DI.XXVIII

reſpectus ad creaturas pͥncipaliter. ſed qͣſi ex ꝯſequentiverbum enī habet reſpectū ⁊ ad dicentē qͥ in diuīs ē pater. ⁊ ad id qd̓ manifeſtat̉ ꝑ verbū ꝙ iterū pͥncipaliter ēpater. ſꝫ qͣꝫtū in diſpoſitiōe patris ē creaturas ꝓducereẜm aliqualē ſui ſil̓itudinē ſic etiam ex ꝯſequēti ī verboītelligit̉ reſpectus qͥdaꝫ ad creaturā.O ſcd̓m ſic ꝓcedit̉ ⁊ videt̉ ꝙ nomen verbi. ſſ.ꝯueniat. baſiliꝰ enī dicit ī tertio ẜmone d̓. ſſ.ſicut filius ſe habet ad patrē eodem mō ſe habet. ſſ. ad filiū. ⁊ ꝓpter hoc d̓r patris qͥdeꝫ ꝟbūfilius. filij aūt verbū. ſſ. ¶ Pͣ Heb̓. j. d̓r de filio cum ſitſplēdor gl̓ie ⁊ figura ſub̓e eius ꝑtans om̄ia verbo virtutis ſue. ⁊ ita filius habet verbū a ſe ꝓcedens quo oīaportant̉ ſpūs gͦ ſanctꝰ qͥ ꝓcedit a filio verbum dicitur.IUerbum de ſui rōne manifeſtationē importat. ſꝫſicut filiꝰ manifeſtat patrē ⁊ ſpirituſſāctus manifeſtatpatrē ⁊ filiū. ſicut d̓r Io. xvj. ꝙ ſpūſſanctus docet oēmveritatē. ergo ſpūſſanctꝰ dicit̉ verbū. ¶ Sꝫ ꝯtra eſt qd̓Augꝰ dicit in li. de trini. ꝙ ſicut in trinitate ſolꝰ filiusd̓r verbum. ita ſolus ſpūſſanctus d̓r donuꝫ. ¶ Pͣ Uerbum in ſui ītellectu iucludit natiuitatē. eſt enī verbumſapīa genita ẜm Augꝰ. ſꝫ natiuitas nō cōuenit .ſſ. ergonec nomen verbi. ¶ ℟º ꝙ verbum d̓r dupliciter. Unomodo ꝓprie ſcilꝫ illud qd̓ eſt ꝑ ſe alicuiꝰ manifeſtiſſimūhoc autē eſt id qd̓ intellectu ꝯcipitur. ꝑ hoc enī aliquidfit īmediate ītellectui notum. Alio modo d̓r verbuꝫ cōmuniter ⁊ ita impprie om̄e illud vn̄ pōt ſumi alicuiꝰ reimanifeſtatio vt ſi dicamus fumū eē verbū ignis. pͥmoergo modo in diuinis ſolꝰ filius d̓r verbum. qꝛ ip̄e ſolꝰꝓcedit ꝓceſſione ītellectus. Scd̓o autē modo poteſt dici verbum ⁊ .ſſ. inqͣꝫtum ꝑ ip̄m manifeſtat̉ pater ⁊ filius⁊ ſic ītelligit baſiliꝰ. vn̄ patet reſpōſio ad primū. ¶ Adſcd̓m dd̓m ẜm glo. ꝙ verbū accipit̉ ibi ꝓ imꝑio filij qd̓metaphorice d̓r verbuꝫ. quia verbo ꝯſueuimus imꝑare. vel ẜm baſiliū intelligit̉ de ſſ. rōne iam dicta. ¶ Adtertiū ptꝫ ſolutio ex dictis.XXVIII¶ DI.Reterea conſiderarioꝑtet ⁊cͣ. ¶ Hic ē duplex q̄ſtio. ¶ Primade īnāſcibilitate. ¶ Secunda de imagine¶ Circa primū q̄runtur duo. ¶ Primū vtrum īnaſcibilitas ſit notio patris. ¶ Scd̓o vtrum innaſcibilitasſit eius ꝓprietas ꝑſonalis.O primū ſic ꝓcedit̉ ⁊ videtur ꝙ īnaſcibilitasnō ſit notio patris. notōes enī diuinaꝝ ꝑſonaꝝ ſūt relatōes. ſꝫ ingenitꝰ non