DI.III

inhabitantem. non tamen ad totam trinitatem vnio q̄eſt in perſona terminabatur.D quartū ſic ꝓcedit̉. ⁊ videtur ꝙ īcarnatio ꝑfecta n̄ fuerit in in ſtāti. motꝰ p̄cedit terminūmotus. cū ergo natura hūana ⁊ eius ꝯceptioſe habeāt vt terminus motꝰ ⁊ motus conceptio p̄cedit naturā humanā. ¶ Pͣ. Qd̓ ē vltimū in reſolutione eſt primū in compoſitiōe. cum ergo in ſeparatione aīe xp̄i a carne remanſerit vnio diuinitatis ad carnem. hec vnio p̄ceſſit vnionem aīe ad carnē. ¶ Pͣ. Extremum pͥus vnitur medio qͣꝫ alteri extremo. cum ergoſicut iam dictuꝫ eſt aīa quodāmodo fuerit mediū vnionis diuinitatis ad carnem pͥus fuit diuinitas vnita aīeqͣꝫ carni. ⁊ ſic n̄ fuit incarnatio tota ſimul. ¶ Ad oppoſitum Damaſ. ſimul fuit caro. ſimul animata caro. ſimul dei verbi caro. ¶ Pͣ. Incarnatio fuit operatio ſpirituſſancti. operatio autē dei n̄ requirit moram ſucceſſionis. ergo n̄ fuit ſucceſſiua īcarnatio ſed tota ſimul¶ Ad hoc dicendum ꝙ in incarnatione xp̄i neqꝫ conceptio corporis. neqꝫ creatio aīe. neqꝫ vnio vtriuſqꝫ potuit p̄cedere tempore vnionem ad perſonā verbi. qꝛ qͣꝫcitoeſt aīa vel corpus vel cōiunctum tam cito eſt hipoſtaſisnatura em̄ eſſe n̄ habet niſi in aliquo indiuiduo. aut ego remanſiſſet hipoſtaſis creata carnis vel aīe vel coniūcti cum hipoſtaſi verbi. ⁊ ſic in xp̄o eſſent due hipoſtaſes. aut per aſſumptionem eſſet aliquid cōſumptum innatura aſſumpta qd̓ eſſet indecens ⁊ ſimiliter aīa vl̓ corpus n̄ potuit prius aſſumi a dei verbo anteqͣꝫ ad inuicēvnirentur ad cōſtituendam humanam naturam. quiapartes predicte ſunt aſſumptibileſ ex hoc ꝙ ſunt parteshumane nature. ⁊ ideo iſta quattuor ſimul fuerūt. conceptio corporis. ⁊ creatio aīe. vnio vtriuſqꝫ. ⁊ aſſūptio adei verbo. ⁊ ſic incarnatio perfecta eſt in inſtanti. ¶ Adid qd̓ obijcitur in contrariū ꝙ in motu vbi differūt pͥncipiū motꝰ mediū ⁊ terminꝰ motus. motꝰ tēporis ordine p̄cedit terminū motus. n̄ autem fuit ſic in ꝓpoſito. ꝙfuit operatio ſupernaturalis ⁊ inſtātanea. ¶ Ad ſcd̓mdicendū ꝙ vltimū in reſolutione ſi terminatur ad eumreſolutio pͥus eſt in compoſitione. n̄ auteꝫ ſic ſe habuitvnio deitatis ad carnem vt t̓minꝰ ſeparationis aīe cuꝫcarne. quia he due vniones n̄ ſunt vnius rationis. ⁊ iōn̄ oportuit ꝙ pͥus tempore fuerit talis vnio qͣꝫ anime cūcarne. ¶ Ad illud .ſ. qd̓ vltimo obijcitur dicendū ꝙ extremū nō oportet ꝙ pͥus vniatur medio congruētie. qꝛn̄ ꝓpter hͦ principaliter vnit̉ alteri extremo magis qͣꝫ alteri extremo. ⁊ tale medium ſicut habitum eſt fuit anima in vnione diuinitatis ad carnem.Dod autem humananatura ⁊cͣ. ¶ Nomine humane nature anma ⁊ corpus materialiter intelliguntur.¶ Errant igitur qui nomine hūanitatis¶ Sciendum eſt ꝙ per hanc ꝓprietatem que ab eis humanitas dicitur poteſt intelligi forma ſiue ſpecies cōis⁊ talē humanitatē quidā dicebant aſſūptā a xp̄o. ⁊ hofalſum eſt. ¶ Qd̓ aūt euidēt̓ ⁊cͣ. ¶ Sciendū eſt ꝙ mgī alio ſenſu vtitur verbo iohānis qͣꝫ ipſe iohānes .ſ. ꝙ nōnaturam in cōmuni aſſūpſit vtpote ſpeciem. iohānesaūt on̄dit ꝙ n̄ ex dīnitate ⁊ hūanitate vna natura ꝯficitſicut ex aīa ⁊ corꝑe. ¶ Neqꝫ em̄ ſctūs ⁊cͣ. ¶ Scienduꝫeſt ꝙ ẜm intentionem magiſtri ꝙ ⁊ ſi xp̄us aſſumpſiſſethominem vniuerſalē oporteret ꝙ de oībꝰ eiꝰ indiuiduisp̄dicaret̉. ẜm ītentione ꝟo Dama. ſi vna nat̉a reſultaretex vniōe dīne nature ⁊ hūane quā ẜcaret hoc nomē xp̄silla nat̉a eēt coīcabil̓ actu vel potētia pl̓ibꝰ ⁊ ſic hͦ nomēxp̄s eēt p̄dicabile de pluribus. Oīa aūt q̄ in nr̄a na. ⁊cͣ.

