Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Seite
208v
Einzelbild herunterladen
 

1ſergo etiā ille ſolus cui penitens ꝯfeſſus eſt pt̄illū ꝓ illa ꝯfeſſione in illo foro ligare et ſoluere hec rich̓. Vtᵐ ille cui ꝯfōrreuelat confeſſionē alicuiꝰ teneat̉ illā celare. ℟º ꝙ ſicſi ſciat ꝙ ille qui dixit ſibi hͨ neſcibat illudṅ ꝑ ꝯfeſſionē. quicqͥd enī homo ſcit ꝑ ꝯfeſſiōꝫſacr̄alē ſu mediate ſu īmediate celare tenet̉Licet ille qͥ ſcit īmediate magis obliget̉ adcelandū qͣm ille qͥ ſcit mediate. Sꝫ iſte cui cōfeſſor reuelauit ꝯfōꝫ ſcit ꝑ ꝯfeſſorē īmediategͦ celare tene̓ Squi iūgit ad ꝓmouendūcrimē qd̓ aliꝰ inchoauit ꝑticipat cū eo ī crimīeSed ille qui ꝯfeſſionē reuelat īfamatōꝫ penitentis īchoat ⁊ ille cui ꝯfō reuelata ē ſi vlt̓iꝰeā manifeſtat īfamatōꝫ ꝓmouet penitentisgͦ talis eſſet ꝑticeps ī crimīe cū illo qͥ ſibi reuelauit ꝯfōꝫ penitētis. tenet̉ gͦ ea̓ celare qͥatenet̉ nō ꝑciꝑare ī crimīe hͨ rich̓. et ꝯuenit cūeo ſco. Vtᵐ penitēs teneat̉ celare pnīaꝫ ſibi a ꝯfeſſore īiunctā ℟º. ꝙ aūt penitēs manifeſtādo pnīaꝫ ſibi īiunctā a cōfeſſore face̓tp̄iudiciū fame ꝓprie abſqꝫ aliqͣ vtilitate. autface̓t p̄iudiciū ꝯfeſſori. qͥa forte talē iniūxitpnīaꝫ ꝓ qua ſi ſciret̉ ab aliqͦ ul̓ ab aliquibuspoſſꝫ eoꝝ maliuolenciā intͣrere. vtpute quia īiūxit ml̓ieri ꝙ abſtineat a familiaritate alicuiꝰ viri cuiꝰ faīliaritas erat caſtitati ſue ꝑiculoſa uel aliqͥd aliud īiunxit ꝓ qͦ aliq̓ offenderent̉ ꝯtra ꝯfeſſorē ſi ſcirēt hͨ. Aut penitenˢī manifeſtando ſuā pnīaꝫ nec fame ꝓprie nͨcōfeſſori nͨ alicui p̄uidiciū gn̓aret. In pͥmocau penitēs tenet̉ ſuā pnīaꝫ celare. q̄libet enītenet̉ famā ſuā nō ledere ſnj aliqͣ vtilitate ẜmilld̓. ecc̓ .21. curā habe de bono nōie. In 2º ec̄caſu tenet̉ etiā celare. ſi enī illud qd̓ ꝯfeſſor ſibi īiūxit uel ꝯſuluit bona fide ⁊ ſecrete ꝓ ſalute aīe ſue alij reuelaret in p̄iudiciū ꝯfeſſoris crimē ꝓditōnis inc̓re̓t ⁊ ſīgilli ſecreti fractōꝫ. In 3º aūt cāu eā nō tē celare nͨ te dice̓ſꝫ de hͨ pt̄ face̓ qd̓ iſtoꝝ duoꝝ ſibi mag̓ placūerit hec rich̓. Vtᵐ ſolus p̄ſb̓r habeat ſigillūꝯfōnis. ꝯfitent̉ enī aliqn̄ nōnll̓i ꝓ int̓p̄tem.uel etiā layco in cāu nc̄itatis. ℟º ſigillumꝯfeſſionis ꝯpetit p̄ſb̓ro inqͣꝫtū eſt mīſter ſacr̄iqd̓ nichil aᵈ eſt qͣm debitū ꝯfeſſionē celandiſic̄ clauis eſt pt̄as abſoluēdi tn̄ ſic̄ aliquis qͥ n̄eſt p̄ſb̓r in aliqͦcaū ꝑticipat aliqͥd de actu ſigilli clauis ꝯfeſſioniˢ ita tenet̉ celare licet ꝓprieloquendo nō habeat ſigillū ꝯfōnis. hec tho. etꝯcordat cū eo innoc̓. ſuꝑ. c. oīs. ⁊ hoſt̓. ibidē.Et addit ꝙ ſi talis pct̄orē ꝓdat licet pena id̓poſita nō habeat locū quia nō eſt p̄ſb̓r tn̄ arbitrarie puniet̉ exͣ de offi. de le. de cauſis ī fi. Que eſt dr̄a int̓ ſigillū ꝯfeſſionis ⁊ ſigillūſecreti. ℟º ꝙ hn̄t ſe ſic̄ ſuꝑiꝰ ⁊ īferiꝰ. Sigillū enī ꝯfeſſionis eſt ſigillū ſecreti. ſꝫ n̄ omneſigillū ſecreti ē ſigill̓m ꝯfōnis. Cū enī vnisab alio petit conſiliū et ille bona fide ſibi ꝯſulit recōmēdans ſibi ut