Liber meditationū.vagantem oratiōis fructu priuo: Corpore ſūinterius: ſed mente exterius: et ideo perdo qd̓dico. Parum enim ꝓdeſt ſola voce cantare:ſine cordis intentione. ¶ Propterea magnaꝑuerſitas: īmo magna inſania eſt: quando cuꝫdomino maieſtatis in oratiōe loqui preſumi-mus: ⁊ inſenſati aurem ab ipſo auertimus: etneſcio ad quas ineptas et inanes fabulas corconuertimus. ¶ Magna quoqꝫ inſania eſt etgrauiter vindicanda: cū viliſſimus puluis loquentem ad ſe creatoreꝫ vniuerſitatis audirededignatur ¶ Ineffabilis vero eſt diuine bo-nitatis dignatio: que quotidie ꝯſpicit nos infelices aures auertētes: obturantes corda: etnihilominus clamat ad nos dicens: Redite p̄uaricatores ad cor: vacate ⁊ videte quoniamego ſum deus. Loquit̉ mihi deus in pſalmo:⁊ ego illi: nec tamē cum pſalmū dico attendocuius ſit pſalmus. ¶ Idcirco magnā iniuriādeo facio: cum illum precor vt preces measexaudiat: quas ego qͥ fundo non audio. ¶ De-precor illum vt mihi intendat: ego vero necmihi nec illi intēdo: ſed quod deterius eſt: im-munda ⁊ inutilia in corde verſando fetorē horribilem eius aſpectibus ingero.De cordis mutabilitate: inſtabili-

pip.ijim co-

ur t