Et intelligendum eſt de principijs eſſentialibꝰ humanenature ⁊ eius naturalibꝰ pprietatibꝰ. Et tn̄ p̄dicant iſtūviſibilem ⁊cͣ. ꝙ radij ſolares ſparſi per feces n̄ inficiunt̉eſt quia ſol cū eis n̄ cōmunicat in materia. anima auteꝫcōmunicat corpori in materia n̄ ex qua ſed in quā. ⁊ id̓oex coniūctione ad corpus inficitur. diuinitas auteꝫ nōcōicat cū corpore neqꝫ in materia ex qua cuꝫ n̄ ſit mat̓ialis neqꝫ ſic̄ ī mat̓ia in qͣ cū n̄ vniat̉ corꝑi ſic̄ forma eiꝰ.¶ DI.IIIBeritur etiam de carne verbi ⁊tͣ. ¶ Suꝑius determinauit matilius. In hac parte determinat conditiogiſter quid in hūana natura aſſumpẜit deinem aſſumpti que diuiditur in duas. primo determinat veritatē. ſcd̓o mouet quaſdam dubitatiōes. ibi Cūautem illa caro ⁊cͣ. pͥma in duas. quia pͥmo determinataſſumpti qualitate ꝙ .ſ. fuit ab omni contagione operatione ſpirituſſcī immunis. in ſcd̓o qualitatem eius ex qͣaſſumptum eſt hoc eſt virginis. ibi Mariam quoqꝫ ⁊cͣ.que diuiditur in duas. in pͥma oſtēdit eam de omni cōtagione ⁊ fomite peccati mūdatam ⁊ potentiam generatiuā dei ⁊ hoīs ſibi collatā auctoritate Damaſ. i ſcd̓aauctoritatibꝰ Augꝭ. de fide ad petrū Cū aūt illa caro ⁊cͣ.hec diuiditur in duas ẜm duas dubitationes quas ponit ⁊ ſoluit. ſcd̓a incipit ibi Illi autem ſnīe. quam sͣ diximus. pͥma diuiditur in tres. pͥmo em̄ mouet dubitationem. ſcd̓o ſoluit eam ibi Quia ea determinatiōe ⁊cͣ.tertio ex ſolutione elicit concluſionem .ſ. ꝙ xp̄s primitias nr̄e maſſe aſſūpſit. que incipit ibi Quo circa ⁊cͣ.Ic queritur pͥmo. vtrum beata virgo fuerit invtero ſanctificata. ⁊ videtur ꝙ non. Augꝰ adDardan̄. Sactificatio qua ſinguli efficimurtemplum dei nō niſi renatorum eſt. nemo autem renaſcitur niſi prius naſcatur. ergo nullus hꝫ gratiam ſanctificantē anteqͣꝫ naſcatur. ergo in vtero beatavirgo non fuit ſanctificata. ¶ Pͣ. dicit Hiero. Non mihi credas ſi aliquid tibi dixero qd̓ ex nouo teſtamentovl̓ veteri haberi non poſſit. cum ergo de ſanctificationebeate virginis in vtero in veteri teſtamento vel ī nouonihil dicatur non eſt credendū eā in vtero ſanctificatāPͣ. Non tollitur effectus vel diſpoſitio qͣꝫdiu ſue cauſe coniūgitur. ſicut calor ab aliquo qͣꝫdiu coniūctus eſtigni. ſed proles originale contrahit a parētibus. gͦ nontollitur a prole qͣꝫdiu parentibus coniūgitur. ſed qͣꝫdiueſt in vtero coniūgitur parentibus. ergo non poteſt ſanctificari in vtero. ¶ Cōtra. Hoc quod alijs ſanctis legimꝰ eſſe conceſſum non eſt fas dicere tante virgini fuiſſe negatū. ſed iohāni ⁊ hieremie beneficium ſanctificationis in vtero legimus eſſe conceſſum. ergo n̄ eſt virgini denegatum. ¶ Pͣ. Eccleſia non ſolēnizat niſi pro aliquo ſancto. ſolēnizat autē natiuitatem beate virginis.ergo ſancta nata fuit. ¶ Ad hoc dicendum ꝙ beata virgo nec ante conceptionem nec in conceptione ante anime infuſionem ſanctificata fuit. quia proprium ſubiectū gratie ſanctificātis eſt anima nec in ipſo inſtanti infuſionis anime. quia ſic non cōtraxiſſet originale ſicutnec xp̄s. ⁊ ideo omnibꝰ non conueniret redimi per xp̄mſed tm̄ ſanctificata creditur poſt anime infuſionem. qͥahoc alijs ſanctis eſt collatum. ⁊ ideo matri ſapiētie maxime decuit hoc conferri in qua nihil coinquinatuꝫ incurrit. vt dicitur Sap̄. vij. ¶ Ad primum ergo dicendum ꝙ verbum Augꝭ. intelligitur de regeneratiōe quefit per legem cōmunem. quod notatur in hoc qd̓ dicit qͣſinguli efficimur templum dei que fit per eccleſie ſacramenta. ¶ Ad. ij. dicendum qͣꝫuis ſanctificatio virginis

n 3