LI.I

ꝓceſſionem. ¶ Ad ſcd̓m dd̓m ꝙ dignitas ꝑtinet ad ꝑfectionē rei. ſed ꝯſtitutio ad pͥmuꝫ eē ip̄ius. ⁊ ideo illudqd̓ pͥmo in ꝑſona ītelligitur erit ꝯſtitutiuū ꝑſone ſꝫ illd̓qd̓ ꝯueniēter ītelligitur pōt magis declarare ꝑſone dignitatē. ¶ Ad tertiū dd̓m ꝙ in lr̄a non dicit̉ ꝙ remotapaternitate remaneat ypoſtaſis patris ſub ꝓprietate innaſcibilitatis. ſꝫ d̓r abſolute ⁊ vniuerſaliter ꝙ aliqͥs p̄eē ingenitus qͥ nō eſt pater ſicut ⁊ ecōuerſo aliqͥs eſt pater qͥ nō eſt ingenitus.Einde q̄ritur de imagine. ¶ Et circa hoc q̄runtur duo. ¶ Primo vtrū imago in diuinis eſſentialiter vlꝑſonaliter dicatur. ¶ Scd̓o vtrum cōueniat ſpūiſanctoO primū ſic ꝓceditur ⁊ videt̉ ꝙ imago ī diuinis tm̄ ꝑſonaliter dicat̉. imago enī ẜm Augī li. lxxxiij. q. dicit̉ qd̓ eſt ex alio ductū eius ſimilitudinē gerēs. vnde duoꝝ ouoꝝ vnū nō eſt imagoalterius qͣꝫuis ſint ſimilia. ſꝫ om̄e qd̓ in diuīs includitin ſui intellectu originem eſt ꝑſonale. ergo imago ē ꝑſonale in diuinis ¶ Pͣ Augꝰ dicit ꝙ nihil eſt abſurdiusqͣꝫ imaginem ad ſe dici. ſed qd̓ relatiue in diuinis d̓r eſtꝑſonale. ergo imago ē ꝑſonalis. ¶ Pͣ Om̄e id qd̓ deſignat diſtinctōeꝫ in diuīs eſt ꝑſonale. ſed imago ē hmōinihil enī eſt ſuijp̄ius imago ẜm Hyl̓. ergo ī diuīs imago dicit̉ ꝑſonalis ¶ Sed ꝯtra ẜm Hyl̓. imago eſt eiusrei ad quā imaginatur ſpes indifferēs. ſed ſpēs indifferens patris ⁊ filij eſt ip̄a eſſentia. ergo imago dicit̉ eſſentialiter. ¶ Pͣ In ſolis eſſentialibꝰ diuīe ꝑſone ꝯueniūtſed nomīe imaginis deſignatur ꝯueniētia diuinaꝝ ꝑſonarum adinuicē ſicut ⁊ ꝑ nomen ſimilitudinis. ergimago in diuīs dicit̉ eſſentialiter ſicut ⁊ ſil̓itudo ¶ Rdd̓m ꝙ imago duplicit̓ p̄t accipi ſcꝫ ꝓprie ⁊ improprie.improprie qn̄qꝫ ſumit̉ imago ꝓ exemplari et ſic imagein diuis eſſentialiter d̓r inqͣꝫtum diuina eſſentia eſt exemplar qd̓ om̄es creature imitant̉ ⁊ exp̄ſſius ceteris creatura rōnalis. ⁊ ſic poteſt ītelligi verbū Augꝭ. poſituꝫ īlra ꝙ vna eſt ſancte trinitatis eſſentialis diuinitas etimago ad quā factus eſt homo ¶ Si aūt imago ꝓprie accipiatur ſic imago nomīat aliquid qd̓ eſt ex alio ductūſimile ei. ⁊ ſic nomine imaginis duo ītelligūtur ſcilicꝫimitabilitas. ⁊ id ẜm qd̓ fit imitatio. hoc aūt ẜm qd̓ eſtimitatio eſt cōe vtriqꝫ. vnde ī diuinis ē ip̄a eēntia. mutās ꝟo ē id qd̓ ex alio d̓r ei ſil̓e. vnde ī diuīs eſt ꝑꝑſona ſicergo ꝓprie imago accepta ſignificat ꝑſonā in recto ⁊ eſſentia in obliquo eſt enī imago ꝑſona ex alio ducta hn̄seādē formā cū ip̄o. ⁊ ꝑ hͦ ptꝫ ſolutio ad vtraſqꝫ rōnes.O ſcd̓m ſic ꝓcedit̉. ⁊ videt̉ ꝙ nomē imaginisde. ſſ. dici poſſit. pͥmo ꝑOam. qui dicit .