IILI.

¶ Pͣ. Quales ſūt habitus tales actus reddūt̉. vt in. ij.eth̓. dicit̉. ſed ꝯcupiſcere qd̓ ꝓcedit ex ꝯcupīa inordīataeſt peccatū poſt baptiſmū ſicut ⁊ ante. gͦ ꝯcupīa q̄ māetpoſt baptiſmū adhuc retinet rōnē culpe. ¶ ͣ. Remota cā remouet̉ effectꝰ. ſed cā penalitatū pn̄tis vite ē peccatū originale vt sͣ. dictū ē. cū gͦ he penalitates remaneant poſt baptiſmū: videt̉ ꝙ pctm̄ origīale ꝑ baptiſmū r̄remittatur. ¶ Sed ꝯͣ Ro. v. d̓r ꝙ maius ē donū xp̄i qͣpctm̄ ade. ſed ꝑ pctm̄ ade oēs naſcūtur cū originali pecato. gͦ multo ampliꝰ ꝑ donū xp̄i oēs regenerati ꝑ baptiſmū a pctō originali purgātur. ¶ Pͣ. Pena n̄ auferturmanēte culpa. ſed pena originalis pctī eſt carentia viſionis dīne que aufertur ꝑ baptiſmū. baptiſmus enimianuā regni celeſtis aꝑit. gͦ per baptiſmū culpa originalis remittitur. ¶ ℟º dd̓m ꝙ in ꝓgreſſu originalis pctīq̄dā circulatio īuenit̉. nā pͥmo qn̄ ꝑſona corrūpit naturam ex culpa ꝯſecute ſunt penalitates. ⁊ ſpūales vt rebellio carnis ad ſpm̄. ⁊ corꝑalis. vt fames ⁊ ſitis ⁊ aliahmoi. poſtmodū ꝟo qn̄ natura inficit ꝑſonā ex libidīeque ad rebellionē carnis ⁊ ſpūs ꝑtinet inqͣꝫtū ē filia peccati ſecuta ē pctī originalis infectio in ꝑſona generata.ſicut gͦ in pͥmo ꝑente culpa ꝑſonalis que naturā infeciremitti potuit per pnīam remanēte corruptiōe natureita etiam remanēte fomite vel ꝯcupīa in generato p̄tbaptiſmū eius ꝑſona ab infectiōe originalis culpe mūdari vt videlꝫ nature corruptio ꝑſone n̄ imputet̉ in culpam. ¶ Ad pͥmū gͦ dd̓m ꝙ ꝯcupīa ſiue fomes eſt materiale in pctō originali ſicut ſub̓a actus ī peccato actuali. ⁊ qꝛ ꝯcupīa manet poſt baptiſmū q̄ eſt qͣſi actꝰ originalis pctī. ideo Augꝰ dicit ꝙ manet actu ⁊ tranſit reatuſicut econtra peccatū actu ale qn̄qꝫ tranſit actu ⁊ māetreatu. Sciendū tn̄ ꝙ n̄ eſt ſimil̓ rō de ꝯcupīa ⁊ actu pecati actualis. nā actus actualis pctī qͣꝫdiu manet ſubiacet volūtati agentis n̄ aūt poſtqͣꝫ tranſit. ꝯcupīa ꝟo duꝫmanet n̄ ſubiacet volūtati habetis. vn̄ ꝯcupīa poteſt remanere ſine culpa: n̄ aūt actus pctī actualis. ¶ Ad ſcd̓ꝫd̓r ꝙ ip̄m ꝯcupiſcere eſt quodāmodo in poteſtate ꝑſoneꝯcupiſcentis. nō autem cōcupīa habitualis q̄ poſt baptiſmū manet. ⁊ iō n̄ eſt ſil̓e. ¶ Ad tertiū dd̓m ꝙ ad originale peccatū duplex pena ꝯſequit̉. Una inquantū reſpicit perſonā .ſ. carentia viſionis dīne. ⁊ hec ſtatim aifert̉ a ꝑſona ꝑ baptiſmū a peccato originali mundata.Alia ꝟo eſt qͥ reſpondet ei inquantū reſpicit originalepctm̄ ipſam naturā. vn̄ purgata ꝑſona adhuc manet qͣꝫdiu natura totaliter purget̉ qd̓ erit in reſurrectiōe cōi.