LI.I

ſpiratio ſūt idem. ſꝫ nō eſt ſpiratio tꝑalis gͦ nec ꝓceſſio.Pͣ Spūſſanti ꝓceſſio ſiue actiue ſiue paſſiue intellecta eſt oꝑatio dei. ſꝫ ẜm ph̓m ſub̓a dei ⁊ oīs oꝑatio eiꝰ ēin momēto eternitatis nō gͦ in tꝑe. ¶ Cōtra ſpūſſanctꝰnō habet̉ niſi vt ꝓcedēs a patre ⁊ filio. ſed ꝯtingit ip̄mhaberi ex tꝑe. gͦ et ip̄m ꝓcedere ex tēpore ¶ PͣPonumꝓcedit a date in recipiētem. ſed ſpūſſanctus datur ex tēpore ⁊ recipit̉ gͦ ⁊ ꝓcedit ex tēpore. ¶ ℟º qꝛ ſpūſſanctusꝓcedit ꝑ modū amoris. ideo ꝓcedit ꝑ moduꝫ tēdentisī aliud. gͦ ſpūſſancti ꝓceſſio duplicē habet ꝯꝑationem ⁊ad id a quo ꝓcedit. ⁊ ad id in quod ꝓcedit. Quātuꝫ adprimā ꝯꝑationē ꝓceſſio ſpūſſācti ſemꝑ eſt eterna. quiaeternaliter ꝓcedit a patre ⁊ filio. Quātū ad ſcd̓am ꝯparationē diſtinguēdū ē. Nā dupliciter dicit̉ ſpm̄ſanctūin aliqͥd ꝓcedere Uno modo in obiectū amoris qui etſpūſſanctus. ⁊ ſic ab eterno ꝓcedit a patre ī filium inetiā om̄es ſancti amātur inqͣꝫtum ſūt membra eiꝰ Aliomodo qͣꝫtum ad effectū amoris ꝑ quē ſpūſſanctus ī aliquo eſſe d̓r. ⁊ ſic dicit̉ ꝓcedere ī ſanctos. vn̄ cum effectſit tꝑalis ⁊ ꝓceſſio ex hac ꝑte erit tēporalis abſqꝫ vlla. .ſſ.mutatiōe. ¶ Ad primū de generatiōe filij dd̓m ꝙ nonſimile. qꝛ generatio filij dicit reſpectū ad illum a quoſed ꝓceſſio ſpūſſancti nō tm̄ dicit reſpectuꝫ ad illud aē. ſed ad illud ad qd̓ eſt qd̓ p̄t eſſe tēporale. et ideo nō eſſimile. ¶ Ad ſcd̓m de ſpiratiōe dd̓m ꝙ qͣꝫuis ſpiratioꝓceſſio ſint idem ī re. tn̄ ſpiratio dicit reſpectū ad id aeſt tm̄. ꝓceſſio vero ad illud a quo ē ⁊ ad illud ad qd̓ eſ⁊ ideo p̄t ꝓcedere tꝑaliter ſpūſſanctus qͣꝫuis nō ſpiraritēporaliter ¶ Ad tertiū de oꝑatione diuina dd̓m ꝙ necꝓpter actiua ꝓceſſionē nec ꝓpter paſſiuā dicit̉ ꝓceſſio tēporalis. ſed ꝓpter effectū tꝑalem.D ſcd̓m ſic ꝓceditur ⁊ videtur ꝙ ꝓceſſio tēporalis ponat in numerū cum eterna. tēporalenī ⁊ eternū nō poſſūt idem eſſe in eſſentia. gͦnec ꝓceſſio tꝑalis ⁊ et̓na. gͦ diſtinguūt̉ et vnponit ī numeꝝ cū alia ¶ Pͣ Quecūqꝫ hn̄t ordinē ⁊ diſtctionē n̄ ſūt vnū numero. ſꝫ ꝓceſſio eterna ⁊ tꝑalis hn̄tordinē qꝛ et̓na prior ē gͦ ⁊ diſtinctionē ⁊ ſic idē qd̓ pͥus.P Idē nō eſt ſignū ſuijp̄ius. ſꝫ ꝓceſſio tꝑalis ē ſignūeterne. gͦ tꝑalis ⁊ eterna nō ſunt ideꝫ. ⁊ ita ponūt in numerū. ¶ Cōtra ꝓceſſio tꝑalis addit reſpectū tꝑaleꝫ adꝓceſſionē eternā ſed reſpectꝰ hmōi cuꝫ nō ſit realis exꝑte ꝓcedentis nihil variat ī re. gͦ eadem eſt ꝓceſſio eterna ⁊ tēporalis. ¶ Pͣ Sicut differta ꝑte ſolis lucere etilluminare. ſic a ꝑte .