Druckschrift 
Scripta ad Hanibaldum episcopum super quattuor libros Sententiarum : Mit Textanfängen
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

LI.I

ſub̓m adiectiue. ⁊ qꝛ adiectiua dicūt adiacentiā ⁊ inherētiā reſpectu ſubſiſtētis ſiue ſuppoſiti. in diuis autemeſt pl̓itas ſuppoſitoꝝ. id̓o talia nomīa q̄ ſignificāt ſub̓madiectiue ſolū vt ꝟba ⁊ ꝑticipia pl̓i ī numero p̄dicāt̉ ⁊pl̓ibꝰ ꝑſonis. Quedā ꝟo aliqn̄ ſubſtātiue aliqn̄ adiectiue accipiūt̉ vt nomīa ſignificātia ꝓprietates ꝯſequēteseſſentiā ẜm modū ītelligēdi vt eternitas vel bonitashmōi ẜm ꝙ ſubſtātiue accipiunt̉ nō debēt dici de tribꝰin pl̓i ſꝫ ī ſingulari ẜm ꝙ adiectiue cēſent̉ ſic dicūt̉ ī pl̓i Ad pͥmū gͦ ptꝫ ſolutio ꝙ ſi eternus ſumat̉ ſubſtātiuetūc p̄dicat̉ in ſingulari de tribꝰ. ⁊ ſic accipitur ī ſimboloathanaſij. ſꝫ ſi adiectiue tūc p̄dicat̉ pluralit̓ Ad ſcd̓meternꝰ a ſe d̓r dd̓m ꝙ qꝛ adiectiuū ē qͣꝫuis de ſe non ſit relatiuū recipit numeꝝ a ſuppoſito. ⁊ ideo qn̄ de pluribꝰſuppoſitꝭ p̄dicat̉: pater ī pl̓i numero. Ad tertiū dd̓mꝙ deꝰ nō ē adiectiuū vt recipiat numeꝝ ab alio ſic̄ eternus. vn̄ nō poſſet pluraliter p̄dicari niſi ꝓpter pl̓itatemſue forme quā pluralitatē non ē pone̓ ī deo Ad qͣrtūtres ꝑſone ſūt coeterne dd̓m ꝙ coeternus ꝓpter habitudine ꝑſone ad ꝑſonā qͣꝫ importat ꝓpter p̄poſitōem ꝑ cōpoſitionē additā ſemꝑ debet ī pl̓i numero p̄dicari nonī ſingulari. Ad qͥntū ptꝫ ſolutio ex iam dictis.Irca ſcd̓ꝫ querunturduo. Primo vtruꝫ pater ſit aliqͦ mō pͥorfilio. Scd̓o ſi generatio filij eſt eterna oIbus ꝟbis ſignificari debeat.O pͥmum ſic ꝓcedit̉ ⁊ videt̉ ꝙ pr̄ prior ſit filioSicut enī ſe habet corruptio ad deſitōeꝫ itaſe hꝫ generatio ad inceptionem ſꝫ om̄e qd̓ corrūpit̉ deſit eē. gͦ om̄e qd̓ generatur incipit eē ⁊ita filius cū generat̉ ē poſterior patre. Pͣ Nihil accipit aliqͥd niſi qd̓ nō hꝫ. ſꝫ om̄e qd̓ generat̉ accipit eē a generāte. gͦ om̄e qd̓ generat̉ an̄ generatōem nō hꝫ eē. ⁊ ſicidem qd̓ pͥus P Principiū naturaliter pͥus ē eo cuiꝰē pͥncipiū. ſꝫ pater ē pͥncipiū filij. gͦ pater natura ē pͥor filio. PͣDare eē pͥus ē dignitate qͣꝫ ſuſciꝑe. gͦ pater cuꝫdet eē filio dignitate pͥor eſt eo. Cōtra quo aliquid ēpͥus nō ē primū ſimpliciter nec vniu̓ſaliter. gͦ nō eſt deꝰſꝫ filiꝰ ē deꝰ. gͦ nihil eſt pͥus ip̄o. ℟º in pr̄e ⁊ filio duoſūt ſcꝫ eſſentia cōmunis ⁊ relatio diſtinguens. qͦ ad primū nō p̄t eſſe pͥoritas. qꝛ idē eſt ī vtroqꝫ. qͦ ad ſcd̓m nonp̄t. qꝛ correlatiua ſimul ſūt nat̉a tꝑe ⁊ intellectu. dd̓mgͦ ꝙ pater nullo mō pͥor ē filio nec natura nec duratiōenec dignitate nec ītellectū. Ad pͥmū qd̓ generat̉ incipit eē. dd̓m ꝙ verū ē de generatōe q̄ ē cū mutatōe q̄ opponit̉ corruptiōi. ſꝫ generatio qͣ filiꝰ generat̉ nō dic̄ mutationē ſꝫ ſolū emanationē Ad ſcd̓ꝫ nihil accipit niſiqd̓ nō hꝫ. dd̓m ꝙ aliqͥs accipit eē ab alio nō tm̄ qꝛ nō hꝫeē ſꝫ qꝛ hꝫ nō a ſe ſꝫ ab alio. ⁊ ſic filiꝰ accipit eē a pr̄e nonqꝛ nō hꝫ eſſe ſꝫ qꝛ hꝫ eē ab alio nō a ſe. ⁊ hoc hꝫ ab et̓no. Ad tertiū pͥncipiū naturalit̓ ⁊cͣ. dd̓m ꝙ pͥncipiū pōtdupliciter ꝯſiderari vel id qd̓ ē pͥncipiū. ⁊ hͦ ē pͥus naturaliter eo cuiꝰ eſt pͥncipium. vel ẜm ratōeꝫ pͥncipij. ⁊ ſicſūt ſimul natura ſicut ⁊ q̄libet relicta. in deo aūt ip̄a relatio pͥncipij ꝯſtituit ꝑſonā cui ꝯtingit relatio pͥncipij⁊ ideo nullo mō pr̄ ē filio pͥor cuiꝰ ē pͥncipiū Ad qͣrtūd̓ dignitate dd̓m ꝙ vbi differt eē datis ⁊ accipientis digniꝰ ē dare qͣꝫ acciꝑe. ſed hic non differt.O ſcd̓ꝫ ſic ꝓcedit̉ ⁊ videtur ꝙ generatio filij ſignificari debeat ꝑ p̄ſens tp̄s. p̄ſens enī maxīeCeternitati cōpetit eo ꝙ nō hꝫ ſucceſſionē. ſꝫ gneratio diuīa ē et̓na. gͦ debet ſignificari ꝑ pn̄s tp̄s.Perfectior ē potētia ſꝑ actui ꝯiūcta qͣꝫ nō ꝯiūcta. ſꝫ potētia pr̄is ē ꝑfectiſſima. gͦ ſꝑ actui generatiōis ē ꝯiunctaſꝫ ꝑ pn̄s ſignificat̉ actui ꝯiūcta ꝑ p̄teritū n̄. gͦ generatio

diuīa ꝑfectiꝰ ſignificat̉ ꝑ p̄ſens tp̄s qͣꝫ ꝑ p̄teritū Cōtraqd̓ ſꝑ e ī fieri nō ē ꝑfectū. gͦ qd̓ ſꝑ ē ꝑfectū male ſignificatur vt in fieri. ſꝫ generatio filij ſꝑ ē ꝑfecta. p̄ſens aūt tp̄sſignificat̉ eā vt ī fieri gͦ ⁊cͣ. Pͣ Augꝰ dicit. melior ē qͥ ſꝑnatꝰ ē qͣꝫ qͥ ſꝑ naſcit̉. ℟º ſucceſſiuoꝝ nō ſimul ē eſſe ⁊ꝑfectio. qꝛ cū ꝯpleta ſūt nō ſūt. qͣꝫuis aūt generatio creature ſit ſucceſſiua generatio tn̄ filij dei nō ē. qꝛ nō eſt ītꝑe h̓. ſꝫ ī momēto eternitatꝭ. ⁊ ideo qͣꝫuis generatio creature nō ſit: cū ꝑfecta ē. generatio tn̄ creatoris ſimul eſt⁊ ꝑfecta eſt. ⁊ ideo tam v̓bo p̄teriti tꝑis ſignificante ꝑfectionē qͣꝫ ꝟbo p̄ſentis tꝑis ſignificāte actualitatē ſignificari p̄t. vn̄ bn̄ dicimꝰ filiū generari ⁊ filiū natuꝫ. ſꝫ qꝛſimul ē ⁊ ꝑfecta ē. ⁊ ideo ꝑfectiꝰ ſignificat̉ ꝑ vtrūqꝫ verbū ſimul. ſiue ꝑ aduerbiū pn̄tis tꝑis ⁊ aduerbiū p̄teriti tꝑis. vt cū d̓r filiꝰ ſꝑ eſt natus. Ad pͥmū pn̄s maxīe⁊cͣ. dd̓m ꝙ verū ē. qꝛ ponit eſſe ī actu. tn̄ ī his q̄ ꝑ modūfieri ſignificāt̉ imꝑtat imꝑfectiōem. qꝛ talia dū hn̄t eſſeimꝑfecta ſūt. ⁊ ideo ī talibꝰ q̄ ſimul ſūt ꝑfecta ſūt ꝯgruetius vtimur