DI.IIII

¶ Pͣ. Chriſtus ꝓceſſit ex abraam mediāte beata virgine. ſed beata ꝟgo fuit in lumbis abrahe decimata ergoet chriſtus ¶ Ad oppoſitū Hebreoꝝ. vij. apl̓s prefert ſacerdotiū melchiſedech ſacerdotio leuitico ꝑ hoc qd̓ leui in lumbis abrae decimatꝰ fuit. Si ergo chriſtus inlumbis abrae decimatus fuit eadē ratione ſacerdotiūeius erit inferius ſacerdotio melchiſedech qd̓ eſt abſurdum. ¶ Pͣ. Augꝰ. dicit. x. ſuper Gen̄ ad litterā illud inabrae carne decimabat̉ qd̓ curabat̉. ſed chriſtus eſt vnde curabat̉ humanū genus. non qui curat̉. ergo chriſtꝰin lumbis abrae decimatus non fuit. ¶ Ad hoc dicendum ꝙ ille qui decimas dat p̄figurat ſe liberatiōe indigere eo ꝙ ſibi retinet nouē ⁊ alt̓i dat decimū qd̓ ſignificat ꝑfectōꝫ qͣſi totā ꝑfectōꝫ ſuā alt̓i aſcribēs. cū gͦ abraādecimas dedit prefigurauit ſe liberatiōe indigere ⁊ omnes ſuos poſteros qui ita cum peccato ex ipſo ꝓpagandi erant ſcd̓m carnalē concupiſcentiā ſicut ⁊ ip̄e a ſuisparentibꝰ ꝓpagatus erat. chriſtus autē non erat ꝓpagandus ab eo per concupiſcentiam carnis. cum natus ſitex virgine. ⁊ ita quaſi immunis a peccato nō ſignificabatur liberatiōe indigere abraam decimas dante. ⁊ ꝓpter hoc chriſtus non dicitur decimatus in lumbisabrae. ſicut Leui ⁊ alij. ¶ Ad primū ergo dicendū ꝙ indecimatione abrae prefigurabatur chriſtus vt decima.alij vero vt a quo decima accipiebat̉ ⁊ ideo nulla decimatione ehriſtus non erat vt decimatus ſed vt decima¶ Ad ſcd̓m dicēdū ꝙ in decimatiōe eſt cōſiderare figiram ⁊ figuratū. ratione ergo figure aliquis dicit̉ eſſe decimatus ꝓ tꝑe illo quo erat in lumbis abrae. tunc enimille actus figuralis p̄ceſſit. ſed ratiōe figurati decimaricompetit alicui. ẜm ꝙ in ꝓpria ꝑſona exiſtit. Sic enimeſt liberatione indigens. chriſtus autē in ꝓpria perſonaexiſtens. diſtinctus fuit ab omnibꝰ alijs filijs abrae. vtmedicina ab infirmis. ⁊ ideo eimon competit decimatio qͣꝫuis caro eius non fuerit actu diſtincta in abraama reliqua carne eius. ¶ Ad tertiū dicendū ꝙ chriſtꝰ nōdeſcendit a beata virgine ꝑ cōcupiſcentiā carnalē ſicutipſa ab abraam. ⁊ ideo beata virgo potuit p̄figurari vtliberatione indigens. ⁊ ꝑ ꝯn̄s decimata nō aūt xp̄s.Bnoxia fuiſſe peccatoCōtra qd̓ nō eſt nō poteſt eſſe pctō obnoxium ſed caro chriſti nō fuit niſi in ip̄o. ergoin beata virgine nō fuit pctō obnoxia ¶ Ocendū eſt qͣꝫuis caro chriſti actualiter fuerit in ipſo tm̄.tamen materialiter fuit in beata ꝟgine ⁊ in alijs ſed diſferenter qꝛ ī beata virgīe fuit eēntial̓r ſꝫ in alijs pr̄ibꝰ fuit originaliter. ⁊ ẜm illū modū quo in vnoquoqꝫ fuit ſicpctō obnoxiā erat potētia receptiuā dei ꝟbi ⁊cͣ. reſpectuconceptōis dei ſimul datus fuit virgini actus et potentia ad actū ẜm quā dici poſſet qd̓ hoc ē poſſibile qꝛ reſpectu huius ſe habebat in pura potentia obediētie ſil̓iterautē ⁊ generatiuā. hoc autē dupl̓r inquantū virgo peperit filiū. ⁊ quātū ad hoc habebat virgo potentiā paſ. naturalē que ꝑ agens naturale in actū reduci poſſet. vnd̓dicit̉ ſpūſſctūs ei potentiā generatiuā cōtuliſſe qꝛ actupotentie ſibi cōtulit. ſicut aliquis dicit̉ mihi prebere viſum qꝛ facit me videre ita ⁊ leuiticus ordo ⁊c̄. Sed cōtra poteſt ꝯtingere qd̓ pater papa decimas ſoluat alicuſimplici ſacerdoti ⁊ tamē papa eſt illo ſacerdote maioSed dicendū ꝙ apl̓us non intendit ꝓbare qd̓ melchiſedech maior fuerit ꝑſonaliter qͣꝫ aaron vel leui. ſedqd̓ ſacerdotiū ſignificatu ꝑ melchiſedech .i. chriſtū maius fuerit ſacerdotio aaron. cum ergo leuiticꝰ ⁊ xp̄s ẜmcarnē eſſent ⁊cͣ. dicit̉ leui. fuiſſe in abraam ẜm corpulentam ſubſtantiā ⁊ ſeminalē rationē. qꝛ vt dicit Aug. iiij.

