EI.III

ex hoc ꝙ n̄ fuerunt ꝯiuncta ad hoc ꝙ ꝑ ſe ſubſiſterent ſꝫvt dīna ꝑſona ſubſiſteret in eis. vnde qͣꝫuis iſte terminhomo in xp̄o ex rōe ſui ſignificati cōprehēdat duas ſubſtātias .ſ. aīam ⁊ carnē tertiam tn̄ comp̄hendit ex parteſuppoſiti .ſ. diuinam. ¶ Ad illud aūt qd̓ obijcitur d̓ auctoritate p̄s. dd̓m ꝙ hō ſumitur ibi ꝓ natura humana.nam cum id quod aſſumit̉ ẜm intellectum p̄cedat vnionem ſi homo dicatur aſſumptus oportet ꝙ ītelligaturhomo anteqͣꝫ intelligatur aſſumptus. ſed hō vl̓is n̄ pōtdici aſſumptus vt sͣ dictuꝫ eſt. hō autem ꝑticularis eſtqd̓ ſubſiſtēs hn̄s eſſe cōpletū. qͥd autē habet eſſe cōpletūin quo ſubſiſtit n̄ p̄t vniri alteri niſi tribꝰ modis. vel accidentaliter ſicut tunica homini. ⁊ hūc modū vnionisponit tertia opinio q̄ n̄ tenet̉. niſi vel ꝑ modū aggregationis ſicut lapis lapidi in aceruo vel aliquo accidēte. ſicut hō vnitur deo per amorē vel ꝑ gratiam. ⁊ neutra harum ē vnio ſimpl̓r ſed ẜm qͥd. ⁊ ideo nulla iſtaꝝ ꝯuenitxp̄o. vn̄ nullo modo ꝯcedendū ē ꝙ homo ſit aſſumptꝰ.O ſcd̓m ſic ꝓceditur. ⁊ videt̉ ꝙ xp̄s n̄ ſit vnū.Xp̄s em̄ eſt vnū vnitate increata ⁊ ē vnū vnitate creata. vnitas autē creata n̄ ē vnitas īcreata. ergo xp̄s eſt duo. ¶ Pͣ. Unum ē eſſe filidei ⁊ patris. ſi ergo eſt vnum eſſe huiꝰ homīs ⁊ filij deivnum erit eſſe huius hoīs ⁊ dei patris. gͦ iſte hō erit invno eē vnitus deo patri. hoc autem ē impoſſibile. ergoimpoſſibile ē ꝙ huiꝰ hoīs ⁊ filij ſit vnum eſſe ſed duplex.eſſe autē eſt ſuppoſiti. igitur in xp̄o erunt duo ſuppoſita ⁊ ſic xp̄s erit duo ¶ Pͣ. Xp̄s ē aliquid īpaſſibile ⁊ ē aliquid īpaſſibile. ſed paſſibile n̄ eſt aliquid ēpaſſibile. gͦ eſtaliquid ⁊ aliqd̓. gͦ n̄ ē vnū. ¶ Cōtra quicqͥd ē ideo eſt qꝛvnū nūero ē. ſi ergo xp̄s n̄ eſt vnū nihil ē. qd̓ eſt hereſisPͣ. Ea que n̄ ſunt vnum n̄ pn̄t de ſe vniuoce p̄dicariſed deus p̄dicatur de hoīe xp̄o ⁊ ecōuerſo. ergo xp̄us eſtvnum. ¶ Ad hoc dd̓m ꝙ neutꝝ genus ē īforme ⁊ indiſtinctū. maſculinum autē ē formatū ⁊ determinatū. vn̄maſculinū genus n̄ p̄dicat̉ abſolute niſi de re ꝑfcā ſubſiſtente. vn̄ n̄ p̄t dici ꝙ humanitas vel albebo petri eſt aliquis ſed ꝙ eſt aliqͥd. ſed de petro poſſumus dicere ꝙ ēaliquis et ꝙ eſt aliquid. ſil̓r etiam in xp̄o p̄t dici de poſona ꝙ ē aliquis et ꝙ ē aliquid. de natura aūt qd̓ ē alquid et n̄ qd̓ ē aliqͥs. ẜm aūt ſcd̓am opinionē illud aliqͥqd̓ ē natura aſſumptū non p̄dicatur de xp̄o. quia n̄ habet rōnem hoīs ſed humanitatis. aliquid gͦ ẜm qd̓ p̄dcatur de xp̄o n̄ ſignificat