p̄terito tꝑe ⁊ aduerbio pn̄tis tꝑis qͣꝫ verbotm̄ pn̄tis tꝑis. Ad ſcd̓m dd̓m ꝙ qͣꝫuis ſit actui ꝯiuncta ſꝑ generatio diuina tn̄ qꝛ ſignificat̉ vt in fieri ſiue ꝑmodū ſucceſſionis quoꝝ eē cū eſt nō eſt ꝑfectū. ideo adſignificandū ꝑfectionē diuine generatiōis nō tm̄ ꝟbisp̄ſentis ſꝫ p̄teriti tꝑis debemꝰ vti Ad ea q̄ in contrarium opponūtur ptꝫ reſponſio ex dictis. OI.Unc vero poſt eternitatem filij ⁊cͣ Hic q̄runt̉ qͥnqꝫ PrimoAvtrū ſpūſſanctꝰ ꝓcedat vt amor. Scd̓ovvtꝝ ſit amor quē hꝫ pr̄ ī filiū ⁊ ecōtrario Tertio vtꝫſit nexꝰ vel vnio pr̄is ⁊ filij. Quarto vtꝝ ex ꝓceſſioneſua poſſit dici ꝓprie. ſſ. Quīto de numero ꝑſonarū.O pͥmū ſic ꝓcedit̉ ⁊ videt̉ ꝙ ſpūſſanctꝰ nō ꝓcedat vt amor nūqͣꝫ enī natura cōmunicat̉ niſiꝑ actū nat̉e. ſꝫ amor nō ſignificat actum nat̉eIſꝫ magis volūtatis. gͦ cū ꝑ ꝓceſſionē ſpūſſācti(ꝯmunicet̉ tota nat̉a videt̉ ꝙ ſpūſſanctus nō ꝓcedat vtamor Pͣ Nō ē idē modus ꝓceſſiōis creat̉e ⁊ ꝑſone diuine ſꝫ creature ꝓcedūt a deo ꝑ actū volūtatꝭ vt Hyl̓.dicit. gͦ nulla ꝑſona ꝓcedit ꝑ actū volūtatis. gͦ nec ꝑ modū amoris. Pͣ Modus ꝓceſſiōis ꝑſone ē ꝓprius ꝑſone ꝓcedēti. ſꝫ amor cōmunis ē tribꝰ ꝑſonis. gͦ nulla ꝑſona ꝓcedit vt amor. Cōtra nō ē ꝑfecta ſūmi boni cognitio ſine adiūctōe amoris. gͦ vbi ē ꝓceſſus aliqͥs permodū ꝑfecte cognitōis oꝑtet ꝙ ſit alius ꝑ modū ꝑfectiamoris. gͦ cuꝫ filiꝰ ꝓcedat ꝑ modū ītellectꝰ a pr̄e ſiue vtv̓bū. gͦ ſpūſſāctꝰ ꝓcedit ꝑ modū volūtatis ſiue vt amor Pͣ Spūſſanctꝰ ꝓcedit vt donū vt Augꝰ dicit ſꝫ prima rō doni ē amor. gͦ ꝓcedit ꝑ modū amoris ℟º proceſſus ꝑſonaꝝ ē rō ꝓceſſiōis creaturaꝝ. ẜm illd̓ apl̓i adEph̓. iij. Ex quo oīs paternitas ī celo ⁊ ī terra nomīat̉.In creaturis aūt duplex ē ꝓceſſio ſcꝫ ꝑ modū nature ⁊ꝑ moduꝫ volūtatis. gͦ ī creatore duplex ē ꝓceſſio. vna ꝑmodū nature. altera ꝑ modū volūtatis vt hec duplex ꝓceſſio ſit rō duplicis ꝓceſſionis in creaturis. ⁊ ideo ſicut filius ꝓcedit ꝑ modū ꝓceſſiōis nat̉e ita ſpūſſanctꝑ modū ꝓceſſiōis volūtatis q̄ qͥdem ꝓceſſio ē amoris. Ad pͥmū natura nō cōmunicat̉ dd̓m ꝙ ſicut ꝑ pͥmuꝫꝓceſſū nat̉e ꝑfectiuꝫ cōicat̉ tota nat̉a ita ꝑ pͥmū ꝓceſſuꝫvolūtatꝭ cōmunicat̉ tota volūtas. ſꝫ qꝛ volūtas ī deoidē ē cū nat̉a. id̓o etiā cōicat̉ tota nat̉a ꝑ ꝓceſſū volūtatꝭqͣꝫuis enī ī nat̉a īferiori n̄ niſi ꝑ actū nat̉e ꝯuīcet̉ nat̉a tn̄ī diuīs p̄t cōicari ꝑ actū volūtatꝭ. qꝛ volūtas ē ip̄a nat̉a Ad ſcd̓m dd̓m ꝙ qͣꝫuis ſit ꝓceſſus creature ꝑ moduꝫamoris. nō tamē ē ideꝫ modus. quia creatura ꝓcedit vt