Druckschrift 
Scripta ad Hanibaldum episcopum super quattuor libros Sententiarum : Mit Textanfängen
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ILI.

e. Tertia rō ē. qꝛ eē diuinū colligit ī ſe nobilitates oīm geneꝝ. vn̄ ad nullū genꝰ det̓minat̉ Ad pͥmūom̄e ꝙ eſt ⁊cͣ: dd̓m ꝙ diffinitio ē entis creati tm̄ Adſcd̓m dd̓m ꝙ hͦ ītelligit̉ de ꝓpria mēſura illiꝰ generis vtvnitas ī materijs. pūctꝰ in magnitudīe q̄ tn̄ nō ſunt ingenere vt ꝯtēta. ſꝫ vt pͥncipia illiꝰ generis. nō aūt intelligit̉ de mēſura vniu̓ſali. deꝰ aūt ē mēſura vniu̓ſalis oīmrerū cuiuſcūqꝫ generis. vn̄ nō p̄t eē ī aliqͦ genere. Actertiū nō ē in ſub̓o ⁊cͣ. dd̓m ꝙ ẜm hāc rōneꝫ deꝰ d̓r ſub̓aſub̓a aūt q̄ ē genꝰ d̓r a ſubſtinēdo non aūt a ſubſiſtēdotm̄. ideo deꝰ nō ē ī genere ſub̓e. vl̓ dd̓m ẜm Auic̄. ꝙ ensꝑ ſe nō ē diffinitio ſub̓e cū nō declaret qͥdditatē eiꝰ ſꝫ eēdiffinitō ꝟo eiꝰ ē res hn̄s qͥdditatē cui debet̉ eē n̄ ī alio.O tertiū ſic ꝓcedit̉ ⁊ videt̉ ꝙ alia p̄dicamētadicāt̉ de deo. de qͦcūqꝫ enī p̄dicat̉ ſpēs ⁊ genꝰſꝫ ſcīa q̄ eſt ſpēs qͣlitatis p̄dicat̉ de deo. gͦ ⁊ genus qͣlitatis Itē ph̓s in. v. me. dicit ꝙ vnūIn ſub̓a facit ideꝫ in quātitate eqͣle in qͣlitate ſil̓e. ſed indeo vere dr̄ eqͣlitas ⁊ ſil̓itudo. gͦ oꝑtet aliqͥd dici d̓ deo ꝑmodū qͣꝫtitatis ⁊ qͣlitatis Pͣ Quāto aliqd̓ genꝰ entishabꝫ eē debiliꝰ: tāto minꝰ ꝯuenit enti ꝑfecto. ſꝫ relatiohꝫ eē debiliſſimū qd̓ patꝫ qꝛ fundat̉ ſuꝑ alia entia. gͦ minime cōuenit deo. ſi gͦ ip̄a p̄dicat̉ de deo multo magisalia. Cōtra dicit boetiꝰ li. de tri. ꝙ in deo nō ſūt niſiduo p̄dicamēta. ſcꝫ ſub̓a ⁊ ad aliqͥd. gͦ alia nō p̄dicant̉ d̓deo. ℟º dd̓m qͥcqͥd īuētū ē in creaturis p̄dicat̉ d̓ deop̄dicat̉ eminēter tāqͣꝫ de cauſa. vn̄ remouēdū ē qd̓ ē ibiimꝑfectionis ⁊ retinenduꝫ ſolum quod eſt ꝑfectionis.in vnoquoqꝫ ꝟo nouē p̄dicamētoꝝ tria ē reꝑire. rōnemcōmune accidentis. ⁊ rōneꝫ ꝓpriā ſui generis. ⁊ rōnemꝓpriā ſuaꝝ ſpecieꝝ. qͣꝫtū ad pͥmū oīa genera accidentisimꝑtāt imꝑfectionē. qꝛ dicūt dependentiā ad ſub̓m. accidētis enī eē eſt ineſſe. qͣꝫtū vero ad ſcd̓m: ſimil̓r om̄iadicūt depēdētiā ad ſub̓m. ⁊ ita imꝑfectōem p̄ter relationē. Nā quātitas dicit mēſurā ſub̓e. qͣlitas eiꝰ diſpoſitionē. ⁊ ſic de oībꝰ alijs. relatio vero ẜm ꝓpriā ſui generis rōnem dicit reſpectū non ad ſub̓m ſꝫ ad ſuū correlatiuū. ideo ẜm ꝓpria rōneꝫ ſui generis ſub̓a ꝓut d̓r a ꝑ ſiſtādo ⁊ relatio reꝑiunt̉ ī deo. Quātū ad tertiū ſcꝫ ꝓprirōneꝫ ſuaꝝ ſpecieꝝ ꝯtingit aliqn̄ aliqͣ p̄dicamēta dicere ꝑfectōem ⁊ tūc ſpecies ẜm dr̄iam