IXDI.
Ad illud ergo qd̓ pͥmo obijcit̉ de forma ſimplici dicdum ꝙ ſi ſit ſimplex vt ſit ſuuꝫ eſſe tūc eſt vera ꝓpoſitioquia nō poteſt talis forma eſſe ſub̓m alicuius accidentis. vt patet in deo. ſi autē non ſit ſuum eſſe ſic non p̄teſſe ſubiectū actuū indiuiduantiū que ſecūtur materiāpoteſt tamē eſſe ſubiectū ꝓprietatū que ſecūtur pͥncipiaſpeciei. ⁊ intentionū ⁊ hmōi accidentiū anima eſt ſubiectum. ¶ Ad ſcd̓m ꝙ anima eſt motor ⁊ habet eſſe per ſedicendū ꝙ nihilominꝰ eſt ſimplex qͣꝫtum ad ſuaꝫ eſſentiam. ſed p̄dicta ꝯueniunt ſibi non inqͣꝫtū eſt forma ſimplex. ſed inqͣꝫtum eſt talis forma ſimilima prime formeque eſt deus. ⁊ ideo ꝑticipat maxime nobilitates diuinas ſcꝫ ꝙ ītelligit ⁊ poteſt mouere. ⁊ ꝙ habet eſſe per ſenon ſic eſt de alijs formis materialibꝰ. quia nō tm̄ accedunt ad dei ſimilitudinē ſicut anima ītellectiua. ¶ Adtertiū forma ſimplex ⁊cͣ. dd̓m ꝙ ſicut eſſe anime dependet a corpore qͣꝫtum ad ſui pͥncipiuꝫ. quia nō fit niſi incorpore ſed nō qͣꝫtum ad fine. qꝛ remanet corrupro corpore. ſimiliter autē ⁊ indiuiduo eiuſdē dependet a corpore qͣꝫtū ad pͥncipium. ſed nō qͣꝫtum ad finem.D tertium ſic ꝓcedit̉ ⁊ videtur ꝙ anima nonſit tota ī qualibet ꝑte corporis. om̄e enī compoſitum ex anima ⁊ corꝑe eſt animal. ſi gͦ eſſettota in qualibet ꝑte corporis q̄libet pars corporis eēt animal. ¶ Pͣ Aut ītelligitur hoc de totalitate ex ꝑte eſſentie aut potentiarū. ſi eſſentie ergo eſſentihꝫ ꝑtes ⁊ non eſt ſimplex ſi potentiaꝝ ẜm quālibet potentiā eſt in qualibet ꝑte corꝑis qd̓ falſuꝫ eſt. ergo falſūeſt ꝙ ſit in qualibet ꝑte tota. ¶ Pͣ Cum corpꝰ viuat abanima īmediate informāte ſi anima eſt in qͣlibet ꝑte. gͦq̄libet pars viuit ꝑ animā īmediate. ergo nō dependetvita vniꝰ ꝑtis corporis ab altera. ſed hoc falſū eſt. quiavita omniū membroꝝ dependet a corde. ¶ Pͣ Corpuhabet diuerſas ꝑtes diſtinctas. ſi ergo anima eſſet ī qͣlibet ꝑte corporis tota. ergo totum eſſet in pluribꝰ locisſimul qd̓ falſum eſt. ¶ Contra forma ſubſtātialis adeſtcuilibet ꝑti materie. ſed anima ē forma ſubſtātialis corporis animati. gͦ adeſt cuilibet ꝑti tota. ¶ Pͣ Anima eocito ſentit leſionē in qͣlibet ꝑte. hoc autē non eēt niſi eop̄ſens eſſet cuilibet ꝑti. ergo ⁊cͣ. ¶ ℟º dd̓m ꝙ totalitasalicuius forme poteſt accipi tripliciter. Uno modo ẜmꝑfectionem ſue rōnis. Alio modo ẜm ītegritatem ꝟtutis. Et tertio modo ẜm extenſionē ſꝫ hic tertiꝰ modusnon eſt niſi materialiuꝫ formaꝝ que ſcꝫ ſunt obligatead materiā ⁊ recipiūt quātitatē ꝑ accidens ex dimeſione quę eſt ꝯditio materie. ſicut color extendit̉ ꝑ extenſionem ſuꝑficiei ⁊ color ẜm extenſionē corporis. ⁊ ſic ſicuttotum corpus nō eſt ī qͣlibet ꝑte. ita nec forma tota ẜmiſtam totalitatē. talis autē forma nō eſt anima. vn̄ nonpoteſt ei attribui totalitas niſi vel rōne ꝑfectōis ſuc nature vel rōne virtutis. pͥmo modo ꝯſtat ꝙ eſt tota in qͣlibet ꝑte ſicut ⁊ q̄libet alia forma. nam tota ratio caloris inuenit̉ in qualibet ꝑte corporis calida. ſecūdo aūtmodo non tota ē in qͣlibet ꝑte corporis. quia ẜm diuerſas potentias diuerſa organā ꝑficit. ¶ Ad primū compoſitum ex anima ⁊ corpore eſt animal. dicendū ꝙ hocnon eſt verū de quolibet corpore. ſed de corꝑe organicocōpleto potentia vitam habēte. ¶ Ad ſcd̓m de totalitate dd̓m ꝙ accipit̉ hoc totum ꝓ ꝑfectione nature ſue. qꝛẜm ph̓m totum ⁊ ꝑfectum idem eſt. ¶ Ad tertiū q̄libetꝑs viuit īmediate. dicēdū ꝓut. li. viuit. dicit actū pͥmūvite qͥ eſt eſſe q̄libet ꝑs viuit īmediate eqͣliter ab animaſed ꝓut dicit oꝑationem ꝯſequētē vitam qua vita ꝯſeruatur nō equaliter. ſed ſic pͥmo ⁊ pͥncipaliter oꝑatur incorde vbi deficiēte oꝑatione anime deficit etiam ī alijsmebris. ⁊ ſic deficit vita que habet ꝯẜuari ꝑ hmōi ope-
rationē. ¶ Ad qͣrtū dd̓m ꝙ aīa nō eſt in corꝑe vel ī ꝑtibus corꝑis ſicut ī loco ſed ſicut forma in materia. ⁊ id̓onon ſeqͥtur ꝙ ſit in pluribꝰ locis īmo totum corpꝰ reſpōdet anime loco vnius materie.IX¶ DIUnc ad diſtinctōꝫ ⁊c̄.¶ Hic q̄runt̉ duo ¶ Primo de diſtinctōeIfilij a pr̄e. ¶ Scd̓o de coeternitate. ¶ Circa primū q̄runt̉ duo. ¶ Primo vtrū ꝓpter diſtinctiōeꝫpoſſit dici filiꝰ alius a patre. ¶ Secūdo vtrū pater ⁊ filius propter eandeꝫ diſtinctionem poſſint dici plureseterni.D primū ſic ꝓceditur ⁊ videtur ꝙ filiꝰ non ſitalius a patre. qꝛ ẜm pͥſci. alius eſt relatiuū diuerſitatis ſub̓e. ſed pater ⁊ filius ſunt vniusſub̓e. gͦ vnꝰ non eſt aliꝰ ab alio. ¶ Pͣ Alius etalid̓ nō diuerſificāt rem ẜm modū ſignificādi. ſꝫ pr̄ nōd̓r aliud a filio. ergo nec aliꝰ. ¶ Pͣ Proprietas nō facitaliuꝫ ſꝫ alteꝝ. ſꝫ pr̄ ⁊ filiꝰ ſola ꝓprietate differunt. ergovnus nō eſt aliꝰ ab altero. ſꝫ tm̄ alter. ¶ Cōtra q̄cunqꝫrealiter differūt vnꝰ ē alius ab altero. ſed pater ⁊ filiusrealiter differūt. qꝛ ſunt tres res ẜm Augꝭ. ergo pater ēalius a filio. ¶ ℟º pater ē alius a filio ſꝫ non aliud. Etratio eſt. quia adiectiuū in neutro