Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Seite
217v
Einzelbild herunterladen
 

Lſṅ praro organa. qͥa magis mouēt aīm ad delectatōꝫ qͣm formet̉ ꝑ ea interiꝰ diſpō bona.In veteri tn̄ teſtō vtebant̉ eis. tū quia ille populus magis erat durꝰ ⁊ carnal̓ vnde erat ꝑhuiōi ꝓuocandꝰ ſic̄ ⁊ ꝑ ꝓmiſſiōes t̓renas. tūetiā quia ꝑ huiōi inſtr̄a aliqͥd ſigͥficabāt. Sequit̉ videre de 1ō .ſ. de deuotōe. et circa hͨ pl̓aq̄runt̉ .ſ. vtᵐ deuotō ſit actus ſpūal̓. ℟º ꝙſic. dicit̉ enī a deuouendo. vn̄ deuoti dn̄r qͥ ſedeo quodāmō deuouēt ut ei ſe totalit̓ ſubdant⁊ ſic deuotio nichil aliud vl̓ eſſe qͣm volūtaˢquedā ꝓmpte tradēdi ſe ad ea q̄ ꝑtinēt ad deifamulatū. maīfeſtū eſt aūt ꝙ volūtas ꝓmpte faciendi aliqͥd qd̓ ꝑtinet ad ẜuitiū dei eſt quidā actus ſpūal̓ volūtatis hec tho. Et p̄dictisbene ꝯcordat deſcripº deuotōis q̄ ponit̉ a quibuſdā .ſ. ꝙ deuotio eſt feruor bone voluntatisquē mēs cohibe̓ n̄ valēs c̓tis maīfeſtat indicijs. Vtᵐ deuotio ſit actꝰ rel̓ionis. ℟º ꝙſic. AAd eandē enī virtutē ꝑtinet aliqͥd face̓ ethr̄e ꝓmpta volūtatē ad illud id̓ faciend̓. qͥavtriuſqꝫ actꝰ ē idem ob̓m. oꝑari aūt ea que ꝑtinent ad dinū cultū ſiue famulatū ꝓprie ꝑtinet ad rel̓igionē. ut ex dictis in 2º. li. patet.gͦ etiā ad eā ꝑtinet hr̄e ꝓmptā volūtatē adhuiōi exequenda qd̓ eſt eſſe deuotū. Et notaꝙ deuotō que habet̉ ad ſct̄os tranſit in d̓m inqͣntū .ſ. ī eis deū veneram̉. deuotō u̓o quā ſubditi dn̄r hr̄e ad dn̄os tꝑales ē alteriꝰ rōis ſic̄⁊ famulatꝰ eoꝝ diſtinguunt̉ a faml̓atu diuino. Sed obicit̉ quia deuotō ut dictū eſt ad hͦꝑtinet ꝙ aliq̓s ſe deo tradat. hoc aūt maīfeſtefit ꝑ caritatē. vnde dicit dyoꝰ. 4. de di. no. ꝙamor dinꝰ exceſſū facit nō ſinens amā tes ſuiip̄oꝝ eſſe ſꝫ eoꝝ quos amāt. gͦ deuotō pociꝰ ēactꝰ caritatis qͣm rel̓ionis fue ad caritatēꝑtinet īmediate ꝙ hō tradat ſe deo īherendo eiꝑ quandā ſpūs vnionē. ſꝫ ꝙ hō tradat ſe adalia oꝑa dini cultꝰ. hͨ īmediate ꝑtinet ad religionē. mediate aūt ad caritatē que ē principiū rel̓ionis. vn̄ nota ꝙ pinguēdo corporal̓et gn̓at̉ per calorē naturalē et ip̄m calorē cōſeruat qͣi eius exn̄s nutrimentū. ſic etiā caritas cāt deuotōꝫ inqͣntū ex amore reddit̉ aliq̓sꝓmptus ad ẜuiendū amatō. ⁊ ꝑ deuotōꝫ caritas nutrit̉ ſicut et quelibꝫ amicicia ꝯẜuat̉ etauget̉ ꝑ amicabiliū opeꝝ exerciciū et meditationē. Vtᵐ ꝯtēplatio ſū meditatō ſit cā deuotōis. Ꝙ℟º ꝙ ſic .ſ. canſa extrinſeca ex ꝑtemeditantis. Dictū eſt enī ꝙ deuotō eſt quidāactꝰ volūtatis ad hoc ꝙ hō ſe tradat dino obſequio. Oīs aūt actꝰ volūtatis ꝓcedit ex aliqͣꝯſideratōe eo ꝙ bonū intellectū ſit ob̓m volūtatis. vn̄ augꝰ dic̄ liº. de tri. ꝙ volūtas orit̉ex ītelligencia. et iō meditả ē cauſa deuotionis inqͣntū ſemꝑ per meditatōnē hō ꝯcipit ꝙſe tradat dino obſequio. Ad qd̓ quid̓ inducitꝯſideratio duplex. vna ex ꝑte dine bonitatiset beneficioꝝ eiꝰ. pſal. michi aūt adherere deobonū eſt ⁊cͣ. et hoc excitat dilectōꝫ que ē ꝓxīaca̓ deuotōnis. Alia eſt ex ꝑte hoīs ꝯſiderantisſuos defectꝰ ex quibꝰ īdiget ut deo īnitat̉ ẜmd̓ pſal. Reuaui oculos meos ī mōtes. ⁊cͣ.et hec excludit p̄ſūpcionē ꝑ quā quis impedine ſe ſubdat deo. vn̄ ſue v̓tuti īnitit̉. Cauſaart ext̓n ſeca pn̓cipal̓ eſt deus. de q̄ dicit amb.