capax iſtius ſic̄ ſe on̄dit capacē̓. ¶ Sed eſto ꝙobmiſſo aliqͦ nccͣio ferat a caſu iuſtā ſnīam.nunqͥd ratificabit̉ in celo. ¶ ℟º ꝙͣ ſic qͣꝫtū adſuſcipientē ſi nō ſit fictus ita ꝙ ſufficiat ſibiiſtā penā implē. ſed nō ratificat̉ ex ꝑte ꝯfeſſoris qṅ ip̄e peccet errando ⁊ iſto mō oportetdiſtingue̓ ꝙ arbitriū aliqn̄ ratificat̉ ex partevtriuſqꝫ tam ſacerdotis qm̄ ſuſcipiētis. aliqn̄ex ꝑte alterius tm̄ hͨ ſco. di. 19. ¶ Sed nunqdpnīa ſiue ſatiſfactō pͥuˢ iniūcta ꝯmutari poteſt ul̓ relaxari a quocūqꝫ ꝯfeſſore ¶ ℟º ꝙ cōmutari pt̄ ex cauſa ab eo qui eā inilixit uelab eius ſuꝑiore uel etiā ab equali ẜm aliqͦs.exͣ de voto. ꝙ ſuꝑ hijs. §. rurſus in fi. vbi dehoc dicit̉ in glo. ſi ſubeſt cauſa. Ad maiorē tn̄ītelligenciā diſtingue ꝙ ſi penitēs petat penitenciā ꝯmutari uel relaxari ꝑ illū eundē quieam ſibi iniūxit uel ꝑ eius ſucceſſorē. poterituidē ꝯmutari l̓ relaxari ab eo qͥ eā iniūxit.l̓ eius ſucceſſorē. et idē dicendū eſt de ſuꝑiorieius qui īiunxᵗ ſi ſit ordīarius iudex penitent̓qd̓ ad hoc dico quia arep̄s videt̉ iudex ordinarius eſſe qͦ ad foꝝ pnīale ſb̓ditoꝝ ſuffraganeiſui ar exͣ. e. nr̄o. licet nō ſit eoꝝ ordīarius qͣntū ad forū ꝯtēcioſū ṅ in caſibꝰ expreſſis a iure exͣde offi. arch̓i. paſtoral̓. Si aūt petat eaꝫꝯmutari uel relaxari ab equali ei qui eā iniunxit. aut ſūt ita pares ꝙ ſūt pnīarij eiuſd̓ep̄i. vl̓ ſūt ambo preſb̓ri de pari ⁊ inſolidū deꝯſuetudīe curā hn̄tes eiuſdē ꝑrochie. vl̓ duoep̄i in quoꝝ vtriuſqꝫ dyoceſibꝰ penitens doīciliū habet ita ꝙ eſt ꝑrochianꝰ vtriuſqꝫ. ⁊ tuncſi pnīa publica uel ſolemnis fu̓it īdicta neſcādalixt̉ pͥꝰ ꝯfōr dꝫ reqͥri ꝯſenſꝰ eiꝰ l̓ ſucceſſoris eiꝰ ſi facile poſſᵗ reqͥri maxīe ſi prītens publice inchoau̓at pnīam ſibi īiunctā a p̄ſb̓ro.Si aūt nō poſſit reqͥri defacili aut etiā ſi penicencia īiuncta eſſet occulta poſſet ꝯfeſſor ſcd̓ˢeā ꝯmutare uel relaxare n̄ obſtāte ſubtilitate iuris quo dicit̉ de duobus ꝓcuratoribꝰ inſolidū datis ꝙ melior ē ꝯditō occupātis. quiaillud habet ī iuriſdictōe ꝯtencioſa non ī volūtaria. Si aūt ita pares ſint ꝙ vt̓qꝫ ꝯfeſſorſit preſb̓r ꝑrochial̓ uel ep̄s et penitēs tranſtūlit domiciliū de ꝑrochia ī ꝑrochiā̓ uel de dyoceſi in dyoc̓. 2ꝰ ꝯfeſſor poterit ꝯmutare ul̓ relaxare pnīam a pͥº illi īiunctā nō obſtāte ꝙſolet dici ꝙ ſnīam vniꝰ ep̄i n̄ poteſt par ep̄sreuocare qͥa illd̓ habet locū de ſnīa excōicacionis ⁊ ſuſpenſiōis ⁊ ceteris ad foꝝ ꝯtencioſū ꝑtinētibus nō ad pnīale. nō enī ſūt oīno ſil̓esꝯtencioſa ⁊ volūtaria iuriſdictō cū iudex nōpoſſet reuocare ſnīam quā tulit iuſtā. ꝯfeſſoriūt poſſit reuocare ſnīaꝫ quā īiunxᵗ. hͨ rod̓hoc aūt qd̓ dicit̉ exͣ de voto. c. i. ⁊. c. ꝙ ſuꝑ hijsinuit ꝙ ſi quis in pnīam īiunxiſſet ire ad terram ſanctā illa pnīa mutari non poſſet ṅ apapa uel ab eis qui ſuꝑ hoc ſpecialit̓ hr̄ent auctoritatē pape ex de voto. ex ml̓ta ¶/ Quid ſipapa uel eius pnīariꝰ uel ep̄s