Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Seite
225r
Einzelbild herunterladen
 

capax iſtius ſic̄ ſe on̄dit capacē̓. Sed eſtoobmiſſo aliqͦ nccͣio ferat a caſu iuſtā ſnīam.nunqͥd ratificabit̉ in celo. ℟º ꝙͣ ſic qͣꝫtū adſuſcipientē ſi ſit fictus ita ſufficiat ſibiiſtā penā implē. ſed ratificat̉ ex ꝑte ꝯfeſſoris qṅ ip̄e peccet errando iſto oportetdiſtingue̓ arbitriū aliqn̄ ratificat̉ ex partevtriuſqꝫ tam ſacerdotis qm̄ ſuſcipiētis. aliqn̄ex ꝑte alterius tm̄ ſco. di. 19. Sed nunqdpnīa ſiue ſatiſfactō pͥuˢ iniūcta ꝯmutari poteſt ul̓ relaxari a quocūqꝫ ꝯfeſſore ℟ºmutari pt̄ ex cauſa ab eo qui inilixit uelab eius ſuꝑiore uel etiā ab equali ẜm aliqͦs.exͣ de voto. ſuꝑ hijs. §. rurſus in fi. vbi dehoc dicit̉ in glo. ſi ſubeſt cauſa. Ad maiorē tn̄ītelligenciā diſtingue ſi penitēs petat penitenciā ꝯmutari uel relaxari illū eundē quieam ſibi iniūxit uel eius ſucceſſorē. poterituidē ꝯmutari relaxari ab eo iniūxit. eius ſucceſſorē. et idē dicendū eſt de ſuꝑiorieius qui īiunxᵗ ſi ſit ordīarius iudex penitent̓qd̓ ad hoc dico quia arep̄s videt̉ iudex ordinarius eſſe ad foꝝ pnīale ſb̓ditoꝝ ſuffraganeiſui ar exͣ. e. nr̄o. licet ſit eoꝝ ordīarius qͣn ad forū ꝯtēcioſū in caſibꝰ expreſſis a iure exͣde offi. arch̓i. paſtoral̓. Si aūt petat eaꝫꝯmutari uel relaxari ab equali ei qui iniunxit. aut ſūt ita pares ſūt pnīarij eiuſd̓ep̄i. vl̓ ſūt ambo preſb̓ri de pari inſolidū deꝯſuetudīe curā hn̄tes eiuſdē ꝑrochie. vl̓ duoep̄i in quoꝝ vtriuſqꝫ dyoceſibꝰ penitens doīciliū habet ita eſt ꝑrochianꝰ vtriuſqꝫ. tuncſi pnīa publica uel ſolemnis fu̓it īdicta neſcādalixt̉ pͥꝰ ꝯfōr dꝫ reqͥri ꝯſenſꝰ eiꝰ ſucceſſoris eiꝰ ſi facile poſſᵗ reqͥri maxīe ſi prītens publice inchoau̓at pnīam ſibi īiunctā a p̄ſb̓ro.Si aūt poſſit reqͥri defacili aut etiā ſi penicencia īiuncta eſſet occulta poſſet ꝯfeſſor ſcd̓ˢ ꝯmutare uel relaxare obſtāte ſubtilitate iuris quo dicit̉ de duobus ꝓcuratoribꝰ inſolidū datis melior ē ꝯditō occupātis. quiaillud habet ī iuriſdictōe ꝯtencioſa non ī volūtaria. Si aūt ita pares ſint vt̓qꝫ ꝯfeſſorſit preſb̓r ꝑrochial̓ uel ep̄s et penitēs tranſtūlit domiciliū de ꝑrochia ī ꝑrochiā̓ uel de dyoceſi in dyoc̓. 2ꝰ ꝯfeſſor poterit ꝯmutare ul̓ relaxare pnīam a pͥº illi īiunctā obſtāteſolet dici ſnīam vniꝰ ep̄i poteſt par ep̄sreuocare qͥa illd̓ habet locū de ſnīa excōicacionis ſuſpenſiōis ceteris ad foꝝ ꝯtencioſūtinētibus ad pnīale. enī ſūt oīno ſil̓esꝯtencioſa volūtaria iuriſdictō iudexpoſſet reuocare ſnīam quā tulit iuſtā. ꝯfeſſoriūt poſſit reuocare ſnīaꝫ quā īiunxᵗ. rod̓hoc aūt qd̓ dicit̉ exͣ de voto. c. i.. c. ſuꝑ hijsinuit ſi quis in pnīam īiunxiſſet ire ad terram ſanctā illa pnīa mutari non poſſet apapa uel ab eis qui ſuꝑ hoc ſpecialit̓ hr̄ent auctoritatē pape ex de voto. ex ml̓ta/ Quid ſipapa uel eius pnīariꝰ uel ep̄s īiunxit pnīaꝫet petat̉ relaxari ul̓ ꝯmutari īferiorē. ¶℟℟oſi pnīa eſt īiuncta ī caſu reſerutao ſuꝑiori īferior pt̄ ꝯmutare nec relaxare ſine licēcia eius qui iniu̓xit nccͣs vrgeat aut vtilitas ſuadeat. piū enī eſt interp̄tari ſuꝑiorī huiōi caſibꝰ hoc acceptet. jn caū u̓o reſeruato ſuꝑiori īferior relaxare ul̓ ꝯmutare pt̄ certū ſit ſuꝑior huiōi relaxatōꝫ uel ꝯmūtatōꝫ reẜuau̓it hec rod̓. arꝰ ad hoc qͥa pt̄ ep̄usdinuere penā̓ quā impoſuit papa. 33. q. 2. lato. Sꝫ fuit qͥa papa lnīam illi dedit. vn̄capl̓m illud ē magis ī ꝯtrariū Eſto preſb̓r īponat maiorē pnīaꝫ ꝯdigna ip̄i penitenti nunqͥd tenet̉ ad ℟º duplex eſt foꝝ peccatoris .ſ. dei ecc̄ie. cōtuigit aūt peccaorēabſolutū in vno et in alio. Nam aln̄ abſolutus eſt in foro eccl̓ie in foro dei. aln̄econu̓ſo. tal̓ ergo cui īiuncta ē pnīa maiordigna in foro eccl̓ie tenet̉ ad eam totā. in foro aūt dei tenet̉ ad ꝯdignā. id̓o eſt deforo eccl̓ie debitor ē pene donec ꝯpleuerit totāſꝫ ſi tranſeat ad forū dei ꝑacta cōdigna nll̓aꝫpenā ſuſtinebit. preſb̓r enī tm̄ ꝯſidat debitūpene ſed etiā adhibet remediū pct̄o. et poſtiſtam vitā exigit̉ ab eo tota ſꝫ ſolū qͣntūſufficit ad debitū ſoluend̓ hec pe Quid ſifeſſor int̓dicat penitenti faīliaritatē amic̉ ℟x aūt illi amici ſūt veri amici hoc eſt amiciaīe cuiuſmōi ſūt diligentes ꝑſonaꝫ ſanctoamore et ẜm d̓m. Aut illi amici ſūt veri aīcicuiuſmōi ſūt diligentes ꝑſonaꝫ ꝓpt̓ dilectōꝫillicitā uel ꝓpt̓ aliam cām in aīe eius p̄uidiºet ꝯtra dei honorē. Si ſacerdos int̓dr̄et faīliaritatē amicis pͥmo ſūptis abuteret̉claue ſcīe nec credo penitēs illam pnīaꝫ reciꝑe teneret̉ Si aūt amicis dictis penitens teneret̉ reciꝑe obẜuare regulariter quod ideo dico. qͥa om̄s ꝑticl̓ares caſus aꝯfeſſore ꝓuideri pn̄t. Sciendū etiam hōiꝓno ad deſperationē ad quā diſponit triſticia debet ſacerdos īiunge̓ ea augm̄tantlancoliā et triſticiā. vn̄ talibꝰ moderatū vſūvini et hr̄e ſolatiū ſanctis ꝑſonis honeſtis ꝓhibere debet hec rich̓. De tuuionihꝫymmia libiisXXXTOſtea ꝯſiderandū eſt de canōibꝰ pnīaibus. ad quoꝝ ītelligenciā p̄notand̓ eſt ſicut eſt ī ſciencijs practicis verſant̉ circa oꝑa ẜmo in ꝑticulari ē inc̓tus etdubiis. ſermo aūt in vl̓i habet c̓titudinē. ſed applicat̉ ad ſingularia īcipit quodāmō habere inc̓titudinē ut ꝯſiderat circūſtanciaˢꝑticulares pociꝰ deuiet qͣm ſe rectificet ut patet ī medicīa ſcīa morali. ſic ē intelligendūin ꝓpoſito canones īſtruūt in gn̓ali qūo eſtpnīa īponēda ſꝫ deſcenſū ad ſingl̓aria p̄ſb̓riˢdiſcretis relinquūt ꝯſiderāt circūſtanciasſonaꝝ attendētes ad canones ſicut ad viasdirectīas quia ſi ꝯtra canones īponāt recte īponūt. nll̓i enī preſb̓ro licet aliqͥd facere