Druckschrift 
Scripta ad Hanibaldum episcopum super quattuor libros Sententiarum : Mit Textanfängen
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

EE.III

a creaturis īfinite diſtāti n̄ magis approximat vna creatura qͣꝫ altera. qꝛ infinito nihil e maius. ſed n̄ niſi ꝓptermaiorem ꝓpinquitatē aliquid d̓r magis alio aſſumptibile. ergo om̄s creature ſūt equal̓r aſſumptibiles PͣAugꝰ ad Uoluſianū. In rebꝰ mutabilibꝰ tota rō facti ēpotētia faciētis. gͦ n̄ ē maior rō ex ꝑte aſſūpti qͣre vnū ſitmagis reliquo aſſumptibile. Pͣ. Grego. Quāto ī angelo nat̉a ē ſubtilior eo magis in illo imago dei īſinuaexp̄ſſa. cū ergo per imagine aliquid habeat ordinem adaſſumptione āgelica natura magis eſt aſſumptibilis q̄humana. Sed ꝯtra. Deus facit ſemꝑ qd̓ melius eſt ⁊magis cōgruū. cū ergo aſſumpſit humanā naturam. etgo maiore habuit cōgruitatē ad aſſumptiōeꝫ. Pͣ. Aſumptio eſt actus dīne ꝑſone habētis diſtinctioneꝫ ẜmoriginē. ſed nulla natura creata habet ꝑſonā diſtinctaorigine niſi natura hūana. ergo eā magis ꝯueit aſſumqͣꝫ aliā naturam. ℟º dd̓m ꝙ aſſumptibile dicitur aliquid eo qd̓ p̄t aſſumi. indicat em̄ potētiam creature acaſſumptionē hec aūt potētia ē tm̄ obediētie. cū ergo oīscreatura īequali obediētia ſe habeat ad ſuū creatoremdeus em̄ creaturā equaliter poterit aſſumere loquendode potētia abſoluta ẜm quā p̄t quicqͥd ē aliqͥd. ⁊ quod n̄ī defectū potētie ſonat. loquēdo aūt d̓ potētia ordinataſic deus d̓r poſſe ꝙ cōgruit ordinationē ſue ſapīe. ⁊ homodo aliqua creatura d̓r alia magis aſſūptibil̓. qꝛ maiorē cōgruitatem habet ad aſſumptionē et hoc mō natura humana ē pre alijs aſſumptibilis cū cōgruitatemhabeat pre alijs qͣꝫtum ad tria que ī aſſumptiōe requirūtur. pͥmo qꝛ ī eo exp̄ſſior ſimilitudo īuenitur qͣꝫ ī alijscreaturis. In creaturis em̄ rōabilibus eſt tm̄ ſimilitudo veſtigij. In āgelis autē ⁊ ſi ſit ſimilitudo imagīs ſicut ī hoīe n̄ eſt tn̄ ita exp̄ſſa ſimilitudo qͣꝫtū ad aliqua accidētalia ſicut ꝙ aīa eſt ī toto corpore tota vt deus ī mūdo. qͣꝫnis forte quo ad eſſentialia ī āgelis ſit ſimilitudoexp̄ſſior. ſcd̓o quātū ad terminū aſſumptiōis. quia illaaſſumptio termīata eſt ī ꝑſonam diſtinctā origīe. nullaaūt creatura habet taleꝫ ꝑſonalitatē niſi natura humana. ⁊ ideo ipſa ē magis aſſumptibilis. tertio qͣꝫtuꝫ ad finem aſſumptiōis. qꝛ ſi ꝑfectio vniuerſi dicatur finis aſſumptiōis p̄cipuus. cū em̄ ipſa vltīo ſit creata cū deusip̄am aſſumpſit prīcipiū creaturaꝝ vnitū eſt vltime creature. ⁊ ideo ī hac aſſumptiōe relucet figura