Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Seite
224r
Einzelbild herunterladen
 

vt ſuꝑbo or̄ois hūilitatē. auaro el̓iaꝝ erogationē ſuie largitatē. guloſo abſtinenciā. luxurioſo ieiuniū et or̄onē. ⁊ ſi videt̉ expedire ꝑegrinatōꝫ l̓ alias loci mutatōꝫ ut ſic caro maceret̉ et nō reſtituat̉ ad delec̓tatōꝫ memoriafacti ⁊ aſpectu loci uel ꝑſone in quo uel cū qͣpeccatū eſt cōmiſſū. di. gi. vꝫ. ⁊. 15. q. i. ml̓r.Item ad īponendā ſatiſfactōꝫ ꝯgruā et diſcretā neceſſe eſt ſcire q̄ ſint pct̄a mortalia ⁊ gͣdus int̓ea et q̄ venialia. hoc aūt ſciri poteſt īea q̄ dicta ſūt in 2º liº. vn̄ ad pn̄s notare ſufficiat et talia ml̓ta enu̓at augꝰ. di. 28. §. crimīs. dicens ꝙ pct̄a mortalia ſūt ſacrilegiū.homicidiū. adulteriū. tl̓m teſtimoᵐ. rapina.furtū. ſuꝑbia. īuidia. iracundia longa. ebrietas aſſidua. Venialia exceſſus ī cibo uel potu uel verbo ul̓ tacit̉nitate. exaſperatio pauperis. comede̓ abſtiuētibꝰ ſu ieiunantibꝰ alijstardiꝰ ꝓpt̓ ſomnū ad eccl̓iam ire. vxorē p̄terſpem ꝓlis. uel p̄ter cām reddendi debitū cōgnoſce̓. tardiꝰ viſitare īfirmos ul̓ incarceratos. tardiꝰ reuocare ad ꝯcordiā diſcordanteˢexaſpatio vxoris uel filioꝝ ul̓ ſeruoꝝ uel etiāxximi. exceſſꝰ īblandiēdo. adulatō delicioſa⁊ ſūptuoſa pauꝑibꝰ derogare. occioſis v̓biˢ īecc̄a vel exͣ intendere. iocando l̓ incaute iurare et nō implendo qd̓ iuratū eſt ex aliqua neceſſitate ꝑiurare facile et temere maledicereConſulo aūt tibi ꝙ nō ſis nimis promptꝰ iudicare peccata mortalia nͥ ꝯſtet tibi ꝑ certamſcripturā ſꝫ potes dicere eſſe peccata ⁊ induce̓hoīes ad pnīam de talibꝰ. aliter .n. cito poſſēthoīes induci ad deſperatōꝫ. hec ray Item nōdebet īponi pnīa ingrediēti monaſteriū ꝓ peccatis pͥus ꝯmiſſis de pe. di. 1. §. hijs auctoritatibꝰ. ⁊ exͣ de voto. ſcript̉e. vbi de hoc dicit̉ inglo. nō enī. ſed īponenda eſt ꝓ peccatis ꝯmiſſis poſt ingreſſū. exͣ de regl̓aribus. c. vlt̓. ⁊ deſen. ex. cū illoꝝ Item pnīa imponēda ē etiaꝫiuſte pugnāti ꝓ eccl̓ia ſi īpugnando excedatū exͣde pe. et re. ſignificauit vbi dicit̉ dehͨ Quid ſi aliquē peccatorē peniteat uel penitere ſe dicat et a peccatis decetero abſtinereꝓponat nō tamī velit ſufficiēs onꝰ ſubire penitencie. dicens ſe teneꝝ valitudīariū uel male ꝯplexionatū ℟º talē debet preſb̓r induce̓ad ſubeūdā ſatiſfactōꝫ ſufficiētē et diuerſa adhoc vtilia ꝓponendo qd̓ ſi nō poteſt ei talē ſatiſfactionē imponat quā veriſil̓r ferre valeat l̓pocius illā quā ſponte ⁊ ſine m̉mure voluitſuſciꝑe. expedit tam̄ ꝙ aut nll̓a aut pauca etſub p̄cepto īiungat ꝓpt̓ ꝑiculū trangreſſiōisut īobediencie et ꝙ ꝯcedat ei qd̓ liceat ſibi ieiuniū īiunctū aut or̄one aūt el̓ia et quecūqꝫalia ſibi īiuncta cū volu̓it redimere. Ad hocenī iuitat exemplū xp̄i qͥ nunqͣm legit̉ grauēpnīaꝫ īiunxiſſe. ṅ vade et āpliꝰ noli peccare.Io. s. ⁊. Mt̄. 