tm̄ naturā ſed nature ſuppoſitū. ⁊ qꝛ plurale ē gemīatū ſingulare. ideo xp̄s n̄ p̄t dicaliqͣ niſi eēt in eo duo ſuppoſita naturaꝝ qd̓ negat ſecūda opinio ⁊ ſil̓r tertia. ⁊ ideo vtraqꝫ opīo dicit ꝙ xp̄seſt vnū. ſed ſcd̓a dicit ꝙ vnum ꝑ ſe. tertia ꝟo ꝙ ē vnumper accidēs ſicut hō albꝰ. ſed pͥma opinio dicit ꝙ aſſumptum n̄ tm̄ hꝫ rōnem humanitatis ſed etiam hoīs. ⁊ tn̄n̄ p̄t dici aliqͥs qꝛ alteri digniori eſt ꝯiunctū. ſed dicituraliquid. ⁊ illud aliqͥd p̄dicatur de ꝑſona aſſumēte. ⁊ id̓oſeqͥtur ꝙ xp̄s ē aliqͥd .ſ. aſſumens ⁊ aliqͥd .ſ. aſſumptun⁊ ꝙ duo neutral̓r ⁊ n̄ maſculine. ¶ Ad illud ergo quodpͥmo obijcitur in ꝯtrariū dd̓m ē ꝙ terminus nūeralisſe habet coīter ad ꝑſonā ⁊ naturā. vn̄ loquēdo de vnitate ꝑſonali eſt tm̄ vna in xp̄o ẜm quā dicitur vnus xp̄s.loquendo aūt de vnitate naturali ē duplex vnitas. nontn̄ ſeqͥtur ꝙ ſit vnū ⁊ vnū. qꝛ vnū qd̓ de xp̄o p̄dicatur īrefert̉ ad naturā ſed ad ſuppoſitū nature qd̓ n̄ geminaAd ſcd̓m dd̓m ē ꝙ eſſe dupl̓r accipit̉ ẜm ph̓m in metaph̓ica .ſ. eē rōnis vnū de alio affirmātis vel negantis⁊ hoc ē p̄dicatū accn̄tale ⁊ eſt in mente ꝙ p̄dicatur ſub̓omediāte hoc ꝟbo ē copulat. n̄ aūt in re e. qꝛ nihil eſt mediū in re inter formā ⁊ materiā ⁊ multominus inter p̄dicatū ⁊ ſub̓m. Aliud ē eē nature ⁊ hoc d̓r dupl̓r. nā eſſe

aliqn̄ dicit actū pͥmū qͥ ē rei eēntia q̄ ē actual̓r eēndi pͥncipiū. ⁊ hoc mō d̓r ꝙ diffinitio ẜcat qͥd ē eſſe. Aliqn̄ dic̄actū ẜm qui eſt actus entis ꝑ eſſentiā. ſicut lucere ē actꝰlucentis ꝑ ip̄am lucē. pͥmo mō eē d̓r de ꝓpōnibꝰ. ſecundomō de naturis. tertio mō de naturaꝝ ſuppoſitis quia ēactus ſuppoſiti vt qd̓ ē. forme ꝟo vt qͦ eſt. pͥmo mō nō loqͥmur hic de eſſe. ſcd̓o mō ē ī xp̄o duplex eē .i. duplex eēntia. ⁊ ſic n̄ vnit̉ humanitas in eſſe dīno. qꝛ ſic vniret̉ pr̄t.tertio mō ē ibi vnū eſſe. ⁊ hoc mō ꝓprie nec ꝑtes nec accidentia hn̄t eē ſed tm̄ ſuppoſitū cōpletuꝫ quod ē ẜm oīailla. ⁊ hoc mō in eſſe ſuppoſiti dīni vnitur humanitas.qd̓ quidē eſſe ē vnū qͣꝫuis ad plura poſſit hēre reſpectuꝫſicut eē vniꝰ hoīs ſe extēdit ad oēs ꝑtes eius. nec valetvnū eſt eē hoīs ⁊ patris. gͦ hic hō ē vnitus deo patri. qͥahec vnio facta eſt ī eſſe diuino ꝓut ē ī ꝑſona filij ſiue ſubꝓprietate filiatōis ſub qͣ n̄ eſt in patre. ¶ Ad tertiū dd̓ꝫꝙ media eſt falſa q̄ dicit ꝙ aliqͥd paſſibile n̄ eſt aliqͥd impaſſibile. idem em̄ ſuppoſitū quod eſt paſſibile ẜm vnānaturam: eſt impaſſibile ẜm aliam.D tertiū ſic ꝓcedit̉. ⁊ videtur ꝙ ꝑſona xp̄i poſtincarnationem n̄ ſit cōpoſita. Om̄e em̄ qd̓ d̓ſimplici fit cōpoſituꝫ mutatur. ſed ꝑſona xp̄in̄ mutatur. gͦ cū fuerit ſimplex poſtea n̄ eſt fcācōpoſita. ¶ Pͣ. Nullū eternū eſt cōpoſitū. ſed perſonaxp̄i eſt et̓na. ergo nō eſt cōpoſita. ¶ Pͣ. Ad ſimplicitatēdiuine eſſentie ꝑtinet ꝙ nō ſit cōpoſita nec alteri cōponibilis. ¶ Ad oppoſitum dicit Damaſ. naturas duasvnitas īuicem in vnā cōpoſitam hipoſtaſim filij deiPͣ. Anathanaſiꝰ in ſymbolo dicit. ſicut ex aīa rōnali⁊ carne vnus eſt hō. ita deus ⁊ hō vnus eſt xp̄s. ſed aīarōnalis ⁊ caro ſunt ꝑtes hoīs. gͦ deus et hō ſūt ꝑtes xp̄i¶ ℟º dd̓m ad rōnem totius duo ꝑtinent. vnū eſt ꝙ eitotius cōpoſiti ꝑtineat etiā ad om̄s ꝑtes eius. qꝛ ꝑteſn̄hn̄t ꝓpriū eſſe ſed ſūt ſub eſſe totiꝰ. Aliud ē ꝙ ꝑtes cōponentes cauſant eſſe totiꝰ pͥma ꝯditio totius īuenitur inꝑſona xp̄i. qꝛ vtraqꝫ natura in eſſe ꝑſone coīcat. ſed ſcd̓aꝯditio non reꝑitur. iliud em̄ eſſe nō cātur ex ꝯiūctionenaturarum ſicut eſſe cōpoſiti cauſatur ex coniunctioncōponentiū. et ideo aliquo mō poſt incarnationem poteſt dici cōpoſita inqͣꝫtū ſaluatur ibi aliqͣ ꝯditio cōpoſiti. non tamen eſt ibi ꝟa rō cōpoſitiōis qꝛ deficit alt̓a cōditio. nec dd̓m ꝙ dicatur cōpoſita ſolū ẜm noīs expoſitionem qͣſi cū alio poſita. qꝛ ſic pͥma opīo et tertia poneret ꝑſona cōpoſitā ſicut et ſecūda quod falſuꝫ eſt. ¶ Acpͥmū ergo quod in ꝯtrariū obijcitur dicendū ꝙ veꝝ eſtde cōpōne integrali nō de exigitiua. illa em̄ p̄t fieri peraſſociationē et aſſociatio fit mutatiōe vniꝰ extremi ſinemutatione alteriꝰ. et ſic natura humana eſt melioratadīna remanente ītrāſmutata. ¶ Ad ſecundū dicenduꝫꝙ ꝑſona nō dr̄ cōpoſita qͣſi eſſe ſuum ſit ex multis ꝯſtitutū. hoc em̄ ē ꝯtra rōnē eterni. ſed qꝛ ad ml̓ta que aſſumūtur in eius eſſe ſe extendit ¶ Ad tertiū dicēdū ꝙ derōe ſimplicitatis ſūme ē ꝙ neqꝫ ſit ꝯpoſita ex ꝑtibꝰ neqꝫcomponatur alt̓i tanqͣꝫ ꝑs. ſic autem ꝑſona nō eſt cōpoſita. qꝛ neqꝫ eſt ꝑs neqꝫ ex ꝑtibꝰ ꝯſtituta. ¶ Ad quartuꝫdicendū ꝙ Damaſ. dicit cōpoſitā hipoſtaſim inqͣꝫtumeſt aliquid ibi de ratione compoſitionis non ꝙ ſimpiſit compoſita qͣꝫtum ad ꝑfectam rationem compoſitionis. ¶ Ad vltimū dicendum ꝙ ſil̓itudo illa eſt quatuꝫad aliquid et non quantum ad omnia.D quartū ſic ꝓceditur et oſtēditur ꝙ non ſitcompoſitio aīe ⁊ corꝑis ad inuicē in xp̄o. hamas. In dn̄o ieſu xp̄o non ē coēm ſpēm accipere. ſed ex aīa ⁊ corꝑe vnitis ꝯſurgit natura(ſpēi. ergo videtur ꝙ non fuerint vnita ad inuicem.¶ Pͣ. Poſt vltimā compoſitionē n̄ p̄t eē aliqͣ cōpoſitio