⁊ hm̄oi pene ſunt rebellio carnis ad ſpm̄ ꝑ ꝯcupīam neceſſitas moriendi ⁊ alia hm̄oi.D ſcd̓m ſic ꝓceditur. ⁊ videtur ꝙ aīa ex hͦ ip̄oqd̓ corpori infunditur n̄ maculetur originalifundit̉. ſed a deo infundit̉ corꝑi. qꝛ creādo inculpa. Aīa em̄ corpori vnit̉ ꝑ hoc qd̓ corꝑi infundit̉. ſi ergo ex hoc ipſo qd̓ corꝑi infunditur maculavidet̉ ꝙ eius maculationis deus ſit auctor: qd̓ ē impoſibile. qꝛ ipſe n̄ eſt auctor eius rei cuiꝰ ē vltor. vt Fulgēdicit. gͦ ⁊ pͥmū eſt īpoſſibile .ſ. ꝙ aīa ex vnione ad corꝑmaculetur. ¶ Pͣ. Culpa nō maculat niſi peccanteꝫ. ſedaīa n̄ peccauit. nec in ſe: qꝛ an̄ corpus nō fuit. nec in pͥmo ꝑente in quo original̓r n̄ fuit. g non p̄t eē qd̓ ex vnion ad corpus maculet̉. ¶ Pͣ. Nō eſt ſapiētis artificistaliter ſuū opus facere qd̓ ſūo fine fruſtretur. ſed finisaīe rōnalis eſt beatitudo qua per maculam originalispeccati pͥuatur. ſi gͦ ex vnionē ad corpus p̄dictā maculāconrrahit. videt̉ ꝙ deus non ſit ſapiens qͥ aīam facit eācorꝑi vniendo. hoc aūt eſt impoſſibile. ergo ⁊ pͥmū .ſ.ex vnione ad corpus aīa maculet̉. ¶ Sed cōtra. Perfectior eſt vnio aīe ad corpus qͣꝫ corporis ad corpus. ſed

corpus inquinatur per contactum corꝑis īmundi. vn̄d̓r Leui. xj. Qui tetigerit cadauer īmundus erit. gͦ multo fortius anima ex vnione ad corpus īmundum maculatur. ¶ Pͣ. Anima ex hoc qd̓ corpori vnitur incipit ꝑtinere ad naturam ex adam tractā. hoc autem eſt originali culpa maculata. ergo anima ex hoc quod corꝑi vnitur: originali culpā maculatur. ¶ ℟º. dicendum ꝙ ſicut ſupra dictum eſt ex peccato primi parentis non ſolum eius perſona eſt maculata ſed etiaꝫ ipſa natura humana. ⁊ hec macula eſt originale peccatum. quia ꝑ pͥusnaturam reſpicit qͣꝫ perſonam ex adam generati. vndead rationē peccati originalis nihil aliud requiritur niſi participatio cum eadem natura humana ex adā tracta. ⁊ quia anima hm̄oi nature fit particeps quādo corpori vnitur. inde eſt ꝙ ex vnione ad corpus maculatur¶ Ad primū ergo dicendū ꝙ lꝫ deus ſit cauſa vnionisanime ad corpus. non tamen eſt cauſa infectionis corporis ex qua originale peccatum relinquitur in anima⁊ ideo n̄ eſt cauſa originalis peccati ſicut ⁊ cauſat ſub̓aꝫactus in actuali peccato n̄ tamē deformitatē culpe actualis. quia ipſe non cauſat obliquitatem voluntatis etactus ex qua eſt ratio culpe ¶ Ad ſcd̓m