īiunxit pnīaꝫ⁊et petat̉ relaxari ul̓ ꝯmutari ꝑ īferiorē. ¶℟℟oſi pnīa eſt īiuncta ī caſu reſerutao ſuꝑiori īferior nō pt̄ ꝯmutare nec relaxare eā ſine licēcia eius qui eā iniu̓xit ṅ nccͣs vrgeat aut vtilitas ſuadeat. piū enī eſt interp̄tari ꝙ ſuꝑiorī huiōi caſibꝰ hoc acceptet. jn caū u̓o n̄ reſeruato ſuꝑiori īferior relaxare ul̓ ꝯmutare pt̄nͥ certū ſit ꝙ ſuꝑior huiōi relaxatōꝫ uel ꝯmūtatōꝫ reẜuau̓it hec rod̓. arꝰ ad hoc qͥa pt̄ ep̄usdinuere penā̓ quā impoſuit papa. 33. q. 2. latorē. Sꝫ hͨ iō fuit qͥa papa lnīam illi dedit. vn̄capl̓m illud ē magis ī ꝯtrariū ¶ Eſto ꝙ preſb̓r īponat maiorē pnīaꝫ ꝯdigna ip̄i penitenti nunqͥd tenet̉ ad eā ¶ ℟º duplex eſt foꝝ peccatoris .ſ. dei ⁊ ecc̄ie. cōtuigit aūt peccaorē eēabſolutū in vno et nō in alio. Nam aln̄ abſolutus eſt in foro eccl̓ie ⁊ nō in foro dei. aln̄econu̓ſo. tal̓ ergo cui īiuncta ē pnīa maior cōdigna in foro eccl̓ie tenet̉ ad eam totā. in foro aūt dei nō tenet̉ ṅ ad ꝯdignā. id̓o dū eſt deforo eccl̓ie debitor ē pene donec ꝯpleuerit totāſꝫ ſi tranſeat ad forū dei ꝑacta cōdigna nll̓aꝫpenā ſuſtinebit. preſb̓r enī n̄ tm̄ ꝯſidat debitūpene ſed etiā adhibet remediū pct̄o. et iō poſtiſtam vitā nō exigit̉ ab eo tota ſꝫ ſolū qͣntūſufficit ad debitū ſoluend̓ hec pe ¶ Quid ſi cōfeſſor int̓dicat penitenti faīliaritatē cā amic̉¶ ℟x aūt illi amici ſūt veri amici hoc eſt amiciaīe cuiuſmōi ſūt diligentes ꝑſonaꝫ ſanctoamore et ẜm d̓m. Aut illi amici ſūt veri aīcicuiuſmōi ſūt diligentes ꝑſonaꝫ ꝓpt̓ dilectōꝫillicitā uel ꝓpt̓ aliam cām in aīe eius p̄uidiºet ꝯtra dei honorē. Si gͦ ſacerdos int̓dr̄et faīliaritatē cū amicis pͥmo mō ſūptis abuteret̉claue ſcīe nec credo ꝙ penitēs illam pnīaꝫ reciꝑe teneret̉ Si aūt cū amicis 2º mō dictis penitens teneret̉ eā reciꝑe ⁊ obẜuare regulariter quod ideo dico. qͥa om̄s ꝑticl̓ares caſus aꝯfeſſore ꝓuideri nō pn̄t. Sciendū etiam ꝙ hōiꝓno ad deſperationē ad quā diſponit triſticianō debet ſacerdos īiunge̓ ea q̄ augm̄tant mēlancoliā et triſticiā. vn̄ talibꝰ moderatū vſūvini et hr̄e ſolatiū cū ſanctis ꝑſonis ⁊ honeſtis ꝓhibere nō debet hec rich̓. De tuuionihꝫymmia libiisXXXTOſtea ꝯſiderandū eſt de canōibꝰ pnīaibus. ad quoꝝ ītelligenciā p̄notand̓¶ eſt ꝙ ſicut eſt ī ſciencijs practicis q̄ verſant̉ circa oꝑa ꝙ ẜmo in ꝑticulari ē inc̓tus etdubiis. ſermo aūt in vl̓i habet c̓titudinē. ſedcū applicat̉ ad ſingularia īcipit quodāmō habere inc̓titudinē ut qͥ nō ꝯſiderat circūſtanciaˢꝑticulares pociꝰ deuiet qͣm ſe rectificet ut patet ī medicīa ⁊ ſcīa morali. ſic ē intelligendūin ꝓpoſito ꝙ canones īſtruūt in gn̓ali qūo eſtpnīa īponēda ſꝫ deſcenſū ad ſingl̓aria p̄ſb̓riˢdiſcretis relinquūt qͥ ꝯſiderāt circūſtancias ꝑſonaꝝ attendētes ad canones ſicut ad viasdirectīas quia ſi ꝯtra canones īponāt nō recte īponūt. nll̓i enī preſb̓ro licet aliqͥd facere
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten