Liber meditationū⁊ morbus inſenſibilis eſt īcurabilis. Leuis ſū⁊ diſſolutus: nec meipſuꝫ corrigo: ſed ad pec-cata que cōfeſſus ſum quotidie redeo: nec ca-ueo foueam in quā vel ego cecidi vel alios ca-dere vidi. Cūqꝫ plorare ⁊ orare deberē ꝓ ma-lis que feci: ⁊ bonis que facere neglexi: proch-dolor verſum eſt mihi in cōtrariū: Nam tēpui⁊ frigui a feruore oratiōis: ⁊ iam ſine ſenſu frigidus remanſi: ⁊ ideo flere meipſum non poſ-ſum: quoniā lachrymarū gratia receſſit a me.Peccata mea celare nō poſſum: quoniā quo-cūqꝫ vado cōſcīa mea ē mecū: ſecū portas qͥc-quid ī ea poſui: ſiue bonū ſiue malū: Seruatviuo: reſtituet defuncto depoſitū quod ſeruādum accepit. Si male fecero adeſt illa: ſi autēbene facere videor ⁊ exinde extollor: adeſt ite-rum. Adeſt viuo: ſequit̉ mortuū: vbiqꝫ mihigloria vel confuſio inſeparabilis ꝓ qualitatedepoſiti. Sic ſic in domo ꝓpria ⁊ a ꝓpria familia habeo accuſatores: iudices ⁊ tortores. Ac-cuſat me cōſcientia: teſtis eſt memoria: ratioiudex: voluptas carcer: timor tortor: oblecta-mentū tormentū. Quotquot em̄ fuerūt oble-ctamenta mala: tot erunt tormenta: Nā indepuniemur vnde delectabamur.¶ De diuini adiutorij inuocatiōe ꝓ-