orbicularque maxime ē ꝑfecta. ⁊ ob hoc naturaꝫ humanā ꝯgruimagis aſſumi et pͥma natura humana ꝯuenit cū oī creatura vn̄ hoīe vnito quodāmodo oīs creatura vnita ē. ſicut ſi dicat̉ finis aſſumptōis liberatio a pctō. qꝛ in irrōnali creatura peccatū nō erat in āgelo ꝟo erat ſed irremediabile in hoīe ꝟo remediabile. ideo natura humana ẜm hoc debebat aſſumi. Ad pͥmū gͦ dd̓m ꝙ diſtantia dei ⁊ creature īfinita ē ex ꝑte dei. ⁊ ſic nulla eſt ea maior. nulla em̄ p̄t eē aliquid magis diſtās a creat̉a qͣꝫ deſed ex ꝑte creature ē finita. qꝛ eē creature ē finitū. ⁊ ideoex hac ꝑte vna creatura īuenit̉ magꝭ diſtās qͣꝫ alia a deo.⁊ ē ſil̓e ſicut ſi ītelligamus duas lineas qͣꝝ vna ſit finita ⁊ alia īfinita. Ad ſcd̓m dd̓m ꝙ oē factū reſpectu potētie abſolute eqͣl̓r p̄t fieri a creatore reſpectu tn̄ potētieordinate ẜm quā facit qd̓ cōgruit ordinatiōi ſue ſapientie magis cōgruit ꝙ ex vna fiat qd̓ vult facere creator q̄ex alia ſicut iam dictū ē in ſolutiōe ꝓbleumatis. Atertiū dd̓m ꝙ dīna natura tripl̓r ꝯſiderat̉. vel in ſe. velin ꝑſona diſtincta ꝓprietate origis. vel ꝓut ē exemplavniuerſi. pͥmo mō āgelus ē magis ad ſil̓itudinē imagīscū eius natura ſit ſimplicior ⁊ ſubtilior. ſcd̓o mō ⁊ ctionatura hūana magis facta ē ad ſimilitudinē imagīs qꝛſic hꝫ int̓ creaturas tm̄ ꝑſonā diſtinctā rōe origīs ⁊ habet participationē cū oībꝰ ꝑtibꝰ vniuerſi.

Ecūdo q̄rit̉ vtꝝ totā naturā humanā. aſſumpſerit. ⁊ videt̉ ꝙ n̄. Creatura em̄ ex hoc qd̓ eſtad imaginē hꝫ ordinē ad aſſumptionē ī carnetm̄ ē ſil̓itudo veſtigij. gͦ ipſan̄ ē aſſūpta. Pͣ.Ad hoc ꝙ corpꝰ viuificet̉ ſufficit ꝙ ei viuificabile pͥncipiū vite vniat̉. cū ergo deus qͥ eſt pͥncipiū vite vniat̉ corpori in īcarnatiōe n̄ opꝫ ꝙ aīam aſſumat Pͣ. Ut dicitBoe. ſpēs ē totū eē indiuiduoꝝ. ſed natura hūana nōerat totū eē xp̄i. gͦ n̄ fuit in xp̄o vt ſpēs reſultās ex anima⁊ corꝑe. Ad oppoſitū Dama. qd̓ erat īaſſūptibile eratīcurabile. ſed totū hoīem curauit. gͦ totū hoīem aſſumpſit. Pͣ. In ſymbolo athanaſij d̓r. Perfectus deꝰ ꝑfectus hō ex aīa rōali ⁊ hu. car. ſub. gͦ ꝑfectā ⁊ integrā naturā humanā deus aſſūpſit Ad hoc dd̓m ꝙ ſicut ſubtracta vnitate variat̉ ſpes numeri. ita ſubtracta drn̄tiaeēntiali ſine eo qd̓ ē eēntiale res variat̉. cū ergo deꝰ veꝝhoīem aſſumpſerit oīa eius pͥncipia eēntialia ⁊ ꝓprietates reſultātes ex pͥncipijs eius eēntialibꝰ aſſūpſit. ſic ergo totā naturā humanā aſſumpſit. Ad pͥmū ergo qd̓obijcit̉ in ꝯtrariū dd̓m ē ꝙ qͣꝫuis ẜm ſe in carne ſit tātūſil̓itudo veſtigij. tn̄ ẜm ſua formā .i. aīam coīcat ſil̓itudini imagīs. Ad ſcd̓m dicēdū ꝙ duplex ē pͥncipiū vite effectiuū ⁊ formale. n̄ aūt ſufficit ad hoc ꝙ viuificeturcorpꝰ ꝙ vniat̉ deo qui ē pͥncipiū vite effectiuū. ſed oportet ꝙ vniat̉ pͥncipio formali qd̓ ē aīa. ⁊ iō oportebat animā aſſumere ad corꝑis viuificationē. Ad tertiū dd̓mꝙ v̓bū Boe. intelligit̉ de indiuiduo qd̓ eſt vnius nature tm̄ ⁊ n̄ de īdiuiduo quod eſt pluriū naturarum.D tertiū ſic ꝓceditur ⁊ videtur ꝙ ſine mediodeus aſſumpſerit qd̓ aſſumpſit. Remoto em̄medio quo aliqͣ ꝯiugunt̉ extrema ſeparātur.ſed ſeꝑata aīa n̄ fuit diſſoluta vnio dīnitatisa carne. gͦ n̄ mediāte aīa caro aſſumpta ē. Pͣ. Impoſſibile ē ꝙ per idē mediū aliqͥd vniat̉ ſuꝑiori ⁊ inferiori.ſed mediate ſpū aīa vnitur corꝑi. vt d̓r in li. de drn̄a ſpiritus ⁊ aīe. gͦ n̄ mediāte ſpū vnit̉ ſuo creatori. Pͣ Gr̄aequaliter reſpicit tres ꝑſonas cum ſit trinitatis effectꝰ.ſi gͦ mediāte gr̄a vnitus eſt filiꝰ dei aīe equaliter tota trinitas vnietur. Ad oppoſitū Augꝰ ad Uoluſia. filiusdei aīam rōalem aſſumpſit ⁊ ꝑ eā ſibi corpꝰ adaptauit.⁊ ita vnā partē humane nature aſſumpſit mediāte alia. Pͣ. diſtātia ꝑ aliquod mediū vtriqꝫ ꝓximum cōgrueꝯiugunt̉. ſed aīa ꝓximior eſt deo qͣꝫ corpꝰ cū ſit ad imagine dei. ſpūs aūt qͣꝫ aīa qꝛ deus ſpūs ē. Ioh̓. iiij. gͦ deusaſſumpſit corpus mediāte aīa ⁊ aīam mediante ſpiritu Ad hoc dicendū ꝙ duplex eſt mediū. mediū efficiētie⁊ mediū cōgruētie. mediū efficiētie duplex .ſ. faciēs vnitū ⁊ faciēs vnibile. cū ergo nulla creatura effecerit īcarnationē nihil tali medio efficiētie qd̓ eſt faciens vnituꝫxp̄s aſſumpſit. ſed tn̄ ſeruato ordine ad finē vnionis qͥeſt liberatio a pctīs corpus aſſumptibile fuit per aiam ⁊aīa per mentē hoc ē ſpm̄ ⁊ corpus ⁊ aīa per naturā hūanam. ⁊ ſic fuit ibi mediū efficientie faciēs vnibile loq̄ndo tn̄ de medio cōgruētie aīaꝫ mediāte gratia ⁊ corpusmediāte ſpū aſſumpſit. quia cōgruū erat carnē viuificatam ⁊ aīam ſua imagine inſignitā ⁊ gratia repletamaſſumere. Ad illud qd̓ obijcitur in cōtrariū dicendūeſt ꝙ remoto medio cōgruentie n̄ opꝫ ꝙ extrema ſeparetur. ⁊ tale mediū fuit aīa reſpectu vnionis corporis. Ad ſecūdū dicēdum ꝙ eqͥuocatur ſpūs. dicitur eniꝫcorpus ſubtile ſpūs mediante quo aīa ſuas aīales oꝑationes exercet. ⁊ hoc ſpū mediante aīa vnitur corꝑi vtmotor qͣꝫuis īmediate vt forma. alio modo dicitur ſpiritus ſupͥma ꝑs a īe vt mens que eſt imaginis ſubiectu.⁊ iſto ſpū dicitur aīa vt medio vniri deo. Ad tertiumdicendū ꝙ tota trinitas vniebatur aīe xp̄i per gratiam