ſſ. eſſeimaginē. ¶ Pͣ Cuicunqꝫ ꝯuenit diffinitio etdiffinituꝫ. ſed .ſſ. ꝯuenit diffinitio imaginisquaꝫ Hyl̓. ponit in lr̄a li. de ſino. vbi dicit ꝙ imago eſteius res ad quā imaginatio ſpēs indifferens. eſt enīptris ⁊ .ſſ. ſpēs indifferēs ſicut patris ⁊ filij. ergo ſpūſſanctus eſt imago patris. ¶ Pͣ In infinitū exp̄ſſius ſpūſſanctus rep̄ſentat patre qͣꝫ creatura rōnalis trinitateꝫ.ſed creatura rōnalis ꝓpter exp̄ſſam rep̄ſentatōem trinitatis: d̓r trinitatis imago. gͦ multo fortius .ſſ. d̓r imagopatris ⁊ filij. ¶ Sꝫ ꝯtra imago regis ẜm Aug. in ẜmōede decem cordis ē in extranea natura ſicut in nūmo. ſꝫin natura ꝯformi ſicut ī filio. ſed .ſſ. neqꝫ habet naturaꝫextraneam a patre neqꝫ ē filiꝰ. ergo nomē imaginis einon cōpetit. ¶ Pͣẜm Dyo. ⁊ Dam. nihil de illa ſanctatrinitate dd̓m eſt niſi qd̓ nobis ꝑ aucͣteꝫ ſacre ſcripturediuinitꝰ eſt exp̄ſſum. ſed in ſacra ſcriptura ſpūſſanctusimago nō d̓r. ſed ſolus filiꝰ. vt patet Col̓. j. qͥ cū ſit ima

go dei īuiſibilis. gͦ ſpūſſāctus nō dꝫ dici imago. ¶ ℟dd̓m ꝙ nomen imaginis ꝓprie acceptū .ſſ. nō conuenitQuibꝰ triplex rō aſſignatur. Prima eſt Ric. de ſā. viet.ꝙ imago attēdit̉ ẜm extrinſeca. in diuīs aūt qͣſi extrinſeca ſunt notiōes. vnde filius qͥ ꝯuenit cum patre ī aliqͣnotōe ſcꝫ cōmuni ſpiratōe p̄t dici eius imago non aūtſſ. qui in nulla notiōe ꝯuenit cum patre ⁊ filio. Sꝫ hecratio nō videtur ꝯſona dictis Aug. qͥ vult ꝙ ẜm relationem originis nō attēdatur ſimilitudo nec equalitasin qͥbus rō cōſiſtit imaginis. Scd̓a rō eſt ꝙ imago q̄libet ducit in vnū ſpūs aūt ſanctꝰ duceret ī plures videlicet in patrē ⁊ filium ſi imago diceret̉. ſed hoc nō videtur ꝓhibere. nam pater ⁊ filius ſunt vnuꝫ .ſſ. pͥncipiū vtinfra dicet̉. Tertia rō eſt ꝙ imago attenditur ẜm ſpeciērei vel ẜm ea que ſpēm deſignāt ſicut eſt figura filiꝰ aūtꝓcedit per modum nature ꝑ quem modum apud nosīuenitur aliqͥd ꝓcedere in ſimilitudineꝫ ſpeciei .ſ. aūt .ſ.ꝓcedit ꝑ modum voluntatis ꝑ quē modū nihil ꝓceditapud nos in ſimilitudinē ſpeciei. ⁊ ideo filio ꝯpetit nomen imaginis. non autē .