hoc celet uel ꝑſonā q̄hͨ ꝯſuluit nō nōiet. ille qui ꝯſiliū petit obligat̉ ad celandū ꝑ ſigillū ſecreti qd̓ tn̄ nō eſt ſigillū ꝯfeſſiōis. Et qͣꝫuis frangēs qd̓libꝫ iſtoꝝſigigilloꝝ mortalit̓ peccet ⁊ crimē ꝓditōis int̓rat. tn̄ ml̓to gͣuiꝰ peccat frangēs ſigillū ꝯfōuis qͣm ſigillū ſecreti qd̓ eſt diſtinctū ꝯtra ſigillū ꝯfeſſionis. Nec eſt eſtimandū ꝙ hō reuelans illd̓ qd̓ dictū eſt ſibi ſoli nunqͣꝫ frāgatſigillū ſecreti ṅ ille qͥ hͨ ſibi dixit adiūxeritezo trado tibi hoc ſb̓ ſecreto et aliꝰ ſic receꝑitqͥa ſi hō ab alio ꝯſiliū petit ⁊ ille bona fide cōſulit in ſecreto. qͣꝫuis ꝯſulēs nō adu̓tat dice̓illi qd̓ ſibi nō ꝯſulit ṅ̓ ꝯſiliū recipiat ī ſecretotn̄ ille cui ꝯſiliū datū eſt ſi videat ꝙ ex reuelatōne ꝑſone ꝯſulētis ꝑſona ꝯſulēs detrimentū notabile inc̓ret. et reuelet crimē ꝓditōisinc̓rit ⁊ ſecretū ſigilli frangit. quia mat̓ia etnat̉a negocj reqͥrunt̉ ꝙ ille cui fidele cōſiliūdatū eſt ꝑſonā ꝯſulentē in caū̓ p̄dicto ſb̓ ſecreto dꝫ tenere mīꝰ tͣn̄ peccaret ceteris ꝑibꝰ qͣꝫſi ꝯſulēs exp̄ſſe hoc ſibi ſb̓ ſecreto tradidiſſet⁊ ille ad tenendū ſb̓ ſecreto ſe exp̄ſſe obligaſſet. ille etiā a qūō petitū eſt ꝯſiliū huiōi qd̓ ſibi ꝓpoſuit ꝯſiliū petēs ſb̓ ſecreto tene̓ debet. hͦrich̓. et ꝯuenit cū eo ſco. Qua pena eſt feriendꝰ ſacerdos ꝯfōꝫ reuelās. ℟º ut dicit̉ inglo. bnͥ. exͣ de pe. ⁊ re. oīs. talis p̄ſb̓r olim perg̓g̓. a ſacerdotio deponebat̉. et vlteriꝰ īponebat̉ ſibi ꝙ oībꝰ diebꝰ vite ſue ignominioſuˢꝑeg̓nādo ꝑgeret de pe. di. 6. ſac̓dos. Sed hodieꝑ jnnoc̄. 3ᵐ alia pena īponit̉ in. d. c. oīs .ſ. ꝙdeponat̉ ⁊ ī arto monaſterio ad agendā penitenciā ꝑpetuo recludat̉. hoc autē ītelligit̉ ẜmbon̄. nō quia cogat̉ ad obmittendū votū ſedquia ꝓ tanto crimīe ꝯpelli dꝫ ad penitendumpetuo. loquit̉ etiā de reuelatōe pct̄i eatenꝰ q̄tenꝰ ꝑ ꝯfeſſionē eſt ſcitū. Scd̓m u̓o hoſt̓. ſuꝑ.c. oīs. intelligi debet pnīa g̓g̓ .ſ. ꝑegrinatō qͣꝫdiu eſt ī pnīa tꝑali ut vſqꝫ ad. 7. ul̓. i0. ānū.et huiōi ẜm ꝙ pnīa eſt limitata. ro. q. i. ſi qͥſacerdos. qͥbus elapſis eſt ī mon aſteriū detrudendus ut ibi ꝑpetuā̓ pnīaꝫ agat ut dicit̉ inc. oīs. Et ſic ſupplet̉ vnū ius ꝑ aliud. ⁊ addᵗꝙ hanc penā ordīarie p̄ſb̓r pacie̓ in iuditio cōuictꝰ. Si aūt p̄ſb̓r negꝫ ꝯfeſſionis ꝓditōꝫ nͨille ꝓbare poſſit. nͨ etiā ille p̄ſb̓r ꝓbare poſſit ꝙ ad eiꝰ noticiā illd̓ crimē ꝑuen̓it. nec ꝯuīcere ip̄m poſſet ꝑrochianū de crimīe tūc arbitrarie puniet̉. 6. q. a. c. 2. ⁊. c. placuit.Quid eſt ſatiſtactio XXIOnſequent̓ ꝯſid̓andū eſt de ſatiſfactione. Et pͥmo de eiꝰ quidditate. 2. de eiꝰpoſſibilitate. z cui ſatiſfactio ꝓprie fiat. 4º de eiꝰ qͣlitate. de ꝑtibꝰ eius. 6º de mēſura ſu qͣntitate eiꝰ. 4º de canōibꝰ pnīalibuˢ Circa pͥmū ſciendū ꝙ iuſticia nō tm̄ ad hͨtendit ut īequalitatē p̄cedentē auferat ꝑuīendo p̄teritā culpam. ſed etiamad hoc tenditut in futuꝝ equalitatē cuſtodiat cauēdo culpā futurā. vn̄ ẜm ph̓m. z. eth̓. pene ſūt medicine. vn̄ ⁊ ſatiſfacº que ē iuſticie actꝰ penā