DI.XXXIIE

Alio modo ẜm conditionem principiorum naturaliuꝫꝓut in vno ex naturali complexione vel etiam ex aſſuetudine multiplicantur vel minuuntur concupiſcentieincentiua. ⁊ ſic iterum fomes vel concupiſcentia minuipoteſt. Tertio modo ẜm ordinē ad pͥmam fomitis cauſam que eſt ſubtractio originalis iuſticie per quam rebellio carnis ad ſpiritum impediebatur. ⁊ ſic fomes inomnibus eſt equalis. ⁊ hoc modo pertinet ad origina-lem culpam. vnde ⁊ ipſa culpa in omnibus eſt equalis.¶ Ad tertium dicendū ꝙ pxima pena originalis peccati in omnibus eſt equalis .ſ. ſubtractio originalis iuſticie per quam ⁊ anima tranquillabatur ⁊ corpus abſqꝫcorruptione conſeruabatur. ſed ꝙ actuales pene ī vnoſint fortiores qͣꝫ in alio ꝯtingit ex diuerſitate principiorum naturaliū ⁊ agentiū exterioꝝ.D quartum ſic ꝓceditur. ⁊ videtur ꝙ animeex ſui creatione non ſint inequales. Diuerſitas em̄ formalis non facit differentiā ſpecierniſi quatenus ſequitur materie diuerſitateꝫſed id quod anima habet ex ſui creatione n̄ eſt ei ex parte materie corporalis ſi ergo aīe humane inequales fuerunt ex ſua creatione videtur ꝙ non omnes hominesſint vnius ſpeciei. quod eſt incōueniens. ¶ Pͣ. Gregoꝰ dicit ꝙ natura omnes homines ſunt pares. hͦ autēneſſet ſi vna anima ex ſua creatione eſſet dignior aīa alterius. ergo omnes anime ex ſua creatione ſunt equales. ¶ Pͣ. In angelis qui ex ſua creatione ſunt natura inequales ẜm menſuram naturalium gratuita conferūtur. ſed hoc n̄ contingit in hominibus. ergo animeex ſua creatione n̄ ſunt inequales. ¶ Sed contra. ẜmdiuerſitatem finis diuerſificantur ea que ſunt ad fineꝫ⁊ n̄ ecōuerſo. ſed anima eſt finis corporis. vt ptꝫ ꝑ ph̓mij. de anima. ergo diuerſitas que eſt in hominibus ẜmcorpora cauſatur ex diuerſitate animaꝝ ⁊ n̄ econuerſo⁊ ſic oportet ꝙ anime ex ſua creatione ſint inequales.¶ Pͣ. Inſtrumenta aſſignantur arti ẜm artificis ꝯditoneꝫ. ſed anima comparatur ad corpus ſicut artifex adinſtrumenta. vt patet per ph̓m pͥmo de anima. ergo ẜmdiuerſitatem animarum diuerſa corpora eiſ aptantur⁊ ſic idem qd̓ pͥus. ¶ ℟º dicendum ꝙ de anima eſt duplex opinio. Quidam eniꝫ dicunt ꝙ eſt compoſita eiusſub̓a ex aliquo materiali ⁊ formali. ⁊ ẜm hoc poteſt dicꝙ abſqꝫ diuerſitate ſpeciei poteſt in animabus inequelitas inueniri ẜm ſeipſas per diuerſitatem eius quodmateriale in anima. Alij ꝟo dicunt ꝙ anima eſt formaſimplex. vnde omnis differētia que eſſet ex parte ip̄iusin differentiā ſpeciei reſultaret. niſi ſit talis diuerſitasque ex corpore originem ſumat. vn̄ ẜm hanc opinionedici oportet ꝙ ex hoc ipſo ꝙ corꝑa ſunt diuerſa ſeqͥturꝙ anime que in ipſa creatione corporibus infundūturdiuerſitatem habeant. aliter em̄ eſt de differentia ſpē⁊ de differentijs indiuiduoꝝ in eadem ſpecie. nā quantum ad ea que ad ſpeciem pertinēt diuerſitas materiſequitur diuerſitatem forme. ſed quantū ad accidētiaindiuiduātia ē ecōuerſo. ⁊ ex his de facili patet reſponſio ad obiecta ẜm vtrāqꝫ opinionem. Prima em̄ ratioſupponit ꝙ ex ſui creatione indiuiduatio n̄ ſit anime eparte corporis. Scd̓a ſupponit ꝙ homines ſint paresquantum ad naturam indiuidui ⁊ nō tantum ſpeciei.Tertia ſupponit ꝙ ẜm menſuram tm̄ naturalium ſineconatu data ſit angelis gratia. Quarta ſupponit ꝙ ẜmdiuerſitatē finis qͥ ē forma ſit diuerſitas materie n̄ tm̄qͣꝫtū ad ea q̄ ad ſpem ꝑtinēt ſed etiā qͣꝫtū ad accidētia indiuiduantia cū tn̄ in his ſit ecōuerſo. Quinta ſupponitꝙ inſtrumentū ꝯiunctū aſſimiletur arti ẜm artis cōditionem. n̄ tm̄ in his que pertinēt ad ſpēm ſed in hiſ que