ſſ. ꝓcedere eternaliter ⁊ ꝓcedere adſanctificationē creature. ſꝫ lucere ⁊ illumiuare nō differūt in ſole realiter. gͦ ꝓcedere eternaliter ⁊ tꝑaliter nondifferūt realiter in ſpūſſancto. ¶ ℟º ꝓceſſio tēporalis⁊ eterna ſpūiſancto ꝯꝑate ad id a quo ſunt eſſentialiteridem ſūt. ſed ꝑ ꝯꝑationem ad id ad qd̓ ſūt cū ꝓceſſio tēporalis addat ſupra ꝓceſſionē eternā quēdaꝫ reſpectūtēporalem qͥ nō eſt eſſentialiter ſiue realiter in ſpūſāctoſed in creatura tēporali. ⁊ ideo differt a ꝓceſſione eterna qͣꝫtum ad illum reſpectū ſꝫ nō realiter ex ꝑte ſpūſſancti. ⁊ ſic ponit ī numero cum eterna. ¶ Ad prima tēporale differt ⁊cͣ. dd̓m ꝙ eterna ꝓceſſio nō eſt idem cuꝫ teporali qͣꝫtum ad id qd̓ tēporale eſt. ¶ Ad ſcd̓m de ordīedd̓m ꝙ nō habēt ordinē niſi rōne effectus ꝯnotati ſiuenoui reſpectꝰ. ⁊ ſic differūt. ¶ Ad tertiū de ſigno dd̓mꝙ tꝑalis d̓r ſignū eterne rōne effectꝰ ꝯnotati effectꝰ eneius ē amor gratuitꝰ qͥ eſt ſil̓itudo q̄dā amoris increatiqͥ eſt. ſſ. ⁊ ꝑ ꝯſequens ſignū eius ⁊cͣ.D tertiū ſic ꝓceditur ⁊ videt̉ ꝙ ſpūſſanctꝰ nōdetur ẜm ſui ſub̓am ẜm ph̓m. deꝰ eodē modohꝫ ſe ad oīa lꝫ nō om̄ia eodeꝫ modo habeante ad ip̄m ſꝫ ſi ẜm ſub̓am daret̉ alicui modo cui nō pͥus

datꝰ erat alio modo ſe haberet ad illuꝫ qͣꝫ pͥus. ergo ẜmſub̓am alicui nō datur. ¶ Pͣ Cū aliqͥs iuſtificat̉ ꝑ gratiam nihil eſt ī eo qd̓ pͥus nō fuerit niſi ſola gratia. gnōdatur ei .ſſ. ẜm ſub̓am. īmo ſoluꝫ quo ad eiꝰ dona. ¶Qd̓ ẜm ſe ē vbiqꝫ ẜm ſe nūqͣꝫ poteſt ꝓcede̓ ſꝫ ſpūſſanctꝰẜm ſe ī om̄i creatura eſt gͦ ẜm ſe ī nullaꝫ creaturā poteſtꝓcedere. ¶ Cōtra Roma. v. dicit̉. charitas dei diffuſaeſt ī cordibus noſtris ꝑ. ſſ. qͥ datus eſt nobis. gͦ ⁊ vtrūqꝫ.¶ Pͣ Spūſſanctꝰ ꝑſonaliter eſt donū. ſed donū d̓r exeo ꝙ datur vt dicit Augꝰ gͦ ꝑſonaliter datur ¶ Iuxta hͦq̄ritur vtrū qͥd detur ꝑ pͥus ſſ. an donuꝫ eius. ¶ ℟º dicendū ꝙ ad hoc aliqͥd datur vt habeat̉. habet̉ aūt aliqͥdꝑ aliquē modū vnionis ſicut habet̉ veſtimētū vel albedo. homo aūt quādo iuſtificat̉ non ſolū vnit̉ dono deiqd̓ formaliter ī anima recipit̉. ſed ip̄i deo ꝑ cognitioneꝫ⁊ amorē actualiter vel habitualiter. qꝛ qui adheret deovnus ſpūs eſt. j. Coꝝ. vj. ille ergo qui iuſtificat̉ nō ſolūhabet donū. ſſ. ſed ip̄m. ſſ. ⁊ ſic nō ſolum donū .ſſ. daturſed ip̄e. ſſ. ¶ Ad primū dd̓m ꝙ in hoc ꝙ ſpūſſanctꝰ datur vel habet̉ in .