dicendū ꝙ lꝫ inadam anima non fuerit: fuit tamen in eo corpus cui naturaliter vnitur. nec ipſum peccatum originale reſpicitanimam niſi inquantum eſt pars humane nature pervnionem ad corpus. ¶ Ad tertiū dicendū ꝙ lꝫ animaper hoc quod originali inficitur fine careat qui eſt proprius rationalis creature niſi per baptiſmū mundeturnon tamen caret fine qui ſibi omnibus creaturis eſt cōmunis .ſ. per aſſimilationem ad deum ẜm diuine bonitatis partipationem. ⁊ melius eſt ſaltem iſtum finē habere qͣꝫ vtroqꝫ fine carere.D. iij. ſic ꝓcedit̉. ⁊ videt̉ ꝙ infectio originalispctī ſit in vno maior qͣꝫ in alio. Augmentataem̄ cā creſcūt effectus. ſed libido q̄ ē cā origīalis pctī ē maior in vno qͣꝫ in alio. qͦ ⁊ origialepctm̄ in vno magis qͣꝫ in alio ꝯſiſtit. ¶ Pͣ. Illud qd̓ eſteqͣliter in oībꝰ nō intendit̉ nec remittit̉. ſed fomes vl̓ cōcupiſcētia remittit̉ ꝑ baptiſmū ſiue minorat̉. gͦ nō ē neceſſariū ꝙ in oībꝰ ſit equal̓r. gͦ nec culpa originalis ī oībus equalis inuenit̉. ¶ Pͣ. Quātitas pene rn̄det quātitati culpe. Deut̓o .xxv. Pro menſura pctī erit ⁊ plagarūmodus. ſed penalitates p̄ſentis vite nō ſunt equal̓r ī oībus. gͦ nec infectio originalis pctī. ¶ Sed ꝯtra. Inordinatio volūtatis ē cā culpe. gͦ ẜm eius quātitate attenditur qͣꝫtitas culpe. ſed ab eadē inordinata volūtate .ſ.ade eſt infectio culpe originalis in oībꝰ qͥ ex eo ꝓpagāturgͦ in oībus ē culpa equalis. ¶ Pͣ. Peccatū originale directe reſpicit naturam humana ꝓut trahitur ex adaꝫ ꝑactum nature. ſed natura equaliter eſt in omnibus. ergo ⁊ infectio originalis peccati. ¶ ℟. dd̓m ꝙ illud qd̓participatur a pluribus ſibi magis ⁊ minus differētiāinter participantia conſtituit. minus em̄ album a magis albo per intenſionē ⁊ remiſſionē diſtinguuntur. vn̄illud qd̓ participatur a pluribꝰ nō inquantū ſūt diſtincta ſed inquantū ſunt vnū nō p̄t participari ab eis ẜmmagis ⁊ minus. pctm̄ aūt originale coīter oībꝰ ex adaꝫgenitis ꝓuenit ẜm ꝙ cōueniunt in vna radice. ⁊ ideo n̄ꝯuenit eis ẜm magis ⁊ minus ſed ī oībꝰ ē equal̓r. ¶ Adpͥmū gͦ dd̓m ꝙ libido q̄ ē in cōmixtiōe carnali n̄ ē caoriginalis pctī ẜm ꝙ cāt̉ ex pctō pͥmi ꝑentis vnde qͣꝫtūcūqꝫintendat̉ vel remittat̉. qꝛ habitudo ad illud pctm̄ ſꝑ eadē manet. iō ſꝑ ſequit̉ eqͣle pctm̄ ¶ Ad ſcd̓m dd̓m ꝙ mꝰnoratio fomitis p̄t ꝯſiderari tripl̓r. Uno mō ꝑ apponegratie qua ſpiritus fortificatur et per conſequens carominus ei poteſt rebellare. et ſic diminuitur ꝑ baptiſmū