beati bernardi.quenter orandū et flexo corpore mens eſt eri-genda ad deū. ¶ Sicut em̄ nullum eſt momē-tum quo homo nō fruatur vel vtat̉ dei bonitate ⁊ miſericordia; ſic nullū debet eſſe momētū quo eū p̄ſenteꝫ nō habeat in memoria. Sꝫdicis: Ego quotidie oro ⁊ orationis mee nul-lum fructū ſentio: ſed ſicut accedo ad illā ſic etrecedo? ⁊ nemo mihi reſpondet: nemo mihi loquitur: nemo mihi quippiam donat; ſed incaſ-ſum laboraſſe videor. ¶ Sic loquit̉ humanaſtulticia: non attendens quid ꝓmittat veritasdicens: Amen amē dico vobis quicqͥd oran-tes petitis: credite qꝛ accipietis et fiet vobis.Noli ergo vilipendere orationē tuā: quoni-am ille ad quē oras nō vilipēdit eam: ſed ante-qͣꝫ egrediatur de ore tuo: ipſe eā ſcribi iubet inlibro ſuo. Et vnū e duobꝰ indubitant̓ ſperaredebemus: qm̄ aūt dabit nobis quod petimꝰ:aut quod nouit eſſe vtilius. ¶ Cogita itaqꝫ dedeo quicqͥd melius potes: ⁊ de te quicqͥd deterius vales. ¶ De te vero ⁊ de illo ampliꝰ credere debes: qͣꝫ cogitare potes. ¶ Omne tem-pus in quo de deo nō cogitas: hoc te cōputaꝑdidiſſe. ¶ Omnis quidem res aliena eſt a nobis: tempus tantū noſtꝝ eſt: vaca ergo: ⁊ vbi-cūqꝫ fueris: ibi totꝰ ⁊ tuus eſto. ¶ Noli te rebꝰtradere: ſed cōmodare. ¶ Quocūqꝫ loco con-c 3