ſpeciei. ⁊ nō rōnemgeneris p̄dicabit̉ de deo ſicut ſcīa ꝓut dicit certā cognitionē p̄dicat̉ de deo. ⁊ nō ẜm rōeꝫ ſui generis ſcꝫ quā ēqͣlitas. hͦ etiā apparet ī pl̓ibꝰ alijs Ad pͥmū de qͦcunqꝫp̄dicat̉ ſpēs. dd̓m ꝙ ſcīa ꝓut p̄dicat̉ de deo nō ē ſpēslitatis vt dictū ē. Ad ſcd̓m in deo d̓r eqͣlitas dd̓mcqͣlitas ⁊ ſil̓itudo d̓r ī deo nō rōne quātitatis vel qualitatis ẜm genꝰ. ſꝫ ẜm ſpeciē vt dictū eſt. Ad tertiuꝫ dedebilitate relatōis. dd̓m ꝙ attēdit̉ debilitas eiꝰ. qꝛ nonponit aliqͥd abſolutū ī ſub̓o. ſꝫ tm̄ ꝑ reſpectuꝫ ad aliud.⁊ ex hoc habet magis ꝙ veniat in diuinā p̄dicationemqꝛ qͣꝫto minꝰ addit minus repugnat ſimplicitati diuīeIrca ſcd̓m querunturtria. Primo an aliqͣ creatura ſit ſimplex Scd̓o an aīa ſimplex Tertio an ſit tota in qͣlibet ꝑte corporis.D pͥmū ſic ꝓcedit̉. ⁊ videt̉ ꝙ aliqͣ creatura ſitſimplex. illud enī qd̓ non hꝫ cōpoſitōeꝫ ꝑtiūvel accidētiū vel formaꝝ vere ſimpler eſt. ſedprima materia ⁊ pl̓es forme ſunt hmōi gͦ ⁊cͣ.Pͣ Ubi ſtat reſolutio intellectꝰ. illud ē ſimplex. ſtaraūt ī ente vel ī eſſe generali. qꝛ prima creaturaꝝ ē eſſe.ip̄m ē ſimplex. Pͣ Principia cōponētia creaturā ſuncreat̉e. ſꝫ ī pͥncipijs hmōi nō eſt irc in infinituꝫ. gͦ ſt̓ aliecreat̉e nō cōpoſite. Cōtra boe. dicit ꝙ ī oī qd̓ eſt citra

pͥmū differt ꝙ eſt ⁊ eē gͦ eſt cōpoſitū. Pͣ Ubi ē limitatio ⁊ ꝯpoſitō. qꝛ limitatio nō fit niſi ꝑ additōem ſꝫ oīscreatura hꝫ eē limitatū. gͦ ⁊ cōpoſitū. ⁊ ita nulla creatura ſimplex. ℟º dd̓m ꝙ duplex ē creatura ſcꝫ ꝑfecta q̄ſubſiſtit ⁊ imꝑfecta q̄ nō ſubſiſtit. ſꝫ eſt ī alio vel vt accidens vel vt pͥncipiū. pͥmo mō loquēdo de creatura oīscreatura ē cōpoſita ſaltē ex ſub̓a ⁊ accidēte ⁊ eē ⁊ ꝙ eſt.Scd̓o ꝟo modo loquēdo de creatura oīs talis creatura ē compoſita id ē. cū alia cōpoſita. qd̓ veniēs ī cōpoſitionē cū alio. neutro aūt modo deꝰ ē cōpoſitꝰ. qꝛ neqꝫpͥmo mō rōne ſimplicitatis neqꝫ ſcd̓o rōne ꝑfcctōis. etideo eſſe īmunē a cōpoſitōe ē ſoliꝰ dei ꝓpriū. Ad pͥmūde pͥma mat̓ia dd̓m ꝙ qͣꝫuis ī ſe non ſit ꝯpoſita tn̄ eſt cōponibilis alteri. Ad ſcd̓m de eē dd̓m ꝙ reſolutio ītellectꝰ non exigit vt terminꝰ ſit ſimplex oīmoda ſimplicitate ſꝫ illa q̄ opponit̉ compoſitioni ex pl̓ibꝰ Ad tertiūde pͥncipijs dd̓ꝫ ꝙ pͥncipia cōpoſita ſūt cōpoſitōe hmōicum hoc non hmōi ex his.OD ſcd̓m ſic ꝓcedit̉ ⁊ videtur ꝙ aīa ſit ſimplexaīa em̄ ē forma corꝑis. forma enī neqꝫ ē materia neqꝫ cōpoſitū vt dicit ph̓s ī pͦ de aīa. gͦ aīanō ē cōpoſita. Pͣ Aīa ẜm totā ſui eſſentiaꝫē forma corꝑis. ſꝫ materia nō p̄t eē forma