ſſ. non eſt aliquā relatio ẜm rem ad creaturam ſed ẜm rōneꝫ tm̄. ī creatura autē ẜm rem. ⁊ id̓oratio non ſeqͥtur ¶ Ad ſcd̓m dd̓m ꝙ lꝫ ſpūſſanctꝰ fueritin iuſtificato ante iuſtificationē aliquo modo nō tamēfuit in eo vt ab ip̄o habitꝰ ſicut nō dicimus ꝙ lapis habeat .ſſ. qͣꝫuis ſit ī eo ꝑ eſſentiā p̄ſentiā ⁊ potētiaꝫ ⁊ ideoquādo incipit eē in homīe vt ab eo habitus tūc dicit̉ ſibi dari. ¶ Ad tertiū ꝙ ſpūſſanctus eſt vbiqꝫ ſꝫ nō vt habitus ab vnoquoqꝫ. ¶ Ad id qd̓ vltimo queritur qͥd ꝑpͥus detur. dd̓m ꝙ ſimul tꝑe dant̉ donū creatū ⁊ increatum. nō tamē natura poſſūt enī hec duo dona ꝯſiderari vel ex ꝑte recipiētis. ⁊ ſic cuꝫ donū creatū ſit. diſpoſitio ad recipiēdum donū increatū. ꝑ pͥus datur donūcreatū qͣꝫ increatū. Si autē ꝯſiderētur ex ꝑte dātis cuꝫdonum increatū qd̓ eſt amor qͥ dicit̉ ſpūſſanctus ſit ratio qͣre dans det alicui donū creatum ꝑ pͥus datur donū increatū qͣꝫ creatum.D qͣrtuꝫ ſic ꝓceditur. ⁊ videtur ꝙ in om̄i dono detur .ſſ. dona enī poſteriora nō dātur ſine dono priori qd̓ eſt ratio dādi alia dona. ſꝫſpūſſanctus eſt donū primuꝫ ⁊ ratio dādi nōtm̄ dona gratū faciētia ſed gratis data. gͦ non dātur ſine ip̄o. ⁊ ita datur cum illis. ¶ PͣDari tēporaliter ſpiritūſanctū nihil aliud eſt niſi eū nouo modo eſſe ī creatura ẜm quē pͥus nō fuerat ſed ꝑ qd̓libet donū gr̄e ſiuegratis date ſiue gratū faciētꝭ. nouo mō ē ī creatura. gͦ ꝑqd̓libet donū .ſſ. tēporaliter dat̉ creature. ¶ Pͣ In omcreatura eſt. ſſ. ſed ꝙlibet donū eiꝰ ē q̄dā creatura ergo īquolibet dono datur ſpūſſācꝰ. ¶ Cōtra Sap̄. j. Spirituſſanctꝰ diſcipline effugiet fictū. quicunqꝫ aūt caretgratia gra. fa. ꝓ ficto habet̉: ergo talem fugit. gͦ ei nō datur. ¶ PCui datur .ſſ. eius fit ſed nō fit niſi bonorū. gͦnō datur niſi bonis. ¶ ℟º dd̓m ꝙ ſpūſſanctꝰ dicit̉ dari alicui vl̓ ꝓcedere in aliquē ẜm ꝙ nouo modo incipiteſſe ī eo. modi aūt qͥbus deus eſt ī creaturā diſtinguūt̉ẜm diuerſos modos qͥbus creatura creatori vnitur qd̓qͥdem cōtingit tripliciter. Uno mō ſicut effectus cauſeefficiēti cuius ſil̓itudinem gerit. ⁊ ſic ē modꝰ cōmunisꝓut eſt in oībus ꝑ eſſentiā p̄ſentiam ⁊ potentiam. Aliomō ſicut obiectio oꝑatiōis inqͣꝫtū creatura cognoſcit ⁊amat creatorē. ⁊ ſic d̓r eſſe ī ſanctis Tertio mō qͣꝫtuꝫ adeſſe ī vna ꝑſona. ⁊ ſic d̓r diuinitas eē ī xp̄o. illa ergo dona ſolū q̄ faciūt cognoſcere ⁊ diligere deum que ſūt dona gr̄e gratū faciētꝭ: faciūt deū nouo mō eē ī nob̓. ⁊ id̓oẜm illa tm̄ dicūt̉ filiꝰ ⁊ ſpūſſanctꝰ ī nos ꝓcedere vl̓ mitti ad nos vel dari nobis. naꝫ ẜm oīa alia dona nō aliomodo eſt in nobis qͣꝫ ꝑ eſſentiā p̄ſentiā ⁊ potētiā. ¶ Ad