo vel manꝰ dicat̉ indiuiduuꝫ vel ſingulare nō tn̄p̄t dici ypoſtaſis l̓ ſuppoſitū. ⁊ iō ẜm ſcd̓aꝫ opiniōꝫ q̄ ponit in xp̄o vnā tm̄ rem ſubſiſtentē que etiā verior eſt vtpatebit. Dd̓m ꝙ oīa noīa illa q̄ ſignificāt ꝑticulare in qͦlibet genere poſſunt dici eſſe due in xp̄o ſicut hec manꝰdr̄ eſſe indiuiduū vel ſingulare vel ꝑticulare. hec tn̄ plura indiuidua d̓ xp̄o nō p̄dicāt̉ ſicut nec ꝑtes nature necip̄a etiā nat̉a hūana n̄ aūt duas ypoſtaſes l̓ res nat̉e velſuppoſita dicimꝰ eſſe in xp̄o cū nō ponunt̉ duo ꝑ ſe ſubſiſtentia in eodē. nihilominꝰ tn̄ ſicut dicimꝰ vnionē factā in ꝑſona ita ī indiuiduo ſingl̓ari ⁊ ꝑticulari qꝛ qͣꝫuiſhec tria vltima poſſint dici de n̄ ꝑ ſe ſubſtētibꝰ nihilōinꝰtn̄ dn̄rde ꝑ ſe ſb̓ſiſtētibꝰ. ⁊ ſic poſſumꝰ dicere xp̄m vnū indiuiduū. nō aūt poſſumꝰ dice̓ xp̄m eē plura īdiuidua. ⁊ſil̓iſ ē rō d̓ alijs etiā q̄ ſignificāt ꝑticl̓are d̓ qͦlibꝫ gn̄e Adilld̓ qd̓ obijcit̉ ꝙ oīs ſb̓a ꝑticl̓arꝭ p̄t dici ypoſtaſis. dd̓ eſtꝙ hoc intelligit̉ de ſb̓a ꝑticulari q̄ eſt in gn̄e ſb̓e ꝑ p̄dicationē nō ꝑ reductōꝫ .i. de eo qd̓ ꝑfecte ꝑticipat naturaꝫgeneris ſicut ens cōpletū in illo gn̄e quale nō eſt ꝑs ſb̓e.nō em̄ genꝰ ſb̓e p̄dicat̉ de manu qͣꝫuis ſb̓a ẜm ꝙ ꝯͣ accn̄sdiuidit̉ de ip̄a p̄dicet̉. ẜm hec due ſb̓e ꝑticulares in xp̄onō ſunt. Ad. ij. dd̓m ꝙ in xp̄o ſunt duo ſuppoſita locutōis qͣꝫuis n̄ nat̉e. ſuppoſitō em̄ d̓ qͣ h̓ obijcit̉ n̄ imꝑtatinferioritatē qd̓ eſſet indignitatis ſꝫ ſuſtentatiōꝫ. Adiij. dd̓ꝫ ꝙ res nat̉e ꝑ ſe loq̄ndo ē qd̓ hꝫ naturaꝫ ſꝫ qd̓ hͦ ſitꝯpoſitū accidit inqͣꝫtū ꝯpoſitū ex mat̓ia ⁊ forma q̄ ſuntprincipia nature nō adiūgitur alteri exiſtenti ſimplici. Ad quartū hūana natura eſt ꝑticulare ⁊ indiuiduuꝫnō tn̄ ſubſiſtens. ⁊ ideo nō eſt ypoſtaſis vel ſuppoſituꝫ. Ad. v. dd̓ꝫ ꝙ nō eſt ꝓpter inefficatiā vniōis aīe et corꝑis vt eoꝝ ꝯiūctio ẜm ꝙ p̄intelligit̉ vniōi ad diuinā ꝑſonā nō faciat hoīem ſed humana naturā in xp̄o ſed eſt