alicuiꝰ. gͦ nulla ꝑs aīe ē materia. ſꝫ tota ē forma. ⁊ ita ē ſimplex. PͣOm̄e qd̓ hꝫ ī ſe eē cōpletū nō vnit̉ alteri niſi accidētalit̓ſi gͦ aīa haberet eē cōpletū qͣle ē eſſe cōpoſiti non vniret̉corpori niſi accidētaliter. gͦ non faceret vnū niſi ꝑ accidens. Cōtra nulla formā ſimplex p̄t eē ſub̓m ſꝫ aīa ēſub̓m ſciaꝝ ⁊ v̓tutū. gͦ nō ē forma ſimplex Pͣ Formaſimplex non hꝫ eē ꝑ ſe nec p̄t eē motor. ſꝫ aīa hꝫ eſſe ꝑ ſeſcꝫ cū ſeꝑatur a corꝑe ⁊ ē motor corꝑis. gͦ non eſt formaſimplex. Pͣ Nulla formā ſimplex hꝫ in ſe vn̄ indiuiduet̉. cū oīs forma qͣꝫtū eſt de ſe ſit cōmunis. ſꝫ aīa de ſenō ex corꝑe indiuiduat̉. alioqͥn remota cauſa indiuiduationis tolleret̉ indiuiduatio gͦ ⁊cͣ. ℟º dd̓m ꝙ circacōpoſitōem aīe ē triplex opinio. Quidā enī dicūt ꝙ aīaqͥd cōpoſitū ē ex materia ⁊ forma. ſꝫ hͦ nō p̄t eē. qꝛ ſic inaīa reciꝑent̉ forme rerū materialiter cum vnūqd̓qꝫ recipiat̉ ī alio ẜm modū recipiētis ⁊ ita nō reciꝑent̉ ẜm eſſeītelligibile ⁊ vniuerſale. vnde aīa nō eēt intellectus. Etideo alij dicūt ꝙ cōponit̉ ex qͦ ē ⁊ qd̓ eſt ītelligētos ꝑ qͦeſt naturā ꝑ qd̓ ē ꝟo ſuppoſitū vt humanitas ē qͦ eſt ſortes. Sed hͦ iteꝝ nō p̄t ſtare. qꝛ ſuppoſitū a qͥdditate velnat̉a nō differt niſi ẜm ꝙ ꝯcernit materiā ſignificatamvn̄ ẜm Auic̄. qͥdditas ſimplicitatis ē ip̄m ſimplex. ⁊ ſichec opinio alio mō redit ī primā. ⁊ ideo ẜm alios dd̓mꝙ cōponit̉ ex eſſe ⁊ qd̓ eſt. Cū eī aīa rōnalis ſit res ſubſiſtens hꝫ ꝓpriū eē qd̓ nō eſt ip̄a aīa. qꝛ ſolꝰ deꝰ eſt ſuū eſſeip̄m vero eſſe anime poteſt dici quo eſt eius ſicut actuscurrēdi dicit̉ quo aliqͥs currit. ⁊ hoc eē ſe habet ad ſub̓manime ſicut actus ad potētiam. cum anima nō habeateſſe a ſe ſed a deo. ⁊ ita etiam in anima īuenit̉ compoſitio actus ⁊ potentie. hec autē cōpoſitio in anima negari nō poteſt niſi vel ab eis qͥ negant animā ꝑ ſe ſine corpore poſſe ſubſiſtere. vel ab alijs qui dicunt animā eſſede natura diuina. Ad primū anima nō eſt cōpoſituꝫdd̓m ꝙ verum eſt ex materia ⁊ forma ſed ſolū cōpoſititione p̄dicta. Ad ſcd̓m dicendū ꝙ ip̄a ſubſtātia anime nec eſt materia nec habet materiā ꝑtem ſui qͣꝫuis ſitqͣſi materialis reſpectu eſſe ſuꝑueniētis. ⁊ hoc nō ꝓhibet quin ſit forma corꝑis Ad tertiū omne qd̓ in ſe habet eſſe cōpletum. dicendū ꝙ tale vnit̉ alteri accidentaliter. ſi ẜm aliqͥd eſſe accidētale vniat̉ alteri. aīa aūt nonẜm aliqd̓ eſſe accidētale ſed ẜm ſuum eſſe eſſentiale corpori vnitur. Sed qꝛ alie rōnes vidētur probare ꝙ ẜmſuam eſſentiā ſit cōpoſita. ideo reſpondendū eſt ad eas