ſuꝑ lucā ꝙ d̓s quos dignat̉ vocat ⁊ quē vvltrel̓ ioſū facit. Vtꝰ leticia ſit effectꝰ deuotionis. ℟º ꝙ ſic. vnde ī quadā coll̓ca dr̓ quoseiunia votiua caſtigant. ipſa quoqꝫ deuotioſct̄a letificꝫ. Ex ꝯſideratōne enī dine boītatisex qua pnͥʳ ꝓuenit deutō. per ſe quidē ſequit̉delectatio. iuxͣ illud pſal. memor fui d̓i mei⁊ delec̓tatꝰ ſū. per accidens u̓o ſequit̉ triſticiain hijs qui nondū plene deo fruunt̉. ẜm illd̓pſal. Sitiuit aīa mea add̓m. ⁊cͣ. ſequit̉ funtmichi lacrime m. pa. ⁊cͣ. Conſideratio veroꝓp̓oꝝ defectuū ex qua cauſat̉ deuotō ſcd̓aria.vt dictū eſt. per ſe quidem nata eſt cauſare t̓ſticiā. per accn̄s vero leticiā .ſ. ꝓpt̓ ſpem dineſubuentōis. et ſic patet ꝙ ad deuotōꝫ pͥmo etper ſe ſequit̉ delectatio. ſcd̓ario aūt et per accidens triſticia que ē ẜm d̓m.XXVIIDe ieiiuriūOſtea ꝯſiderandū eſt de ieiunio. Et pͥºde eius quidditate. 2º d̓ eius vtilitate3ª de eius obligatōe. 4º de eius tꝑoreq de hijs que hn̄t ieiuniū ſolue̓. Circa pͥmū q̄runt̉ pl̓a. Primo quid ſit ieiuniū. ℟ºIeiniū ut dicit yſidorꝰ. eſt ꝑſymonia victꝰabſtinēciaqꝫ ciboꝝ Ad cuiꝰ euidenciā ſciendūꝙ ieiuniū dicit̉ dupl̓r .ſ. ieiuniū nat̉e ⁊ ieiuniū ecc̄ie. a pͥmo dicit̉ quis ieiunꝰ anteqͣm cibū ſumat. a 2º aūt dicit̉ ieiunans qͣi ordīatāab eccl̓ia ꝓpt̓ pct̄oꝝ ſatiſfactōꝫ abſtinenciā ſeruans. In ſatiſfactōe aūt pcc̄oꝝ n̄ tm̄ oportetꝙ hō abſtineat ab illis quibꝰ al̓ vti ſalua virtute liceret cū dicat abſtinenciā ⁊cͣ. Vtᵐ ieiuniū ſit actus v̓tutis. ℟º ꝙ ſic. vnde dicitIeroꝰ. jeiuniū eſt ꝑfecta v̓tus et ceteraꝝ v̓tutū fundamentū. Ex hoc enī aliq̓s eſt actꝰ virtuoſus qͥa per rōꝫ ordinat̉ ad aliqd̓ bonū honeſtū. hͨ aūt cōuenit ieiunio. vn̄ dicit̉ augꝰ. inquodā ſermone de or̄one et ieiunio Ieiuniūmentē purgat. ſenſū ſubleuat. carne ſpūi ſubicit. cor ꝯtritū et huiliatū facit. ꝯcupīe nebulas diſpergit. libidinū etiā ardorē extinguit.caſtitatis lumē accendit. Et iteꝝ ibidē. jeiuniū verboſitatē nō amat. diuicias ſuꝑfluitatē reputat. ſuꝑbia̓ ſpernit. huīlitatē ꝯm̄datPreſtat hōi ſeip̄m ītellige̓ infirmū ⁊ debilē.hec augꝰ. Ad hoc tn̄ ꝙ ieiuniū ſit actꝰ v̓tuoſus cū ieiunamꝰ ab oībus diſſol̓oībꝰ abſtinēdebemꝰ Quid enī ꝓdeſt ieiunare viſceribuset luxuriari venatibꝰ abſtine̓ a cibis et errarepct̄is. di. 86. quid ꝓdeſt. Cuiꝰ v̓tutis actꝰ eſtieiuniū ℟º ꝙ abſtinēcie. cū attendat̉ in cib̓in quibꝰ mediū aduenit abſtincia. dictat enīrecta rō ẜm quā mediū ſumỉ v̓tut̓. ut dicit̉2. ethi. ꝙ hō ſumat mīꝰ de cibo qͣm ſibi ꝯpete̓t