ſſ. nam nomīa a nobis imponūtur ẜm ea que apud nos ſunt. ¶ Ad primum gͦ dd̓mꝙ apud Oam̄. ⁊ plures doctorū grecoꝝ nomen imaginis .ſſ. attribuit̉. quia hoc nomīe large vtuntur nihil inip̄o niſi ꝑfectam ſimilitudinē attendentes ¶ Ad ſcd̓mdd̓m ꝙ qͣꝫuis ſpūſſanctus ſit ſpēs indifferēs nō tamenhoc declaratur in modo ſue ꝓceſſiōis ẜm qd̓ nobis manifeſtatur ꝑ ea que ſunt apud nos ¶ Ad tertium dd̓mꝙ in artificiato īuenit̉ ſpēs artis etiā apud nos. nō aūtin amore artificis. ⁊ ideo creatura inqͣꝫtum habet ſpēmartis eterne q̄ eſt filius dei d̓r imago ⁊ ad imaginē. nonaūt .ſſ. qͥ eſt amor.XXIX¶ DI.St preterea aliud nomē ⁊cͣ. ¶ Hic q̄runt̉ qͣttuor ¶ Primo vtꝫvna ꝑſona poſſit dici pͥncipium alterius īdiuinis. Scd̓o vtꝝ vniuoce dicat̉ pͥncipiū reſpectucreature ⁊ reſpectu ꝑſone ¶ Tertio vtrū vniuoce dicat̉pͥncipiū pr̄ filij et. ſſ. ¶ Quarto vtꝝ vna notiōe pater ⁊filius ſint pͥncipium. ſſ.O primū ſic ꝓceditur ⁊ videtur ꝙ in diuinisvna ꝑſona nō ſit pͥncipiuꝫ alterius. quia ẜmph̓m in. v. metaphiſice. pͥncipium ⁊ cauſa ſūtidem. ſed pater non eſt cauſa filij. ergo nec pͥncipium. ¶ Pͣ In nomīe pͥncipij pͥoritas q̄dam ītelligitur. ſed vna ꝑſona nō eſt prior alia vt ſupra habitū eſt.ergo vna ꝑſona nō poteſt dici pͥnicipiuꝫ alterius. ¶ PͣNon eſt ī genere qd̓ nō eſt in aliqua eius ſpecie. ſꝫ nihileoꝝ in que pͥncipium diuiditur ꝯuenit vni ꝑſone reſpectu alterius ſicut patet ꝑ ſingula inducēti. ergo vna ꝑſona nō poteſt dici pͥncipium alterius. ¶ Sꝫ ꝯtra ē qd̓dicitur Ioh̓. j. In pͥncipio erat verbum. glo. id ē. in patre. gͦ pater eſt pͥncipium filij. ¶ Pͣ Is a quo ē alius eſteius pͥncipium. ſꝫ a patre eſt filiꝰ. ergo pater ē filij pͥncipium. ¶ ℟º dd̓m ꝙ ex fide docemur vnam ꝑſonam exalia ꝓcedere. ſed ꝓceſſionis modus oīno nobis incōp̄henſibilis manet. ⁊ ideo tāto aliquod nomē aptiuseſt ad diuinaꝝ ꝑſonarum originem deſignandaꝫ. qͣꝫtominꝰ modum ꝓceſſionis exprimit. inter omnia auteꝫminus exprimit hoc nomen principium vtpote ceteriscōmunius. nam elemētuꝫ imꝑtat quandam ꝑtialitatēex nomīe autē cauſe imꝑtatur q̄dam dependētia eiusqd̓ eſt a cauſa inqͣꝫtum cauſa eſt ad cuiꝰ eſſe ſequit̉ aliudpͥncipium auteꝫ quādoqꝫ dicit̉ qd̓ neqꝫ eſt pars rei neqꝫeſt cauſa ſicut pūctum pͥncipiuꝫ linec a quo intelligiturlinea fluere. ⁊ id̓o nomīe pͥncipij vtimur in diuinis ꝑſonis nō quaſi hoc omnino cōueniat. ſed quia ꝯnenienti