ſignificat relationē. qꝛ ẜm nomē ad aliud nō refert̉. ergoinaſcibilitas nō eſt notio patris. ¶ Pͣ Nihil pōt ponnotio patris ꝑ qd̓ eſſentie diuiſio detur ītelligi ſꝫ ſi dicatur pater ingenitꝰ dat̉ intelligi diuiſio eēntie. quia ſipater eſt ingenitus hec ē vera deꝰ ē ingenitꝰ. hāc etiamꝯſtat eſſe verā. deus ē genitꝰ. ⁊ ſic videt̉ ſequi ꝙ non ſitvnus deus ꝑ hoc ꝙ affirmatio ⁊ negatio nō verificant̉de eodē. gͦ īnaſcibilitas nō eſt notio patris. ¶ Pͣ Innaſcibilitas ē negatio naſcibilitatis q̄ ē ꝓprietas filij ſꝫ negationes aliaꝝ ꝓprietatū ſcꝫ paternitatis cōmunis ſpirationis ⁊ ꝓceſſionis nō ſūt notiōes alicuius ꝑſone. ergo īnaſcibilitas nō debet eſſe notio ꝑſone patris. ¶ Sꝯtra illud ꝑ qd̓ differt pater a filio debet eſſe notio ſꝫ ꝑinaſcibilitatē differt pater a filio. ergo īnaſcibilitas eſnotio patris. ¶ Pͣ Sicut filius ſe habet ad natiuitatēita pater ad naſcibilitatis notionem. ſed natiuitas eſtnotio filij. gͦ īnaſcibilitas q̄ eſt natiuitatis negatio ē notio pr̄is. ¶ ℟º dd̓m ꝙ ī diuīs pr̄ eſt pͥncipiuꝫ nō de pͥncipio. vnde oportet ꝙ qͣꝫtuꝫ ad vtrūqꝫ īnoteſcat .ſ. qͣꝫtu

ad hoc ꝙ eſt pͥncipium ⁊ qͣꝫtum ad hoc ꝙ eſt non de pͥncipio. ⁊ ideo ſicut qͣꝫtum ad hoc qd̓ eſt pͥncipium ponit̉notio eius paternitas vel cōmunis ſpiratio. ita qͣꝫtumad hͦ qd̓ ē nō de pͥncipio ponit̉ notio eius īnaſcibilitas¶ Ad primū ergo dd̓m ꝙ ingenitus qͣꝫuis directe nonꝯtineatur in genere relatōis reducitur tamē ad relatiuam dupliciter. Primo qͥdem ꝑ modum cognitionisqꝛ negatiōes ꝑ affirmatōes ſicut pͥuatōes ꝑ habitus cognoſcūtur. ideo ad genus affirmatōis reducūt̉. Scd̓orōne cauſalitatis. quia affirmatio vnius oppoſiti ē cauſa remotōis reliqui oppoſiti. ⁊ ſic poſitio paternitatis īꝑſona patris eſt cauſa remotōis oppoſite relatōis .ſ. natiuitatis. ¶ Ad ſcd̓m dd̓m ꝙ relatōes non determināteſſentiam ſed ꝑſonam. eſſentia enī nec generat̉ nec naſcitur. ſed ꝑſona. ⁊ ideo poſitio ⁊ negatio relationē ī diuinis nō demonſtrant diuiſionem eſſentie ſed diſtinctionem ꝑſone. ¶ Ad tertium d̓d̓m ꝙ notiōes affirmatiue in diuinis vel ꝑtinent ad rōnem pͥncipij vel ad rationem eius qd̓ eſt de pͥncipio. remotio aūt pͥncipij nō ēdignitatis. ⁊ id̓o nō ponit̉ notio ꝑſone neqꝫ negatio pr̄nitatis neqꝫ cōmunis ſpiratōis. negatio vero eius qd̓ ēa pͥncipio nō eſt dignitatis niſi ſit vniuerſalis vt ſupradictum eſt. ⁊ ideo inaſcibilitas ꝓut