ſuper Gen̄. ad litte. cum ſit in ſemine ⁊ viſibilis corpulentia .ſ. ip̄a materia ⁊ inuiſibil̓ ratō .ſ. vis actiua vtꝝqꝫcucurrit ex abraam qꝛ ⁊ ſemen patris leui. in quo eſt visactiua ⁊ materia quam mater eius miniſtrauit originaliter tracta eſt ex precedentibꝰ parentibꝰ. ſed in cōceptione chriſti nō fuit aliqua vis actiua que traheret̉ ex abraam. ⁊ ideo nō dicit̉ fuiſſe in abraam ẜm ſeminalē rationem ſed materia corꝑis chriſti quā ꝟgo miniſtrauit deducta eſt originaliter ab abraam. ⁊ ideo dicitur chriſtꝰin abraam fuiſſe ẜm carnē vel ẜm corpulentā ſubſtantiam non qd̓ caro chriſti vel corpulenta ſubſtātia eius fuerit in abraam actu ſed originaliter tm̄.IIII¶ DiOm vero incarnatōverbi ⁊cͣ. Suꝑius magiſter determinauit quale fuerit aſſumptum in hac partedeterminat de effectu aſſumptionis. hecautem diuidit̉ in. iij. partes. primo enim querit quareopus incarnatōnis ſpirituiſancto attribuat̉. ſcd̓o cumde ſpirituſancto chriſtus ſit natus quare non diciturfilius ſpirituſſācti. ſicut natus de virgine dicitur filiusvirginis. ſed nō eſt hic diutius immorandū. iij. queritcum eum natū ꝓfiteamur cur apl̓us dicat eum factumibi. ſed queri poteſt ⁊cͣ. quelibet iſtaruꝫ diuiditur in. ij.in queſtionē ⁊ ſolutionē. ſicut apparet in littera. Parsilla vbi ponit ſolutionē ſecūde queſtionis nō eſt autemconcedendū diuidit̉ in. iij. partes. in prima oſtendit qd̓chriſtus non eſt natus de ſpirituſancto ſicut de patre.In ſecunda quare de ſpirituſancto natus dicatur rationem aſſignat ibi ꝓfecto modus iſte ⁊cͣ. vbi aſſignatduas rōes. vnā qͣꝫtū ad oꝑis rōnē qꝛ .ſ. illa vnio ꝑ gr̄amfacta eſt. aliā ex ꝑte oꝑantꝭ. qꝛ .ſſ. oꝑatus eſt illā ꝯceptōꝫIc querit̉ primo vtruꝫ incarnatio appropriet̉patri. et videt̉ ꝙ ſic. ei eī attribuit̉ potētia. ſedpotentia in deo eſt principiū efficiendi ergo eſficientia incarnatōis patri approprianda eſt.¶ Pͣ. Dam. dicit ꝙ diuina ſapientia venit in virginē ſicut diuinuꝫ ſemen ſed ſemen eſt actiuū in generatōe. ergo actio incarnatōis debet appropriari ſapientie dei. ideſt filio. ¶ Pͣ. Math̓. j. dicit̉ qd̓ in eanatū eſt de ſpirituſancto eſt. ergo incarnatio cōuenit ſpirituiſancto. ¶ Cōtra oꝑatio dei eſt eius eſſentia ſed eſſentia nō eſt appropͥabilis. ergo nec incarnatio que dei operatio eſt. ¶ Pͣ.Dam̄. in. j. capl̓o. iij. lib̓. dicit ꝙ in incarnatōe ſil̓ manifeſtantur bonitas potentia iuſticia ⁊ ſapientia dei. ergo non eſt magis appropriabilis vni perſone qͣꝫ alteri.¶ Ad hoc dicendū ꝙ qͣꝫuis in omni operatione cōnotante effectū in creatura reluceant appropͥata ꝑſonaruꝫſicut in īcarnatōe apꝑet ẜm Dam̄. dicētē ꝙ in ea relucetbōitas ſapīa ⁊ potētia dei. bōitas inqͣꝫtū ꝓprij plaſmat̉deſpexit ſalutē. potētia inqͣꝫtū maxime diſtantia ꝯiūxitſapīa inquantū cōuenientē modū eius inuenit qd̓ impoſſibile videbat̉. tn̄ vnaqueqꝫ oꝑatio alicui ꝑſone magis dicit̉ appropriabilis ẜm ꝙ in ea appropriatū illius ꝑſone magis manifeſtat̉. qͣꝫto vero opus aliqd̓ eſt magisindebitū ⁊ excedēs meritu creature tanto magis dei gr̄aet bonitas in deo manifeſtat̉ ⁊ qꝛ opus incarnatōis eſttale ideo appropriat̉ principio gratie .ſ. ſpūiſctō ⁊ ſic tertium concedendū eſt. ¶ Reſpondendū eſt igit̉ ad om̄iaalia argumēta qd̓ ergo dicit̉ ꝙ potentia patri attribuit̉.dd̓m ꝙ qͣꝫuis potētia reluceat ī incarnatōe tn̄ magis rōbonitatis qꝛ potentia in oꝑe. ſed bonitas in fine operisfinis vero eſt cauſa cauſaruꝫ. vnde ab illo debet potiusfieri denomīatio. ¶ Ad ſcd̓m dd̓m ꝙ ſemini cōuenit ratio agentis cōiuncti. ſed efficienti etiā ratio agentis ſe-

n 4