ſubſtātiuatur. ⁊ ideoaliud ſignificat diuerſitatē ſimpliciter q̄ eſt diuerſitasſubſtātie. ⁊ qꝛ vna eſt ſubſtantia ſiue eſſentia pr̄is ⁊ filijideo nō poteſt dici pr̄ eſt aliud a filio nec ecōuerſo. Sꝫ īmaſculino ⁊ feminino genere ſemꝑ adiectiuū adiectiuetenet̉. ⁊ id̓o ſignificat hoc qd̓ eſt alius ⁊ aliā diuerſitatēẜm exigētiā termini cui adiūgūt̉. vnde ſi ſit t̓minꝰ ꝑſonalis ſignificat diſtinctiōeꝫ ꝑſonaꝝ. ſi aūt ſit t̓minꝰ ſubſtātialis ſignificat diu̓ſitatē ſub̓e. ideo hec eſt vera pr̄ eſtaliꝰ a filio ⁊ ecōuerſo. hec tn̄ eſt falſa. pr̄ eſt aliꝰ deꝰ a filioſed ſi hͦ ꝙ dico aliud neutri generis adiectiue teneret̉. etnō ſubſtātiuaret̉. tūc ſignificaret diu̓ſitatē ẜm exigētiātermini cui adiunge̓t̉. vn̄ hec ē vera pr̄ ē aliud ſuppoſitūa filio. qꝛ ꝑ lyaliud denotat̉ diſtīctio ſuppoſitoꝝ. ſꝫ heceſt falſa pr̄ ē aliud ī eſſentia a filio. qꝛ ꝑ lyaliud denotat̉diſtinctio eēntie ¶ Ad pͥmū aliud ē relatiuū ⁊cͣ. dd̓m ꝙveꝝ ē. ſꝫ ſub̓a ē duplex pͥma ⁊ ſcd̓a dd̓m gͦ ꝙ in diuīs cūd̓r pr̄ ē aliꝰ a filio. ly aliꝰ ē relatiuū diuerſitatis ꝑſone etſub̓e q̄ eſt ypoſtaſis nō ſcd̓e. ¶ Ad ſcd̓ꝫ ꝙ diu̓ſus modꝰſignificādi maſculine vel neutralit̓ facit ad diuerſuꝫ intellectū diuerſitatꝭ vt dictū ē. ¶ Ad tertiū ꝓprietas nōfacit aliū ſꝫ alteꝝ dd̓m ꝙ veꝝ ē ī hūanis nō aūt ī diuīsqꝛ ꝓprietas ī diuinis diſtinguit ꝑſonas nō aūt ī humanis. ⁊ id̓o ī diuinis facit aliū ī ꝑſona. ⁊ ſi nō ī hūanis.D ſcd̓m ſic ꝓcedit̉ ⁊ videt̉ ꝙ pr̄ ⁊ filiꝰ non pn̄tdici plures eterni. In ſimbolo dicit̉. ⁊ tamenniō tres eterni. gͦ non ſunt plures eterni. ¶ Pͣid in diuinis a ſe dicitur ſingulariter deqcꝙ.tribꝰ ⁊ non pluraliter p̄dicatur. ſed eternus a ſe d̓r. nonenī relatiuū eſt. gͦ ſingulariter de tribꝰ d̓r ⁊ nō pluraūt̉.¶ Pͣ Sicut vna ē deitas triū ꝑſonaꝝ. ita ⁊ ē vna eternitas. ſꝫ nō p̄t dici pr̄ ⁊ filiꝰ ſūt duo dij ꝓpt̓ vnitatem diuinitatis. gͦ etiā ꝓpt̓ vnitatē eternitatꝭ nō p̄t dici pr̄ ⁊ filius ſūt eterni ¶ Contra ī ſimbolo athanaſij d̓r ꝙ tresꝑſone ſint ſibi coet̓ne ¶ PͣAdiectiuū recipit nūeꝝ a ſubſtātiuo. ſꝫ eternꝰ ē adiectiuū. cum gͦ adiungit̉ duobꝰ velpluribus debꝫ predicari in plurali. ⁊ ſic idem qd̓ prius℟º quedam nomīa ſignificant in diuinis ſubſtātiāſubſtantiue. ⁊ quia ſubiectum non p̄dicatur in pluralinumero niſi forma a qͣ imponit̉ multiplicet̉. ſub̓a autēſiue diuina eſſentia nō multiplicat̉. id̓o talia noīa nō p̄dicant̉ in diuīs in pl̓i. Quedam autē ſunt q̄ ſignificant
b 4