9. nolite mittere vinū nouū invtres veteres. vinū nouū vocat laborioſā etdura pnīam. vtres vet̓es peccatores in peccaT2 Lto īueteratos Itē criſoꝰ. ſuꝑ illd̓. Mᵗ. 23. alligant onera grauia et īponūt in humeros hominū. ſi inqͥt erramꝰ ꝑuā pnīam īiungendo.Nōne meliꝰ ē de mīa rōꝫ reddere qͣm de crudelitate vbi pater faīlias ē largꝰ diſpenſator n̄debꝫ eſſe auarꝰ ſi dn̄s eſt benignꝰ cur vvlt appare̓ ſac̓dos auſterꝰ ⁊. 26. q. A. alligant. Ad hocat̄ p̄cipue laboret vt pct̄atoꝝ cā̓s ⁊ radices remoueat ⁊ oēm occōnē peccandi ꝓ viribꝰ tollat. qͥa ut dictū eſt ſupͣ ſatiſface̓ eſt peccatoꝝcauſas excidere ⁊ eoꝝ ſuggeſtiōibꝰ additū nōp̄here Item ſi nō poteſt preſb̓r gaudere de oīmoda eiꝰ liberatōe gaudeat ſaltē quia ip̄m liberatū a gehenna pt̄ ad purgatoriū trāſmittere. hec ray. ⁊ rod̓. ⁊ ꝯuenit etiā cū eis hoſ. ⁊ut ip̄e dicit p̄ſb̓r nll̓atenꝰ debet peccatorē permitte̓ a ſe recede̓ deſperatū. quia preſb̓r qui penitenciā denegat reus eſt aīaꝝ. 26. q. 6. ſi preſb̓r. Concordat in p̄dictis. jnnoc̓. ſuꝑ c. oīs.c̓ca mediū. ⁊ ſco. ſr̄. 2. ſen. di. 1q. q. i Quidſi preſb̓r credat penitentē nō factuꝝ ea que ꝓmittit aūt que ip̄e ſibi īiungit nu̓ūq̓d eū abſoluet ſub ꝯditōe .ſ. ſi hͨ ul̓ illd̓ fecerit. ℟ºp̄ſb̓r ne laqueū tranſgreſſiōis iniciat penitēti nō debet ab eo exige̓ ꝓmiſſionē aut votumaut iuramētū de alia pnīa facienda nͥ in caſibus exp̄ſſis a iure. ſed ſufficit̉ ꝙ dicat ſe hr̄eꝓpoſitū faciēdi quod īiungit̉ ſibi. ⁊ ſic ſimpl̓i⁊ ſine ꝯditōe debet abſolui. facta tn̄ ꝓteſtatōeſi ſuſpectꝰ habeat̉ ꝙ ṅ reſtituat aut faciat eaad que tenet̉ dū tamē poſſit fructū ſct̄e ꝯfōiset abſol̓onis euacuabit hec rod̓. Caſus autēin qͥbus tenē̉ abſoluendꝰ iurare ſe ſil̓ia nonfactuꝝ ſūt iſti. qn̄ eſt excōicatꝰ. exͣ de ſen. exex tenore Vel incēdiariꝰ. 23. q. vlt̓. peſſimā.vel hereticlis exͣ de purgatōne ca. int̓ ſollicitudines. vel hn̄s aliud nefandū crimē. Quidde eo qui ꝯfitet̉ ⁊ tam̄ nō vult ī poſteꝝ abſtinere. vel ab vno abſtinet in alio intendit remanere Nunqͥd iſtoꝝ ꝯfōꝫ preſb̓r debet accipere. ℟º vere ꝙ ſic ⁊ debet eis de crimībꝰ conſiliū exhibere. ⁊ licet nō ſit vera .i. fructuoſatalis pnīa qūo ad vitā eternā tn̄ eſt admittēda ⁊ crebris et ſalubribꝰ monitis ē indicēda .i. ieiunijs ⁊ or̄onibꝰ ⁊ el̓is exͣ de pe. ⁊ re.ꝙ quidā. talis enī ꝯfeſſio et alia opera de gn̓ebonoꝝ que ꝯſilio preſb̓ri faciet cū deuotōe ⁊ timore dei licet ſine caritate quāuis nō valeātad vitaꝫ eternā ꝓmerendā. valent tamen adalia bona. ut dictū ē ſupͣ de qualitate ſatiſfactōis. q. vtᵐ oꝑa extra caritatē fct̄a ſunt meritori a alicꝰ boni. hec ray. Vtᵐ qui expletſatiſfactōꝫ iniūctā ſibi mulore tn̄ ꝯdigna ſittotalit̓ abſolutꝰ. ℟º pnīa ꝯdigna pct̄o dicit̉ uel ẜm taxatōꝫ ſoliꝰ iuſticie. ⁊ ſic deus ſꝑpunit citra ꝯdignū uel ẜm taxatōnē mīe etiſtā exigit ſꝫ hoc poteſt eſſe dupl̓r. aut mīe increate ꝑ ſeip̄am et ſic ī inferno exigit penā cōdignā. aūt mīe mediāte pnīa ⁊ hoc duplicit̓aut pnīa int̓iori aūt ec̄ abſol̓one ext̓iori. pͥ