pertinent ad indiuiduū cū tn̄ in his ſit ecōuerſo.DI.XXXIIIRedictis adijciendūvidetur. ¶ Hic queruntur quattuor.¶ Primo vtrum paruuli inquinenturNpeccatis ꝓximorum parentum. ¶ Secūdo vtꝝ ꝓ patris culpa filius iuſte poſſit puniri. ¶ Tertio vtꝝ peccatum originale ſit in vnohomine vnum. ¶ Quarto de pena paruulorum cū originali decedentium.D primū ſic ꝓceditur ⁊ videtur ꝙ ex peccatisproximoꝝ parentum filij inquinentur. Quāto em̄ aliquid eſt ꝓpinquius tanto efficatiusagit. ſed peccatū proximi parentis eſt in filioꝓpinquius qͣꝫ peccatū ade. cum ergo ex illo pctō omnesex adam progeniti inquinentur. videtur ꝙ multo fortius per peccatū proximoꝝ parentum ¶ Pͣ. Peccatūactuale maioris eſt infectionis qͣꝫ q̄uis pena. ſed aliquapena proximi parentis tranſmittit peccatum in prole.ſ. libido carnalis cōmixtioni adiuncta. ergo multo fortius peccatum actuale proximi parentis inficit prolem¶ Pͣ. Natura humana n̄ eſt totaliter peccato primi parentis infecta alias n̄ poſſet magis infici per peccata ſequentia. ſed quando natura erat totaliter integra potuit per peccatū actuale primi parentis infici vt ſic trāſmitteretur in prolem. ergo ⁊ qͣꝫdiu aliquid integritatismanet poteſt per peccata ſequentia proximorum parentum aliquid infectionis ſuperaddi qd̓ redūdet in prolem. ⁊ ſic idem qd̓ prius. ¶ Sed cōtra eſt qd̓ dicit̉ Ro.v. Per vnū hominem peccatum in mundum intrauit⁊ per peccatum mors. ſi autē proximoꝝ parentum peccata in filios traducerentur: non per vnum ſolum hominem in mundum mors introiſſet ſed per plures. ergo peccata proximoꝝ parentum per originem non traducunt̉. ¶ Pͣ. Maioris efficatie eſt gratia qͣꝫ peccatū.ſed gratia qua peccatum originale remittit̉ non redundat a proximo parente in prolem. alias baptizatorumfilij ſine peccato originali naſcerentur. ergo nec peccataproximoꝝ parentū in filios traducūt̉. ¶ ℟℟. dd̓m ꝙ genitus a generāte numero differt. ꝯuenit aūt cū eo ī natura ſpēi. vn̄ ea q̄ ad naturā ꝑtinēt a ꝑente traducūt̉ inprolē n̄ ea q̄ ꝑtinēt ad ipſam ꝑſonā gn̄antis. vn̄ peccatūactuale qd̓ adā ꝑſonaliter ꝯmiſit in filios traduci nonpotuiſſet niſi ꝑ illud pctm̄ natura fuiſſet viciata qd̓ cōtingit ꝑ hoc qd̓ toti humane nature collata original̓ iuſticia ꝑ pctm̄ p̄dictū ē ſubtracta. nihil aūt remāſit eorūq̄ ad totaꝫ naturā ꝑtinebāt qd̓ eēt ſubtrahibile ꝑ pctm̄.⁊ iō ſeqͣntia pctā actualia naturā inficere vl̓ corruꝑe nōpoterāt. ⁊ ꝓpter hͦ ſeq̄ntia pctā vel ip̄iꝰ ade vl̓ alioꝝ parētū in filios traduci n̄ pn̄t. ¶ Ad. j. gͦ dd̓m ꝙ natura humana q̄ īficitur ꝑ pctm̄ pͥmi ꝑentis ē proximior genitoqͣꝫ parēs ꝓpinquꝰ qui ſuo pctō naturam inficere nō poteſt vt dictū ē. vn̄ rō non ſeqͥtur ¶ Ad ſcd̓m dd̓m ꝙ libido illa n̄ trāſmittit pctm̄ in prolem niſi inqͣꝫtū ex peccato pͥmi ꝑentis procedit. ¶ Ad. iij. dd̓m ꝙ natura hūana remanet corruptibil̓ ꝑ pctā ſeq̄ntia qͣꝫtū ad ea q̄ ſuntſingulaꝝ ꝑſonaꝝ n̄ qͣꝫtū ad ea q̄ ſunt totius nature.O ſcd̓m ſic proceditur. ⁊ videtur ꝙ filij qn̄qꝫpro patribꝰ puniātur. Or̄ em̄ Exo. xx. Ego ſūdeꝰ zelotes viſitās iniqͥtates patꝝ in filios intertiā ⁊ qͣrtā gn̄ationē. nec ē hoc ꝓpter peccata filioꝝ eo ꝙ patres imitētur qꝛ ſic nulla generatio determinaretur. nec magis pctā patꝝ ī filios viſitari dicerētur qͣꝫ quorūlibet alioꝝ qͦs etiā hoīes imitātur ī pctīſgͦ directe pro pctīs ꝑentū filij dīna pena viſitantur.