ponitur notio pr̄isexcludit omnino eē ab alio. ⁊ nō ſoluꝫ eſſe ab alio ꝑ natiuitatem. ꝓpter qd̓ ſpūiſancto nō cōuenit. Ideo tamēa negatōe natiuitatis nomē ſortit̉. qꝛ ꝓceſſio ſpūſſanctiſpeciale nomē nō habet: ⁊ iteꝝ ſeqͥtur filij generatiōem⁊ qꝛ etiaꝫ ꝑſona patris nominat̉ ꝑ relationē quā habetad filium.O ſcd̓ꝫ ſic ꝓceditur ⁊ videtur ꝙ īnaſcibilitasFſit ꝓprietas ꝑſonalis patrꝭ. Dam̄. enī dicit ꝙin diuinis om̄ia vnum ſūt p̄ter ingeneratōeꝫgenerationē ⁊ ꝓceſſionē. ſed filiatio que ꝑ generationem ītelligitur eſt ꝓprietas ꝑſonalis filij ⁊ proceſſio ſpūſſancti. ergo īnaſcibilitas que ītelligit̉ ꝑ generationem eſt ꝓprietas ꝑſonalis patris ¶ Pͣ Notio perſone ad dignitateꝫ ꝑtinere debet. ſꝫ magis on̄dit dignitatem īnaſcibilitas qͣꝫ paternitas. qꝛ ꝑ inaſcibilitatemorit̉ aucͣtas in patre. ergo īnaſcibilitas eſt magis ꝓprietas ꝑſonalis patris qͣꝫ paternitas. ¶ Pͣ Remota ꝓprietate ꝑſonali ꝑſona ītelligi nō poteſt ſicut nec ſpēs remota differētia. ſed remota paternitate ītelligitur ingenitus vt in lr̄a dicit̉. ergo paternitas non eſt ꝓprietas ꝑſonalis patris. ſed magis īnaſcibilitas. ¶ Sꝫ ꝯtra vnūqd̓qꝫ denoīatur a forma ip̄m cōſtituēte ſed ꝑſona patrꝭdenominat̉ a paternitate nō a naſcibilitate ergo inaſcibilitas nō eſt ꝓprietas pr̄is ꝑſonalis ſꝫ paternitas ¶ PͣNullius rei poſitiue rō ꝯſtituitur ꝑ negatōem ſꝫ ꝑſonapatris eſt res quedā. ergo nō cōſtitiūt̉ ꝑ īnaſcibilitateꝫque eſt negatio. ¶ ℟º dd̓m ꝙ illud ꝑ qd̓ pͥmo intelligit̉aliquid diſtinctum in diuīs eſt cōſtitutiuū ꝑſone qͥcqͥdaūt ad hoc ſeqͥtur nō poteſt eſſe ꝑſone cōſtitutiuū qͣꝫuispoſſit eſſe ꝓprietas ꝑſone iam ꝯſtitute. primū autem diſtinguēs in diuīs ꝑſonis nō poteſt eē inaſcibilitas: nōenī diſtingueret̉ niſi a nato. vnde oꝑtet ꝙ diſtinctioneꝫquā facit inaſcibilitas p̄intelligat̉ diſtinctio inter generātem ⁊ nāſcētem. ⁊ ſic ꝓprietas ꝯſtituens ꝑſonam patris eſt paternitas. nō aūt īnaſcibilitas. vnde īnaſcibilitas nō eſt ꝓprietas ꝑſonalis. id eſt. ꝯſtituens ꝑſonam.¶ Ad primū ergo dd̓m ꝙ intētio Dam̄. non fuit numerare ꝓprietates ꝑſonales. ſed oſtendere modum diſtinctionis in diuinis. eadem autē diſtinctio deſignatur ꝑfiliationē ⁊ paternitatē. ⁊ ſimiliter ꝑ cōmunē ſpiratōeꝫ⁊ ꝓceſſionem. ſed īnaſcibilitas ponit ſpecialē modū diſtinctionis. ⁊ ideo Dam̄. obmiſit cōmunem ſpiratōem⁊ paternitatē ⁊ poſuit ingenerationeꝫ generationem ⁊

e 2